Lezingen van de dag – dinsdag 28 aug 2018


Heilige (of feest) van de dag

Augustinus van Hippo († 430)

bisschop en kerkleraar

Augustinus werd in 354 te Tagaste in Noord-Afrika (Oost-Algerije) geboren, overleden 28 augustus 430. Na een woelige jeugd en een bewogen studentenleven werd hij in Milaan tot het geloof bekeerd en op 24 april in 387 door bisschop Ambrosius gedoopt. (Ook het jaar van overlijden van zijn moeder St. Monica).
34 jaar lang was hij een voorbeeld voor zijn gelovigen, die hij onderrichte door zijn talrijke preken en geschriften, waarin hij ook tegen de dwalingen van zijn tijd krachtig optrad en de geloofsleer op een knappe wijze verduidelijkte. Hij was van 376 tot 383 hoogleraar retorica in Carthago en manicheïst. In Italie was hij in de ban van St. Ambrosius. Terug in Thagaste stichtte hij ca 390 in zijn huis het eerste klooster in Romeins Afrika, waar ook St. Alypius van Thagaste en St. Possidius van Calama intraden en werd in 391 priester. Hij leidt een ascetisch leven. Hij werd bisschop van Hippo.

In zijn Confessiones (Belijdenissen) vertelt hij zijn levensverhaal tot aan de dood van zijn moeder. Het boek is doortrokken van droefheid en leed (met name de dood van zijn moeder). Ook zijn andere werken over de “Drie-eenheid Gods” en de”Staat Gods” (handelend over staten: “wat zijn staten zonder gerechtigheid anders dan grote roversbenden?” zijn van grote invloed geweest op de RK kerk (doop) en op de reformatische kerken (predestinatie). Hij had zijn eigen opvattin over zonde (Heer laat mij heilig doodgaan, maar niet nu) en over genade (alles hangt af van genade en goede werken zijn zonder verdienste). In 428 waarschuwde St. Prosper Tiro hem dat zijn genadeleer in Marseille werd bestreden. Hierop schreef Augustinus zijn “Voorbeschikking der heiligen” en het “Geschenk van de volharding”. Beroemd zijn ook zijn bijbelpreken, waaruit blijkt hoezeer hij volgens de Schrift leefde.

Augustinus is samen met Ambrosius van Milaan, Gregorius de Grote en Hieronymus van Bethlehem een van de vier grote westerse kerkvaders. Hij werd in 1295 tot kerkleraar uitgeroepen. Zijn graf bevindt zich sinds de 8e eeuw in Pavia. Na zijn dood verrezen in Noord-Afrika religieuze groeperingen die men met kloosters kan vergelijken. Deze monniken weken naar Zuid-Europa uit en daar werd de grondslag voor de orden van de augustijnen en augustinessen gelegd. Zij volgen de heilige in zijn brief nr. 221 neergelegde regel.

Patr. van de bisdommen Coimbra en Lamego, van bibliothecarissen, bierbrouwers, boekbinders, boekdrukkers, boekhandelaren, brouwers, drukkers, theologen; beschermer van ogen.

dinsdag in week 21 door het jaar


Uit de tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen

2, 1-3a + 14-17

Te Tessalonica dachten de christenen, misleid door valse geruchten, dat de eindtijd nabij was. Paulus spant zich in rust en kalmte te herstellen. Hij tracht te bemoedigen en hun aandacht gericht te houden op het voornaamste: het evangelie verkondigen opdat zij de heerlijkheid van de Heer Jezus Christus zouden verwerven.

Broeders en zusters,
over de komst van onze Heer Jezus Christus en het tijdstip waarop we met Hem worden verenigd, zeggen we u: verlies niet meteen uw verstand en raak niet in paniek wanneer een profetie, een uitspraak of een brief die door ons zou zijn geschreven, het voorstelt alsof de dag van de Heer op het punt staat aan te breken. Laat u door niemand misleiden, op geen enkele manier.
God heeft u geroepen door het evangelie dat wij u verkondigd hebben en waardoor u zult delen in de luister van onze Heer Jezus Christus. Wees standvastig, broeders en zusters, en blijf bij de traditie waarin u door ons onderwezen bent, in woord of geschrift.
Mogen onze Heer Jezus Christus en God, onze Vader, die ons zijn liefde heeft getoond en ons door zijn genade blijvende steun en goede hoop gegeven heeft, u aanmoedigen en sterken in al het goede dat u doet en zegt.

 

Psalm 96, 10-13

Refr.: De Heer oordeelt naar recht en wet.

Zeg aan de volken: ‘De Heer is koning.
Vast staat de wereld, zij wankelt niet.
Hij oordeelt de volken naar recht en wet.’

Laat de hemel verheugd zijn, de aarde juichen,
de zee bruisen en alles wat daar leeft.
Laat het veld verblijd zijn en alles wat daar groeit,
laten alle bomen jubelen.

Laat alles blij zijn voor de Heer, want Hij is in aantocht,
in aantocht is Hij als rechter van de aarde.
Rechtvaardig zal Hij de wereld berechten,
de volken oordelen, trouw aan zijn woord.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 23, 23-26

Jezus gaat verder met zijn terechtwijzigingen aan het adres van de Farizeeën. Hij waarschuwt hen dat ze in hun zorg om de wetten het voornaamste niet zouden vergeten: rechtvaardigheid, barmhartigheid, trouw. De innerlijke overtuiging is voornamer dan de uiterlijke praal. Het ene is zonder het andere hol en leeg.

Jezus sprak:
‘Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, jullie geven tienden van munt, dille en komijn, maar veronachtzamen wat in de wet zwaarder weegt: recht, barmhartigheid en trouw, terwijl men het een zou moeten doen zonder het andere te laten.
Blinde leiders zijn jullie, die uit hun drank de muggen ziften, maar een kameel wegslikken.
Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, de buitenkant van bekers en schalen spoelen jullie af, maar de binnenkant blijft vol roofzucht en onmatigheid.
Blinde Farizeeër, spoel eerst de binnenkant van de beker om, dan wordt de buitenkant vanzelf ook schoon.’

Van Woord naar leven

De overweging van vandaag is van J. Bots, sj

Ook vandaag klinkt er weegeroep uit Jezus’ mond: “Wee u …” Als we alle weeroepen uit de evangelieteksten van gisteren, van vandaag en die van morgen bij elkaar zouden optellen, komen we op zeven. Zeven is het getal van de volheid, hier de volheid van het kwaad. Jezus laat het kwaad tot zijn volheid uitgroeien om het dan te beantwoorden met de volheid van zijn nog grotere liefde.

Waarom zegt Jezus vandaag in het evangelie “Wee u …”? Niet omdat de Farizeeën en schriftgeleerden tienden betalen van zelfs de kleinste kruiden, want de liefde wil ook het kleinste aan God geven; Jezus roept ‘wee’ omdat ze dat kleine, maar toch o zo goed zichtbare, doen, om aan het grote, de binnenkant, die onzichtbaar is, niets te hoeven doen. Die binnenkant is de liefde in de gestalte van “rechtvaardigheid, barmhartigheid en trouw”, zoals Jezus vandaag zegt. In hun zorgvuldig gecultiveerde wetobservantie zoeken zij zichzelf en dat gaat ten koste van waar het in de wet om gaat:
1. Rechtvaardigheid, dat is een ander geven waar hij recht op heeft, God geven waar God recht op heeft.
2. Barmhartigheid, dat is een ander méér geven dan waar hij recht op heeft.
En 3, trouw, is nog méér dan rechtvaardigheid en barmhartigheid; trouw is rechtvaardig en barmhartig blijven voor wie je hebben laten vallen. Trouw is bestand tegen onrecht en ontrouw. Het is de houding van God tegenover zijn volk, dat vanaf het begin Gods trouw aan het verbond beantwoord heeft met trouweloosheid, denken wij maar aan de aanbidding van het gouden kalf.

De mensen gingen in hun trouweloosheid tot het uiterste. Jezus mocht van zijn hemelse Vader tot het uiterste gaan in zijn trouw: Toen hun boosheid tot het uiterste ging en zij Hem wilden vermoorden, “gaf Jezus hun een bewijs van zijn liefde tot het uiterste toe” (Joh 13,1). We kunnen deze weeroepen dan ook alleen goed verstaan, wanneer we ons ervan bewust zijn, dat Jezus’ Hart tegenover zijn tegenstanders zacht en liefdevol bleef, bereid om zelfs zijn laatste druppel bloed voor hen te vergieten: tot vergeving van hun zonden.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer,
leer ons uw barmhartigheid, uw rechtvaardigheid, uw trouw. Geef dat dit het hart mag zijn van ons christen-zijn, het centrum van ons bestaan dat zijn bron vindt  in uw aanwezigheid in en onder ons. Geef dat ons geloof geen cadeau aan U zou zijn bestaande uit prachtig inpakpapier maar zonder inhoud. Dat het een cadeau mag zijn met als enige inhoud uw Blijde Boodschap. Het inpakpapier zal dan niet meer hoeven, want we zullen in alle nederigheid stralen van blijheid en eenvoud.
Amen.