Maandelijks archief: oktober 2017

Leestip van de dag – zondag 22 oktober 2017


Dieper dan de ellende, gaat de barmhartigheid Johannes-Paulus II

Vandaag, op 22 oktober, gedenken en vieren we paus Johannes Paulus II. Een portret met diepgang van deze bijzondere man.

Johannes-Paulus II heeft gedurende de 27 jaren van zijn pontificaat, met een tomeloze energie laten zien dat het christelijk geloof de bevrijding van de mensheid bewerkt en onze levensloop  en de geschiedenis verandert. Maar waar komt de kracht van die man, Karol Wojtyla, vandaan, paus geworden in de Rooms-Katholieke kerk in 1978? Hoe kunnen we hem begrijpen? Zelf heeft hij gezegd dat we hem van buitenaf niet kunnen begrijpen, maar alleen van binnenuit.
Deze film tracht ons een sleutel te geven om te begrijpen hoe het pontificaat van Johannes Paulus II zo buitengewoon veel vrucht heeft kunnen dragen : zijn charisma komt niet voort uit zijn uiterlijke gaven, maar komt voort uit zijn grote geloof en in het bijzonder uit zijn liefde voor Christus.

Leestip van de dag – zaterdag 21 oktober 2017


Godsdiensten zijn een kracht voor vrede

Paus Franciscus roept de wereldgodsdiensten op tot samenwerking in het streven naar vrede en zorg voor het milieu.

Paus Franciscus herhaalde woensdag tijdens een ontmoeting met afgevaardigden van de Wereldconferentie van Godsdiensten voor Vrede (WCRP) dat godsdiensten vanuit hun wezen bestemd zijn om bij te dragen tot vrede.

Alle mensen zijn geroepen om met hun hart,
hun geest en hun handen aan vrede te werken.

Religies kunnen geen neutrale en nog veel minder een dubbelzinnige houding ten opzichte van de vrede aannemen. Zij vervullen een speciale en onontbeerlijke rol. Van nature zijn zij bestemd om de vrede, maar ook rechtvaardigheid, broederschap, ontwapening en zorg voor de schepping te bevorderen, stelde de paus in zijn toespraak in de Paulus VI-zaal aan de afgevaardigden. Hij bracht hulde aan ngo’s die door de bevordering van de interreligieuze dialoog de vrede bevorderen.

Paus Franciscus herhaalde dat geweld nooit in naam van God mag worden begaan noch gerechtvaardigd. Hij spoorde de vertegenwoordigers van de wereldgodsdiensten aan tot een sterkere samenwerking in de bevordering van wat hij een integrale ecologie noemt. De grote religieus worden volgens de paus ook uitgedaagd om op ethisch vlak hun krachten te bundelen in de bevordering van de waardigheid van elke mens en de zorg voor de schepping.

Bron: VIS / I.Media / Kerknet.be

 

Leestip van de dag – vrijdag 20 oktober 2017


Jezus zal ieder van ons bij de hand
nemen en zeggen: ‘Sta op !’

In zijn catechese tijdens de algemene audiëntie van woensdag 18 oktober 2017 confronteerde paus Franciscus de hoop met de werkelijkheid van de dood.

Geliefde broers en zussen, goedendag !

Vandaag wil ik de christelijke hoop confronteren met de werkelijkheid van de dood. Een werkelijkheid die onze moderne beschaving steeds meer wil ontkennen. Zo zijn we onvoorbereid, wanneer de dood verwanten of onszelf treft, zonder een alfabet dat ons in staat stelt een gesprek te voeren over zijn mysterie dat hoe dan ook blijft. En toch hebben de eerste tekenen van menselijke beschaving precies te maken met dit raadsel. We zouden kunnen zeggen dat de mens geboren wordt met de verering van de doden.

Gezond realisme tegenover de dood

Andere beschavingen, ouder dan de onze, hebben de moed gehad die werkelijkheid onder ogen te zien. Het was een gebeuren dat door de ouden werd doorverteld aan de nieuwe generatie, als een onontkoombare werkelijkheid die de mens verplicht voor iets absoluuts te leven. Psalm 90 zingt: Leer ons zo onze dagen te tellen dat ons wijsheid des harten gewordt (v. 12).

Je eigen dagen tellen,
maakt het hart wijs !

Het zijn woorden die ons tot een gezond realisme brengen door de waan van de almacht te verdrijven. Wat zijn wij? Haast niets zijn wij, zegt een andere psalm ( cf Ps 88,48). Met grote snelheid gaan onze dagen voorbij. Ook al leven we honderd jaar, op het einde lijkt het als een zucht voorbij. Vaak heb ik oude mensen horen zeggen: Mijn leven is voorbijgegaan als een zucht …

IJdelheid, niets dan ijdelheid …

Zo onthult de dood ons leven. De dood doet ons ontdekken dat onze daden van hoogmoed, van woede en van haat, ijdelheid waren, niets dan ijdelheid. Met bitterheid stelt men vast niet genoeg bemind te hebben en niet gezocht te hebben wat er werkelijk toe doet. En ook, als andere zijde, zien we wat we aan goedheid hebben gezaaid: de liefde waarvoor we ons hebben opgeofferd en die ons nu bij de hand houdt.

Jezus weent

Jezus werpt een licht op het mysterie van onze dood. Door zijn gedrag toont Hij ons dat we mogen rouwen wanneer een dierbaar iemand ons ontvalt. Hij werd diep ontroerd bij het graf van zijn vriend Lazarus en Hij begon te wenen (Joh 11, 35). Door zijn gedrag voelen we Jezus heel dichtbij, als onze broer. Hij weende om zijn vriend Lazarus.

Jezus bidt

En dan bidt Jezus tot de Vader, bron van het leven, en beveelt Lazarus uit het graf te komen. En dat gebeurde. De christelijke hoop inspireert zich aan deze houding van Jezus tegen de dood van de mens. De dood is aanwezig in de schepping maar het is een belediging aan het liefdesplan van God. De Verlosser wil ons ervan verlossen.

Jezus zegt: ‘Wees niet bang’

Elders verhalen de evangelies over een vader wiens dochter zwaar ziek is en die zich met vertrouwen tot Jezus wendt om haar te redden (cf. Mc 5,21-24.35-43). Niets is ontroerender dan een vader of moeder met een ziek kind. Meteen gaat Jezus met die man, Jaïrus genaamd, mee. Op een bepaald moment komt iemand uit het huis van Jaïrus zeggen dat het meisje gestorven is en dat men de Meester niet meer moet storen. Maar Jezus zegt tot Jaïrus: Wees niet bang, maar blijf geloven (Mc 5,36). Jezus weet dat die man bekoord wordt om met woede en wanhoop te reageren, omdat zijn dochtertje gestorven is. Jezus vraagt hem de kleine vlam van het geloof in zijn hart te bewaren.

Wees niet bang, tracht dat kleine
vlammetje brandend te houden !

Daarna, bij het huis gekomen, zal Hij het meisje opwekken uit de dood en aan haar dierbaren teruggeven.

‘Ik ben de verrijzenis en het leven’

Jezus brengt ons op die bergtop van het geloof. Aan Marta die weent om het heengaan van haar broer Lazarus schenkt Jezus het licht van een dogma: Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven, en ieder die leeft in geloof aan Mij, zal in eeuwigheid niet sterven. Gelooft gij dit? (Joh 11,25-26). Dat zegt Jezus ook aan ieder van ons telkens de dood het weefsel van leven en gevoelens doet scheuren. Heel ons bestaan speelt zich hier af tussen de bergflank van het geloof en de afgrond van de angst.

Eigenlijk zegt Jezus: ‘Ik ben niet de dood, Ik ben de
verrijzenis
en het leven, geloof je dit? Geloof je dit?’

Wij die hier vandaag op het plein zijn, geloven we dit?

‘Meisje sta op!’

Voor het mysterie van de dood zijn we allen klein en onbeschut. Maar wat een genade wanneer we dan in ons hart het vlammetje van het geloof bewaren! Jezus zal ons, zoals het dochtertje van Jaïrus, bij de hand nemen en opnieuw zeggen Talita kum! Meisje sta op! (Mc 5, 41). Hij zal het aan ons, aan ieder van ons zeggen: Sta op, verrijs! Ik nodig jullie uit nu de ogen te sluiten en te denken aan het moment van je dood. Ieder van ons denkt aan de eigen dood en beeldt zich dat ogenblik in waarop Jezus je bij de hand zal nemen en zeggen: Kom, kom met Mij, sta op.

Daar zal de hoop eindigen en de werkelijkheid
beginnen, de werkelijkheid van het leven.

Weet wel, Jezus zelf zal bij ieder van ons komen en ons bij de hand nemen, met zijn tederheid, zijn mildheid, zijn liefde. Iedereen herhaalt nu in zijn hart het woord van Jezus: Sta op, kom. Sta op, kom. Sta op, verrijs!

Spes nostra

Ten aanzien van de dood, is dit onze hoop. Voor wie gelooft is het een deur die wijd opengaat. Voor wie twijfelt, is het een straaltje licht dat door een kier binnenvalt die niet helemaal gesloten is. Voor ons allen zal het een genade zijn wanneer dat licht, van de ontmoeting met Jezus, ons zal verlichten.

Vertaling uit het Italiaans: Marcel De Pauw msc

Bron: Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – donderdag 19 oktober 2017


Duizenden scholieren steken handen uit de mouwen voor het zuiden

Vlaamse en Brusselse scholieren zijn vandaag, op 19 oktober, solidair met het zuiden.

15.000 scholieren tussen de 15 en 20 jaar verlaten vandaag voor één dag de schoolbanken om solidair te zijn met het zuiden. Het loon dat ze die dag verdienen, 50 euro, gaat deels naar een jongerenproject in El Salvador, een samenwerking met Trias maar ook naar 7 andere Belgische jongerenprojecten.

In het Latijns-Amerikaanse land El Salvador worden er dagelijks 25 mensen vermoord. 25% van de Salvadoraanse jongeren gaat niet naar school. Jongeren krijgen geen kans om hun dromen te realiseren en proberen te vluchten naar de Verenigde Staten. Met de steun van de Vlaamse jongeren kan Trias vormingen organiseren, hun vertrouwen versterken en ervoor zorgen dat zij hun lot zelf in handen kunnen nemen, verduidelijkt Jolien van Youca.

De actie wordt georganiseerd naar aanleiding van de Youca Action Day, voorheen bekend als de Zuiddag. In het kader daarvan brengen ook 12 Salvadoraanse ambassadeurs een bezoek aan ons land. Nog tot gisteren trokken zij langs Vlaamse en Brusselse scholen om er hun verhaal te doen.

Bekijk hier alvast de docu over het Salvadoraanse project:

Bron: Kerknet.be