Lezingen van de dag – dinsdag 5 jan. 2016


Heilige (of feest) van de dag

Karel Houben (+ 1893)SFA002003976

Karel (ook Charles; gedoopt Andreas) Houben (ook van St-André of van St-Andries;) cp, Dublin, Ierland; religieus & priester; † 1893

Hij werd op 11 december 1821 in het Limburgse plaatsje Munstergeleen geboren. Hij volgde de middelbare school in Sittard, voor die tijd een zeldzaamheid! Na zijn militaire dienst trad hij in bij de passionisten in België. Op 29-jarige leeftijd werd hij priester gewijd.

Eerst werd hij naar Engeland gezonden om de katholieken, die daar in de minderheid waren, geestelijk bij te staan. Later kreeg hij de opdracht om mee te helpen een nieuwe vestiging van zijn congregatie te stichten in de Ierse hoofdstad Dublin.

Hij staat te boek als ijverig zielenherder, helper in de nood en wijs biechtvader. Anton van Duinkerken schrijft van hem: “De eenvoud was bij hem de natuurlijke bronwel van de goedheid en de gemoedelijkheid, die zich door beproevingen en ascese uitzuivert tot bovennatuurlijke liefdadigheid.” Zijn leven stond in het teken van de verzoening der christenen, een bittere noodzaak in een Ierland, dat verscheurd werd door de haat tussen protestanten en katholieken. Hij had dan ook een grote devotie voor het sacrament van de biecht. Hij is zalig verklaard op 16 oktober 1988 en heilig in 2007.

DINSDAG NA DE OPENBARING DES HEREN


Uit de eerste brief van Johannes 4, 7-10

De ware liefde bestaat hierin dat God in Jezus ons het eerst heeft liefgehad. Als God in de mensen is, zullen zij zichtbare liefde worden. Waar échte liefde heerst, openbaart God zijn aanwezigheid onder de mensen.

Geliefde broeders en zusters,
laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God.
Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.
En hierin is Gods liefde ons geopenbaard: God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden, opdat we door Hem zouden leven.
Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden.

 

Psalm 72, 1 + 2 + 3 + 4ab + 7 + 8

Refr.: Alle volken, prijs de Heer.

Geef, o God, uw wetten aan de koning,
uw gerechtigheid aan de koningszoon.Icon Lamp

Moge hij uw volk rechtvaardig besturen,
uw arme volk naar recht en wet.

Mogen de bergen vrede brengen aan het volk
en de heuvels gerechtigheid.

Moge hij recht doen aan de zwakken,
redding bieden aan de armen;

Moge in zijn dagen de rechtvaardige bloeien,
de vrede wereldwijd zijn
tot de maan niet meer bestaat.

Moge hij heersen van zee tot zee,
van de Grote Rivier tot de einden der aarde.

 

Uit het evangelie volgens Marcus 6, 34-44

Jezus’ verkondiging gebeurt vanuit een bewogenheid voor de mensen. In het wonder van de broodvermenigvuldiging zien we hoe Jezus bekommerd is om de concrete noden van zijn volk. Een nieuw teken van zijn heerlijkheid, een voorteken van zijn latere volledige zelfgave in de eucharistie en het kruis.

Toen Jezus uit de boot stapte, zag Hij een grote menigte en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en Hij onderwees hen langdurig.
Toen er al veel tijd was verstreken, kwamen zijn leerlingen naar Hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. Stuur hen weg, dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omtrek gaan om eten te kopen.’
Maar Hij zei: ‘Geven jullie hun maar te eten!’
Ze vroegen hem: ‘Moeten wij dan voor tweehonderd denarie brood gaan kopen om hun te eten te geven?’
Toen zei Hij: ‘Hoeveel broden hebben jullie bij je? Ga eens kijken.’
En nadat ze waren gaan kijken wat ze bij zich hadden, zeiden ze: ‘Vijf, en twee vissen.’
Hij zei tegen hen dat ze de mensen opdracht moesten geven om in groepen in het groene gras te gaan zitten.
Ze gingen zitten in groepen van honderd en groepen van vijftig.
Hij nam de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel, sprak het zegengebed uit, brak de broden en gaf ze aan zijn leerlingen om ze aan de menigte uit te delen; ook de twee vissen verdeelde Hij onder allen die er waren.
Iedereen at en werd verzadigd.
Ze haalden de overgebleven stukken brood op, waar wel twaalf manden mee konden worden gevuld, en ook wat er over was van de vissen.
Vijfduizend mensen hadden van de broden gegeten.

Van Woord naar leven

“Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God”, zo lezen we vandaag uit de eerste brief van Johannes.

Ik zou met u vandaag willen nadenken over dat ‘kennen’ van God.

Bij het woord ‘kennen’ denken wij al snel aan iets dat zich louter in ons hoofd afspeelt, een activiteit van het verstand zeg maar. Het gaat dan over opgedane kennis van iets of iemand, op de hoogte zijn van iets, een soort waarnemend weten.

Het ‘kennen van God’, waarover Johannes het hier heeft gaat echter over iets veel diepers. Hier gaat het over relatie; omgaan met God, Gods-ontmoeting. Het gaat hier over het leven van Jezus dat Hij meedeelt in onze ziel opdat wij in Hem zouden treden zodat Hij in ons, door ons, met ons kan leven.

Het ‘kennen van God’ gaat hier over het doorgronden van Gods liefde, het voortdurend peilen naar het steeds diepere van die liefde, een soort heilig weten dat Gods liefde het hoogste Goed is, en dit als beleving van binnenuit.

Het kennen van Gods liefde is intreden in iets dat u wil omvormen. Het is je laten opnemen in het zachte vuur van de Geest opdat deze je hart kan verheffen tot dat heilig verlangen ‘in God’ te leven. Het is je overgeven aan die innerlijke stuwing, meer en meer verliefd wordend op God, afstervend aan dat ‘ik’ dat altijd maar met zichzelf bezig is, maar je gevend aan die innerlijke kracht van de Geest die je arm maakt en je brengt in Christus.

Het ‘kennen van God’ heeft in wezen met belichaming te maken; met beeld en gelijkenis zijn / worden van God. Geen uiterlijke gelijkenis, maar een beleving van binnenin. En als het uiterlijke vormen krijgt, blijft het nog een beleving van binnen naar buiten; Christus die tot leven komt in ons.

Lieve mensen, laten we God trachten te kennen met ons hele zijn; met ons verstand, ons hart en onze ziel. Moge God zelf de oorsprong zijn van ons ‘kennen van Hem’.

Moge dat ‘kennen’ ons maken tot mensen die het meest edele verstaan en beleven dat een mens zich kan indenken: leven in Gods liefde; voor allen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heilige Geest,
Kom diep ins ons.
Verlicht ons verstand,22a1915828cf25bf24584e27e43fa473
neem bezit van ons hart,
bereid onze ziel voor op het komen van God.
Geef ons dat diepe verlangen Hem te kennen,
Hem te ontmoeten, vanuit Hem te leven.
Moge God ons doen groeien in zijn liefde,
ons gevend aan het leven ons gegeven,
schenkend aan de mensheid.
Kom heilige Geest,
maak ons arm en vrij,
beschikbaar en bereid,
trek ons in het heilige ‘ja’ van de Heer.
Alle dagen van ons leven.
Amen.