Lezingen van de dag – dinsdag 13 okt. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Maurice Duault van Carnoët (+ 1191)

Maurice (ook Mauritius, Moris, Vorice) Duault van Carnoët, Bretagne, Frankrijk; abt en kloosterstichter; † 1191

Maurice was afkomstig uit een klein plaatsje, Loudéac, in het bisdom Saint-Brieuc, Bretagne. Zijn familienaam luidt Duault. Hoewel zijn ouders het bepaald niet breed hadden, lieten zij hun zoon toch studeren. In die tijd stond dat praktisch gelijk aan de
voorbereiding op een geestelijke ambt. Volgens sommige bronnen behaalde hij de meesterstitel in de theologie. Een mooie kerkelijke carrière lag voor hem open.

Maar hij zag af van al de verleidelijke voordelen ervan, en trok zich terug in het cisterciënzerklooster Langonnet. Het was zijn verlangen om in het verborgene een leven voor God te leiden. Omdat hij zoveel ernst maakte met zijn bedoelingen, werd hij al na drie jaar tot abt van het klooster gekozen. De roep van zijn milde vriendelijkheid drong ook door tot de buitenwereld. Reden, waarom hij in 1161 gevraagd wordt te bemiddelen in een kerkelijk conflict tussen allerlei kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders die ruzie hadden gekregen over de verdeling van een belangrijk stuk land.

De hertog van Bretagne, Conan IV, wilde graag de kerkelijke cultuur verder verspreiden over zijn gebied. Hij verzocht daarom Maurice, of hij bereid was een nieuwe kloostervestiging te beginnen in een bijzonder onherbergzame en eenzame streek. Volgens de kronieken waren het de ratten die er de dienst uitmaakten. Maurice nam de uitdaging aan, en stichtte het klooster van Carnoet, dat na zijn dood naar hem werd genoemd ‘Saint-Maurice’, totdat de Franse Revolutie (1789) de monniken verjoeg en het gebouw een wereldse bestemming gaf.

Maurice zou op 5 oktober 1191 op ongeveer 74-jarige leeftijd zijn overleden.

DINSDAG IN WEEK 28 DOOR HET JAAR


Uit de brief van Paulus aan de Romeinen 1, 16-25

Ze hebben de schepping geëerd, maar niet de Schepper.

Broeder en zusters,
voor het evangelie schaam ik mij niet, want het is Gods reddende kracht voor allen die geloven, voor Joden in de eerste plaats, maar ook voor andere volken.
In het evangelie openbaart zich dat God enkel en alleen wie gelooft als rechtvaardige aanneemt, zoals ook geschreven staat: ‘De rechtvaardige zal leven door geloof.’
En vanuit de hemel openbaart Gods toorn zich over al het kwaad en onrecht van hen die met hun onrechtvaardigheid de waarheid geweld aandoen.
Want wat een mens over God kan weten is hun bekend omdat God het aan hen kenbaar heeft gemaakt. Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. Er is niets waardoor zij te verontschuldigen zijn, want hoewel ze God kennen, hebben ze Hem niet de eer en dank gebracht die Hem toekomen. Hun overpeinzingen zijn volkomen zinloos en hun onverstandig hart is verduisterd.
Terwijl ze beweren wijs te zijn, zijn ze dwaas en hebben ze de majesteit van de onvergankelijke God ingewisseld voor beelden van vergankelijke mensen, vogels, lopende en kruipende dieren.
Daarom heeft God hen in hun lage begeerten uitgeleverd aan zedeloosheid, waarmee ze hun lichaam onteren. Ze hebben de waarheid over God ingewisseld voor de leugen; ze vereren en aanbidden het geschapene in plaats van de Schepper, die moet worden geprezen tot in eeuwigheid. Amen.

 

Psalm 19, 2-5

Refr.: De hemel verhaalt van Gods majesteit.Drieeenheid_2

De hemel verhaalt van Gods majesteit,
het uitspansel roemt het werk van zijn handen.

De dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.

Toch wordt er niets gezegd, geen woord
gehoord, het is een spraak zonder klank.

Over heel de aarde gaat hun stem,
tot aan het einde van de wereld hun taal.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 11, 37-41

Godsdienstige voorschriften onderhouden maakt van een mens nog geen goede christen. Jezus wijst ons op het belang van het hart en de innerlijkheid.

Toen Jezus uitgesproken was, nodigde een Farizeeër Hem uit voor de maaltijd.
Hij ging naar binnen en ging aan tafel aanliggen. Toen de Farizeeër dat zag, verwonderde hij zich erover dat Hij zich niet eerst gewassen had voor de maaltijd.
Maar de Heer zei tegen hem: ‘Ach, jullie Farizeeën! De buitenkant van de beker en de schotel reinigen jullie, maar jullie eigen binnenkant is vol roofzucht en slechtheid. Dwazen, heeft Hij die de buitenkant gemaakt heeft niet ook de binnenkant gemaakt? Geef liever de inhoud van beker en schotel als aalmoes, dan is niets meer onrein voor jullie!’

Van Woord naar leven

Ieder van ons is een stukje vuil vanbinnen. Daarom mogen we de woorden van Jezus aan de Farizeeën ook aan ons adres beluisteren. Maar wat doen we nu met die ‘onreinheid’ in ons ?

Wel, die onreinheid kan schoon worden wanneer we er weet van hebben en haar plaatsen in de barmhartigheid van God.
Berouw dus, én naar God gaan. Of beter gezegd: berouw, én God welkom heten.

Hij is in staat, doorheen zijn Zoon, het duistere in onszelf om te keren naar zijn licht. Dat is genade; iets dat we niet zelf kunnen maken, maar enkel kunnen ontvangen.

Laten ons openen voor Hem.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,eetbarebloemen04
Gij kent ons beter dan wij onszelf kennen
en bij al wat wij doen en laten
ziet Gij wat er in ons omgaat.
Wij vragen dat onze woorden en onze daden
niet dienen voor de vrome schijn,
maar beantwoorden aan de goddelijke gaven
van geloof, hoop en liefde
die Gij in ons hebt uitgestort.
Dit bidden wij U in Jezus’ naam.
Amen.