Lezingen van de dag – donderdag 27 sept 2018


Heilige (of feest) van de dag

Vincentius à Paolo († 1660)

Vincentius a Paulo (Pouy bij Dax, 24 april 1581 – Parijs, 27 september 1660) is een Franse heilige, ordestichter en organisator van caritatieve werken.

De heilige Vincentius a Paulo werd geboren in 1581 in het stadje, dat sinds 1828 Saint-Vincent-de-Paul heet.
In 1600 werd hij tot priester gewijd.
Vanaf 1605 verbleef hij in Rome, waar hij in handen viel van Turkse zeerovers die hem in Tunis als slaaf verkochten.
In 1607 wist Vincent te ontvluchten aan de slavenhandelaars.
In 1612 werd hij pastoor in Clichy en een jaar later huiskapelaan en leraar van de gegoede familie Gondi.
In 1617 stichtte hij een vrouwenvereniging die zich wijdde aan de zorg voor armen en zieken.
In 1619 kreeg hij de moeilijke taak om als hoofdaalmoezenier te zorgen voor de galeislaven. Hij voelde zich met deze mensen, die onmenselijk hard moesten werken op de galeien, zeer verbonden en hij deed er alles aan om hun lot, waar mogelijk, te verbeteren.
Ook trok hij van parochie naar parochie en preekte hij daar gedurende drie dagen om de gelovigen de kans te geven om orde op geloofszaken te stellen, de zogenaamde volksmissies.
Tevens verbeterde hij de organisatie en opleiding van de priesters.
In 1625 stichtte hij de Congregatie der Missie, vanwege de naam van hun eerste klooster (het voormalige melaatsenhuis St. Lazare) ook wel de Lazaristen genoemd. Leden van deze congregatie werden uitgezonden om in verre landen, waaronder China en Brazilië, het evangelie te prediken.

In 1633 stichtte hij samen met de heilige Louise Legras-de Marillac een zustercongregatie: “de dochters van Liefde”, die nog altijd een grote congregatie is.
In de loop der tijd ontstonden er ook andere door de Vincentiaanse spiritualiteit geïnspireerde ordes, waaronder in Nederland de zusters van Schijndel.
Van 1643 tot 1652 was hij lid van een raad die ook medezeggenschap had bij het benoemen van bisschoppen. Maar hij werd door kardinaal Mazarin uit die raad gezet, omdat hij het niet eens was met diens politieke invloed, die er onder andere voor zorgde dat Mazarin aan de macht kwam.
Hij stond koning Lodewijk XIII bij aan diens sterfbed.
Hij overleed in Parijs op 27 september 1660.

Hij zei tegen zijn volgelingen: “Ik geef je als klooster de straat, als cel de ziekenkamers, als kapel de parochiekerk, als slot de gehoorzaamheid en als sluier de ingetogenheid.”
En ook: ” Je verliest er niets bij zusters, wanneer je het gebed of de Eucharistie moet verlaten om naar de armen te gaan, want je gaat naar God als je de armen gaat dienen.”

De Sint-Vincentiusvereniging is een internationale katholieke vereniging van leken in dienst van de noodlijdenden, die in 1833 door toedoen van de jonge student Frédéric Ozanam het licht zag.
De Belgische tak werd in 1842 in Brussel opgericht, onder andere door Edmond Van Gansbergh.
De eerste Vincentiusconferentie in Nederland werd gehouden in 1846 in Den Haag.

Vincentius a Paulo wordt aangeroepen als de patroon van alle verenigingen voor liefdadigheid maar ook van de ziekenhuizen.
Zo is hij bijvoorbeeld de patroonheilige van de Broeders van Liefde, die zorgen voor geesteszieken.
Hij is ook de patroonheilige van de Zusters van Vincentius die in België nog congregaties hebben in Oost- en West-Vlaanderen.

donderdag in week 25 door het jaar


Uit het boek Prediker 1, 2-11

De prediker wijst op de eentonigheid en het vervelende van onze dagelijkse bezigheden. Daardoor mogen wij ons niet laten misleiden. Wij moeten in het oog blijven houden waar het op aan komt.

Lucht en leegte, zegt Prediker, lucht en leegte, alles is leegte. Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven, al zijn moeizaam gezwoeg onder de zon? Generaties gaan, generaties komen, maar de aarde blijft altijd bestaan. De zon komt op, de zon gaat onder, en altijd snelt ze naar de plaats waar ze weer op zal gaan. De wind waait naar het zuiden, dan draait hij naar het noorden. Hij draait en waait en draait, en al draaiend waait de wind weer terug. Alle rivieren stromen naar de zee, toch raakt de zee niet vol. De rivieren keren om, ze gaan weer naar de plaats vanwaar ze komen, en beginnen weer opnieuw te stromen. Alles is vermoeiend, zozeer dat er geen woorden voor te vinden zijn.
De ogen van een mens kijken, en vinden geen rust, zijn oren horen, en ze blijven horen. Wat er was, zal er altijd weer zijn, wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan. Er is niets nieuws onder de zon. Wanneer men van iets zegt: ‘Kijk, iets nieuws,’ dan is het altijd iets dat er sinds langvervlogen tijden is geweest. De vroegere generaties zijn vergeten, en ook de komende zullen weer worden vergeten.

 

Psalm 90, 3-4 + 5-6 + 12-13 + 14 + 17a

Refr.: Heer God, vervul onze dagen met uw liefde.

God, U doet de sterveling terugkeren tot stof en zegt:
‘Keer terug, mensenkind.’
Duizend jaar zijn in uw ogen als
de dag van gisteren die voorbij is,
niet meer dan een wake in de nacht.

U vaagt ons weg als slaap in de morgen,
als opschietend gras dat ontkiemt
in de morgen en opschiet,
en ’s avonds verwelkt en verdort.

Leer ons zo onze dagen te tellen
dat wijsheid ons hart vervult.
Keer U tot ons, Heer – hoe lang nog?
Ontferm U over uw dienaren.

Vervul ons in de morgen met uw liefde,
laat ons van blijdschap juichen, al onze dagen.
Laat ons uw genade zien, Heer, onze God.
Bevestig het werk van onze handen.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 9, 7-9

Johannes de Doper had Herodes heel wat last bezorgd door hem te wijzen op zijn onregelmatig leven. Daarom had hij hem doen onthoofden. Johannes lijkt wel herboren nu Herodes voortdurend hoort vertellen van Jezus die veel gelijkenis vertoont met de Doper. Daarom wil de koning Jezus zien.

In de dagen hoorde Herodes, de tetrarch, wat er allemaal gebeurde en raakte in grote verwarring omdat sommigen zeiden dat Johannes uit de dood was opgestaan, terwijl anderen beweerden dat Elia was verschenen, en weer anderen dat een van de oude profeten was opgestaan.
Herodes zei: ‘Johannes heb ik laten onthoofden; wie is dan degene over wie ik dergelijke dingen hoor?’ Hij zocht naar een gelegenheid om Jezus te ontmoeten.

Van Woord naar leven

Vandaag horen we de psalmist zingen: ‘Vervul ons in de morgen met uw liefde …’

Geliefde mensen,
uit het diepste putteke van mijn hart hoop, wens en bid ik dat je deze morgen bent opgestaan met je hele wezen gericht naar, en geopend voor, de Heer; voor zijn liefde.

Dat je hele zijn zich iedere morgen moge openvouwen voor Gods licht, zoals een bloem zich uitrekt naar de eerste stralen van de ochtendzon.

Ja, moge God het eerste zijn in je dag. Moge de eerste tijd van wakker zijn, voor Hem zijn. Moge je eerste blik naar Hem gericht zijn.

Moge je eerste gave voor Hem de gave zijn van jezelf.

En moge uw zelfgave aan Hem en Gods zelfgave in Christus aan u, elkaar ontmoeten in een innige godskus; uw ochtendgebed.

En moge deze kus u doorheen de dag staande houden in het feest van de liefde; Gods leven waartoe je vandaag wordt gezonden om het te ontvangen, te dragen en te baren.

Een zonnige en gezegende dag voor u allen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,
schepper van hemel en aarde,
vervul voor uw aanschijn
mijn ziel met Uzelf,
opdat het grote “Gij” mag opborrelen
als een blij gebed zonder ophouden.
Christus in mij.
Kom heilige Geest.
Amen.