Maandelijks archief: mei 2017

Leestip van de dag – zondag 28 mei 2017


Maak niets kapot wat je zelf niet kunt maken

Bot, botter, botst! Het lijkt het motto van veel beroemde en gewone mensen in onze tijd. Een pleidooi voor een meer behoedzame omgang met elkaar.

De laatste tijd denk ik regelmatig terug aan een zinnetje dat ik als actieve moeder met de regelmaat van een klok tot mijn kinderen richtte:

Je mag niets kapot maken
wat je niet zelf kunt maken.

Meestal ging het dan over een bouwsel van blokken van broer of zus, over een huisgemaakt kunstwerk op papier of over voorwerpen in het publieke domein. Soms ook over kleine kriebelbeestjes of bloemetjes langs de weg.

Ik geef toe dat ik zelf bijna dagelijks tegen mijn eigen regel zondig. Spinnen, mieren en slakken zitten zonder uitzondering volmaakt in elkaar, maar als ze mijn terrein binnendringen, kunnen ze op weinig genade rekenen. Al schaam ik nog altijd wel een beetje als ik zie wat mijn voetzolen hebben aangericht.

Maar de regel heeft een
veel breder toepassingsveld.

Hoe precair is bijvoorbeeld iemands reputatie? Hoe broos is een goede sfeer niet in een gezelschap?  Of zelfs een relatie tussen twee mensen? Misschien geldt ook hier dat je niets mag kapotmaken wat je niet zelf kunt maken. Het kan ons tegenhouden om te roddelen. Om plompverloren bot te zijn. Om met het eigen gelijk voor ogen onderweg veel moois plat te walsen.

Behoedzaamheid is een mooie deugd. Niet meteen onze stekels opzetten, maar eerst even uitgebreid snuffelen aan elkaar. Niet altijd meteen lik op stuk geven, maar geduld oefenen voor eigen en andermans onvolkomenheden. Het kan vermoedelijk heel wat problemen voorkomen.

Jezus zei het al:
Zalig de zachtmoedigen.

Bron: Kerknet.be / Kolet Janssen

 

 

Leestip van de dag – zaterdag 27 mei 2017


Paus Franciscus bezorgd over internationale gemeenschap en vrede

Paus Franciscus waarschuwt voor drie gevaren die het samenleven en de internationale vrede bedreigen.

In een toespraak ter gelegenheid van de ontvangst van de geloofsbrieven van nieuwe ambassadeurs bij de Heilige Stoel drukte paus Franciscus zijn bezorgdheid uit over enkele donderwolken die hij boven de internationale gemeenschap ziet hangen. De nieuwe ambassadeurs komen uit Kazachstan, Mauritanië, Nepal, Niger, Sudan en van Trinidad en Tobago.

De eerste donderwolk en bedreiging voor de vrede is het bestaande economische model waarin het geld en niet langer de mens centraal staat. Daardoor ontsnapt de economie aan de controle van de overheid. Paus Franciscus pleit in dat verband voor de ontwikkeling van een verantwoordelijkheidsbesef bij al wie wereldwijd actief zijn in het economische en financiële systeem.

De tweede donderwolk is die van het geweld, dat niet meer wordt beschouwd als een laatste toevlucht, maar als een middel om zijn doel te bereiken en om macht te verwerven over anderen. De paus plaatste daar tegenover dialoog en diplomatie Maar beiden, zo erkende hij, vereisen geduld.

De derde donderwolk is die van het religieus fundamentalisme, de manipulatie van de heilige naam van God om de dorst naar macht te rechtvaardigen. Daarbij wordt God ten dienste gesteld van de eigen ambities. Voor de bestrijding van deze bedreiging pleit de paus voor afzondering en isolement van diegenen die God en de religieuze identiteit misbruiken om aan te sporen tot haat. Slechts zo kunnen wij een tastbare vooruitgang boeken op het vlak van vrede en gerechtigheid, aldus nog de paus.

Bron: I.Media / Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – vrijdag 26 mei 2017


God zal altijd met ons gaan, altijd,
ook in pijnlijke situaties

In zijn catechese tijdens de algemene audiëntie van woensdag 24 mei omschreef paus Franciscus de weg naar Emmaüs als het pad van de hoop.

Geliefde broers en zussen, goedendag !

Vandaag zou ik willen stilstaan bij de ervaring van de twee leerlingen van Emmaüs waarover het gaat in het evangelie van Lucas (cf. 24,13-35).We stellen ons het gebeuren voor: twee mannen zijn op weg, ontgoocheld, droef, overtuigd de bitterheid van een mislukking achter zich te laten. Vóór dat Pasen waren ze vol enthousiasme: overtuigd dat die dagen van beslissend belang zouden zijn voor hun verwachtingen en voor de hoop van heel het volk. Jezus, aan wie ze hun leven hadden toevertrouwd, leek eindelijk de beslissende slag te leveren: Hij zou zijn macht tonen, na een lange periode van voorbereiding en verborgenheid. Dat verwachtten zij. En het liep niet zo.

Het kruis als nederlaag

Die twee pelgrims koesterden een uitsluitend menselijke hoop, die nu in scherven viel. Het kruis, opgericht op de Calvarieberg was het sprekende getuigenis van de nederlaag die ze niet voorzien hadden. Als Jezus werkelijk iemand naar het hart van God was, dan moest hun besluit zijn dat God machteloos en weerloos stond in de handen van geweldplegers, niet in staat weerstand te bieden aan het kwaad.

De straat

En zo, op zondagmorgen, ontvluchten die twee Jeruzalem. Ze hebben nog altijd de gebeurtenissen van de passie, de dood van Jezus voor ogen; en in hun ziel de pijnlijke kwelling van die gebeurtenissen tijdens de gedwongen rust op de sabbat. Het Paasfeest dat de zang der bevrijding moest aanheffen, was integendeel veranderd in de meest pijnlijke dag van hun leven. Ze verlaten Jeruzalem om naar elders te gaan, naar een rustig dorpje. Het zijn mensen die het voorkomen hebben van personen die een pijnlijke herinnering willen verdrijven. Ze zijn dus op straat, bedroefd. Dit scenario – de straat – was belangrijk geworden in het verhaal van de evangelies; vanaf nu zal het dat steeds meer worden naar mate men het verhaal van de Kerk zal beginnen vertellen.

Jezus’ geneeskunst van de hoop

De ontmoeting van Jezus met die twee leerlingen lijkt geheel toevallig te zijn: het lijkt op een van de vele ontmoetingen die in het leven gebeuren. De twee leerlingen stappen in gedachten en een onbekende komt naast hen meelopen. Het is Jezus; maar hun ogen zijn niet in staat Hem te herkennen. Daarom begint Jezus met zijn geneeskunst van de hoop. Wat daar op die straat gebeurt, is een geneeskunst van de hoop. Wie beoefent die? Jezus.

Jezus geeft de hoop terug

Hij begint met vragen stellen en te luisteren: onze God is geen overrompelende God. Ook al kent Hij de reden van de ontgoocheling van die twee, toch laat Hij hen de tijd om in de diepte de bitterheid te kunnen peilen die hen vervuld heeft. Het resultaat is een belijdenis die als een refrein weerklinkt in elk mensenleven: Wij leefden in de hoop, maar …Wij leefden in de hoop, maar … (v. 21). Hoeveel droefheid, hoeveel nederlagen, hoeveel mislukkingen zijn er niet in het leven van elke mens! In de grond zijn we allen een beetje zoals die twee leerlingen.

Hoe vaak in ons leven hebben we gehoopt, hoe vaak meenden we
op handbreedte van het geluk te zijn en zijn we ontgoocheld aan
de grond geraakt. Jezus echter gaat met al wie ontmoedigd
met hangend hoofd op weg is. Door met hen te gaan, slaagt
Hij erin, op een bescheiden wijze, de hoop terug te geven.

Ware hoop is nooit goedkoop

Jezus begint het gesprek via de Schriften. Wie het boek van God ter hand neemt treft er geen verhalen in van gemakkelijk heldendom, bliksemsnelle veroveringstochten. Ware hoop is nooit goedkoop: gaat altijd via nederlagen.

De hoop van wie niet lijdt,
is er allicht geen.

God wil niet bemind worden als een veroveraar die zijn volk naar de overwinning voert door zijn tegenstanders in bloed te smoren. Onze God is een zwak licht dat schijnt op een koude, winderige dag. En ook al schijnt zijn aanwezigheid in deze wereld broos, Hij heeft de plaats verkozen die wij allen minachten.

Eucharistie

En dan stelt Jezus, voor die twee leerlingen, het scharniergebaar van elke Eucharistie. Hij neemt het brood, zegent het, breekt het en geeft het hen. Is in deze opeenvolging van gebaren niet heel de geschiedenis van Jezus aanwezig?

En is niet, in elke Eucharistie, ook het teken
aanwezig van wat de Kerk moet zijn ?

Jezus neemt ons leven, zegent het, breekt het – er bestaat immers geen liefde zonder offer – en schenkt het aan de anderen, aan allen.

Een kerk op weg, op straat

De ontmoeting van Jezus met de twee leerlingen van Emmaüs is kort. En toch ligt daarin heel de bestemming van de Kerk besloten. Dit verhaal vertelt ons dat de christelijke gemeenschap niet opgesloten leeft in een versterkte burcht, maar op weg is in haar leefmilieu, wat wil zeggen op de straat. Daar ontmoet ze de mensen, met hun hoop en ontgoocheling die soms zwaar weegt. De Kerk luistert naar het verhaal van allen zoals het opborrelt uit het schrijn van het persoonlijk geweten. Vervolgens biedt ze het Woord van leven aan, het getuigenis van de liefde, van een liefde trouw tot het einde. Zo gaat het hart van mensen opnieuw gloeien van hoop.

God zal altijd met ons gaan, altijd

Wij allen hebben in ons leven moeilijke, donkere momenten gekend. Ogenblikken waarop we droevig, in gedachten verzonken op stap waren, zonder horizon, alleen een muur vóór ons. En Jezus is ons altijd nabij om ons hoop te geven, om ons hart te verwarmen zeggende: Ga verder, Ik ben met je. Ga verder. Het geheim van de straat naar Emmaüs is hierin gelegen: ook, ondanks de schijn van het tegendeel, worden wij altijd bemind en God zal nooit ophouden ons lief te hebben. God zal altijd met ons gaan, altijd, ook in pijnlijke situaties, ook op lelijke momenten, ook bij nederlagen: daar is altijd de Heer. Dat is onze hoop. Laten in deze hoop verder gaan! Want Hij is bij ons en is met ons op weg, altijd.

Vertaling uit het Italiaans: Marcel De Pauw msc

Bron: Kerknet.be

Leestip van de dag – donderdag 25 mei 2017


Hemelvaart in drie krachtlijnen

Valt Hemelvaart te vergelijken met de goede vriend die we begeleiden naar de luchthaven, en die we uitwuiven vooraleer hij afreist ?

Het feest van Hemelvaart heet in het Frans ‘Ascension’, wat gemakkelijk toelaat om er in één adem ‘ascenseur’ (lift) bij te denken. En inderdaad, wanneer we de teugels van onze verbeelding vieren, is er niet veel nodig om van wat in wezen een diep geloofsmysterie is, een even eenvoudig als aandoenlijk tafereel te maken.

Beter is het om alle verbeelding achterwege te laten, en te lezen wat de getuigen van deze Hemelvaart erover vertellen. Maar ook dan wordt het er niet eenvoudiger op. Daar waar we bij de evangelist Lucas lezen dat Jezus voor de ogen van de leerlingen ‘in de hemel werd opgenomen’, treffen we bij Matheüs de verrezen Heer aan die overal en alle dagen bij de leerlingen zal blijven. Wat vieren we dan precies, op het feest van Hemelvaart ?

Lees verder …

Dagelijks Bijbelcitaat – donderdag 25 mei 2017


Uit de Handelingen van de Apostelen 1, 8-9

Jezus zei: ‘Wanneer de heilige Geest over jullie komt,
zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen in Jeruzalem,
in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.’
Toen Hij dit gezegd had, werd Hij voor hun ogen omhooggeheven
en opgenomen in een wolk, zodat ze Hem niet meer zagen.

 

 

Leestip van de dag – woensdag 24 mei 2017


Hoe (moderne) martelaren alledaagse gelovigen kunnen helpen

We kennen martelaren als Jacques Hamel en Frans van der Lugt. Maar kent u ook William Quijano of Stefanie Tiefenbacher ?

Jan Stuyt wel. Ze helpen hem christen te zijn.

Weinig slachtoffers van geweld tegen christenen halen de nieuwsuitzendingen. Dat gebeurt alleen wanneer er beeldmateriaal is, zoals over pater Frans van der Lugt. Of wanneer er aanslagen zijn met veel slachtoffers, zoals in twee kerken op Palmzondag dit jaar in Egypte.

Martelaren betalen met hun bloed

Martelaren zijn mensen die hun doopsel waarmaken door te doen wat gedaan moet worden. Ze houden onder  geweldsbedreigingen vol: ‘Ja ik ben christen, Jezus is de Heer van mijn leven’. Ze betalen ervoor met hun bloed. Eén van hen zei: ‘Je kunt mij mijn leven niet afnemen, ik heb het al gegeven – aan Christus’.

Wie kent de namen van de priesters en de rechters
die in Italië worden vermoord, omdat ze
weigerden te wijken voor de maffia ?

Soms komen hun namen in de krant – veel vaker niet. Wie weet in onze streken van William Quijanouit Mexico, die 21 jaar jong vermoord werd, omdat hij jongeren weghield van georganiseerde jeugdbendes? Wie kent de namen van de priesters en de rechters die in Italië worden vermoord, omdat ze weigerden te wijken voor de maffia? Of zuster Stefanie Tiefenbacher, twee jaar geleden vermoord op de leeftijd van 86 jaar in Kwazulu Natal, na zestig jaar inzet voor straatarme kinderen? De lange lijst met namen van landen waar christenen vervolgd worden, vertelt dat het nog lang niet voorbij is.

Gebed voor martelaren uit de eenentwintigste eeuw

De gemeenschap van Sant’Egidio gedenkt de ‘martelaren van onze tijd’ regelmatig. Vorig jaar was de herdenking in Antwerpen precies op de dag van de aanslagen in Brussel. De kerk was afgeladen vol. Dit jaar nam Paus Franciscus in Rome deel aan het gebed voor de christelijke martelaren uit de twintigste en eenentwintigste eeuw. De avondwake vond plaats in de kerk van Sint Bartholomeus, op het eiland in de Tiber, midden in de stad.

Waarom bidden we in de Paasnacht de litanie van alle heiligen, voordat de nieuwe christenen gedoopt worden?

Die avond getuigden daar Roselyne Hamel, zus van vorig jaar in Rouen vermoorde pastoor Jacques Hamel. En Karl Schneider, zoon van dominee Paul Schneider, in 1939 omgebracht door de nazi’s in concentratiekamp Buchenwald. In de basiliek van San Bartolomeo worden herinneringen bewaard aan de martelaren. Zo liggen er het missaal van bisschop Oscar Romero van San Salvador en een brief van Franz Jägerstätter, Oostenrijkse huisvader en dienstweigeraar, vermoord in 1943.

Omdat je alert moet blijven

Waarom bidden we in de Paasnacht de litanie van alle heiligen, voordat de nieuwe christenen gedoopt worden? Om de dopelingen (en ons zelf nog meer) aan te manen om ons christen-zijn ernstig te nemen en om hen te eren die hun doopsel hebben waargemaakt. In de kerk van San Bartolomeo wordt de herinnering levend gehouden, elke dag. Als ik in Rome ben ga ik er heen: niet voor mijn plezier, maar om alert te blijven. Want dat alert blijven gaat immers niet vanzelf.

Een bijdrage van Jan Stuyt SJ. Hij is jezuïet, was deken van Nijmegen en directeur van de Jesuit Refugee Service Europe. Momenteel is hij secretaris van de Vlaamse en Nederlandse jezuïeten.

Meer artikelen over geloof, samenleving, cultuur, enz. vindt u op www.igniswebmagzine.be