Lezingen van de dag – donderdag 22 okt. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Modéran II van Rennes (+ ca 730)

Modéran (ook Moderamnus, Moderannus, Moran of Mutran) II van Rennes (ook van Bercete), Frankrijk; abt & pelgrim; † ca 730

Hij was afkomstig uit een gegoede familie. Zou rond 703 tot bisschop van Rennes zijn benoemd. Van koning Chilperic kreeg hij toestemming een pelgrimsreis naar de apostelgraven in Rome te maken. Eerst bracht hij een bezoek aan Sint Remigius
(† 533; feest 1 oktober). Daar kreeg hij van Bernardus, de schatbewaarder van de kerk, enkele kostbare relieken van de heilige: een stukje van zijn stola, zijn kelk en zijn zweetdoek. Verheugd over dit kostbare bezit toog hij verder naar Italië. Toen hij zich op een nacht te rusten legde op de berg Bardon in de Apenijnen, hing hij zijn schat op aan de tak van een eikenboom. De volgende morgen stond hij op en vertrok zonder nog aan zijn relieken te denken. Pas een heel eind verderop besefte hij dat hij zijn kostbare schat aan de tak van de boom had laten halen. Hij stuurde onmiddellijk een van zijn geestelijken terug om ze op te halen. Maar dat bleek onmogelijk Telkens als hij dacht dat hij erbij kon, waren de relieken weer wat verder buiten bereik geraakt. Zo keerde hij tenslotte onverrichter zake bij zijn bisschop terug. Toen die van het wonder hoorde, begaf hij zich spoorslagsd naar die plek en zette er zijn tent op. Hoewel hij de halvenacht doorwaakte en gebeden verrichtte, zijn schat kwam niet terug. Dat gebeurde pas, toen hij de mis las in het naburige St-Abundiusklooster te Berzetto, vlakbij Parma, en beloofde er een deel van de relieken achter te laten. Onmiddellijk bleken de relieken weer voorhanden te zijn. Hij hield zijn belofte en trok met wat hem restte verder naar Rome.

Op dat moment was Luitprand aan de macht in Italië. Deze hoorde van het wonder en was zo onder de indruk dat hij uit liefde voor Sint Remigius de bisschop het hele klooster Berzetto met landerijen en al aan Modéran cadeau deed. Na in Roem de heilige apostelgraven te hebben bezocht keerde Modéran naar Gallië terug Weer ging hij langs Reims en schonk Remigius de gift die hij van Luitprand hand ontvangen.
Thuis gekomen benoemde hij een opvolger op de bisschopszetel van Rennes, verkocht alwat hij bezat, gaf de opbrengst aan de armen en keerde terug naar Berzetto om er zijn laatste levensjaren als monnik door te brengen. In de omgeving verkondigde hij het evangelie. Naar men zegt ging ook dat weer vergezeld van verschillende wonderen. In oktober van het jaar 730 zou hij daar in geur van heiligheid zijn overleden.
In de 11e eeuw werd een deel van zijn relieken overgebracht naar de kloosterkerk te Rennes.

DONDERDAG IN WEEK 29 DOOR HET JAAR


Uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 6, 19-23

De zonde maakt de mensen steeds minder vrij. Zij plooit hen op zichzelf. De mens komt hier maar uit als hij open komt voor de God en de medemens. Deze openheid getuigt van Christus die ons daartoe wil bevrijden.

Broeders en zusters,
ik druk me zo gewoon mogelijk uit, omdat het anders uw begrip te boven gaat. Zoals u zich ooit in dienst stelde van zedeloosheid en onrecht om een wetteloos leven te leiden, zo stelt u zich nu in dienst van de gerechtigheid om heilig te leven.
Toen u nog slaven van de zonde was, was u niet gebonden aan de gerechtigheid. Wat hebt u daarmee geoogst? Dingen waarvoor u zich nu schaamt, want ze leiden tot de dood.
Maar nu, bevrijd van de zonde en in dienst van God, oogst u toewijding aan Hem en zelfs het eeuwige leven.
Het loon van de zonde is de dood, maar het geschenk van God is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Heer.

 

Psalm 1

Refr.: Gelukkig die mens die op de Heer zijn hoop stelt.

Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de Heer Drieeenheid_2
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen !
Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.
Wettelozen houden niet stand waar recht heerst,
zondaars niet in de kring van de rechtvaardigen.
De Heer beschermt de weg van de rechtvaardigen,
de weg van de wettelozen loopt dood.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 49-53

Christus’ zending is zo veeleisend dat niet iedereen haar onverdeeld aanvaardt. Zelfs onder vrienden en verwanten kan ze zodoende verdeeldheid teweegbrengen. Voor Hem zelf bracht ze mee dat Hij als het ware erin gedompeld werd. Eenmaal door lijden en dood heen, doopt Hij ook de christenen op deze weg. Maar Hij verzekert hen zijn Geest.

Jezus sprak:
‘Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou Ik graag willen dat het al brandde! Ik moet een doop ondergaan, en Ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is.
Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus ons: ‘Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.’

Deze woorden van Jezus kunnen merkwaardig overkomen. Want, Jezus is toch dé man van de vrede, Gods Zoon die vrede is komen verkondigen, die oproept tot vrede, Hij die de vrede zelf is.
En nu zegt Hij: Denk je dat Ik gekomen ben om vrede te brengen? Nee hoor, Ik kom verdeeldheid brengen.

Je hebt twee soorten van vrede: een echte en een onechte, een hemelse en een duivelse.
De hemelse vrede is er één van tussen God en de mens; een vrede die zich uiteraard ook moet manifesteren in de samenleving, maar het is een vrede die begint in het hart van de mens, een inwendige vrede, een bron waar ieder zich aan kan laven om een te-vreden mens te zijn; een mens die leeft in en met en door God, een vrede door God zelf gegeven.
Maar er bestaat ook een valse vrede, een koude vrede, een soort valse rust, één die ontstaat vanuit het kwaad, die aanzet tot engagement voor dingen die de mensheid naar omlaag haalt, die mensen en groepen aanzet tot (soms religieus) geweld (inval WTC-torens, middeleeuwse kruistochten, de IS van vandaag,…). Maar ook op de werkvloer waar mensen roddelen en zich daarin groeperen en er vreugde aan beleven, denken we ook aan het hebben van veel geld en je daarin heel goed en rustig voelen, maar ten koste van zoveel armen, enz enz… Het is een zogezegde vrede, maar in wezen heeft het niets met echte vrede te maken. Het is veeleer een vals gevoel dat iets vernietigends in zich heeft, iets dat mensen verslindt en blind maakt voor wat schoon en edel is, voor de dingen van God zeg maar.

Gods vrede heeft te maken met het zachte vuur van de liefde, het vuur van de heilige Geest, het vuur van ware heldhaftigheid, het vuur dat van binnenuit bouwt aan Gods Rijk op aarde, het vuur dat vergeving schenkt, het vuur dat zacht-moedig is, het vuur dat mensen bij elkaar brengt rond wat God geeft en wilt. Het is het vuur dat Jezus in zich droeg en aan ieder van ons toewenst. Hijzelf wil dat vuur in ons zijn opdat ieder drager en uitdrager zou zijn van Gods vrede.

Maar wie kiest voor het één, kiest niet voor het ander. Je kan geen twee heren dienen. Met als gevolg dat de mensheid zich zal opsplitsen, zichzelf zal verdelen. Voor de één zal het een kruiservaring zijn, zich wetend aan de zijde van de Heer, zich gevend aan de liefde van God waarvan men gelooft dat zij het kwade zal overwinnen. Voor de ander zal het een vergankelijke vreugde zijn, een soort duivelse jubel met een wrange nasmaak;

Laat ons kiezen voor God, voor zijn Vrede. En moest dit verdeeldheid brengen… laten we er dan over waken dat we Gods vrede niet verliezen, maar dat ons nestelen in Gods vrede juist een bron mag zijn van diepe liefde, ook en vooral voor hen die zich laten meeslepen door het kwaad.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer, OLYMPUS DIGITAL CAMERA
wie kiest voor U,
maakt het zichzelf niet gemakkelijk.
U navolgen gaat immers dikwijls regelrecht in
tegen vele gangbare praktijken.
Omhels ons dan met uw kruisgenade,
help ons trouw te zijn,
en leer ons lief te hebben in uw barmhartigheid.
Amen.