Lezingen van de dag – donderdag 2 maart 2017


Heilige (of feest) van de dag

Jaoua van Bretagne († 554)

Jaoua van Bretagne, Frankrijk; stichter, abt & bisschop

Hij was afkomstig uit Ierland, en vergezelde Sint Pol Aurélien de Léon († 570; feest 12 maart) op zijn tocht naar Bretagne aan de overkant van de zee. Volgens sommigen was hij van moeders kant zelfs zijn neef. Zij gingen aan land in Villa Petri (Petrushoeve). Deze Petrus staat ook te boek als een neef van Sint Pol.

Jaoua trok zich als kluizenaar terug in de eenzaamheid; er is sprake van dat hij zijn opleiding kreeg in de zojuist gestichte abdij van Landevennec. Abt Judulus zou hem de opdracht gegeven om het evangelie te gaan verkondigen in de buurt van Brasparts en vervolgens in de streek van Lampaul-Ploudalmézeau.

Een plaatselijk hoofd was het er helemaal niet mee eens. Hij bracht Judulus en nog een monnik die was komen helpen, om het leven. God strafte onmiddellijk. Een ondier kwam dat gebied terroriseren. In sommige legendes is er sprake van van een wilde os, die geregeld kwam drinken uit de bron bij Jaoua’s  hut. Het beest ging daarbij zo te keer dat het herhaaldelijk de hut van de heilige volkomen vernielde. Uiteindelijk moest oom Pol er aan te pas komen om het dier voorgoed te verjagen. Daarop bekeerde zich dat stamhoofd met de hele bevolking en maakte het mogelijk dat er een kloostervestigingkje werd gesticht. Vandaar de naam ‘Daoulaz’ (= ‘Dubbele moord’).

Sommige bronnen menen te weten dat hij later Sint Pol opvolgde als bisschop van Léon. Volgens zijn eigen wens werd zijn lijk op een ossenkar geplaatst. Zij mochten bepalen waar hij zijn laatste rustplaats zou vinden. Het werd Plouvien. Daar bevindt zich zijn sarcofaag met de inscriptie ‘Saint Joevin’.

Hij is patroon van Plouvien (en van Brasparts?)
Zijn voorspraak wordt ingeroepen om van kanker genezen te worden.
In Plouvien vindt op de eerste zondag van mei ter ere van hem een boetprocessie (pardon) plaats.

donderdag na Aswoensdag


Uit het boek Deuteronomium 30, 15-20

Als ons hart afdwaalt en als wij naar Gods stem niet luisteren, kennen we dood en ongeluk. De wil van God volbrengen betekent echter kiezen voor het leven en het geluk. Daarom kunnen wij altijd blijven hopen.

Mozes sprak tot het volk:
‘Besef goed, vandaag stel ik u voor de keuze tussen voorspoed en tegenspoed, tussen leven en dood.
Wanneer u zich houdt aan de geboden van de Heer, uw God, zoals ik ze u vandaag heb gegeven, door Hem lief te hebben, door de weg te volgen die Hij wijst, en zijn geboden, wetten en regels in acht te nemen, dan zult u in leven blijven en in aantal toenemen, en dan zal de Heer, uw God, u zegenen in het land dat u in bezit zult nemen.
Maar als u Hem de rug toekeert en weigert te luisteren, als u zich ertoe laat verleiden neer te knielen voor andere goden en die te vereren, dan zeg ik u op voorhand dat u te gronde zult gaan. Uw verblijf aan de overkant van de Jordaan, in het land dat u in bezit zult nemen, zal dan van korte duur zijn.
Ik roep vandaag hemel en aarde als getuigen op: u staat voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Kies voor het leven, voor uw eigen toekomst en die van uw nakomelingen, door de Heer, uw God, lief te hebben, Hem te gehoorzamen en Hem toegedaan te blijven.
Dan zult u lang blijven wonen in het land dat Hij uw voorouders Abraham, Isaak en Jakob onder ede heeft beloofd.’

 

Psalm 1, 1 + 2 + 3 + 4 + 6

Refr.: Gelukkig de mens die op de Heer zijn hoop stelt.

Gelukkig de mens
die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de Heer
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen !
Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.
De Heer beschermt de weg van de rechtvaardigen,
de weg van de wettelozen loopt dood.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 9, 22-25

Sprekend over zijn dood en verrijzenis laat Jezus zijn toehoorders iets vermoeden van het geheim van zijn zending: sterven om te leven. Dit is ook de weg die zijn leerlingen moeten gaan: zichzelf verloochenen en elke dag opnieuw Jezus’ kruis opnemen.

Jezus zei tot zijn leerlingen: ‘De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden worden verworpen en gedood, maar op de derde dag zal Hij uit de dood worden opgewekt.’
Tegen allen zei Hij:
‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.
Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar zichzelf verliest of schade toebrengt?’

Van Woord naar leven

Vandaag horen we die prachtige oproep vanuit het boek Deuteronomium: ‘Kies voor het leven’.

Gisteren was ik in gesprek op het werk met een collega die vond dat de Kerk met haar liturgie op Aswoensdag toch wel heel sterk de nadruk legt op de zonde van de mens. Er is wel die oproep tot bekering die goede gevolgen kan hebben, maar de nadruk ligt toch op het feit dat de mens een zondig en donker wezen is, schijnbaar tot niet veel goeds in staat … zo vertelde ze. Het was verder een goed gesprek toen we dieper ingingen op de diepere boodschap van de Bijbel, namelijk dat het zich bewust zijn van je zondigheid niet het laatste woord hoeft te hebben, maar integendeel … dat dit een springplank kan worden naar een leven in licht, weg van de zonde, kiezend voor de liefde, kiezend voor het leven. Fijn af en toe zo te kunnen praten met collega’s ! En dat tijdens de uren 🙂

Ja, kiezend voor het leven … de oproep uit Deuteronomium vandaag. Nee tegen het kwaad, ja tot God. Nee tegen het ego, ja tot de ander. Nee tegen de zelfzucht, ja tot de liefde. Nee tegen tweedracht, ja tot de eenheid. Nee tegen geruzie, ja tot verzoening. Nee tegen luiheid, ja tot engagement. Nee tegen competitie, ja tot broederschap. Kiezen voor het leven …

Wie kiest voor het leven, kiest voor God. Want God is leven, God geeft leven, God vraagt leven. Wie in deze stroming gaat staan, staat in dienst van God. Hij leeft in God, en God leeft in Hem. Vanuit Gods inwoning, vanuit Gods vuur diep in jezelf, zal je leven en leven geven, zal je liefhebben en anderen oproepen tot liefde. Je zult doorheen je zijn tonen dat God bestaat, dat liefde mogelijk is, omdat God God is, en jij zijn kind bent.

Moge we in deze vastentijd ons hart openen voor God, om vanuit een eerlijk en oprecht berouw ons te keren naar Hem, oorsprong en ziel van alle leven. Laten we daarvoor kiezen, en deze weg gaan. Samen, elkaar biddend dragend, elkaar tot steun zijnde, als werkelijke broers en zussen van elkaar; thuis, in onze gemeenschap, op ons ziekenbed, op de werkvloer, op de straat …

Laat ons arm worden van geest, om rijk te worden van God. Dat is kiezen voor het leven.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,
neem ons op in uw ja-woord tot de Vader. Trek ons weg uit onze duisternis, uit onze neiging tot zonde, weg uit het kwaad. Neem ons op in uw licht, om verenigd met U Gods liefde te bezingen in al ons doen en laten.
Gij Heer in ons. Amen.