Lezingen van de dag – donderdag 2 juli 2015


Heilige (of feest) van de dag

Bernardino Realino (+ 1616)

Bernardinus Realino sj, Lecce, Italië; religieus & pastor; † 1616.

Hij werd in 1530 geboren in de Italiaanse stad Modena. Aanvankelijk oefende hij daar het beroep uit van advocaat. Op zijn 34e trad hij toe tot de jezuïetenorde. Eenmaal gevormd werkte hij tien jaar in Napels. Vervolgens werd hij aangesteld als rector van het college in Lecce. Daar is hij gestorven.

Hij is heilig verklaard in 1947.

DONDERDAG IN WEEK 13 HET JAAR

Uit het boek Genesis 22, 1-19

In zijn hoge ouderdom kreeg Abraham een zoon, Isaäk: het kind van de belofte. God vroeg echter ook deze ten offer. Toen het volk van Israël zich erkende in Abraham, begreep het dat God onvoorwaardelijke gehoorzaamheid vroeg. Toen het zich gelijkstelde met Isaäk zag het zichzelf als volk van de belofte gegeven aan God.

In die dagen stelde God Abraham op de proef. ‘Abraham!’ zei Hij. ‘Ik luister’, antwoordde Abraham.Roep je zoon, je enige, van wie je zoveel houdt, Isaak, en ga met hem naar het gebied waarin de Moria ligt. Daar moet je hem offeren op een berg die Ik je wijzen zal.’
De volgende morgen stond Abraham vroeg op. Hij zadelde zijn ezel, nam twee van zijn knechten en zijn zoon Isaak met zich mee, hakte hout voor het offer en ging op weg naar de plaats waarover God had gesproken.
Op de derde dag zag Abraham die plaats in de verte liggen. Toen zei hij tegen de knechten: ‘Blijven jullie hier met de ezel. Ikzelf ga met de jongen verder om daarginds neer te knielen. Daarna komen we naar jullie terug.’ Hij pakte het hout voor het offer, legde het op de schouders van zijn zoon Isaak en nam zelf het vuur en het mes. Zo gingen zij samen verder. ‘Vader’, zei Isaak. ‘Wat wil je me zeggen, mijn jongen?’ antwoordde Abraham. ‘We hebben vuur en hout,’ zei Isaak, ‘maar waar is het lam voor het offer?’ Abraham antwoordde: ‘God zal zich zelf van een offerlam voorzien, mijn jongen.’ En samen gingen zij verder. 9 Toen ze waren aangekomen bij de plaats waarover God had gesproken, bouwde Abraham daar een altaar, schikte het hout erop, bond zijn zoon Isaak vast en legde hem op het altaar, op het hout. Toen pakte hij het mes om zijn zoon te slachten. Maar een engel van de Heer riep vanuit de hemel: ‘Abraham, Abraham!’ ‘Ik luister’, antwoordde hij. ‘Raak de jongen niet aan, doe hem niets! Want nu weet Ik dat je ontzag voor God hebt: je hebt mij je zoon, je enige, niet willen onthouden.’ Toen Abraham opkeek, zag hij een ram  die met zijn horens verstrikt was geraakt in de struiken. Hij pakte het dier en offerde dat in de plaats van zijn zoon. Abraham noemde die plaats ‘De Heer zal erin voorzien’. Vandaar dat men tot op de dag van vandaag zegt: ‘Op de berg van de Heer zal erin voorzien worden.’
Toen sprak de engel van de Heer opnieuw vanuit de hemel tot Abraham.
Hij zei: ‘Ik zweer bij mijzelf – spreekt de Heer: Omdat je dit hebt gedaan, omdat je mij je zoon, je enige, niet hebt onthouden, zal Ik je rijkelijk zegenen en je zo veel nakomelingen geven als er sterren aan de hemel zijn en zandkorrels op het strand langs de zee, en je nakomelingen zullen de steden van hun vijanden in bezit krijgen. En alle volken op aarde zullen wensen zo gezegend te worden als jouw nakomelingen. Want jij hebt naar mij geluisterd.’
Daarna ging Abraham terug naar zijn knechten. Samen gingen ze weer op weg naar Berseba, en daar bleef Abraham wonen.

 

Psalm 116, 1-6 + 8-9

Refr.: De Heer is genadig en rechtvaardig.

De Heer heb ik lief,
Hij hoort mijn stem, mijn smeken,

Hij luistert naar mij,
ik roep Hem aan, mijn leven lang.pp15-praise-web
Banden van de dood omknelden mij,
angsten van het dodenrijk grepen mij aan,
ik voelde angst en pijn.

Toen riep ik de Naam van de Heer.

Heer, red toch mijn leven!’
De Heer is genadig en rechtvaardig,
onze God is een God van ontferming.

De Heer beschermt de eenvoudigen,
machteloos was ik en Hij heeft mij bevrijd.
Ja, U hebt mijn leven ontrukt aan de dood,
mijn ogen gedroogd van tranen,
mijn voeten voor struikelen behoed.
Ik mag wandelen in het land van de levenden
onder het oog van de Heer.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 9, 1-8

Dat God zonden kan vergeven en zieken kan genezen is nog wel aanvaardbaar als wij in Hem geloven. Dat Hij deze macht ook heeft gegeven aan mensen lijkt ons vaak niet aanvaardbaar. Toch is het bij ons een geloofsovertuiging dat Jezus deze macht gaf aan zijn Kerk.

Jezus stapte weer in de boot en stak over, terug naar zijn eigen stad. Daar probeerden een paar mensen een verlamde bij Hem te brengen die op een draagbed lag. Bij het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: ‘Wees gerust, uw zonden worden u vergeven.’
Daarop zeiden enkele schriftgeleerden bij zichzelf: Wat een godslasterlijke taal!

Jezus doorzag hun gedachten en zei: ‘Waarom hebt u zulke boosaardige gedachten? Wat is gemakkelijker, te zeggen: “Uw zonden worden u vergeven” of: “Sta op en loop”? Ik zal u laten zien dat de Mensenzoon volmacht heeft om op aarde zonden te vergeven.’
Toen zei Hij tegen de verlamde: ‘Sta op, pak uw bed en ga naar huis.’
En hij stond op en ging naar huis.
Bij het zien hiervan werden de mensen van ontzag vervuld en ze loofden God, om de macht die Hij aan mensen heeft verleend.

Van Woord naar leven

De overweging van vandaag is van de hand van Richard Schreurs

Abraham heeft een zoon gekregen. Hij heet Isaak. Eigenlijk had hij er niet kunnen zijn. Sara was al veel te oud en Abraham ook. Jahwe beloofde hen een kind en het kwam er.
Abraham was natuurlijk trots op die enige zoon en dan wordt hem gevraagd zijn zoon op te offeren, weer los te laten. U kunt zich voorstellen hoe moeilijk dat moet geweest zijn voor Abraham, die eindelijk de belofte die God hem gedaan had voor zich kon zien. `Ik zal je stamvader maken van een groot en talrijk volk`.
Maar ook nu lijkt de controle hem uit handen te worden genomen. Met Isaak gaat hij naar het land Moria en gaat met allerlei vragen en twijfels in zijn hoofd de berg op. Wij kunnen ons zijn vragen voorstellen: God wat vraag je toch van mij? Hoe kun je me dit aan doen? Ben je wel een menselijke God? Enz.

Abraham moet leren loslaten, moet door dit moeilijke proces heen om te zien dat er meer is in het leven dan dat hij zelf bepalen kan en mag. Uiteindelijk vraagt God van hem niet dat hij zijn zoon offert, maar dat hij zijn eigen leven in vertrouwen in handen legt van God zelf.
Maar dat is moeilijk en daarom staat dit verhaal ook in de Bijbel niet alleen voor mensen van lang geleden, maar zeker voor de mensen van deze tijd, die in alles controle willen hebben. Het offer dat Abraham moet brengen is het offer van loslaten, zelfs zijn eigen zoon moet hij leren loslaten om te leren zien dat leven mogelijk is zelfs als de nood het hoogst is.

Het verhaal van het offer van Isaak nodigt ons uit ons leven te leggen in God. Niet om lui te worden of gemakzuchtig, maar juist om diep gelukkiger te worden, wetend dat je vetrouwvol mag leven en niet alles zelf hoeft te doen, hoeft te kunnen, hoeft te weten en te beslissen.

Kunnen wij zelfs ons eigen leven loslaten…? Kunnen wij ons leven in de handen van God leggen?
Moeilijk hoor! Maar het kan een bevrijdende opdracht zijn voor U en ons allemaal.

Bron overweging: klik hier.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,obj10448geo6338pg19p295
leer ons ons leven te leggen in uw handen, vertrouwend dat Gij het beste met ons en met de hele mensheid voorhebt. Moge deze act van overgave ons brengen in een innige vereniging met U, opdat Gij uw lied van Liefde en Vrede moogt spelen en zingen voor allen die Gij op ons levenspad brengt. In Christus’ naam. Amen.