Lezingen van de dag – donderdag 15 februari 2018


Heilige (of feest) van de dag

Siegfried van Zweden († na 1030)

Siegfried (ook Sigfrid of Sigurd) van Zweden, Växjö, Zweden; bisschop & missionaris

Siegfried was monnik in het beroemde klooster van Glastonbury in Zuid-West-Engeland. Van daaruit ging hij als bisschop op missiereis naar de Scandinavische landen. In Noorwegen verkondigde hij het christengeloof ten tijde van koning Haraldsson. In Zweden bereikte hij zelfs, dat koning Olaf Erikson zich door hem liet dopen. Hij werd verdreven door lieden die hem vijandig gezind waren, en trok zich terug in Gotland. Daar richtte hij te Skara een bisdom op. Zijn werkgebied besloeg het zuiden van Zweden en Noorwegen. Vermoedelijk stierf hij op een 15e februari (volgens anderen op een 5e april) in een jaar dat na 1030 moet liggen. Hij werd begraven in Växjö. Daar genoot zijn graf grote verering.

Ten tijde van de Reformatie werden zijn relieken vernietigd.

Hij is naast Erik patroon van Zweden.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, staf, mijter); soms met drie afgesneden hoofden; met een schip of in gezelschap van de duivel.

donderdag na aswoensdag


Uit het boek Deuteronomium 30, 15-20

Als ons hart afdwaalt en als wij naar Gods stem niet luisteren, kennen we dood en ongeluk. De wil van God volbrengen betekent echter kiezen voor het leven en het geluk. Daarom kunnen wij altijd blijven hopen.

Mozes sprak tot het volk:
‘Besef goed, vandaag stel ik u voor de keuze tussen voorspoed en tegenspoed, tussen leven en dood.
Wanneer u zich houdt aan de geboden van de Heer, uw God, zoals ik ze u vandaag heb gegeven, door Hem lief te hebben, door de weg te volgen die Hij wijst, en zijn geboden, wetten en regels in acht te nemen, dan zult u in leven blijven en in aantal toenemen, en dan zal de Heer, uw God, u zegenen in het land dat u in bezit zult nemen.
Maar als u Hem de rug toekeert en weigert te luisteren, als u zich ertoe laat verleiden neer te knielen voor andere goden en die te vereren, dan zeg ik u op voorhand dat u te gronde zult gaan. Uw verblijf aan de overkant van de Jordaan, in het land dat u in bezit zult nemen, zal dan van korte duur zijn.
Ik roep vandaag hemel en aarde als getuigen op: u staat voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Kies voor het leven, voor uw eigen toekomst en die van uw nakomelingen, door de Heer, uw God, lief te hebben, Hem te gehoorzamen en Hem toegedaan te blijven.
Dan zult u lang blijven wonen in het land dat Hij uw voorouders Abraham, Isaak en Jakob onder ede heeft beloofd.’

 

Psalm 1, 1 + 2 + 3 + 4 + 6

Refr.: Gelukkig de mens die op de Heer zijn hoop stelt.

Gelukkig de mens
die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de Heer
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen !
Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.
De Heer beschermt de weg van de rechtvaardigen,
de weg van de wettelozen loopt dood.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 9, 22-25

Sprekend over zijn dood en verrijzenis laat Jezus zijn toehoorders iets vermoeden van het geheim van zijn zending: sterven om te leven. Dit is ook de weg die zijn leerlingen moeten gaan: zichzelf verloochenen en elke dag opnieuw Jezus’ kruis opnemen.

Jezus zei tot zijn leerlingen: ‘De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden worden verworpen en gedood, maar op de derde dag zal Hij uit de dood worden opgewekt.’
Tegen allen zei Hij:
‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.
Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar zichzelf verliest of schade toebrengt?’

Van Woord naar leven

‘Ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden’, zo horen we vandaag Jezus zeggen.

Je eigen leven willen behouden is je ik centraal stellen. Alles in je omgeving – mensen, situaties, dingen – zul je gebruiken (misbruiken) om je eigen ik te dienen.
Je leven verliezen, omwille van de Heer, is je eigen ik opzij zetten om de liefde een centrale plaats te kunnen geven.
Daardoor verlies je niet je diepste ik, integendeel. Je zult het vinden, God er in ervaren, gelovig wetend dat dit het ik is waarvan Hij heeft gezegd dat Hij het gemaakt heeft naar zijn beeld en gelijkenis.

Het ‘omwille van de Heer’ is niet onbelangrijk. Als christenen hebben we lief omdat we daartoe opgeroepen worden, en wel door God zelf. Uit liefde voor Hem beantwoorden we maar al te graag zijn oproep. En we doen dat naar de geest van het Nieuwe Testament: vanuit Christus’ inwoning in ons. Op deze wijze zal onze liefde zijn: vol van genade, gezegend door God zelf.

Als het goed is hangt er bij u thuis het teken bij uitstek dat deze liefde symboliseert, namelijk het kruis. Het is de weg van, en de sleutel tot, het liefhebben; het liefhebben in en vanuit de Heer.

Laten we ons kruis opnemen, de Gekruisigde beminnen, om doorheen het ‘verliezen van ons ik’ nu reeds te proeven van Gods Pasen in de wereld.

Ja, laat ons, in alle nederigheid, God tonen aan de mensheid.

kris 

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
leer ons inzien
dat het opnemen van uw kruis
leven geeft aan Kerk en wereld.
Trek ons in de liefde van deze weg
opdat ieder de diepe vreugde
van uw Opstanding
mag zien en ervaren.
Amen.