Jaarlijks archief: 2017

Leestip van de dag – donderdag 20 juli 2017


Bereikbaarheid

De neiging is groot om ook op vakantie via allerlei kanalen bereikbaar te zijn. Luk Vanmaercke pleit voor een alternatief.

Staan we er wel eens bij stil hoe belangrijk bereikbaarheid in onze hedendaagse samenleving is? Het is nog maar enkele generaties geleden dat onze bereikbare wereld niet veel verder lag dan de afstand die we te voet konden afleggen. Toen auto’s en openbaar vervoer nog niet bestonden, beperkte de wereld zich voor de meeste mensen tot het dorp of de stad waarin ze woonden. Wat verder weg lag, was onbekend en nauwelijks van betekenis.

Ook na de invoering van moderne transportmiddelen
bleef onze wereld nog lange tijd beperkt.

Ik herinner me nog levendig hoe ik als ventje op de bus werd gezet om met KVLV, toen nog de Boerinnenbond, naar de Efteling te gaan. Dat sprookjespark ligt in Nederland, net over de grens. Vandaag noemen we dat vlakbij, zelfs om de hoek. In de jaren 1970 was dat voor de meeste van mijn medereizigers echter een andere wereld. Voor velen was het de eerste keer in hun leven dat ze naar een ander land reisden. Ze waren opgewonden en onzeker, want ze hadden guldens bij zich, een vreemde munt, die ze nog nooit eerder hadden gezien. Als ik dat verhaal aan mijn kinderen vertel, denken ze dat ik opgroeide in de middeleeuwen.

Alsof het niets is

Zo snel is de wereld dus veranderd. Alles is tegenwoordig bereikbaar. Noem een bestemming op aarde, om het even waar, en er is altijd wel iemand die er al geweest is. Overdreven? Nauwelijks. Voor enkele tientallen euro vliegen we naar eender welk Europees land. Wie er wat meer geld tegenaan gooit, reist naar andere continenten alsof het niets is. Exotische landen zijn niet langer onbekend gebied, ze werden bestemmingen op een bucket list, een verlanglijstje dat we achteloos afvinken. De foto’s gooien we op Facebook of Instagram, toegankelijk voor vrienden en kennissen.

De sociale media maken de wereld inderdaad nog bereikbaarder. Wie vroeger familie had aan de andere kant van de wereld, schreef brieven op blauw luchtpostpapier en moest weken of maanden wachten op nieuws. Nu sturen we een mailtje, skypen of whatsappen we even, delen we foto’s van verjaardagsfeestjes of huwelijken. We weten meer over een tante in Argentinië of een vriend in Hongkong dan over de mensen die vijf huizen verderop wonen. De digitale bereikbaarheid van de wereld is totaal.

Dat alles is overwegend positief, laten we niet
mopperen over al die nieuwe mogelijkheden.

Er zit echter ook een keerzijde aan. De wereld is niet enkel bereikbaar geworden voor ons, wij zijn ook bereikbaar voor de wereld. Het gevoel bekruipt ons al eens dat we nooit meer met rust worden gelaten. Ging je vroeger op reis, dan had je een paar weken geen enkel contact met het thuisfront of met je collega’s op het werk, op het obligate postkaartje na. Nu blijft de stroom aan berichten gewoon doorlopen op je smartphone. De neiging is groot om permanent in contact te blijven met de buitenwereld. We kennen nauwelijks nog momenten van onbereikbaarheid.

Een hemels genoegen

Dat is best vermoeiend. Wat zouden we er goed aan doen om af en toe onze eigen onbereikbaarheid te organiseren. Zet die gsm maar uit, laat die e-mails enkele weken ongelezen, negeer die tijdslijn op Facebook of Twitter. De wereld stopt niet met draaien omdat we er even helemaal tussenuit knijpen. In tijden van extreme bereikbaarheid is onbereikbaar zijn een hemels genoegen.

Of misschien moeten we tijdens de vakantie
onze bereikbaarheid helemaal anders invullen.

Op reis gaan wordt dan bereikbaar zijn voor de mensen die je meeneemt, voor de omgeving waar je naartoe trekt, voor de cultuur die je er ontdekt. Het verre loslaten en je onderdompelen in het nabije. Tijd en aandacht hebben voor je partner, voor je kinderen en kleinkinderen, voor je reisgenoten die op jachtige momenten al eens op de tweede plaats komen. Echt bereikbaar worden door onbereikbaar te zijn, is dat geen mooie vakantiegedachte?”

Bron: Kerknet.be – Kerk en Leven

Leestip van de dag – woensdag 19 juli 2017


Boodschap paus aan christelijke
arbeidersbeweging

In zijn boodschap aan een congres van christelijke arbeiders vraagt paus Franciscus om ook op de werkvloer aandacht te hebben voor het Evangelie.

Dat de stem van de arbeiders mag blijven weerklinken in de schoot van de Kerk. Dat is de wens die paus Franciscus formuleerde in zijn boodschap aan de deelnemers aan de jaarlijkse ontmoeting van de World Movement of Christian Workers (WMCW), die dit keer plaats vindt in het Spaanse Avila. De WMCW viert dit jaar zijn 50ste verjaardag. De 120 deelnemers komen uit 79 landen wereldwijd. Thema van de bijeenkomst, dat ook de paus na aan het hart ligt, is: ‘Land, (t)huis en werk voor een waardig leven’.

Opkomen voor de waardigheid

De pauselijke boodschap, ondertekend door staatssecretaris kardinaal Pietro Parolin, onderlijnt dat de waardigheid van de menselijke persoon intrinsiek verbonden is met die drie realiteiten, land, huis en werk. Het is een fundamenteel menselijke ervaring om zich geworteld te voelen in de wereld, in een gezin en in de samenleving. ‘Land huis en werk’ betekent zich ervoor inzetten dat iedereen een menswaardig kan uitbouwen en niemand zich uitgesloten voelt.  

Aan het slot van zijn boodschap spoort paus Franciscus de leden van de WMCW aan om met een vernieuwd enthousiasme vol te houden om in het werkmilieu het Evangelie uit te dragen.

Bron: Radio Vaticana / Kerknet.be

Leestip van de dag – dinsdag 18 juli 2017


WJD-kruis en Maria-icoon naar Mexico

Het kruis en de Maria-icoon van de Wereldjongerendagen beginnen aan een tocht doorheen Centraal-Amerika met start in Mexico.

Het houten kruis en de Maria-icoon, de bekende symbolen van de Wereldjongerendagen (WJD), worden op 20 augustus overgedragen aan een Mexicaanse delegatie. Ze beginnen dan aan een tocht doorheen Centraal-Amerika en de Caraïben om uiteindelijk in Panama aan te komen voor de WJD die er in de gelijknamige hoofdstad plaatsvinden van 22 tot 27 januari 2019.

In een boodschap naar aanleiding van de start van de tocht in Mexico hopen de Panamese bisschoppen dat de twee WJD-symbolen mogen bijdragen om zoveel mogelijk jongeren te motiveren om zich voor te bereiden op hun deelname aan de WJD. Ze nodigen de parochies en jeugdbewegingen uit om een catechese voor de jongeren uit te bouwen. De katholieke gezinnen in eigen land worden uitgenodigd om hun deuren en harten te openen en buitenlandse deelnemers aan de WJD gastvrij te ontvangen. De organisatoren verwachten minstens een half miljoen deelnemers uit de hele wereld.

Bron: Zenit / Kerknet.be