Lezingen van de dag – maandag 10 juli 2017


Heilige (of feest) van de dag

Amalberga van Munsterbilzen († ca 772)

Amalberga (ook Amalia) van Munsterbilsen (ook van Bilsen, van Gent, van Tamise of van Temse) osb., maagd & kloosterlinge

Zij werd geboren rond 700 in een plaatsje dat destijds Villa Rodingi heette en in de Ardennen lag; in die naam kunnen we nog horen hoe men bomen heeft moeten rooien om de plek te kunnen bewonen.
Een huwelijk met Karel Martel († 741) wees ze af. Om dat duidelijk te maken liet ze haar haren afknippen en vluchtte naar Munsterbilsen om benedictines te kunnen worden onder de heilige abdis Landrada († ca 690; feest 8 juli).
De legende weet te vertellen hoe zij onderweg op haar vlucht aan Karel wist te ontkomen. Aanvankelijk had zij zich in een verborgen hoekje verstopt, maar hij wist haar te pakken en trok haar met zo’n geweldige ruk naar zich toe dat zij haar arm brak en haar schouder verrekte. Maar op hetzelfde moment genazen haar wonden, wurmde zij zich los en werd door een steur naar de overkant van de Schelde gedragen. Er worden van haar nog andere wonderen verhaald. Zo zou ze bij de Gete in Brabant een duivelin hebben verjaagd en in een zeef een bron naar Temse hebben gebracht.
Ze stierf in Temse, dat toen nog Villa Tempsica heette.

Ze werd begraven in Munsterbilzen, maar in 1073 werden haar relieken overgebracht naar de St-Pietersabdij te Gent. Bij die gelegenheid werd ze verheven tot de eer der altaren, wat gelijkstond aan een heiligverklaring.
Op zaterdag voor en vooral dinsdag na Pinksteren vindt in Temse de processie ter ere van Sint Amalberga plaats. Deze wordt nog eens herhaald op de laatste zondag van september.
Ook het Vlaamse plaatsje Mater kent op 10 juli een Amalbergaviering.

Zij is patrones van Temse; bovendien is ze beschermheilige van boeren (ze bevrijdde akkers van schadelijke vogels), van schippers en zeelieden (het schip dat haar relieken naar Gent overbracht voer uit eigen kracht stroomopwaarts; een steur zwom mee…).
Ze wordt aangeroepen tegen koorts, pijn in de armen en schouders, kneuzingen en rode koorts; en tegen schipbreuk.
Ze wordt afgebeeld als benedictines; haar voet op een gekroond hoofd (wees vorstelijk huwelijk af); grote steur (hielp haar tijdens haar vlucht voor Krel Martel en begeleidde de boot die haar relieken naar Gent vervoerde); soms heeft ze een zeef in de hand (bron in Temse); met zeef aan een bron; met wilde ganzen.

Zij wordt vaak verward met Amalberga van Maubeuge († ca 690; feest 10 juli), die bijna honderd jaar eerder leefde, maar op dezelfde dag wordt gevierd.

maandag in week 14 door het jaar


Uit het boek Genesis 28, 10-22a

Het bekende visioen van Jakob die in zijn droom de Heer ontmoette te Betel, herhaalt het verbond met Abraham en Isaäk. In de liturgische traditie zijn hieruit teksten genomen om ons bewust te maken van Gods aanwezigheid onder de mensen; waarlijk, de Heer is op deze plaats en ik wist het niet.

Jakob verliet Berseba en ging op weg naar Charan. Op zijn tocht kwam hij bij een plaats waar hij bleef overnachten omdat de zon al was ondergegaan. Hij pakte een van de stenen die daar lagen, legde die onder zijn hoofd en ging op die plaats liggen slapen.
Toen kreeg hij een droom. Hij zag een ladder die op de aarde stond en helemaal tot de hemel reikte, en daarlangs zag hij Gods engelen omhoog gaan en afdalen. Ook zag hij de Heer bij zich staan, die zei: ‘Ik ben de Heer, de God van je voorvader Abraham en de God van Isaak. Het land waarop je nu ligt te slapen zal Ik aan jou en je nakomelingen geven. Je zult zoveel nakomelingen krijgen als er stof op de aarde is; je gebied zal zich uitbreiden naar het westen en het oosten, naar het noorden en het zuiden. Alle volken op aarde zullen wensen zo gezegend te worden als jij en je nakomelingen. Ikzelf sta je ter zijde, Ik zal je overal beschermen, waar je ook heen gaat, en Ik zal je naar dit land terugbrengen; Ik zal je niet alleen laten tot Ik gedaan heb wat Ik je heb beloofd.’
Toen werd Jakob wakker. ‘Dit is zeker’, ‘zei hij, ‘op deze plaats is de Heer aanwezig. Dat besefte ik niet.’
Eerbied vervulde hem. ‘Wat een ontzagwekkende plaats is dit’, zei hij, ‘dit is niets anders dan het huis van God, dit moet de poort van de hemel zijn!’
De volgende morgen vroeg zette Jakob de steen die hij als hoofdsteun had gebruikt rechtop, en wijdde hem door er olie over uit te gieten. Hij gaf die plaats de naam Betel; vroeger heette het daar Luz.
Daarna legde hij een gelofte af: ‘Als God mij ter zijde staat en mij op deze reis beschermt, als Hij mij brood te eten geeft en kleren aan mijn lichaam, en als ik veilig terugkom bij mijn verwanten, dan zal de Heer mijn God zijn. Deze steen die ik gewijd heb, zal dan een huis van God worden.’

 

Psalm 91, 1 + 2 + 3 + 4 + 14 + 15ab

Refr.: De Heer bevrijdt wie Hij liefheeft.

Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont,
en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende,
zegt tegen de Heer: ‘Mijn toevlucht, mijn vesting,
mijn God, op U vertrouw ik.’

Hij bevrijdt je uit het net van de vogelvanger,
en redt je van de dodelijke pest,
Hij zal je beschermen met zijn vleugels,
onder zijn wieken vind je een toevlucht,
zijn trouw is een veilig schild.

Ik zal bevrijden wie mij liefheeft,
en beschermen wie met mijn Naam vertrouwd is.
Roep je mij aan, Ik geef antwoord,
in de nood zal Ik bij je zijn.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 9, 18-26

Als de leerlingen van Johannes de Doper vroegen of Jezus de echte Messias was, verwees hij onder andere naar zijn genezingen. Het verhaal uit dit evangelie is ook zo bedoeld: een teken dat het Godsrijk gekomen is. Het is de taak van de Kerk deze opdracht verder te zetten: al weldoende rondgaan en de mensen bijstaan in al hun kwalen.

Er kwam een leider van de synagoge naar hen toe die voor Jezus neerviel en zei: ‘Mijn dochter is zojuist gestorven. Kom alstublieft en leg haar de hand op, dan zal ze weer leven.’
Jezus stond op en volgde hem met zijn leerlingen.

Plotseling naderde hen van achteren een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed. Ze raakte de zoom van zijn bovenkleed aan, want ze dacht: Als ik alleen zijn bovenkleed maar kan aanraken, zal ik al genezen worden.
Jezus draaide zich om, en bij het zien van de vrouw zei Hij: ‘Wees gerust, uw geloof heeft u gered.’
En vanaf dat moment was de vrouw genezen.

Toen Jezus bij het huis van de leider van de synagoge aankwam en er de fluitspelers en de luid weeklagende menigte zag, zei Hij: ‘Ga naar huis, het meisje is immers niet gestorven, ze slaapt.’
Men lachte smalend.
Nadat iedereen was weggestuurd, ging Hij naar binnen. Hij pakte het meisje bij de hand, en ze stond op.
Het verhaal hierover verspreidde zich in de hele omgeving.

 

Van Woord naar leven

Deze vrouw uit het evangelie was vanwege haar bloedverlies volgends de joodse wet onrein. Jezus heeft haar niet veroordeeld vanwege het feit dat ze als onreine onder de mensen durfde te komen. Hij heeft haar juist moed ingesproken, door te zeggen ‘wees gerust…’.

Met de woorden ‘uw geloof heeft u gered’, wilt Hij vooral benadrukken dat zij door haar verlangen en daad in relatie is getreden met Hem die geneest naar ziel en lichaam.

Het gaat hier namelijk meer dan over een fysiek aanraken van de vrouw naar Jezus toe. Het gaat hier vooral over een fundamenteel vertrouwen van de vrouw dat Jezus werkelijk kan genezen, dat Hij de goddelijke genade in zich draagt dat mensen gered kunnen worden. Door in relatie te treden met Hem kon Hij genadevol werkzaam zijn.

Wat wij hier kunnen leren is het belang van naar Jezus toe te gaan, en wel met een heel sterk vertrouwen dat de Heer het beste met ons voorheeft, en dat Hij in staat is al wat duister is in ons aan te raken om het te bevruchten met Gods licht.

Het evangelie van vandaag is een uitnodiging tot overgave aan de Heer; een overgave in eenvoudig en sterkte, met een geloof in God dat diep geworteld is in het dagelijks leven; daar waar de Heer zich toont en openbaart, daar waar de Heer tot ons komt én uitnodigt: zowel in ons expliciet gebed (dat altijd vooraf gaat aan alles !) alsook tussen de potten en de pannen.

Kom, laten we ons geven aan de Heer, zoals Hij zich geeft aan ons, overal en altijd.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
kom met uw Geest over ons, en leer ons, zoals de vrouw uit het evangelie, naar U toe te gaan; dagelijks. Leer ons dit te doen met een sterk en diep geloof, in een vertrouwen dat ons helemaal aan U doet schenken; ook al ‘voelen’ we niets. Gij zijt er, en dat volstaat. Genees ons, bij licht, of in duisternis.
Amen.