Lezingen van de dag – donderdag 20 oktober 2016


Heilige (of feest) van de dag

Bertilla Boscardin († 1922)208d0116d213cad657a9c873011c8ead

Bertilla Boscardin, geb. Anna Francesco Boscardin, (Brendola, 6 oktober 1888 – Treviso, 20 oktober 1922), Italiaanse geestelijke

Boscardin werd geboren in een arme boerengezin. Anna kreeg weinig opleiding. Zij werd beschouwd als achterlijk.
In haar jeugd werkte zij als huisbediende.
In 1904 ging zij bij de “Zusters van de H. Dorothea, dochters van het Heilig Hart” in Vicenza en nam de naam Bertilla aan. Zij werkte in de keuken en de wasserij van het klooster en studeerde voor verpleegster.
Zij kwam terecht in het hospitaal van Treviso, dat door de zusters geleid werd en werkte in de kinderafdeling, waar zij zeer geliefd werd omwille van haar eenvoudige en vriendelijke omgang met de jonge patiënten.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog verzorgde zij de gewonde Italiaanse soldaten en bleef op post tijdens de zware bombardementen.
Door een overste, die jaloers was op Bertilla’s faam, werd zij opnieuw naar de ziekenhuiswasserij gestuurd.
De moeder-overste van de congregatie liet haar echter opnieuw naar de verpleging overzetten, en stelde haar in 1919 aan als hoofd van de kinderafdeling.
Zij stierf in 1922 aan kanker.
Zij werd in 1952 zalig verklaard door paus Pius XII.
De heiligverklaring door paus Johannes XXIII volgde in 1961.

donderdag in week 29 door het jaarbijbel


Uit de brief van Paulus aan de Efeziërs 3, 14-21

Paulus staat in bewondering voor al wat God in zijn wijsheid aan de mensen bewerkte. Hij wenst daarom maar één ding: blijf gegrondvest in de liefde. Alleen de Geest van Christus, die in ons woont, maakt ons hart zo ruim dat de afmetingen van de liefde groeien naar de maat van God.

Broeders en zusters,
ik buig mijn knieën voor de Vader, die de Vader is van elke gemeenschap in de hemelsferen en op aarde. Moge Hij vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid.
Aan Hem die door de kracht die in ons werkt bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken, aan Hem komt de eer toe, in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid.
Amen.

 

Psalm 33, 1-2 + 4-5 + 11-12 + 18-19

Refr.: Huldig de Heer bij de klank van de lier.

Juich, rechtvaardigen, voor de Heer,
de oprechten moeten Hem loven.
Huldig de Heer bij de klank van de lier, Drieeenheid_2
speel voor Hem op de tiensnarige harp.

Oprecht is het woord van de Heer,
alles wat Hij doet is betrouwbaar.
Hij heeft recht en gerechtigheid lief,
van de trouw van de Heer is de aarde vervuld.

Het plan van de Heer houdt eeuwig stand,
wat Hij beraamt, blijft van geslacht tot geslacht.
Gelukkig het volk dat de Heer als zijn God heeft,
de natie die Hij verkoos als de zijne.

Het oog van de Heer rust op wie Hem vrezen
en hopen op zijn trouw.
Hij zal hen redden in doodsgevaar,
bij hongersnood zal Hij hun leven sparen.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 49-53

Christus’ zending is zo veeleisend dat niet iedereen haar onverdeeld aanvaardt. Zelfs onder vrienden en verwanten kan ze zodoende verdeeldheid teweegbrengen. Voor Hem zelf bracht ze mee dat Hij als het ware erin gedompeld werd. Eenmaal door lijden en dood heen, doopt Hij ook de christenen op deze weg. Maar Hij verzekert hen zijn Geest.

Jezus sprak: ‘Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou Ik graag willen dat het al brandde! Ik moet een doop ondergaan, en Ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is.
Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.’

Van Woord naar leven

‘Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen.’

Geen vrede op aarde? Wat zullen we nu toch krijgen? De engelen hebben toch gezongen bij Jezus’ geboorte: “Eer aan God in den hoge en vrede op aarde aan de mensen die Hij liefheeft” (Lc 2,14). En hoe zit het met onze vredesgroet, onze Pax, na het Onze Vader in de eucharistieving? Moeten we die dan maar ruilen voor een groet van verdeeldheid? Voor een gebalde vuist? En wat bedoelt Jezus dan met wat Hij aan zijn apostelen meegeeft, als Hij ze twee aan twee uitzendt, om aan de mensen de Blijde Boodschap te verkondigen? ‘Laat in welk huis gij ook binnengaat uw eerste woord zijn: Vrede aan dit huis!’ (Lc 10,5).

Als Jezus zegt dat Hij geen vrede is komen brengen maar strijd en verdeeldheid, dan moeten we dat niet zo verstaan dat Hij is teruggekomen op zijn vredelievende bedoelingen, maar dat Hij vooruitziet dat zijn vrede zal worden gedwarsboomd door afwijzing. Hij doet een aanbod van vrede. De vrede wordt ons niet opgelegd. We kunnen er voor kiezen, maar we kunnen er ook tegen kiezen. Hij is de Vrede in eigen Persoon. Als je Hem, die de Vrede zelf is, afwijst, dan krijg je verdeeldheid. In die zin is Jezus, door de vrede te komen brengen, ook de brenger van de verdeeldheid. En dat zal ook het lot zijn van zijn volgelingen. Door hun keuze voor Jezus krijgen ze anderen tegen zich.

Met die verdeeldheid krijgt trouwens iedereen te maken, want Jezus wil met zijn vrede alle mensen en alle milieus bereiken. Daarom spreekt Hij over die verdeeldheid in de gezinnen, in de families: ‘Drie tegen twee en twee tegen drie’ en dat wordt dan verder uitgewerkt in niet zo maar mensen in de maatschappij, nee, dat is ‘de vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder’ enzovoort. De scheidingslijn gaat dwars door de gezinnen, door de religieuze gemeenschappen, door de parochies, enzovoort, heen.
Simeon, de vredelievende Simeon, voorspelde het al aan Maria bij de opdracht van Jezus in de tempel: “Zie, dit Kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt, opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden” (Lc 2,34.35). En tot Maria zei hij: “Uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord” (Lc 2, 35).

Zo ook met ons eigen hart. Ook dat is verscheurd. Het verlangt naar vrede, het zoekt naar God, het is gericht op het goede, op harmonie met de naaste, het is gericht op vrede; maar er is ook een andere ‘ik’. Elke mens constateert in zijn eigen hart ook nog een heel andere oriëntatie; hij zoekt zichzelf, zijn eigenbelang, zijn eigen wil, en als een mens inkeert in zijn innerlijk, dan komt hij die verscheurdheid tegen. En hoe dieper hij komt, hoe dieper hij afdaalt, hoe stiller hij wordt, des te onontkomelijker wordt hij geconfronteerd met die innerlijke verscheurdheid.

Een mens krijgt dan het gevoel dat hij er aan ten onder gaat, zo’n verscheurende pijn is het; het is een zwaard door zijn hart, het hart breekt. Maar als hij dát aan zichzelf laat gebeuren, dan wordt hij een kind van Gods ontferming. Want om de mens in die verscheurdheid te helen, dáárvoor is Hij gekomen. Dat is de vrede die Hij is komen brengen, de vrede van het hart. Als een mens die innerlijke verscheurdheid tot op de bodem van zijn hart laat doordringen, dan zal gebeuren wat de apostel vandaag in zijn brief aan de Efeziërs schrijft: ‘Moge de Vader vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde.’ De kracht van de liefde van Christus is in staat oneindig meer te volbrengen dan al wat wij kunnen vragen of bevroeden.

J. Bots, sj

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer God,images
ons in U laten opnemen is een proces van afsterven aan ons oppervlakkig ‘ik’. Innerlijk komen we dan soms in verzet, kunnen we zo moeilijk afstand nemen, terwijl we diep vanbinnen geloven dat wat Gij vraagt het beste is wat een mens kan overkomen. Beziel ons met uw heilige Geest, schenk ons de moed af te dalen naar U, ons ten volle te schenken aan uw inwoning, opdat ons meest waarachtige ‘ik’, het ‘ik’ dat Gij wilt vormen, tot leven mag komen, tot bloei en voltooiing.
Heer Jezus, daal met ons mee af naar dit gebeuren van Gods ontferming, om in dat stille feest van zijn Vrede Gods eeuwige liefde te bezingen.
Tot aller lof, amen.