Lezingen van de dag – dinsdag 16 juni 2015


Heilige (of feest) van de dag

Lutgardis van Tongeren (+ 1246)06-16-1246-lutgardis_2

Lutgardis van Tongeren o.cist., Aywières, België; mystica

Zij werd in 1182 in Tongeren geboren. Haar vader was een rijke koopman en had voor zijn dochter een gunstig huwelijk in gedachten. Haar moeder daarentegen bracht haar de liefde voor het geestelijk leven bij en wees haar erop, dat zij eventueel ook in het klooster kon gaan. Voorlopig won moeder. Zij trad in bij de benedictinessen van het St.-Catharinaklooster te Sint-Truiden, 1194. Maar er kwamen huwelijkskandidaten tot in het klooster. En Lutgart bleek er niet ongevoelig voor. Toen zij eens met een knappe jongeman in gesprek was, verscheen haar Christus naast hem, zoals Hij er aan het eind van zijn lijdensweg aan toe was: het bloed stroomde uit zijn wonden. Op dat moment van keuze werd het haar duidelijk, dat haar liefde voor haar Heer groter was dan voor welke aardse bruidegom ook. En zij koos er voor van nu af Christus te beminnen en te omhelzen als een bruid.

Zij leidde een intensief mystiek leven, waarin zij een bijzondere omgang had met Christus. Haar huisgenotes dachten aanvankelijk, dat de gestrenge levenswijze die zij zich nu oplegde, het vasten en al de onthoudingen en boetedoeningen, het vuur waren van een beginnende novice: het zou strakjes wel weer overgaan. Maar haar verlangen naar nog intiemere gebedsomgang met haar Heer werd almaar groter. Uit deze tijd stamt het verhaal, dat zij eens ondanks heftige migraineaanvallen aan het nachtelijk koorgebed deelnam. Bij terugkomst op haar kamer, toen zij nog even voor het kruisbeeld verwijlde, maakte Christus zijn arm los van het kruis en sloeg die om haar heen. Dit moment is in veel afbeeldingen van haar terug te vinden.

In 1205 werd zij priorin van het klooster. Maar zij verlangde naar een klooster met een strengere levenswijze. Zij verhuisde een jaar later, 1206, naar Aywières, dat juist de hernieuwde en verstrengde regel van Cîteaux had aangenomen.

Een recente Vlaamse levensbeschrijving vermeldt uitdrukkelijk, dat zij op voorspraak van Maria de gave(!) ontving om nooit Frans te leren, zodat zij gespaard bleef voor de zware verantwoordelijkheid van abdis.

Zij kende zelfs te weinig Frans om in de Franstalige omgeving waar het klooster stond, brood te bedelen. Toch werd ze om raad gevraagd door vele kerkelijke en maatschappelijke functionarissen en hoogwaardigheidsbekleders. Een kroniek uit de zeventiende eeuw – dus van ver vóór de taalstrijd – weet te vermelden: ‘Als sy in de duytsche tale eenighe persoonen aen-sprack/ die de duytsche tale niet en konden / wiert sy van hen mirakuleuselijck verstaen.’

Haar hele leven werd getekend door een strenge vasten en onthouding. Zij legde zichzelf boetes op vanwege eigen onvolmaaktheid, maar ook voor de bekering van zondaars van die tijd. Herhaaldelijk kwam het voor, dat de zieken die zij verpleegde, genezen werden door haar aanraking. De laatste elf jaren van haar leven was zij blind. Dat bracht haar nog meer in de gelegenheid om in de gebedsstilte te leven waarin zij haar Heer op intieme wijze ontmoette.

Zij stierf in 1246, 64 jaar oud. De oude kronieken weten nog te vertellen, dat er vele zieken waren die door aanraking met haar dode lichaam, genezen werden.

Zij is patrones van Vlaanderen en van de stad Tongeren; van de Vlaamse Beweging (op grond van haar gebed geen Frans te hoeven leren!); en van Taal en Letteren; alsmede van blinden. Haar voorspraak wordt ingeroepen om een voorspoedige geboorte.

DINSDAG IN WEEK 11 DOOR HET JAAR


Uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs 8, 1-9

Aalmoezen worden dikwijls gegeven in de hoop er nog een groter deel voor terug te krijgen. Paulus vermaant ons hier het anders te doen. Christenen zouden moeten wedijveren om anderen te mogen ondersteunen. Want Jezus Christus is om onzentwille arm geworden.

Broeders en zusters,
wij willen u niet onthouden wat Gods genade tot stand heeft gebracht in de gemeenten van Macedonië: ze zijn door ellende zwaar op de proef gesteld, maar vervuld van een overstelpende vreugde en ondanks hun grote armoede zeer vrijgevig. Ik verzeker u dat ze naar vermogen hebben gegeven, ja, zelfs boven hun vermogen.
Uit eigen beweging hebben ze ons dringend verzocht mee te mogen doen aan de collecte, waarmee de heiligen in Jeruzalem zullen worden ondersteund. En ze gaven aanzienlijk meer dan we hadden verwacht: door Gods wil gaven ze zichzelf in de eerste plaats aan de Heer, en vervolgens ook aan ons.
We hebben er dan ook bij Titus op aangedrongen dat hij dit goede werk, waarmee hij al bij u begonnen is, voltooit.
U blinkt in alles uit: in geloof, in kennis en welsprekendheid, in inzet op elk gebied, in de liefde die wij in u hebben gewekt–blink dus ook uit in dit goede werk.
Ik zeg dit niet als een bevel; door op de inzet van anderen te wijzen wil ik nagaan of uw liefde oprecht is.
Tenslotte kent u de liefde die onze Heer Jezus Christus heeft gegeven: Hij was rijk, maar is omwille van u arm geworden opdat u door zijn armoede rijk zou worden.

 

Psalm 146, 2 + 5 + 6 + 7 + 8 + 9a

Refr.: God de Heer is trouw in eeuwigheid.

De Heer wil ik loven, zolang ik leef,
mijn God bezingen zolang ik besta.Chapel Window Close Up 2
Gelukkig wie de God van Jakob tot hulp heeft,
wie zijn hoop vestigt op de Heer, zijn God.

Hij heeft de hemel en de aarde gemaakt,
de zee en alles wat daar leeft.
Hij is trouw tot in eeuwigheid.
doet recht aan de verdrukten.
Hij geeft brood aan de hongerigen,
bevrijdt de gevangenen.

De Heer opent de ogen van blinden,
richt de gebogenen op.
De Heer heeft de rechtvaardigen lief,
beschermt de vreemdelingen.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 5, 43-48

Beminnen die ons beminnen is niet zo moeilijk. Veel lastiger is het te houden van diegenen die ons kwaad hebben gedaan. In de grond zijn we daarin echter kortzichtig. Want als iemand ons echt kwaad heeft gedaan, is hij beklagenswaardig, is hij de ongelukkige die ons medelijden en meeleven nodig heeft. Niet omgekeerd.

Jezus zei tot zijn leerlingen:
‘Jullie hebben gehoord dat gezegd werd: “Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.”
En Ik zeg jullie: heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen, alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel. Hij laat zijn zon immers opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.
Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Doen de tollenaars niet net zo?
En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan? Doen de heidenen niet net zo?
Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is.’

Van Woord naar leven

Jezus zegt: ‘Heb je vijanden lief.’

Laat ons eerlijk zijn: voor sommige mensen hebben we gevoelens van sympathie, naar anderen toe eerder gevoelens van antipathie. Blijkbaar is het niet vanzelfsprekend iedereen met eenzelfde liefde tegemoet te treden. En wellicht zijn daar – menselijk gezien – redenen voor.

Laat ons eens proberen hen die ons pijn hebben gedaan en die in ons hart gevoelens van irritatie opwekken, te beminnen met een geheel àndere liefde; met de liefdegevoelens van een nieuw hart; met de liefde van God, die toch door de heilige Geest in ons hart is uitgestort.
God laat immers de zon opgaan over zowel de goeden als de slechte mensen, over zowel de rechtvaardigen als de onrechtvaardigen…

Laten we eens proberen te beminnen met het hart van God.
Laat ons liefhebben met, in en door Christus.
Niet met woorden, maar met daden.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer,index
geef dat wij altijd ons hart op U gericht houden en naar de heiligheid streven die U eigen is. Kom met uw heilige Geest over ieder van ons en maak ons ontvankelijk voor uw bevrijdend woord; dat onze liefde zo ver mag gaan dat wij ook hen beminnen die ons een kwaad hart toedragen. Geef dat wij nooit iemand zouden veroordelen maar ieder ontvangen in uw barmhartigheid. Kom Heer Jezus, kom. Amen.