23 mei 2013 / donderdag in week 7 door het jaar
Van Woord naar leven ...
Vandaag lezen wij in de eerste lezing:
Zeg niet: ‘Ik heb gezondigd, maar is mij iets overkomen?’ De Heer neemt alle tijd.
Denk niet dat je toch wel vergeven wordt, wees niet zo zorgeloos dat je zonde op zonde stapelt.
Zeg niet: ‘Zijn erbarmen is groot, Hij zal mij al mijn zonden vergeven.’
Weet goed: Hij kent zowel ontferming als woede, en zondaars treft Hij met zijn toorn.
Wacht er niet mee terug te keren naar de Heer, stel het niet dag na dag uit.Het is en blijft waar: God is barmhartig. Het hoort tot het hart van de Bijbel, we lezen het zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament. Ook binnen het Jodendom en de Islam wordt deze waarheid hoog in het vaandel gedragen: God is een barmhartige God.
En al goed dat Hij dat is. Want laat ons eerlijk zijn... wat zouden we zijn zonder Gods barmhartigheid. God is vergevingsgezind, Hij is bereid ten allen tijde de van Hem vervreemde mens weer in zich op te nemen. Dat is liefde. Dat is God.
Maar, en daar gaan die enkele zinnen over hierboven aangehaald, het feit dat God barmhartig is, mag voor ons geen voorwendsel zijn om een loopje te nemen met het kwaad. Want God vergeeft toch... zou je kunnen zeggen... Inderdaad, Hij vergeeft, maar...
Inderdaad, maar...
God raakt ook aan. En soms (meer dan we vermoeden) geeft God zich te kennen aan de mens. Hij toont wie Hij is, waar Hij voor staat, waartoe Hij de mens uitnodigt. En van zodra de mens dit 'weet', draagt die mens een immense verantwoordelijkheid. Van zodra hij het 'weet', kan hij namelijk niet meer zeggen dat hij van niets wist... nee, hij weet het. En van zodra je het weet, kan je niet zomaar doen wat je wilt. Want dat is zonde. Eigenlijk is het zonde tegen de heilige Geest die de wijsheid van God in je ziel geopenbaard heeft.Laten we erover waken dat we niet steeds hervallen in kwade praktijkjes. We vechten er allemaal mee. En het merkwaardige is dat we die praktijkjes soms gaan koesteren, terwijl we eigenlijk goed weten dat ze niet goed zijn. Zelfs de grote Paulus heeft ermee gevochten, zo lezen we in het citaat van vandaag. De mens is iets raar wat dat betreft.
Laten we onze verantwoordelijkheid nemen jegens God, onszelf én de medemens, als blije christenen die leven vanuit een dankbaar hart voor wat God hem en de mensheid schenkt.
De
overweging van vandaag is van de hand van kris