Maandelijks archief: maart 2017

Leestip van de dag – zaterdag 1 april 2017


Open jullie harten en de kracht
van God zal de rest doen !

In zijn catechese tijdens de audiëntie van woensdag 29 maart sprak paus Franciscus, in het spoor van Abraham, over de hoop tegen alle hoop in.

Geliefde broers en zussen, goedendag !

De passage uit de brief aan de Romeinen die we net beluisterd hebben, bezorgt ons een groot geschenk. We zijn immers gewoon Abraham te erkennen als onze vader in het geloof. Vandaag helpt de Apostel ons verstaan dat Abraham voor ons vader in de hoop is, niet alleen vader in het geloof, maar vader in de hoop. En dat omwille van het feit dat wij in zijn lotgevallen al een aankondiging van de Verrijzenis kunnen onderkennen, van het nieuwe leven dat het kwaad en de dood zelf overwint.

Abraham straalt de aankondiging van een nieuwe mensheid uit

In de tekst wordt gezegd dat Abraham geloofde in de God die de doden levend maakt en wat niet bestaat in het aanzijn roept (Rom 4,17). En verder wordt nauwkeuriger gezegd: Zijn geloof verflauwde niet, toen hij dacht aan zijn eigen afgeleefd lichaam en aan de dorre schoot van Sara (Rom 4,19). Ziedaar, de ervaring die wij geroepen zijn op onze beurt te beleven.

De God die zich aan Abraham openbaart, is de God die redt,
de God die uit wanhoop en dood doet komen,
de God die tot leven roept.

In het verhaal van Abraham wordt alles een lofzang op God die bevrijdt en vernieuwt, alles wordt profetie. Dat gebeurt voor ons, voor ons die nu, in het mysterie van Pasen, de vervulling van dit alles erkennen en vieren. God heeft immers Jezus onze Heer van de doden opgewekt (Rom 4,24), zodat ook wij in Hem kunnen overgaan van de dood naar het leven. Daarom kan Abraham zich echt als vader van vele volkeren beschouwen, in de mate dat hij de aankondiging uitstraalt van een nieuwe mensheid – wij! – door Christus vrijgekocht van zonde en dood en voor altijd binnengeleid in liefdevolle omhelzing van God.

Hoop tegen alle hoop in

Op dit punt helpt Paulus ons om de enge band tussen geloof en hoop scherp te stellen. Hij zegt dat Abraham geloofde, en standvastig tegen alle hoop in heeft gehoopt (Rom 4,18). Onze hoop steunt niet op redeneringen, vooruitzichten en menselijke zekerheden. Ze komt daar aan het licht waar geen hoop meer is, waar niets meer is om te hopen, precies zoals Abraham overkwam met zijn eigen dood en de onvruchtbaarheid van Sara voor ogen. Voor hen kwam het einde dichterbij. Ze konden geen kinderen krijgen en in die situatie heeft Abraham de hoop gekoesterd tegen alle hoop in. Dat is groot!

De grote hoop wortelt in het geloof, precies daarom is ze in staat
verder te gaan dan iedere hoop. Precies omdat ze niet steunt
op mensenwoord maar op het Woord van God.

Ook op dit punt worden we geroepen het voorbeeld van Abraham te volgen die ten aanzien van een realiteit die duidelijk ten dode was opgeschreven, toch op God vertrouwt door zijn vaste overtuiging dat Hij bij machte is te volvoeren wat Hij heeft toegezegd (Rom 4,21). Ik zou jullie graag een vraag stellen: zijn wij, wij allen, hiervan overtuigd? Zijn we er zeker van dat God ons graag ziet en dat Hij alles wat Hij ons heeft beloofd ook in vervulling zal doen gaan? Maar Padre: hoeveel moeten we voor dit alles wel betalen? Er is maar één prijs: het hart openen.

Opent jullie harten en de kracht van God zal verder werken, ze zal
wonderbaarlijke dingen doen en ze zal jullie leren wat hoop is.
Dat is de enige prijs: het hart openen en Hij zal de rest doen.

De God van de Verrijzenis en het leven

Dat is de schijnbare tegenspraak en tegelijk het sterke en hoogste element van onze hoop! Een hoop die steunt op een belofte die vanuit menselijk oogpunt onzeker en onvoorzienbaar lijkt, maar die niet faalt, zelfs niet voor de dood, want Hij die de belofte doet is de God van de Verrijzenis en van het leven. Niet om het even wie doet deze belofte! Diegene die belooft, is de God van de Verrijzenis en van het leven.

Geliefde broers en zussen laten we vandaag aan de Heer de genade vragen om, als ware kinderen van Abraham, te blijven steunen, niet zozeer op onze zekerheden, op onze bekwaamheden, maar op de hoop die ontspringt aan de belofte van God.

Als God iets belooft, brengt Hij de belofte tot vervulling.
Hij blijft zijn woord gestand.

Op die wijze ontvangt ons leven nieuw licht, vanuit het bewustzijn dat Hij die zijn Zoon heeft opgewekt ook ons echt één zal maken met Hem, samen met al onze broeders in het geloof. Wij allen geloven. Laten wij die hier op het plein zijn de Heer loven, het Onzevader zingen, de zegen ontvangen… Dat gaat voorbij. Maar het is ook een belofte van hoop.

Als wij vandaag het hart openen, zullen we elkaar, ik verzeker het jullie,
terug ontmoeten op het plein van de Hemel, die nooit voorbijgaat.

Dat is de belofte van God en dat is onze hoop, als wij onze harten openstellen. Dankjewel.

Vertaling uit het Italiaans: Marcel De Pauw msc

Bron: Kerknet/be

Leestip van de dag – vrijdag 31 maart 2017


Verborgen overgave van de secretaris-generaal ~ Dag Hammarskjöld

Macht corrumpeert niet altijd. En narcisme kan plaatsmaken voor God.

Dat bewijst het verborgen religieuze leven van de secretaris-generaal van de VN.

Meer weten

Bron: Kerknet.be

 

Leestip van de dag – donderdag 30 maart 2017


Meer dan hun plicht

Mensen die hun werk met hart en ziel doen, Luk Vanmaercke vindt hen een ware vreugde voor de samenleving.

Vanaf hoeveel jaren kan men over een traditie spreken? Als catechist probeer ik er eentje uit te bouwen. Enkele weken geleden trok ik voor het derde opeenvolgende jaar met mijn vormelingen naar het plaatselijke woon-zorgcentrum. We doen er met de bewoners lichte lichaamsoefeningen en bezoeken hen aansluitend op hun kamer. Spectaculair is het niet, maar deugddoend des te meer, voor bewoners en kinderen.

Dat we elk jaar welkom zijn, hebben we te danken aan Brigitte. Zij is animator in het woon-zorgcentrum. Als ik haar bezig zie, valt het me telkens op dat er mensen zijn die hun baan net dat tikkeltje anders uitoefenen.

Een mens gaat natuurlijk uit werken om een inkomen te hebben,
maar sommigen doen meer dan dat.

Hun werk stopt niet bij wat ze moeten doen. Er is altijd iets extra. Ze zien niet enkel hun loon als motivatie, maar evengoed het werk zelf. Zo iemand is Brigitte.

Die lichtjes in hun ogen

Of ze altijd op zaterdag werkt? Ze glimlacht wanneer ik het vraag. Antwoorden doet ze aanvankelijk niet. Dat hoeft ook niet, ik lees het antwoord het in haar ogen. Natuurlijk is ze vandaag speciaal voor ons gekomen. Bovenop haar reguliere werkdagen. Waarom doet ze dat? Uit liefde voor de bewoners van het woon-zorgcentrum. Ze weet hoe fijn die mensen het bezoek van onze kinderen vinden. Kijk hoe de lichtjes in hun ogen fonkelen, zegt ze. Ze heeft gelijk.

Zou ze beseffen dat ze die lichtjes zelf heeft aangestoken ?

De bewoners spreken vol tederheid over haar. Hun Brigitte. Wat fijn dat wij ons even in haar rol mogen inleven.

Op onze ronde door het woon-zorgcentrum luisteren de kinderen met oprechte belangstelling naar de verhalen van de bejaarden. De stille Nora springt letterlijk op van enthousiasme bij hun bezoek. Gisèle, al jaren blind, vertelt over haar nierdialyses. Drie keer per week, telkens een halve dag lang. De kinderen mogen even voelen aan haar onderhuidse shunt. Didine is de spraakwaterval van dienst. Ze laat de kinderen een speeltje vissen uit een grabbelton.

Goede raad en grapjes

Mensen die hun werk met hart en ziel doen zijn een vreugde voor onze samenleving. De apotheker die zijn patiënten bijstaat met goede raad. De loketbediende die meer doet dat de volgende klant afhandelen. De dame aan de kassa die haar klanten persoonlijk kent. De kruidenier die een medewerker uitstuurt om de boodschappentas van een oudere dame te dragen. De kaartjesknipper die de onervaren reiziger op de juiste aansluiting wijst. Of die bij zijn aankondigingen een grapje durft te maken. Ik ken er één die aankondigingen doet zoals Welkom in het aardige Aarschot, of We komen aan in het levendige Leuven, de parel van Vlaams-Brabant. Heerlijk toch?

Zij maken uw dag, deze mensen. We zien ze gelukkig
ook in verantwoordelijke functies.

De burgemeester die dag en nacht in de weer is voor de inwoners van zijn of haar gemeente. De minister die niet louter aan de cijfers denkt, maar het welzijn van mensen voor ogen heeft. De bedrijfsleider die voor zijn klanten een echt goed product wil maken en dat in partnerschap met de werknemers doet. De bisschop die slachtoffers van seksueel misbruik niet uit de weg gaat, maar hen persoonlijk ontvangt en daartoe alle nodige tijd vrijmaakt.

Mensen die meer doen dan hun plicht dus. Voor wie niet het maandloon, maar het geluk van de medemens een drijfveer is. Ze worden daar overigens zelf ook gelukkiger van.

Wat dat betreft lijkt geluk op de vijf broden
en twee vissen uit het Lucasevangelie.

Hoe meer je ervan uitdeelt, hoe meer je finaal overhoudt. Hoe het in het rusthuis afliep? Naarmate de voormiddag vorderde, zagen we Brigitte steeds meer stralen. We konden er bijna een lampje op aansluiten. Volgend jaar gaan we terug. Zeker weten.

Bron: Kerk en Leven / Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – woensdag 29 maart 2017


Wijst paus Franciscus de politiek een weg
naar een duurzame wereld ?

Afgelopen weekend bestond het verdrag van Rome zestig jaar. Het jubileum werd niet erg uitbundig gevierd. De constructie Europa kraakt en lijkt de koers kwijt. In Rome werd gezocht naar een formule en doelstellingen die toekomstbestendig zijn. Die kwam er niet, terwijl men er niet ver voor had hoeven zoeken.

Het feestje begon namelijk met een bezoek aan paus Franciscus in het Vaticaan. De paus riep zijn gasten op om van de Europese Unie meer te maken dan een verzameling “regels die moeten worden gehoorzaamd”. Als fervente voorstander van de EU ziet hij er een “levenshouding gebaseerd op waarden en idealen” in. De paus brak een lans voor solidariteit, “die Europa hoop moet geven en ook het meest efficiënte tegengif voor het moderne populisme is”. Franciscus betoogde ook dat Europa een open houding moet aannemen tegenover de honderdduizenden vluchtelingen en migranten die aankomen. “We mogen ons er niet vanaf maken door de migratiecrisis van deze tijd af te doen als een louter cijfermatig, economisch of veiligheidsprobleem.”

Lees verder …

 

 

Leestip van de dag – dinsdag 28 maart 2017


Kardinaal Marx over de toespraak van de paus tot de EU-leiders

De Europese kerken willen bijdragen tot het herstel van het vertrouwen en de bezinning over de toekomst van Europa.

Kardinaal Reinhard Marx, de voorzitter van de Commissie van Bisschoppenconferenties van de Europese Unie (COMECE), reageert positief op de oproep van paus Franciscus om wegen te vinden die een lange en vruchtbare toekomst voor de Europese Unie garanderen. De paus ontving vrijdagavond de staats- en regeringsleiders van de EU naar aanleiding van de 60ste verjaardag van de ondertekening van het Verdrag van Rome.

In zijn twintig minuten durende toespraak herinnerde paus Franciscus eraan dat Europa een schat aan waarden en spiritualiteit heeft, die het waard is om met hernieuwde frisheid en passie te worden voorgesteld. Dat vormt het beste tegengif tegen de holle waarden van deze tijd, die een voedingsbodem vormen voor extremisme. Europa mag zijn band met zijn christelijke wortels niet verliezen en het moet de kans op werk en arbeid voor jongeren, investeringen in de gezinnen, de bescherming van het leven en het respect voor het geweten van de Europese burgers garanderen. Europese politici moeten bijdragen tot een geest van solidariteit en openheid naar de wereld. Ze moeten ervoor zorgen dat de menselijke persoon centraal wordt geplaatst.


Kerken willen bijdragen tot sterk en hoopvol Europa

In een reactie op de toespraak van de paus onderstreepte kardinaal Marx dat de COMECE, maar ook dde andere Kerken in de EU, actief betrokken willen worden bij een constructief debat over de oplossingen voor het samenleven in Europa, in overleg met alle belanghebbenden van goede wil. De 60ste verjaardag van de ondertekening van het Verdrag van Rome biedt de kans om samen na te denken over de uitdagingen en kansen opdat mensen opnieuw hoop vinden in Europa.

Europa is een familie van volkeren die verenigd
zijn ondanks de onderlinge verschillen.

De COMECE organiseert van 27 tot 29 oktober een congres met als thema: Denken over Europa – Europa herdenken.

Bron: I.Media / COMECE / Kerknet.be