Lezingen van de dag – donderdag 14 juni 2018


Heilige (of feest) van de dag

Lidwina van Schiedam († 1433)

Lidwina van Schiedam, Nederland; maagd en mystica

Lidwina werd in 1380 te Schiedam geboren. Ten gevolge van een noodlottige val op het ijs brak zij haar heup en was gedurende 38 jaar bedlegerig. Te midden van haar vreselijk lijden was zij een voorbeeld van heldhaftig geduld en van uitzonderlijke liefde tot God en haar medemensen. Op 14 april 1433 werd zij uit haar voortdurende beschouwing van Christus’ passie opgeroepen tot het aanschouwen van zijn heerlijkheid. De verering die haar na haar dood ten deel viel, werd in 1890 officieel erkend, toen paus Leo XIII haar liturgische viering goedkeurde. Tevoren was een deel van haar relieken, die in 1615 om veiligheidsredenen naar Brussel waren overgebracht, op 14 juni 1871 naar haar geboortestad teruggebracht.

donderdag in week 10 door het jaar


Uit het eerste boek Koningen 18, 41-46

Gedragen door het geloof van het volk kan de profeet met absolute zekerheid bidden. Zijn gebed zal dan resultaat hebben dat buiten alle verwachting is. Dit is de boodschap van Elia. Niet alleen zijn offer werd aanvaard, maar ook zijn bede om regen en vruchtbaarheid.

Tegen Achab zei Elia: ‘Ga nu wat eten en drinken, ik hoor het geruis van de stortregen al.’
Achab ging iets eten en drinken en Elia ging naar de top van de Karmel. Daar ging hij gehurkt op de grond zitten, met zijn gezicht tussen zijn knieën.
Zijn knecht droeg hij op: ‘Ga jij eens kijken, de kant van de zee uit.’ De knecht ging kijken, maar toen hij terugkwam zei hij: ‘Er is niets te zien.’
Zeven keer stuurde Elia hem terug, en toen de knecht voor de zevende keer was gaan kijken zei hij: ‘Er komt een klein wolkje uit zee opzetten, niet groter dan een handpalm.’
Daarop zei Elia: ‘Ga snel naar Achab en zeg hem dat hij zijn wagen moet inspannen en vertrekken, anders zal de regen hem de weg afsnijden.’
In minder dan geen tijd werd de hemel verduisterd door wolken, stak de wind op en barstte er een enorme regenbui los. Achab reed in de richting van Jizreël.
Elia werd door de hand van de Heer gegrepen. Hij schortte zijn lendendoek op en rende voor Achab uit, helemaal tot Jizreël.

 

Psalm 65, 10-13

Refr.: Voor U moet men zingen, God op de Sion.

U zorgt voor het land en bevloeit het,
U maakt het vruchtbaar.

Vol water staat de rivier van God.
U bewerkt het land voor het koren, zo bewerkt U het.

U doordrenkt de voren en effent de kluiten,
doorweekt ze met regen en zegent het jonge groen.

U kroont het jaar met uw goede gaven,
waar uw voeten gaan, druipt het van overvloed.

De velden in de steppe druipen,
de heuvels omgorden zich met gejubel.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 5, 20-26

Deze lezing toont de algemene stelling aan dat evangelische heiligheid veel verder gaat dan gerechtigheid volgens menselijke normen. Dit wordt met een aantal voorbeelden geïllustreerd.

Jezus sprak tot zijn leerlingen:
‘Ik zeg jullie: als jullie gerechtigheid niet groter is dan die van de schriftgeleerden en de Farizeeën, zullen jullie zeker het koninkrijk van de hemel niet binnengaan.
Jullie hebben gehoord dat destijds tegen het volk is gezegd: “Pleeg geen moord. Wie moordt, zal zich moeten verantwoorden voor het gerecht.” En Ik zeg zelfs: ieder die in woede tegen zijn broeder of zuster tekeergaat, zal zich moeten verantwoorden voor het gerecht.
Wie tegen hen “Nietsnut!” zegt, zal zich moeten verantwoorden voor het Sanhedrin. Wie “Dwaas!” zegt, zal voor het vuur van de Gehenna komen te staan.
Wanneer je dus je offergave naar het altaar brengt en je je daar herinnert dat je broeder of zuster je iets verwijt, laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen en kom daarna je offer brengen.
Leg een geschil snel bij, terwijl je nog met je tegenstander onderweg bent, anders levert hij je uit aan de rechter, draagt de rechter je over aan de gerechtsdienaar en word je gevangengezet. Ik verzeker je: dan kom je niet vrij voor je ook de laatste cent betaald hebt.’

Van Woord naar leven

Vandaag bidden we met de psalmist: ‘U zorgt voor het land en bevloeit het, U maakt het vruchtbaar.’

Het mooie van de teksten uit de Schrift is dat we de woorden, de verhalen, de gebeurtenissen, bijna altijd mogen toepassen op ons eigen leven. Ook hier. Het land, waarover de psalmist zingt, is ons eigen hart dat God verzorgt en bewerkt, bevloeit en vruchtbaar maakt.

God, de nederigheid zelf, wacht tot Hij dit mag doen. Hij geeft ons namelijk de volle vrijheid om Hem toe te laten, of niet. Moest Hij deze vrijheid niet geven, we zouden nooit kunnen antwoorden in liefde. God is nederig, God wacht. Hij nodigt uit, Hij roept op, maar Hij wacht. Hij wacht tot we ons aan Hem schenken.

Laten we ons in vrijheid in liefde schenken aan God. Wij zijn het beeld, God is de beeldhouwer. Wij zijn de fluit, God is de fluitspeler.

Blijde Boodschap !

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Goede God,
maak ons nederig,
arm van geest.
Moge Gij steeds groter worden
in ons leven.
Moge uw Geest
ons hart neigen naar U,
doorheen Christus.
Amen.