Maandelijks archief: juni 2018

Leestip van de dag – vrijdag 22 juni 2018


Het gebod is van de baas,
het woord is van de Vader

In zijn catechese over de geboden tijdens de audiëntie van woensdag 20 juni noemde de paus de decaloog ‘Tien woorden om het Verbond te beleven’.

Geliefde broers en zussen, goedendag !

(…) Vorige woensdag hebben we een nieuwe reeks catecheses aangevat over de geboden. We hebben vastgesteld dat de Heer Jezus niet gekomen is om de Wet op te heffen, maar om die tot vervulling te brengen. Het komt erop aan dit perspectief beter te verstaan.

In de Bijbel staan de geboden niet op zichzelf, maar maken deel uit van een verhouding, een relatie. Het gaat om de relatie van het Verbond (1) tussen God en zijn Volk. Aan het begin van hoofdstuk 20 van het boek Exodus lezen we – en dat is belangrijk-: Toen sprak God al de woorden die hier volgen (v. 1).

Tien woorden

Het lijkt een begin zoals elk ander, maar niets in de Bijbel is banaal. De tekst zegt niet: Als gij mijn geboden gehoorzaamt, maar wel mijn woord. De Hebreeuwse vertaling zal de Decaloog altijd de Tien Woorden noemen. De term decaloog betekent precies hetzelfde (2). En toch hebben ze de vorm van wet en zijn het objectief geboden. Waarom gebruikt de gewijde schrijver dan de term tien woorden? Waarom? Waarom zegt hij niet tien geboden?

Door het woord is er communicatie

Wat is het verschil tussen gebod en woord? Een gebod is een vorm van communicatie die geen dialoog vergt. Het woord daarentegen is het essentieel middel van relatie als dialoog. God Vader schept bij middel van zijn woord, en de Zoon is het Woord dat vlees geworden is. Liefde voedt zich met woorden en zo ook opvoeding en samenwerking. Twee mensen die niet van elkaar houden, kunnen niet communiceren. Wanneer iemand tot ons hart spreekt komt aan onze eenzaamheid een einde. Door het woord is er communicatie.

De geboden zijn het woord van God:
God deelt zich mee in deze tien Woorden
en verwacht ons antwoord.

De geboden zijn een dialoog

Een bevel krijgen is één zaak. Iets anders is: vermoeden dat een ander met ons tracht te spreken. Dialoog is veel meer dan het meedelen van een waarheid. Ik kan je zeggen: Vandaag is het de laatste dag van de lente, een warme lente, maar vandaag is het de laatste dag. Dat is een waarheid, geen dialoog. Maar als ik je zeg: Wat denk je van deze lente? dan begin ik een dialoog. De geboden zijn een dialoog. De communicatie gebeurt omwille van het genot van het spreken en omwille van het concrete goed dat mensen die van elkaar houden door middel van woorden meedelen. Het is een goed dat niet in dingen bestaat, maar in de personen die zich wederkerig geven in de dialoog (cf. Apostolische exhortatie De vreugde van het Evangelie, 142).

De tragische leugen van de slang

Dit verschil is niet iets kunstmatigs. Kijken we naar wat gebeurde bij het begin. De Verleider, de duivel, wil man en vrouw precies op dit punt misleiden: hij wil hen overtuigen dat God hen verboden heeft van de boom van goed en kwaad te eten om hen onderworpen te houden. De uitdaging is precies dit: is de eerste norm die God aan de mens gegeven heeft de verplichting van een tiran die verbiedt en dwingt, of is het de zorg van een vader die voor zijn kinderen zorgt en ze beschermt tegen zelfvernietiging? Is het een woord of een gebod? De meest tragische leugen die de slang aan Eva zegt, is de suggestie dat de godheid jaloers is: God is jaloers op jullie of dat het een bezitterige godheid is: God wil niet dat jullie vrijheid genieten.

De feiten tonen op dramatische wijze aan
dat de slang gelogen heeft (cf. Gn 2,16-16; 3,4-5),
zij heeft doen geloven
dat een woord vol liefde een gebod was.

Tweesprong

De mens staat op deze tweesprong: verplicht God mij dingen of draagt God voor mij zorg? Zijn geboden alleen maar een wet of zijn zij een woord van bekommernis om mij? Is God baas of Vader? God is Vader: vergeet dat nooit. Denkt hieraan, ook in de meest negatieve situaties, dat wij een Vader hebben die ons allen bemint. Zijn we onderdanen of kinderen? Deze strijd, in ons en buiten ons, is voortdurend bezig. Duizend maal moeten we kiezen tussen een slavenmentaliteit of de mentaliteit van kinderen.

Het gebod is van de baas,
het woord is van de Vader.

De Heilige Geest is een Geest van kindschap, het is de Geest van Jezus. Een geest van slaven kan niet anders dan de Wet op onderdrukkende wijze ervaren. Dat kan tot twee tegengestelde resultaten leiden: ofwel een leven vol plichten en verplichtingen, ofwel een gewelddadige reactie van afwijzing. Heel het christendom is de overgang van de letter van de Wet naar de Geest die leven geeft (cf. 2 Kor 3,6-17). Jezus is het Woord van de Vader, niet de veroordeling door de Vader.

Jezus is gekomen om te redden,
door zijn Woord,
niet om ons te veroordelen.

Men kan het zien of een man of een vrouw deze overgang hebben beleefd of niet. De mensen voelen aan of een christen denkt als een kind dan wel als een slaaf. Wijzelf herinneren ons of onze opvoeders ons behandeld hebben als vaders en moeders dan wel ons alleen maar regels hebben opgelegd. De geboden zijn de weg naar de vrijheid, want ze zijn het woord van de Vader die ons door deze weg vrij maakt.

De wereld heeft geen nood aan legalisme, maar aan zorg. Ze heeft nood aan christenen met het hart van kinderen. (3)

De wereld heeft nood aan christenen
met het hart van kinderen:
vergeet dat niet.

Voetnoten

  1. Hoofdstuk 20 van Exodus wordt in hoofdstuk 19 voorafgegaan door het aanbod van het Verbond. Daarin staan centraal deze woorden: Als gij aan mijn woord gehoorzaamt en mijn verbond onderhoudt, dan zult ge – hoewel de hele aarde Mij toebehoort – van alle volken op bijzondere wijze mijn eigendom zijn. Gij zult mijn priesterlijk koninkrijk en mijn heilig volk zijn. Deze woorden moet gij de Israëlieten overbrengen. (Ex 19,5-6). Dit woordgebruik vindt zijn kenmerkende synthese in Lv 26,12: Overal ga Ik met u mee: Ik zal uw God zijn en gij mijn volk en reikt verder tot in de naam die de Messias in Jesaja 7, 14 uitspreekt met name Emmanuel, wat in Matteüs wordt: Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon ter wereld brengen en men zal Hem de naam Immanuël geven. Dat is in vertaling: God met ons. (Mt 1,23). Dit alles wijst op de wezenlijk relationele natuur van het Hebreeuwse geloof en, in hoogste graad, van het christelijke geloof.
  2. Zie ook Ex 34,28b: En Jahwe grifte de bepalingen van het verbond, de tien geboden, in de stenen platen.
  3. Cf. Joannes Paulus II, Encycliek Veritatis splendor, 12: Het geven van de decaloog is belofte en teken van het Nieuwe Verbond, wanneer de wet opnieuw en definitief geschreven zal worden in het hart van de mens (vgl. Jr 31,31-34) en in de plaats zal komen van de wet van de zonde, die het hart verdorven had (vgl. Jr 17,1). Dan zal een ‘nieuw hart’ gegeven worden, omdat daarin ‘een nieuwe geest’, de Geest van God, zal wonen (vgl. Ez 36,24-28.

Vertaling uit het Italiaans: Marcel De Pauw msc

Bron: Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – donderdag 21 juni 2018


‘Dat is mijn gebod: Heb elkander lief, zoals Ik jullie heb liefgehad.’

Over de liefde die nooit uitkiest.

Wat is liefde ?
Kijk naar een roos. Kan de roos zeggen: “voor goede mensen zal ik geuren, maar voor slechte doe ik het niet”? Of is er een lamp die voor een slecht mens níet wil schijnen? Ze zou geen lamp meer zijn. En hoe hulpeloos en zonder voorkeur geeft een boom schaduw aan ieder die eronder staat: oud en jong, groot en klein, goed en slecht, dieren en mensen, elk levend wezen, zelfs de houthakker die hem komt omhakken.

Daarom is het eerste kenmerk van de liefde: ze kiest niet uit. Daarom worden we geroepen om als God te zijn, die “zijn zon over goed en kwaad laat schijnen, en zijn regen laat vallen op heiligen en zondaren; daarom moeten jullie goed zijn zoals jullie Vader in de hemel goed is.”

Bekijk met verbazing de pure goedheid van de roos, de lamp, de boom, want hierin wordt een beeld van de liefde zichtbaar.

(Vertaald uit het Duits: A. de Mello, Wie ein Fisch im Wasser Freiburg, 1998)

 

 

 

 

Leestip van de dag – woensdag 20 juni 2018


Kerk en jongeren moeten elkaar wederzijds bekeren en verrijken

In Rome werd gisteren het ‘Instrumentum Laboris’ voor de komende bisschoppensynode over jongeren en roeping voorgesteld.

Een kwart van de mensheid, goed voor 1,8 miljard mensen, is tussen de 16 en 29 jaar. Hun hoop, verzuchtingen, verlangens en dromen staan in oktober centraal, op de bisschoppensynode over jongeren en roeping van 3 tot 28 oktober met bisschoppen en kardinalen uit de hele wereld met de paus in Rome.

De belangstelling voor die synode is groot, zo zei kardinaal Lorenzo Baldisseri, secretaris van de Bisschoppensynode, bij de voorstelling van het Instrumentum Laboris dat de leidraad vormt voor de besprekingen op de synode. Dat blijkt onder meer uit de meer dan 100.000 reacties op de vragenlijst ter voorbereiding van deze bijeenkomst. Die enquête was geen sociologisch onderzoek. Het moet een aanzet zijn om de uitdagingen en kansen te herkennen en te benutten.

De resultaten van de enquête, maar ook de synode zelf,
moeten helpen om een antwoord te vinden op vragen zoals:
Wat willen jongeren vandaag ?
En vooral: Waarnaar zijn ze op zoek in de Kerk ?

Het 70 pagina’s tellende werkinstrument voor de synode is opgesplitst in 3 delen: herkennen, interpreteren en kiezen. Het brengt verzuchtingen van de jongeren aan bod zoals discriminatie op basis van geloofsovertuiging, racisme, werkonzekerheid, seksualiteit, verslaving, eenzaamheid, corruptie, mensenhandel, de omgang met het internet en de informatiestroom, de schandalen in de Kerk, de teleurstelling in de werking van instellingen, onderwijs en de economische en maatschappelijke crisis.

Volgens kardinaal Baldisseri leert de enquête alvast
dat jongeren op zoek zijn naar een Kerk die transparant,
eerlijk, aantrekkelijk en toegankelijk is.

Kortom, een Kerk die minder institutioneel en meer relationeel is, die gastvrij is zonder eerst te oordelen, die vriendelijk en barmhartig is. Maar tegelijk, voegde hij eraan toe, is die Kerk voor de jongeren ook vaak vervelend en irriterend. Baldisseri verwijst onder meer naar het seksueel misbruik, maar ook naar haar leerstellige en ethische posities.

Jonge mensen willen met empathie worden beluisterd, zij willen dat hun mening in overweging wordt genomen en zij willen een actief deel zijn van het leven van de kerk. Instrumentum Laboris

Tegelijk verwachten de gelovige jongeren, die zijn blootgesteld aan de druk van de meerderheid, begeleiding en bekering, in de verschillende betekenissen van het woord. Daarbij is er ook bijzondere aandacht voor de rol van jongeren bij de ecologische bekering en als voortrekkers van een nieuwe levensstijl, die het voortbestaan van onze planeet moet garanderen.

Jongeren verwachten van die Kerk dat zij kansen
tot ontmoeting bevordert en dat zij roeping
niet louter tot de rekrutering voor het priesterschap
en het religieuze leven verengt.

De Kerk wordt aangemoedigd om te erkennen dat elke jongere zijn eigen roeping heeft, die in domeinen zoals het gezin, studie, beroep of politiek tot uitdrukking kan komen. Het werkdocument eindigt met een bezinning over heiligheid. Daarbij worden de jongeren aangespoord om moedig hun leven in handen te nemen en zich te richten op de mooiste en indringende dingen, waarbij zij er moeten over waken om steeds een open hart te behouden.

Bron: VIS / Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – dinsdag 19 juni 2018


Paus vraagt wereldwijd vluchtelingenpact

Paus Franciscus vraagt hulp en bescherming voor diegenen die hun land moeten verlaten.

Ter gelegenheid van Wereldvluchtelingendag van woensdag 20 juni roept paus Franciscus de internationale gemeenschap en de individuele landen op om in gesprek te gaan over een internationaal vluchtelingenakkoord voor een veilige, georganiseerde en legale migratie. De Wereldvluchtelingendag wordt jaarlijks op 20 juni gehouden op initiatief van de Verenigde Naties.

Paus Franciscus vroeg zondag nogmaals met aandrang om te bidden voor de vele broeders en zusters die hun land moeten ontvluchten voor conflict en vervolging, en die vaak onder grote angst en lijden gebukt gaan. Ik hoop dat staten, met verantwoordelijkheid en menselijkheid, bijstand en bescherming garanderen aan al wie zijn land moet verlaten.

De paus vroeg ook steun voor het initiatief #sharejourney van Caritas International. Daarin roept de katholieke hulporganisatie op om deze week overal maaltijden te organiseren, vluchtelingen persoonlijk te ontmoeten en met hen in gesprek te gaan. Franciscus onderstreept het cruciale belang van een cultuur van ontmoeting en concrete gebaren van solidariteit, die ook ons verrijken.

Bron: La Croix /V aticannews.va / Kerknet.be

 

 

Leestip van de dag – maandag 18 juni 2018


De reddende engel van Imana

Imana Truyers (24) is Belgisch kampioen veldlopen. Vanaf haar jonge jaren heeft ze moeten vechten. Zuster Marie-Michelle was haar reddende engel.

In het maandblad Leef, het gezondheidsmagazine van de CM, verscheen een interview met Imana Truyers. Imana is 24, verpleegster en Belgisch Kampioen veldlopen. In het gesprek vertelt ze over onze zuster Marie-Michelle, de reddende engel die haar in veiligheid bracht in de tijd van genocide in Rwanda.

Imana getuigt van haar dankbaarheid tegenover de zuster die haar leven gered heeft en ook nu (op haar 94ste) nog de contactpersoon is voor het project waarmee Imana probeert de kinderen van Rwanda een betere toekomst te geven.

Lees hier het hele artikel.