Lezingen van de dag – donderdag 25 augustus 2016


Heilige (of feest) van de dag

Jose de Calasanza († 1648)hqdefault

Rome, Italië; stichter onderwijscongregatie

Hij werd op 11 september 1556 geboren in de Spaanse plaats Peralta de la Sal, ten noordwesten van Lérida (Huesca) was zoon van de heer van Calasanz y Gastón. Hij studeerde aan de universiteiten van Lérida, Valencia en Alcalà en behaalde zijn doctorsgraad aan de universiteit van Barcelona. In 1583 ontving hij de priesterwijding. Negen jaar later verhuisde hij naar Rome, volgens zeggen, omdat hij daartoe in een visioen werd opgeroepen.

Meteen vielen hem de verwaarloosde kinderen op die overal rondzwierven en een losgeslagen leven leidden. In 1597 opende hij in het parochiehuis van de Santa Dorotea in Trastevere de eerste gratis lagere school voor arme kinderen van Europa. Met zijn medewerkers riep hij een nieuwe religieuze congregatie in het leven: ‘Het genootschap van reguliere priesters voor vrome scholen’, kortweg ‘piaristen genoemd naar het Latijnse woord ‘pius’ = ‘vroom’. Zoals de naam zegt legde zij zich toe op onderwijs en opvoeding van arme kinderen. Ze groeide uit tot een heuse religieuze orde. Hij nam de naam aan van Jose a Matre Dei. Het was zijn trots dat oud-leerlingen priester werden en als missionaris werkten in verre streken als Bohemen en Polen.

Maar gaandeweg hadden ze te lijden van interne conflicten en aanvallen van buitenaf. Dat laatste vooral van andere congregaties die soortgelijk werk deden voor de jeugd. Jozef zelf moest aftreden als algemeen overste, omdat hij van alle kanten verdacht werd gemaakt, en omdat zijn goede bedoelingen en plannen door vijandige types consequent in een kwaad daglicht werden geplaatst. Dwars door dit alles heen deden de piaristen op vele plaatsen hun heilzaam werk. Met als gevolg dat de orde uiteindelijk in ere werd hersteld.

Jose zelf heeft dat niet meer mogen meemaken. Hij stierf arm en verguisd en ligt begraven in de San Pantaleon in Rome.
Hij werd heilig verklaard door paus Clemens XIII in 1767.

Hij is patroon van de piaristen; van katholieke basisscholen en van kinderen.

Hij wordt afgebeeld als priester, omgeven door kinderen.

donderdag in week 21 door het jaarbijbel


Uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs 1, 1-9

De eerstvolgende dagen lezen wij als eerste lezing uit de brief van Paulus aan de Korintiërs. De lokale kerk van Korinte ziet Paulus als model van de universele Kerk. In Christus is Korinte rijk begiftigd met alle gaven van woord en kennis.

Van Paulus, apostel van Christus Jezus, geroepen door de wil van God, en van onze broeder Sostenes. Aan de gemeente van God in Korinte, geheiligd door Christus Jezus, aan hen die zijn geroepen om zijn heiligen te zijn, en aan allen die de Naam van onze Heer Jezus Christus aanroepen, waar dan ook, bij hen en bij ons. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.
Ik dank mijn God altijd voor u, omdat Hij u in Christus Jezus zijn genade heeft geschonken. Door Hem bent u in elk opzicht rijk geworden. Alles wat u zegt en al uw kennis bewijst dat het getuigenis over Christus bij u verankerd is, en hierdoor ontbreekt het u terwijl u op de komst van onze Heer Jezus Christus wacht, aan geen enkele gave van de Geest.
Hij is het ook die u tot het einde toe de zekerheid geeft dat u geen blaam zal treffen op de dag van onze Heer Jezus Christus.
God, door wie u geroepen bent om één te zijn met zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer, is trouw.

 

Psalm 145, 2-7

Refr.: Gelukkig ieder die ontzag heeft voor de Heer.

Elke dag opnieuw wil ik U prijzen,
uw Naam loven tot in eeuwigheid.

Groot is de Heer, Hem komt alle lof toe,
zijn grootheid is niet te doorgronden.

Laat geslacht na geslacht van uw schepping verhalen,
uw machtige daden verkondigen.

Laten zij spreken over de glorie van uw majesteit,
ook ik wil uw wonderen bekendmaken.

Laten zij getuigen van uw geduchte daden,
ook ik wil van uw grootheid vertellen.

Laten zij de roem van uw goedheid verbreiden,
uw gerechtigheid luid bezingen.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 24, 42-51

In een toespraak over de eindtijd, spoort Jezus ons aan waakzaam te zijn en onze tijd goed te gebruiken. Wij kennen dag noch uur van de laatste komst van de Heer.

Jezus sprak tot zijn leerlingen:
‘Wees waakzaam, want jullie weten niet op welke dag jullie Heer komt.
Besef wel: als de heer des huizes had geweten in welk deel van de nacht de dief zou komen, dan zou hij wakker gebleven zijn en niet in zijn huis hebben laten inbreken. Daarom moeten ook jullie klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een tijdstip waarop je het niet verwacht.
Wie is die betrouwbare en verstandige dienaar die de heer heeft aangesteld over zijn huispersoneel om hun op tijd te eten te geven? Gelukkig de dienaar die daarmee bezig is wanneer zijn Heer komt. Ik verzeker jullie: Hij zal hem aanstellen over alles wat Hij bezit.
Slecht is echter de dienaar die bij zichzelf zegt: Mijn Heer blijft voorlopig nog weg, en die zijn mededienaren begint te slaan en het met dronkaards op een slempen zet. Dan zal de Heer van die dienaar komen op een dag waarop hij het niet verwacht en op een tijdstip dat hij niet kent, en Hij zal hem straffen met zijn zwaard en hem het lot van de huichelaars laten ondergaan; daar zal hij met hen jammeren en knarsetanden.’

Van Woord naar leven

‘God, door wie u geroepen bent om één te zijn met zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer, is trouw.’ Zo lezen we vandaag bij Paulus.

Inderdaad, God is trouw; trouw aan zijn liefde voor ieder van ons. Moest Hij ontrouw zijn, Hij zou zichzelf verloochenen.

Waar Hij ons toe uitnodigt is te delen in zijn liefde, met dezelfde trouw dan dat Hij de mensheid bemint. Vanuit onszelf zijn we daar amper, of laat ons eerlijk zijn, niet toe in staat. We hebben daar de hulp van hierboven voor nodig; genade noemt men dat. En wie anders kan die genade meer geven dan onze Broer en Heer Jezus. Daarom zegt Paulus vandaag: ‘God, door wie u geroepen bent om één te zijn met zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer, is trouw.’

Een leven in eenheid met Christus, leven diep verbonden met Hem, is de sleutel om binnen te treden in Gods liefde. Jezus is de weg om Gods liefde te kunnen belichamen, en wel met dezelfde trouw dan dat God ons liefheeft.

Natuurlijk: groeiend, en met vallen en telkens opnieuw weer opstaan. Maar het is niet omdat we er niet meteen in slagen, en misschien een heel leven nodig hebben om er ook maar een beetje in te lukken, dat de roep minder reëel zou zijn. De uitnodiging is er, dagelijks, elke morgen opnieuw.

En God, de liefde zelf, neemt ons steeds opnieuw op in zijn barmhartigheid, om ons bij te staan om steeds opnieuw de weg van de liefde te kiezen en ervoor te gaan, hoe klein en zwak we ook zijn.

God, die één is in Christus, is zoveel groter dan onze kleinheid. Wat Hij doet is wachten, zijn armen wij open om ons in zichzelf op te nemen in zijn barmhartig hart.

Laten we ons geven aan Jezus, opdat we verlost in Hem, opgenomen in Gods barmhartigheid, de weg van de liefde groeiend mogen gaan.
Zo’n mooie weg !!

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,ChristPantocrator
trek ons in uw liefde voor de Vader en voor de hele mensheid. Moge Gij het vuur zijn van ons beminnen, de kracht om telkens opnieuw weer op te staan. Oh Heer, Gij, het centrum van ons leven. Amen.