Lezingen van de dag – donderdag 26 oktober 2017


Heilige (of feest) van de dag

Bonaventura van Potenza († 1711)

Bonaventura van Potenza (geboren Carlo Antonio Lavagna) ofm, Italië; volksmissionaris

Carlo werd op 26 januari 1651 geboren in de Italiaanse stad Potenza die destijds behoorde tot het koninkrijk Napels. Zijn ouders waren eerlijke, maar arme mensen. Volgens zeggen had hij van jongs af aan een voorkeur voor godsdienstige zaken. Het was dan ook niet verbazingwekkend, toen hij nog op jeugdige leeftijd intrad bij de franciscanen van Nocera. In zijn eenvoud stelde hij zich tevreden met een leven als lekenbroeder. Maar zijn oversten zagen meer in hem en lieten hem voor priester studeren. Bij zijn plechtige geloften koos hij als kloosternaam Bonaventura.

Naast de functie van novicenmeester binnen zijn orde, werkte hij daarbuiten, in en rond de stad Napels, vooral als volksmissionaris. Hij vestigde met name de aandacht op zich door zijn edelmoedige houding tijdens een cholera-epidemie die indertijd de stad teisterde.

Hij stierf in de plaats Ravello bij Amalfi. Op het moment van zijn dood viel hij in extase, zodat hij op het moment van zijn dood met luide stem psalmen zong.
Hij werd in 1775 door paus Pius VI († 1799) zalig verklaard.

donderdag in week 29 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 6, 19-23

De zonde maakt de mensen steeds minder vrij. Zij plooit hen op zichzelf. De mens komt hier maar uit als hij open komt voor de God en de medemens. Deze openheid getuigt van Christus die ons daartoe wil bevrijden.

Broeders en zusters,
ik druk me zo gewoon mogelijk uit, omdat het anders uw begrip te boven gaat. Zoals u zich ooit in dienst stelde van zedeloosheid en onrecht om een wetteloos leven te leiden, zo stelt u zich nu in dienst van de gerechtigheid om heilig te leven.
Toen u nog slaven van de zonde was, was u niet gebonden aan de gerechtigheid. Wat hebt u daarmee geoogst? Dingen waarvoor u zich nu schaamt, want ze leiden tot de dood.
Maar nu, bevrijd van de zonde en in dienst van God, oogst u toewijding aan Hem en zelfs het eeuwige leven.
Het loon van de zonde is de dood, maar het geschenk van God is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Heer.

 

Psalm 1

Refr.: Gelukkig die mens die op de Heer zijn hoop stelt.

Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de Heer
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen !
Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.
Wettelozen houden niet stand waar recht heerst,
zondaars niet in de kring van de rechtvaardigen.
De Heer beschermt de weg van de rechtvaardigen,
de weg van de wettelozen loopt dood.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 49-53

Christus’ zending is zo veeleisend dat niet iedereen haar onverdeeld aanvaardt. Zelfs onder vrienden en verwanten kan ze zodoende verdeeldheid teweegbrengen. Voor Hem zelf bracht ze mee dat Hij als het ware erin gedompeld werd. Eenmaal door lijden en dood heen, doopt Hij ook de christenen op deze weg. Maar Hij verzekert hen zijn Geest.

Jezus sprak:
‘Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou Ik graag willen dat het al brandde! Ik moet een doop ondergaan, en Ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is.
Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus ons: ‘Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. Vanaf heden zullen vijf in één huis verdeeld zijn: drie tegen twee en twee tegen drie. De vader zal tegenover zijn zoon staan en de zoon tegenover zijn vader, de moeder tegenover haar dochter en de dochter tegenover haar moeder, de schoonmoeder tegenover haar schoondochter en de schoondochter tegenover haar schoonmoeder.’

Deze woorden van Jezus kunnen merkwaardig overkomen. Want, Jezus is toch dé man van de vrede, Gods Zoon die vrede is komen verkondigen, die oproept tot vrede, Hij die de vrede zelf is.
En nu zegt Hij: Denk je dat Ik gekomen ben om vrede te brengen? Nee hoor, Ik kom verdeeldheid brengen.

Je hebt twee soorten van vrede: een echte en een onechte, een hemelse en een duivelse.
De hemelse vrede is er één van tussen God en de mens; een vrede die zich uiteraard ook moet manifesteren in de samenleving, maar het is een vrede die begint in het hart van de mens, een inwendige vrede, een bron waar ieder zich aan kan laven om een te-vreden mens te zijn; een mens die leeft in en met en door God, een vrede door God zelf gegeven.
Maar er bestaat ook een valse vrede, een koude vrede, een soort valse rust, één die ontstaat vanuit het kwaad, die aanzet tot engagement voor dingen die de mensheid naar omlaag haalt, die mensen en groepen aanzet tot (soms religieus) geweld (inval WTC-torens, middeleeuwse kruistochten, de IS van vandaag,…). Maar ook op de werkvloer waar mensen roddelen en zich daarin groeperen en er vreugde aan beleven, denken we ook aan het hebben van veel geld en je daarin heel goed en rustig voelen, maar ten koste van zoveel armen, enz enz… Het is een zogezegde vrede, maar in wezen heeft het niets met echte vrede te maken. Het is veeleer een vals gevoel dat iets vernietigends in zich heeft, iets dat mensen verslindt en blind maakt voor wat schoon en edel is, voor de dingen van God zeg maar.

Gods vrede heeft te maken met het zachte vuur van de liefde, het vuur van de heilige Geest, het vuur van ware heldhaftigheid, het vuur dat van binnenuit bouwt aan Gods Rijk op aarde, het vuur dat vergeving schenkt, het vuur dat zacht-moedig is, het vuur dat mensen bij elkaar brengt rond wat God geeft en wilt. Het is het vuur dat Jezus in zich droeg en aan ieder van ons toewenst. Hijzelf wil dat vuur in ons zijn opdat ieder drager en uitdrager zou zijn van Gods vrede.

Maar wie kiest voor het één, kiest niet voor het ander. Je kan geen twee heren dienen. Met als gevolg dat de mensheid zich zal opsplitsen, zichzelf zal verdelen. Voor de één zal het een kruiservaring zijn, zich wetend aan de zijde van de Heer, zich gevend aan de liefde van God waarvan men gelooft dat zij het kwade zal overwinnen. Voor de ander zal het een vergankelijke vreugde zijn, een soort duivelse jubel met een wrange nasmaak.

Laat ons kiezen voor God, voor zijn Vrede. En moest dit verdeeldheid brengen… laten we er dan over waken dat we Gods vrede niet verliezen, maar dat ons nestelen in Gods vrede juist een bron mag zijn van diepe liefde, ook en vooral voor hen die zich laten meeslepen door het kwaad.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
wie kiest voor U, maakt het zichzelf niet gemakkelijk. U navolgen gaat immers dikwijls regelrecht in tegen vele gangbare praktijken. Omhels ons dan met uw kruisgenade, help ons trouw te zijn, en leer ons lief te hebben in uw barmhartigheid.
Amen.