Lezingen van de dag – dinsdag 20 februari 2018


Heilige (of feest) van de dag

Eucherius van Orléans († 743)

Eucherius van Orléans osb (ook van Jumièges of van Sint-Truiden), Frankrijk; bisschop

Hij was afkomstig uit Orléans en genoot een zorgvuldige opvoeding. Rond 714 trad hij in bij de benedictijnen van klooster Jumièges aan de Seine in het bisdom Rouen. In 721 werd hij bisschop van zijn geboortestad. Omdat hij zich te weer stelde tegen de wijze waarop Karel Martel met kerkelijke goederen omsprong, werd hij in 737 naar Keulen verbannen. Daar werd hij al gauw een geliefd man. Vervolgens werd hij naar Luik gestuurd en bracht zijn laatste jaren door in de abdij van Sint-Truiden, België.

Hij stond in zo’n hoog aanzien, dat hij naast de stichter van het klooster Sint Trudo, begraven werd.

Hun beider gebeente werd tot tweemaal toe verheven; de eerste keer op 11 augustus 880, en voor de tweede keer op 11 augustus 1169.

Geschiedkundigen menen, dat zijn verering er de oorzaak van is geworden, dat zijn naam terecht is gekomen op de lijst van Maastrichtse bisschoppen, en dat hij sindsdien wordt aangezien voor achtste bisschop van die stad.

dinsdag in de 1e week
van de 40-dagentijd


Uit de profeet Jesaja 55, 10-11

De veertigdagentijd als tijd van geloofsgroei is ook een kans om ons te bezinnen over het Woord van God. Wat betekent het spreken van God voor mij ? Wat verandert het in mijn leven ? De profeet Jesaja geeft hierop een antwoord. Gods Woord is steeds werkdadig. Het keert nooit naar Hem terug zonder zijn zending vervuld te hebben.

Zo spreekt God de Heer:
“Zoals regen of sneeuw neerdaalt uit de hemel en daarheen niet terugkeert zonder eerst de aarde te doordrenken, haar te bevruchten en te laten gedijen, zodat er zaad is om te zaaien en brood om te eten – zo geldt dit ook voor het woord dat voortkomt uit mijn mond: het keert niet vruchteloos naar mij terug, niet zonder eerst te doen wat Ik wil en te volbrengen wat Ik gebied.”

 

Psalm 34, 4 + 5 + 6 + 7 + 16 + 17 + 18 + 19

Refr.: Ik zocht de Heer en Hij gaf antwoord.

Roem met mij de grootheid van de Heer,
sluit u aan om zijn Naam te verheffen.
Ik zocht de Heer en Hij gaf antwoord,
Hij heeft mij van alle angst bevrijd.

Wie naar Hem opzien, stralen van vreugde,
schaamte zal hun gezicht niet kleuren.
In mijn verdrukking riep ik tot de Heer,
Hij heeft geluisterd en mij uit de nood gered.

Het oog van de Heer rust op de rechtvaardigen,
zijn oor luistert naar hun hulpgeroep.
Toornig ziet de Heer wie kwaad doen aan,
Hij wist hun namen op aarde uit.

De Heer hoort de kreten van de rechtvaardigen,
Hij bevrijdt hen uit de nood.
Gebroken mensen is de Heer nabij,
Hij redt wie zwaar wordt getroffen.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 6, 7-15

Het gebed is het antwoord van de mens op het Woord van God. Het is de erkenning van Gods aanwezigheid in ons leven. Bidden is de taal van de gelovige mens. Jezus zelf gaf ons het voorbeeld. In Hem kunnen wij God onze Vader noemen.

Jezus sprak tot zijn leerlingen:
‘Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden. Doe hen niet na! Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vóór jullie het Hem vragen.
Bid daarom als volgt:
Onze Vader in de hemel, laat uw naam geheiligd worden, laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. En breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad.
Want als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven. Maar als je anderen niet vergeeft, zal jullie Vader jullie je misstappen evenmin vergeven.’

Van Woord naar leven

Gebed is in wezen deelname aan het leven van de heilige Drie-eenheid. Het is leven mét God, in een voortdurend ontvangen en geven. Dat is het in wezen.
Maar Jezus weet, meer dan wie ook, hoe moeilijk het ons valt te bidden, in de liefde van de Geest te bidden, volhouden met bidden, enz…
Vandaag geeft Hij ons enkele woorden om tot waar gebed te komen; woorden waarbij Hij ons zelf meeneemt in zijn eigen gebed tot de Vader.

Het Onze Vader is een mooi, rijk en zeer diepgaand gebed.
We kunnen het meermaals per dag bidden; op onze knieën, maar ook samen voor het eten, prevelend tijdens de afwas, onderweg op fiets of tram, op het werk,… eigenlijk overal en altijd.

Gewoon doen… zou ik zeggen. Het geeft vrede aan jezelf, en aan de wereld.

Nog even dit, en da’s niet onbelangrijk: weet, wanneer je bidt, dat jij dat niet enkel bent, maar Christus in, met en door u.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Onze Vader in de hemel,
laat uw naam geheiligd worden, laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. En breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad.
Amen.