Maandelijks archief: oktober 2017

Leestip van de dag – dinsdag 31 oktober 2017


Allemaal uniek

Bomen, hondjes en mensen hebben iets gemeenschappelijk: je mag ze niet over dezelfde kam scheren.

Er staan twee bomen op het pleintje voor mijn deur. Twee esdoorns. De mannen van de groendienst hebben ze op dezelfde dag geplant, ergens in het vroege voorjaar. Toen de lentezon krachtiger werd, kreeg de rechterboom blaadjes. Voorzichtig krulden ze tak voor tak open. De linkerboom ging nog even verder met zijn winterslaap en deed pas enkele weken later hetzelfde.

Nu het herfst is, zijn de blaadjes van de rechterboom een mengeling van groen, geel, oranje en rood. Een wuivend boeket als afscheid aan de zomer. De linkerboom doet alsof hij niet merkt dat de dagen korter en kouder worden. Hij ziet er nog even groen uit als in augustus.

Ook bij bomen heb je vroege en late vogels.

Exemplaren die niet kunnen wachten tot het nieuwe seizoen begint en alvast de nieuwe mode uit de kast halen. En andere die geen afscheid kunnen nemen van wat bijna voorbij is.

Mijn buren hebben een nieuw hondje. Voor de tweede keer. Vorig jaar kregen ze een pup die zo driest was dat ze hem moesten terugbrengen naar waar hij vandaan kwam. Ze konden niet aan hem wennen, en hij niet aan hen. Nu woont er een rustig klein hondje bij hen. Hij kwispelt vrolijk met zijn staartje, maar kijkt afwachtend naar het baasje om te peilen hoe enthousiast hij mag zijn. Het klikt prima met dit hondje.

Ook mensen heb je in soorten.

Uitbundige en meer ingetogen individuen. Romantische en cynische. Knorrige en zachtaardige. Voortvarende en terughoudende. Allemaal even uniek.

Allemaal beeld van God.
Meer dan genoeg om van te houden.

Kolet Janssen

Bron: Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – maandag 30 oktober 2017


Paus Franciscus roept christenen op
om Europa een ziel te geven

Europese christenen zijn volgens paus Franciscus geroepen om het Europese continent zowel een geheugen als een toekomstperspectief te geven.

Paus Franciscus heeft zaterdagavond de 250 deelnemers van het congres (Re)Thinking Europe toegesproken. Vaak, zo zegde hij, wordt er over Europa in cijfers gesproken: over het aantal stemmen bij burgers, over quota bij migranten, of economische indicatoren als het werknemers betreft.  Maar de grootste bijdrage die christenen aan Europa kunnen leveren, is Europa eraan herinneren dat het geen reeks zielloze cijfers is. Christenen moeten Europa een ziel en een geweten geven. Zij kunnen Oude Continent helpen om de waarde van zijn verleden te herontdekken, het huidige te verrijken en te bouwen aan een toekomst van hoop. 

Volgens de paus vereist dat ook dat de religies en levensbeschouwingen een positieve en constructieve rol mmoeten kunnen vervullen in de samenleving en in Europa. Helaas bestaan er nog steeds mensen die vanuit een secularistische mentaliteit die positieve waarde van religie niet waarnemen en godsdienst liever naar  de privésfeer verdringen.

Tijdperk van stilstand

Paus Franciscus onderstreepte het belang van interreligieuze dialoog en stelde nadrukkelijk dat christenen geroepen zijn om confrontaties te overwinnen en de politieke dialoog te bevorderen.  Hij vindt dat het huidige Europa aan een soort geheugenverlies lijdt, omdat het de waarden die in de jaren 1960 de basis ervoor vormden vergeten heeft.  Dat droeg ertoe bij dat Europa ter plaatse blijft trappelen. Europa dreigt zijn traditie te verraden en zelf het recht om geboren te worden lijkt er vandaag te veel aan. Europese jongeren dreigen zowel zonder hun wortels als zonder perspectief op te groeien. Europa en zijn bevolking moeten het belang van het gemeenschapsgevoel herontdekken, als tegengewicht voor individualisme. Gezinnen moeten de verscheidenheid koesteren, maar eenheid blijft even fundamenteel.

Bron: VIS / I.Media / Kerknet.be

 

 

Dagelijks Bijbelcitaat – zondag 29 oktober 2017


Uit het evangelie volgens Matteüs 22, 37-40

Jezus sprak:
‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel
en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod.
Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf.
Deze twee geboden zijn de grondslag van alles
wat er in de Wet en de Profeten staat.’

 

 

Leestip van de dag – zondag 29 oktober 2017


Zoals Gij tot ons spreekt in stilte …

Vandaag, zondag 29 oktober, is dag van de stilte, een moment om stil te staan bij de waarde van vertragen, verstillen en kwaliteitsvolle aandacht.

Zoals Gij tot ons spreekt in stilte,
maar de stilte niet vult met Uw stem,
is de stilte Uw heldere spreken tot ons.

Zoals Gij de leegte niet vult met Uw aanwezigheid,
maar de leegte leeg laat,
is de leegte Uw nodigende aanwezigheid.

Zoals Gij ons raakt in ons verlangen en het niet vervult,
maar het aanwakkert met Uw gave,
is het verlangen Uw vurige aanraking.

Daarom kan ik hopen noch wanhopen,
doen noch ongedaan laten.
Gij laat mij zijn, zoals ik ben,
ben ik Uw diepste levensdroom.

Sim D’Hertefelt. Verschenen in Nieuw Leven (nu Karmel-Impuls) 2008, 62, 2, pp.89.

Bron: Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – zaterdag 28 oktober 2017


7 levenslessen van Forrest Gump

Morgen, zondag, is ‘Forrest Gump’ op tv, een film over de wondere wereld van een man met een mentale beperking. Toch valt er heel wat van hem te leren.

Volgens IMDB, dé website voor filmliefhebbers, behoort Forrest Gump (1994) tot de beste films ooit gemaakt. Hij staat op de 12de plaats in de top 250 ‘aller tijden’. Forrest Gump laat alleszins weinigen onberoerd. De film wordt ook vaak in scholen geprojecteerd. Omdat hij goed is, maar ook omdat hij ons zoveel te vertellen heeft. Wat ons betreft alvast deze 7 levenslessen.

1. Durf te proberen, wie weet verras je jezelf

Forrest Gump wordt geboren met een fysieke (en mentale) beperking, maar aangespoord met de mantra ‘Run, Forrest, run!’ ontpopt hij zich tot een behoorlijk atleet. En al blijkt hij ook een getalenteerd tafeltennisser, het is even oké als hij voor iets géén aanleg heeft.

2. Koester je vriendschappen

In de Viëtnamoorlog sluit Forrest vriendschap met Bubba. Forrest maakt later Bubba’s droom waar door met een garnalenboot uit te varen.

3. Laat tegenslagen je niet klein krijgen

Een andere quote die doorheen de film meegaat is ‘shit happens’. Kleine én grote tegenslagen, zoals de luitenant die zwaargewond raakt in de oorlog maar later zijn leven een nieuwe wending geeft.

4. Heb geen vooroordelen

Forrest bekijkt de wereld en de mensen met een frisse, onbevangen blik. De wereld gezien door onschuldige ogen. Hij benadert iedereen op dezelfde manier: de man in de straat of de president van de Verenigde Staten.

5. Wees gelukkig met wat je hebt (en deel de rest)

Na fortuin te hebben gemaakt met de garnalenboot redeneert Forrest: Om gelukkig te zijn heb je maar een bepaalde hoeveelheid geluk (‘fortune’) nodig, de rest is om op te scheppen. In zijn geval schenkt hij de rest weg.

6. Bewaar een open geest

Forrest citeert zijn moeder in dé quote van de film: Het leven is als een doos bonbons: je weet nooit wat er zal inzitten.

7. Durf te geloven

Meer dan eens komt geloof ter sprake. In een van de mooiste scènes loopt de jonge Forrest samen met een vriendinnetje een korenveld in om te ontsnappen aan haar agressieve vader.  Ze bidt tot God om van haar een vogel te maken zodat ze kan wegvliegen van thuis.

• Forrest Gump, zondag 29 oktober 2017, 20.35u, VTM

Bron: Kerknet.be

 

 

 

Leestip van de dag – vrijdag 27 oktober 2017


Het paradijs is Gods omhelzing,
het einddoel van ons leven

In zijn laatste catechese over de hoop tijdens de audiëntie van woensdag 25 oktober sprak paus Franciscus over het paradijs als einddoel van de hoop.

Geliefde broers en zussen, goedendag !

Dit is de laatste catechese over de christelijke hoop. Sinds het begin van het lopende liturgische jaar ging het daarover. Ik wil het hebben over het paradijs als einddoel van onze hoop.

Paradijs is een van de laatste woorden die Jezus op het kruis tot de goede moordenaar sprak. We staan even stil bij dat gebeuren. Op het kruis is Jezus niet alleen. Links en rechts van Hem is er een misdadiger. Bij het zien van die drie kruisen op Golgota zal menigeen een zucht van verlichting geslaakt hebben omdat eindelijk gerechtigheid geschied was met de terechtstelling van dat soort mensen.

De goede moordenaar

Naast Jezus was er een dader die schuld bekende, iemand die erkende dat hij die vreselijke straf verdiend had. We noemen hem de goede moordenaar in tegenstelling tot de andere zegt deze: wij krijgen wat we door onze daden verdiend hebben (cf. Lc 23,41).

Op de Calvarieberg, op die tragische en goede vrijdag, komt Jezus tot het uiterste van zijn menswording, van zijn solidariteit met ons, zondaars. Daar wordt werkelijkheid wat de profeet Jesaja van de lijdende Dienaar had voorspeld: Hij is tot de booswichten gerekend (53,12; cf. Lc 22,37).

Paradijs komt maar 1 keer voor in de evangeliën

Daar, op Calvarië, heeft Jezus zijn laatste afspraak met een zondaar, om ook voor hem de poorten van zijn Rijk open te gooien. Opvallend is dat dit de enige keer is dat het woord paradijs in de evangelies voorkomt. Jezus belooft het aan die arme drommel die op het kruishout de moed had tot Jezus de nederigste bede te richten: Denk aan mij, wanneer Gij in uw Koninkrijk gekomen zijt (Lc 23,42). Hij kon geen goede werken laten gelden, hij had niets, maar vertrouwt zich toe aan Jezus die hij erkent als onschuldig, goed, zo verschillend van zichzelf (v. 41). Dat woord van nederig berouw heeft volstaan om het hart van Jezus te raken.

Met lege handen voor God

De goede moordenaar herinnert ons aan onze echte situatie voor het aanschijn van God: dat wij zijn kinderen zijn, dat God medelijden met ons heeft, dat God ontwapend is telkens wanneer we ons verlangen naar zijn liefde tonen. In ziekenhuiskamers en gevangeniscellen gebeurt dit wonder ontelbare keren: er is niemand, hoe slecht hij ook heeft geleefd, aan wie slechts wanhoop zou resten en aan wie genade geweigerd zou worden. Voor God verschijnen we allen met lege handen, enigszins zoals de tollenaar die achteraan in de tempel bleef staan om te bidden (cf. Lc 18,13).

En telkens wanneer een mens het laatste gewetensonderzoek
van zijn leven maakt en vaststelt dat de tekorten ruimschoots
de goede werken overtreffen, moet men niet ontmoedigd worden,
maar zich toevertrouwen aan de barmhartigheid van God.
Dat geeft ons hoop, dat opent ons hart !

Verloren zoon

God is Vader en tot op het laatst verwacht Hij onze terugkeer. En aan de teruggekeerde verloren zoon, die begint met zijn schuldbelijdenis, legt de vader het zwijgen op door hem te omhelzen (cf. Lc 15,20). Dat is God: zo heeft Hij lief!

Het paradijs is geen sprookjesplaats en ook geen betoverde tuin.

Het paradijs is de omhelzing van God,
oneindige Liefde en we komen er in dankzij Jezus
die voor ons op het kruis is gestorven.

Waar Jezus is, is er barmhartigheid en geluk; zonder Hem is er koude en duisternis. Bij het heengaan, zegt de christen tot Jezus: Denk aan mij. En ook al zou er niemand meer zijn die aan ons denkt, dan is er Jezus, naast ons. Hij wil ons brengen naar de mooiste plek die bestaat. Hij wil ons daar brengen met het weinige of vele goed dat in ons leven is gebeurd. Niets gaat verloren van wat Hij heeft verlost. En naar de Vader brengt Hij ook al wat in ons nog nood heeft aan bevrijding: de vergissingen en de fouten van een heel leven.

Dat is het einddoel van ons bestaan:
dat alles voltooid wordt en omgevormd wordt in liefde.

Wie Jezus kent, vreest niets meer

Als we dit geloven, boezemt de dood ons geen vrees meer in en kunnen we ook hopen deze wereld op een vredige wijze vol vertrouwen te verlaten. Wie Jezus kent, vreest niets meer. Ook wij kunnen dan de woorden herhalen van de oude Simeon, die ook begenadigd werd door de ontmoeting met Christus, na een heel leven van verwachting: Uw dienaar laat gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan: mijn ogen hebben thans uw Heil aanschouwd (Lc 2,29-30).

De liefde blijft

Op dat ogenblik zullen we eindelijk niets meer nodig hebben; we zullen niet meer zien als in een spiegel. We zullen niet meer nutteloos wenen, want alles zal voorbij zijn; ook de profetieën, ook de kennis. Maar de liefde niet, die blijft. Want: De liefde vergaat nimmer (cf. 1 Kor 13,8).

Vertaling uit het Italiaans: Marcel De Pauw msc

Bron: Kerknet.be