Lezingen van de dag – dinsdag 28 februari 2017


Heilige (of feest) van de dag

Daniël Brottier († 1936)

Daniel Alex Brottier, Parijs, Frankrijk; missionaris & stichter

Hij werd geboren op 7 september 1876 in het plaatsje La-Ferté-St.-Cyr, behorend tot het bisdom Blois. In 1897 werd hij priester gewijd. Na een paar jaar als professor te hebben lesgegeven te Ponlevoy trad hij in bij de Paters van de Heilige Geest, een missiecongregatie. Hij was bestemd voor de missie in het Afrikaanse land Senegal, maar om gezondheidsredenen keerde hij al gauw terug, 1911. Terug in eigen land richtte hij het fonds ‘Souvenir Africain’ (‘Herinnering aan Afrika’) op om de bouw van de kathedraal te Dakar bekostigen.

Na het uitbreken van Wereldoorlog I werd hij legeraalmoezenier. Vier lang was hij onder de meest barre omstandigheden op de slagvelden te vinden van Lotharingen, aan de Somme, bij Verdun en in Vlaanderen.
Na de oorlog stichtte hij de ‘Union Nationale des Combattants’, een vereniging voor oud-strijders. In 1923 werd hij door de aartsbisschop van Parijs, kardinaal Dubois, gevraagd om het zieltogende wezenwerk te Auteuil weer op poten te zetten. Pater Brottier heeft daar dertig jaar lang met hart en ziel aan gewerkt.
Een van zijn liefhebberijen was wielrennen.

Op grond van zijn liefhebberij zou men hem kunnen vereren als patroon van het wielrennen.
Hij werd zalig verklaard in 1984; daarbij werd hem de eretitel ‘vader van de wezen’ toegekend.

dinsdag in week 8 door het jaar


Uit het boek Wijsheid van Jezus Sirach 35, 1-12

Bij rituele offers is de innerlijke houding van gerechtigheid veel belangrijker dan het uiterlijke ceremonieel. Dit laatste is slechts belangrijk in zoverre het een uitdrukking is van onze eigen innerlijkheid. Het onderhouden van de geboden, het bewijzen van weldaden en het geven van aalmoezen zijn daarom echte offers.

Wie de wet in acht neemt brengt veel offers: wie de geboden naleeft brengt een vredeoffer, wie een weldaad bewijst brengt een graanoffer, wie barmhartigheid betoont brengt een dankoffer.
Je verre houden van slechtheid is de Heer welgevallig, je verre houden van onrecht brengt verzoening.
Verschijn niet met lege handen voor de Heer, want dit alles eisen de geboden.
Het offer van een rechtvaardige maakt het altaar vet, de aangename geur stijgt op naar de Allerhoogste.
Het offer van een rechtvaardige wordt aanvaard, het zal niet worden vergeten.
Prijs de Heer met je vrijgevigheid, wees niet karig met de vruchten van de nieuwe oogst.
Breng elke gave met een blij gezicht en heilig de tienden met vreugde.
Geef de Allerhoogste naar wat Hij gegeven heeft, wees vrijgevig, geef naar vermogen.

 

Psalm 50, 5 + 6 + 7 + 8 + 14 + 23

Refr.: De hemel verkondigt Gods gerechtigheid.

Breng mijn getrouwen vóór mij,
die zich met offers aan mij verbinden.
De hemel verkondigt Gods gerechtigheid,
Hijzelf treedt op als rechter.

Luister, mijn volk, ik ga spreken,
Israël, Ik ga tegen je getuigen,
Ik, God, je eigen God.
Ik klaag je niet aan om je offers,
nooit dooft voor mij het offervuur.

Breng God een dankoffer
en doe wat je de Allerhoogste belooft.
Wie een dankoffer brengt, geeft mij alle eer,
wie zo zijn weg gaat, zal zien dat God redt.

 

Uit het evangelie volgens Marcus 10, 28-31

Wie ingaat op het aanbod van de Heer, en ook wil leven voor God en voor de anderen in navolging van Christus, zal daarin zijn grootste vreugde vinden. En dit niet alleen in een verre toekomst, maar nu reeds, zelfs te midden van moeilijkheden en beproevingen.

Petrus nam het woord en zei: ‘Wij hebben alles achtergelaten om U te volgen!’
Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: iedereen die broers of zusters, moeder, vader of kinderen, huis of akkers heeft achtergelaten omwille van Mij en het evangelie, zal het honderdvoudige ontvangen: in deze tijd broers en zusters, moeders en kinderen, huizen en akkers, al zal dat gepaard gaan met vervolging, en in de tijd die komt het eeuwige leven. Vele eersten zullen de laatsten zijn en vele laatsten de eersten.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus: ‘Ik verzeker jullie: iedereen die broers of zusters, moeder, vader of kinderen, huis of akkers heeft achtergelaten omwille van mij en het evangelie, …’

God een centrale plaats geven in je leven betekent op de eerste plaats leven in het gelovig bewustzijn dat je kind van bent van Hem, door Hem gewild, door Hem bemind. Het betekent Hem zien en ervaren als de schepper van je leven, de ziel van je liefde, én als degene die je roept. Die roep (zowel de grote levensroep alsook de talloze kleinere liefdesoproepen doorheen de dag) beminnen, én er in liefde en vrijheid gehoor aan geven, betekent Hem centraal stellen in je leven. En ja, daarvoor moet een mens soms achterlaten, zowel dingen als mensen.

Niemand vraagt om omwille van God onze verantwoordelijkheden te gaan verwaarlozen, of bepaalde mensen te gaan verachten. Daar gaat het niet om. Het gaat erom God een centrale plaats te geven in je leven, Hem alleen aanbidden, je roeping koesteren en daarvoor gaan.

Niet iedereen zal daarmee akkoord gaan. Jezus voorspelt dan ook mogelijke laster en zelfs vervolging. Dat zij dan zo… Wie God echt en diep bemint zal begrijpen dat mensen hun weg moeten gaan. Zij zullen zelfs hun medemens zo nabij zijn dat zij werkelijk de weg kunnen gaan die zij te gaan hebben. Ook dat is broederschap.

Nog dit: laten we altijd in de liefde blijven, ook in mogelijke laster of vervolging.
Moge het kruis van de Heer op die momenten een bron zijn van diepe genade.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Vader,
kom met uw heilige Geest diep in ons opdat wij in uw Liefde U mogen kiezen  als het centrum van ons leven. Schenk ons de moed alle aardse bindingen die een rem betekenen Jezus te volgen, achter te laten. Als dit, in welke vorm ook, vervolging betekent … het zij zo. Mogen we ons op die momenten schenken aan de genade van het kruis.
In Christus’ naam.
Amen.