Lezingen van de dag – dinsdag 29 mei 2018


Heilige (of feest) van de dag

Gerardesca van Pisa († ca 1260)

Gerardesca (ook Geraldina, Gerardina of Gherardesca) van Pisa osb.cam., Italië; weduwe & kluizenares

Zij werd geboren aan het begin van de 13e eeuw, vermoedelijk in 1210 of 1211. Als kind voelde zij zich aangetrokken tot de godsdienst. Maar dat nam zulke vormen aan dat de familie er ongerust van werd. En die familie was toch zelf ook behoorlijk godsdienstig. Zij was nog geen zeven jaar oud, toen zij ‘de genoegens van het gezinsleven’ ontvluchtte – zoals haar levensbeschrijver het zegt – en zich terugtrok in een kloostertje. Daar leidde zij enige tijd een tamelijk onopvallend leven. In ieder geval horen we niets van haar. Ze zal zich dus wel niet bijzonder ongewoon gedragen hebben.

Op een goed moment vond haar moeder dat ze weer naar huis moest komen. En dat deed ze. Ze gehoorzaamde ook, toen haar moeder voor haar een geschikte echtgenoot had uitgekozen. Eindelijk begon haar dochter Gerardesca een beetje normaal te worden, dacht moeder. Ze ging zich tenminste gedragen als andere vrouwen. Zie je wel, moeders weten uiteindelijk toch altijd wat het beste is voor hun dochter. Vandaar dat moeder nu vurig bad tot God dat er bij haar dochter gauw een kindje geboren zou worden. Dan had Gerardesca geen tijd meer voor andere dingen; en dan was zij zelf voor het eerst oma. In haar gebed kreeg ze te horen dat haar dochter alleen maar een geestelijk kind zou baren. Daar begreep moeder niets van. Ze werd ziek. Ze begon te klagen over allerlei pijnen en kwalen. Ze raakte overdekt met zweren ne gezwellen. Ze kon zich eigenlijk niet buitenshuis vertonen. En moeder begon zich af te vragen of dit haar straf was voor haar al te grote bemoeizucht. Dat duurde zo twee jaar.

Intussen had dochter Gerardesca haar man weten over te halen om monnik te worden in een klooster. Hij zei dat hij dat zelfs graag wilde. Misschien was hij op zijn beurt door zijn familie gedwongen tot dit huwelijk met Gerarda. Hoe dan ook, hij ging in het klooster bij de monniken van St-Savin te Pisa. Gerardesca sloot zich aan bij de derde orde van deze kloostergemeenschap. Dat wil zeggen dat zij niet in de kloostergemeenschap zelf leefde, maar in haar privé-leven wel de kloostergeloften van armoede en kuisheid onderhield. Bovendien betekende het dat je aalmoezen gaf aan de armen. Gerardesca trok zich terug in de eenzaamheid en ging wonen in een kluisje (niet meer dan een schamel hutje in het bos) dicht in de buurt van het klooster waar haar man was ingetreden.

Eindelijk kon zij zich helemaal wijden aan gebed en vereniging zoeken met haar geliefde Heer, Jezus. Zij stond bekend als een vrouw die heel intensief en langdurig kon bidden. Daar ging ze dan volkomen in op, zodat ze niets anders meer om zich heen waarnam. Net alsof ze ergens heel mooie muziek hoorde spelen. Als ze bad, kon je aan haar zien dat ze één en al oor was. Ze luisterde ergens naar. In diezelfde tijd genas moeder van haar vreselijke pijnen. Later zou ze zeggen dat het de gebeden van Gerardesca waren geweest die haar weer gezond gemaakt hadden.

Gerardesca werd een vrouw waar ieder over met respect over sprak. De vreugde en vrede straalden van haar af. Vele mensen kwamen haar opzoeken om raad te vragen. En God weet hoevelen zij heeft getroost en bemoedigd. Sommigen zeggen dat zij overleed rond het jaar 1260; anderen menen dat het tien jaar later was.

dinsdag in week 8 door het jaar


Uit de eerste brief van Petrus 1, 10-16

De profeten en de evangelisten hebben zich ingespannen om ons duidelijk te maken welke gaven God ons biedt. De Geest blijft dit herhalen. Hij roept ons telkens op onze taak ter harte te nemen. Aan ons er gehoor aan te geven, wakker en actief te zijn.

Broeders en zusters,
wat die redding inhoudt, trachtten de profeten te achterhalen toen ze profeteerden over de genade die u ten deel zou vallen. Zij probeerden vast te stellen op welke tijd en op welke omstandigheden Christus’ Geest, die in hen werkzaam was, doelde toen deze hun zei dat Christus zou lijden en daarna in Gods luister zou delen. Er werd hun geopenbaard dat deze boodschap niet voor henzelf bestemd was maar voor u, en nu is deze boodschap u verkondigd door hen die u het evangelie hebben gebracht, gedreven door de heilige Geest die vanuit de hemel werd gezonden. Het zijn geheimen waarin zelfs engelen graag zouden doordringen.
Laat uw geest daarom voortdurend paraat zijn, wees waakzaam en vestig al uw hoop op de genade die u ontvangen zult wanneer Jezus Christus zich openbaart. Wees als gehoorzame kinderen en geef niet opnieuw toe aan de begeerten waardoor u vroeger, toen u nog onwetend was, werd beheerst, maar leid een leven dat in alle opzichten heilig is, zoals Hij die u geroepen heeft heilig is. Er staat immers geschreven: ‘Wees heilig, want Ik ben heilig.’

 

Psalm 98, 1-4

Refr.: Wonderen heeft de Heer verricht.

Zing voor de Heer een nieuw lied:
wonderen heeft Hij verricht.

Zijn rechterhand heeft overwonnen,
zijn heilige arm heeft redding gebracht.

De Heer heeft zijn overwinning bekendgemaakt,
voor de ogen van de volken zijn gerechtigheid onthuld.

Hij heeft gedacht aan zijn liefde en trouw
voor het volk van Israël.

De einden der aarde hebben het gezien:
de overwinning van onze God.

Juich de Heer toe, heel de aarde,
juich en jubel, zing het uit.

 

Uit het evangelie volgens Marcus 10, 28-31

Wie ingaat op het aanbod van de Heer, en ook wil leven voor God en voor de anderen in navolging van Christus, zal daarin zijn grootste vreugde vinden. En dit niet alleen in een verre toekomst, maar nu reeds, zelfs te midden van moeilijkheden en beproevingen.

Petrus nam het woord en zei: ‘Wij hebben alles achtergelaten om U te volgen!’
Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: iedereen die broers of zusters, moeder, vader of kinderen, huis of akkers heeft achtergelaten omwille van mij en het evangelie, zal het honderdvoudige ontvangen: in deze tijd broers en zusters, moeders en kinderen, huizen en akkers, al zal dat gepaard gaan met vervolging, en in de tijd die komt het eeuwige leven. Vele eersten zullen de laatsten zijn en vele laatsten de eersten.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus: ‘Ik verzeker jullie: iedereen die broers of zusters, moeder, vader of kinderen, huis of akkers heeft achtergelaten omwille van mij en het evangelie, …’

God een centrale plaats geven in je leven betekent op de eerste plaats leven in het gelovig bewustzijn dat je kind van bent van Hem, door Hem gewild, door Hem bemind. Het betekent Hem zien en ervaren als de schepper van je leven, de ziel van je liefde, én als degene die je roept. Die roep (zowel de grote levensroep alsook de talloze kleinere liefdesoproepen doorheen de dag) beminnen, én er in liefde en vrijheid gehoor aan geven, betekent Hem centraal stellen in je leven. En ja, daarvoor moet een mens soms achterlaten, zowel dingen als mensen.

Niemand vraagt om omwille van God onze verantwoordelijkheden te gaan verwaarlozen, of bepaalde mensen te gaan verachten. Daar gaat het niet om. Het gaat erom God een centrale plaats te geven in je leven, Hem alleen aanbidden, je roeping koesteren en daarvoor gaan.

Niet iedereen zal daarmee akkoord gaan. Jezus voorspelt dan ook mogelijke laster en zelfs vervolging. Dat zij dan zo… Wie God echt en diep bemint zal begrijpen dat mensen hun weg moeten gaan. Zij zullen zelfs hun medemens zo nabij zijn dat zij werkelijk de weg kunnen gaan die zij te gaan hebben. Ook dat is kerk-zijn.

Nog dit: laten we altijd in de liefde blijven, ook in mogelijke laster of vervolging.
Moge het kruis van de Heer een bron zijn van diepe genade op onze weg van gehoor geven aan wat God vraagt.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
kom met uw heilige Geest diep in ons opdat wij uw Liefde U mogen kiezen als het centrum van ons leven. Schenk ons de moed alle aardse bindingen die een rem betekenen U te volgen, achter te laten. Als dit, in welke vorm ook, vervolging betekent … dat is dan zo. Moge op die moment het kruis een bron zijn van diepe genade.
Kom heilige Geest, voer ons in het ja-woord van de Heer.
Amen.