Maandelijks archief: juli 2016

Leestip van de dag – zaterdag 30 juli 2016


Gebed in stilte

Paus Franciscus in Auschwitz

Auschwitz, muur van de gefusilleerden. Paus Franciscus bidt in stilte, steekt een kaars aan en ontmoet overlevenden van de Shoah. In het aangezicht van het absolute menselijke kwaad, verstomt elk woord.

13669682_1153991701311226_8014499349071351155_n

 

Met dank aan Geert De Kerpel

 

 

Leestip van de dag – vrijdag 29 juli 2016


4 biddende mensen tonen hoe zij bidden

Bidden is één van de mooiste menselijke ervaringen. Vier mensen laten ons meekijken in de intimiteit van hun gebed. Bekijk de filmpjes.

Inge

48 jaar – Moeder van 3 tieners – Bediende – Bornem
Bidt met gewijderuimte.org

 

Filip

51 jaar – Ongehuwd – Ambtenaar – Roeselare
Christelijke meditatie

 

Marc

65 jaar – Ongehuwd – Gepensioneerd – Mechelen
Persoonlijke dialoog met God

 

Chris

65 jaar – Moeder en oma – Gepensioneerd kleuterleidster – Oud-Heverlee
Bidt met bijbelcitaat.be

 

Bron: Kerknet.be

Dagelijks Bijbelcitaat – vrijdag 29 juli 2016


Uit de brief van Paulus aan de Efeziërs 3, 16-19

Moge de Vader vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen
kracht en sterkte schenken door zijn Geest, zodat door uw geloof
Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest
blijft in de liefde. Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte,
de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, ja de liefde van Christus
kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult
volstromen met Gods volkomenheid.

 

nod-banner-redbuttes-copy

 

 

 

Leestip van de dag – donderdag 28 juli 2016


Fraternité des Parvis: missionaire gemeenschap in bescheidenheid

De gemeenschap in Rijsel laat zich inspireren door de spiritualiteit van de Franse mystica Madeleine Delbrêl. Tertio ging op bezoek.

Door Geert De Cubber – Bron: Tertio

“Alles begon vijftien jaar geleden, met de jongerensynode van 2001”, steekt Christophe Robin van wal. Robin wordt binnenkort modérateur-général van deFraternité des Parvis – letterlijk  “de Broederschap van de Voorpleinen”.  “In de kerk van Saint-Maurice in het centrum van Rijsel kwamen op zondagavond gelovigen samen rond de eucharistie”, getuigt hij.  “Het was een zeer eenvoudige liturgie, met speciale aandacht voor muziek en stilte. Al gauw vloeiden uit die samenkomsten sociale en culturele projecten of activiteiten voort.”  De mensen kwamen van overal, ook uit België. Toch bleven ze samenkomen. Wat ze beleefden, wilden ze meenemen naar hun eigen leven. Ook in Tourcoing begon een groep te leven in de geest van de Fraternité.  “Maar dat was niet louter een kopie”, stelt Robin.  “Mensen lieten zich inspireren, maar de context – de populatie en de plaats – is totaal anders.”

Menselijkheid

Na enkele jaren besloten sommige leden hun ervaringen op te schrijven en te herlezen in het licht van hun geloof. Zo ontstond het charter van de fraterniteit. Dat ademt de spiritualiteit van Madeleine Delbrêl (1904-1964), een Franse mystieke schrijfster en maatschappelijk werkster (zie kader).  “In haar navolging willen wij een hoekje van menselijkheid zijn, zoals Christus dat in zijn tijd was”, legt Robin uit.  “We sluiten direct aan bij de verzuchtingen van Vaticanum II. Dat Concilie legde de nadruk op een aanwezige en missionaire kerk. De Fraternité wil een van de vele gezichten van de kerk tonen.”  Het charter maakte de beweging op Pinksteren 2006 tot een Fraternité diocésaine, nu tien jaar geleden.

Gastvrijheid

De fraterniteit maakt die aanwezigheid onder meer concreet in het  Maison Madeleine Delbrêl, een gemeenschapshuis in het centrum van Rijsel.  “De nadruk ligt er op gastvrijheid en onthaal”, zegt Bernadette Flament, modérateur van het huis.  “Toen de zusters hier verdwenen, vroeg de bisschop ons aanwezig te zijn. We gingen op die vraag in, ook al zoeken we nog altijd naar de  ‘juiste’  vorm van zo’n christelijke aanwezigheid.”  In het huis wonen leden van de Fraternité, maar ook niet-inwonenden kunnen aansluiten bij een activiteit.  “Het is een plaats van ontmoeting voor de gemeenschap. Aangezien gastvrijheid en onthaal belangrijk zijn, vangen we sinds december een jonge vluchtelinge uit Guinee op. De levensvragen die zij stelt, houden ons scherp.”  Twee keer per maand komt een seminarist een weekend meeleven. Elk weekend herbergen ze een student. Elke dinsdagavond opent het huis de deuren voor de wijk.  “Dan eten we samen en doen we een gezamenlijke activiteit”, vervolgt Flament.  “We komen samen rond het Woord, rond de encycliek Laudato Si’, rond een tekst van Madeleine Delbrêl. Of we spelen samen een spel. Met een gezamenlijk gebed sluiten we de avond af.”

Broederlijkheid

De Fraternité des Parvis toont zich als een kerk die op de wereld betrokken is.  “Dat is een basispijler voor ons”, geeft Robin aan.  “Onze fraterniteit smaakt naar de mensen van vandaag. Het is een missionaire plaats, waar we samenkomen en het leven broederlijk delen. Daarnaast delen we het Woord van God. En door dat Woord te actualiseren, maken we er ons woord van. Het Woord aan de mensen van vandaag geven, is trouwens ook een opdracht van het Tweede Vaticaans Concilie. Naast missionair en geworteld in het Woord willen wij een gemeenschap van broederlijkheid vormen.”

Équipes

Het fundament van de fraterniteit wordt gevormd door de Équipes Madeleine Delbrêl. Die groepen zijn door de Rijselse bisschop gezonden. Ze vertrekken vanuit de teksten van de Franse mystica. Elke groep legt eigen accenten.  “Drie groepen animeren de eucharistievieringen, rond de gastvrijheid van de Fraternité”, zegt Robin.  “De groep in Faubourg de Béthune is anders. In deze volkse, zeer diverse buurt van Rijsel is zij aanwezig en organiseert ze onder meer activiteiten voor kinderen.”  De gemeente stelt de missionaire beweging twee appartementen ter beschikking om daar onder de mensen te wonen. Opmerkelijk en verre van een verwaarloosbaar detail in de lekenstaat die Frankrijk is.  “De overheid erkent het goede werk”, stelt Robin.  “We zijn dan wel missionair, maar dat gebeurt toch altijd eenvoudig en bescheiden.”

Verkondigen

“Vrijdagmorgen vieren we de eucharistie met wie dat wil”, stelt Flament.  “Daarna ontbijten we samen. Meestal zijn we met een tiental. Kerstavond vierden we met een dertig mensen van alle slag en van alle leeftijden. Ons oudste lid is 97. Volgend jaar doet ze mee in een van onze équipes.”  Wat hen zelf ooit aantrok om mee te doen in de Fraternité des Parvis?  “De manier van zijn”, zegt ze beslist.  “Als je christen bent, moet je het evangelie uitstralen.”   “Niet alleen in woorden”, vult Robin aan.  “Of nog zoals Sint-Franciscus het ooit zei:  ‘Je moet altijd het evangelie verkondigen en als het echt niet anders kan, mag dat ook in woorden’.”  De gemeenschap doet dat met concrete acties. Zo vangt ze een Iraakse familie op.  “Een daad van concrete solidariteit”, noemt Flament het.

Duidelijke regels

Toch stelt het  Maison Madeleine Delbrêl ook vast dat sommigen misbruik kunnen maken van al te naïeve liefdadigheid.  “Je moet duidelijke regels stellen en je daaraan houden”, verzekert Flament.  “Twee, drie keer per week staat hier een bedelaar aan de deur. In plaats van zomaar geld te ontvangen, krijgt hij eten.”

Duurzaam

Van leden wordt verwacht dat ze een duurzaam engagement opnemen.  “Duurzaam betekent niet voor het hele leven maar wel met het hele leven”, verduidelijkt Robin.  “Elk jaar op pinkstermaandag worden de engagementen hernieuwd. We doen dat volgens een aantal duidelijke principes: we delen het leven rond het Woord van God, eenvoudig en solidair, met aandacht voor de roep van de wereld en de kerk, en we voelen ons verantwoordelijk voor ons engagement.”  Van de 120 leden hebben er 55 een duurzaam engagement opgenomen.  “Iedereen is daar vrij in”, zegt Robin.  “We ondersteunen elkaar waar mogelijk, maar ieder heeft zijn leven. De Fraternité des Parvis is voor haar leden een manier om onze intuïties te structureren, soepel en vloeiend. We willen de smaak van het evangelie daadwerkelijk beleven. Daarvoor hebben we verschillende toegangspoorten: de eucharistie, het huis, een activiteit. Om het echt te appreciëren, moet je hier een tijdje – al is het maar een paar uur – het leven komen delen.”

Over Madeleine Delbrêl

De Franse schrijfster en mystica Madeleine Delbrêl werd geboren in 1904. Op haar 17de is ze een overtuigd atheïste. Wanneer haar verloofde bij de dominicanen intreedt, neemt ze de tijd om op zoek te gaan naar de diepste bron van liefde. Zo komt ze op 20-jarige leeftijd tot geloof. Als maatschappelijk werkster gaat ze wonen en werken in Ivry-sur-Seine, op dat moment de enige communistische gemeente van Frankrijk. Tussen de atheïsten verkondigt ze het evangelie door ontmoeting, vriendschap en onderlinge steun.

Uit haar geschriften blijkt een engagement dat geworteld is in Christus en in het evangelie. Vreugde, verbondenheid en vrijheid zijn sleutelwoorden in het denken van Delbrêl. Ze wordt daarom beschouwd als een van de grote spirituele persoonlijkheden van de 20ste eeuw. Delbrêl overleed in 1964. In 1990 begon in Rome het proces voor haar zaligverklaring.

° Naar website Fraternité des Parvis

 

 

Leestip van de dag – woensdag 27 juli 2016


De katholieke kerk heeft geen andere wapens dan gebed en de bevordering van broederschap onder de mensen

Aartsbisschop van Rouen geschokt door gijzeling en moord in Franse kerk

De Franse bisschop Lebrun, de aartsbisschop van Rouen, reageerde vanmiddag op de aanval op een kerk in zijn bisdom. Twee mannen die bewapend waren met messen gijzelden er 5 gelovigen in een kerk in Saint-Etienne du Rouvray. De bisschop vernam het nieuws in de Poolse stad Krakau, waar hij deelneemt aan de Wereldjongerendagen. Bij de aanval door de twee IS-sympathisanten vielen drie slachtoffers: de priester, Jacques Hamel, 84, en de twee daders van de moord.

Bisschop Lebrun: Met alle mensen van goede wil aanroep ik God. Ik nodig ook niet-gelovigen uit om zich hierbij aan te sluiten. Met de jonge Franse deelnemers van de Wereldjongerendagen bidden wij bij het graf van pater Popielusko, die werd vermoord tijdens het communistische regime.

De katholieke kerk heeft geen andere wapens dan gebed en de bevordering van broederschap onder de mensen. Aartsbisschop Lebrun van Rouen

De vicaris-generaal van het bisdom Rouen, pater Philippe Maheut, begaf zich dinsdagmorgen al van vlak na de gijzeling naar het stadje Saint-Etienne du Rouvray in Normandië. Bisschop Lebrun: Vanaf vanavond (lees: gisteravond) sluit ik mij in mijn bisdom aan bij de geschokte gezinnen en parochiegemeenschap. Maar ik laat hier honderden jongeren achter die de toekomst zijn van de mensheid, de echte mensheid. Ik vraag hen niet toe te geven aan het geweld en om verkondigers te worden van een beschaving van liefde.

Bron: Bisdom Rouen / Kerknet.be