Lezingen van de dag – dinsdag 27 okt. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Vincentius, Sabina & Christeta
van Avila (+ 303)

Vincentius van Ávila, Spanje; met Sabina & Christeta; martelaars, † 303

Volgens de legende gaat het hier om drie weeskinderen die van jongs af aan als christenen waren opgevoed. Ze waren afkomstig uit Talavera-la-Reyna (= het Portugese Evora) aan de Taag. Toen de antichristelijke edicten van de keizers Diocletianus (286-305) en Maximianus in Spanjeaan stadhouder Dacianus bekend werden, ontvluchtten zij hun woonplaats en kwamen na moeizame omzwervingen tenslotte in Ávila terecht. Maar de spionnen van Dacianus hadden hun werk goed gedaan. Zij spoorden hen op, arresteerden hen en leidden hen voor aan de stadhouder. Toen zij hun godsdienst niet wilden afzweren, gaf hij ze prijs aan de afschuwelijkste folteringen.

Van ouds staan zij te boek als patroonheiligen van de stad Ávila.

DINSDAG IN WEEK 30 DOOR HET JAAR


Uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 8, 18-15

Heel de schepping is de mens ter beschikking gesteld. Net zoals de mens lijdt ook die schepping onder het misbruik van de zonde. Bezield door Christus, streven mens en wereld naar hun uiteindelijke voltooiing, wanneer ‘God, alles in allen zal zijn’.

Broeders en zusters,
ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.
De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn. Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door Hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt.
En dat niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn, de verlossing van ons sterfelijk bestaan. In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? Maar als wij hopen op wat nog niet zichtbaar is, blijven we in afwachting daarvan volharden.

 

Psalm 126, 1-6

Refr.: Geweldig is het wat de Heer ons doet.

Toen de Heer het lot van Sion keerde,
was het of wij droomden,
een lach vulde onze mond,
onze tong brak uit in gejuich.TrinityStBenedicts

Toen zeiden alle volken:
‘De Heer heeft voor hen iets groots verricht.’
Ja, de Heer had voor ons iets groots verricht,
we waren vol vreugde.

Keer ook nu ons lot, Heer,
zoals U water doet weerkeren in de woestijn.
Zij die in tranen zaaien,
zullen oogsten met gejuich.

Wie in tranen op weg gaat,
dragend de buidel met zaad,
zal thuiskomen met gejuich,
dragend de volle schoven.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 13, 18-21

Nog moeilijker dan op andere domeinen zien christenen de resultaten van hun inspanningen voor het Rijk Gods. Zij zien het nauwelijks groeien, soms lijkt het eerder op een mislukking. Het evangelie van vandaag wil ons moed inspreken: het is niet omdat we geen onmiddellijke zichtbare vruchten zien, dat het niet groeit.

Jezus sprak:
‘Waarop lijkt het koninkrijk van God en waarmee zal Ik het vergelijken? Het lijkt op een zaadje van de mosterdplant dat iemand meenam en in zijn tuin zaaide, waarna het groeide en een grote struik werd, waar de vogels van de hemel in de takken kwamen nestelen.’
En opnieuw zei Hij: ‘Waarmee zal Ik het koninkrijk van God vergelijken? Het lijkt op zuurdesem die door een vrouw met drie zakken meel werd vermengd tot alle meel doordesemd was.’

Van Woord naar leven

‘Waarop lijkt het koninkrijk van God en waarmee zal Ik het vergelijken? Het lijkt op een zaadje van de mosterdplant dat iemand meenam en in zijn tuin zaaide, waarna het groeide en een grote struik werd, waar de vogels van de hemel in de takken kwamen nestelen’, zegt Jezus ons vandaag.

Het zaadje groeit uit tot een struik waar de volgens in de takken komen nestelen… Prachtig beeld !

Is dat niet het beeld van de Kerk, of hoe de Kerk zou moeten zijn ?
Een struik, of een boom, met wijd uitgespreide takken waarin vogels van allerlei pluimage welkom zijn, een boom waar ze kunnen komen nestelen, waar ze zich thuis voelen, waar ze kunnen ontvangen en geven, waar ze gemeenschap vinden en kunnen beleven.

Maar de Kerk zijn wij allen, u en ik. En op de plek waar wij wonen, leven en werken, zijn we geroepen zo’n boom te zijn. Geen passieve stam zonder takken, maar een boom met een grote volgroeide kruin, z’n takken uitstrekkend naar allen die God op ons levenspad brengt.

Is iedereen welkom ? Echt welkom ?
Mag ieder die we ontmoeten proeven van Gods liefde ?

Laten we bomen zijn voor elkaar, laten we samen die ene boom zijn waar ieder welkom is, ja laten we Kerk zijn gegrondvest in Gods liefde.

Moge ieder van ons een boom zijn die zingt van Gods Vrede.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer Jezus, spaanse-mus-spanish-sparrow-03
kom in ons, tot in de diepste vezels van ons bestaan. Doordesem ons hele leven met uw genade. Wees de ziel van ons gebed, opdat ieder die wij ontmoeten mag drinken van uw Liefde. Mogen wij bomen zijn voor elkaar waar ieder in kan komen nestelen, waar ieder – zonder uitzondering – zich welkom mag heten, waar ieder een warme thuis mag vinden.
Kom heilige Geest, beziel ons met de warmte van Gods barmhartigheid. Amen.