Lezingen van de dag – maandag 16 januari 2017


Heilige (of feest) van de dag

Cosmas Melodus († 760)

Cosmas Melodus (ook de Hymnenschrijver of van Majuma) bij Gaza, Palestina; bisschop & componist

Hij werd geboren in Jeruzalem. De legende vertelt dat hij op vroege leeftijd zijn vader verloor. Hij werd als wees opgenomen door de ouders van Sint Johannes van Damascus († ca 749; feest 4 december). Zij groeiden samen op, kregen dus dezelfde gelovige opvoeding en werden vrienden voor het leven. Samen kozen zij ervoor om als monnik te leven en in te treden in de Laura, de beroemde monnikenvestiging bij Jeruzalem onder leiding van abt Sabbas († 532; feest 5 december). Allebei componeerden zij hymnen, liederen en liturgische gezangen. Ze inspireerden en corrigeerden elkaar.

Tegen zijn zin werd hij tot bisschop gewijd van Maiumas, de havenstad van Gaza. Hij bleef ook als bisschop vooral zijn leven wijden aan de liturgische muziek. Hij wordt de ‘geleerdste en geheimnisvolste’ onder de hymnendichters genoemd. Daaraan heeft hij ook zijn bijnaam ‘Melodus’ te danken.

Hij overleefde Johannes vele jaren en stierf op hoge leeftijd.

maandag in week 2 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de Hebreeën 5, 1-10

Jezus is de Messias van zijn volk en als zodanig is Hij ook de priester van dit volk, de middelaar tussen God en de mensen. Hij was God en heeft aan den lijve ondervonden wat mens-zijn betekent. Zelfs als priester moest Hij tot in zijn lijden toe de school van de gehoorzaamheid doorlopen. Dat maakte Hem gereed om voor ons ten beste te spreken bij de Vader opdat ook wij trouwe mensen zouden worden.

Broeders en zusters,
wie uit het volk tot hogepriester wordt gekozen, wordt aangesteld om tussen God en de mensen te bemiddelen, om gaven en offers te brengen voor de zonden.
Doordat hij zelf aan zwakheden ten prooi kan vallen, is hij bij machte begrip op te brengen voor hen die uit onwetendheid dwalen, en daarom moet hij niet alleen offers opdragen voor de zonden van het volk maar ook voor zijn eigen zonden.
Niemand kan zich die waardigheid toe–eigenen, men wordt daartoe door God geroepen, zoals ook met Aäron gebeurde. Christus heeft zich de eer hogepriester te worden evenmin zelf verleend, dat deed degene die tegen Hem zei: ‘Jij bent mijn zoon, Ik heb je vandaag verwekt.’ Ergens anders zegt Hij iets vergelijkbaars: ‘Jij zult voor eeuwig priester zijn, zoals ook Melchisedek dat was.’
Christus heeft tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot Hem die Hem kon redden van de dood, en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God. Hoewel Hij zijn Zoon was, heeft Hij moeten lijden, en zo heeft hij gehoorzaamheid geleerd. En toen hij naar de uiteindelijke volmaaktheid gevoerd was, werd Hij voor allen die Hem gehoorzamen een bron van eeuwige redding, omdat God Hem heeft uitgeroepen tot hogepriester zoals Melchisedek dat was.

 

Psalm 110, 1-4

Refr.: Je bent voor eeuwig priester als Melchisedek.

De Heer spreekt tot mijn heer:
‘Neem plaats aan mijn rechterhand,
ik maak van je vijanden
een bank voor je voeten.’

Uit Sion reikt de Heer
u de scepter van de macht,
u zult heersen over uw vijanden.

Uw volk staat klaar
op de dag dat u ten strijde trekt.
Op de heilige bergen,
uit de schoot van de dageraad,
komt tot u de dauw van uw jeugd.

De Heer heeft gezworen,
en komt op zijn eed niet terug:
‘Je bent priester voor eeuwig,
zoals ook Melchisedek was.’

 

Uit het evangelie volgens Marcus 2, 18-22

Geen jonge wijn in oude zakken …

De leerlingen van Johannes en de Farizeeën hadden de gewoonte regelmatig te vasten. Er kwamen mensen naar Jezus toe, die Hem vroegen: ‘Waarom vasten de leerlingen van Johannes en de leerlingen van de Farizeeën wel, maar uw leerlingen niet?’
Jezus antwoordde: ‘Bruiloftsgasten kunnen toch niet vasten zolang de bruidegom bij hen is? Nee, zolang ze de bruidegom bij zich hebben, kunnen ze niet vasten. Maar er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, en dan is het hun tijd om te vasten. Niemand verstelt een oude mantel met een lap die nog niet gekrompen is, want dan trekt de nieuwe lap de oude stof kapot en wordt de scheur nog groter. Niemand giet jonge wijn in oude leren zakken, want dan scheuren ze open en gaat de wijn verloren, net als de zakken zelf. Jonge wijn hoort in nieuwe zakken.’

Van Woord naar leven

‘Niemand verstelt een oude mantel met een lap die nog niet gekrompen is, want dan trekt de nieuwe lap de oude stof kapot en wordt de scheur nog groter. Niemand giet jonge wijn in oude leren zakken, want dan scheuren ze open en gaat de wijn verloren, net als de zakken zelf. Jonge wijn hoort in nieuwe zakken’, zegt Jezus ons vandaag.

De ‘nieuwe wereld’, de ‘nieuwe schepping’, waar wij hopelijk deel van willen uitmaken, heeft Jezus als de zin van alles. Dat was nieuw. Dat is nieuw. De Kerk is geroepen om van binnenuit dit nieuwe te belichamen. Dit nieuwe, Jezus zelf, is namelijk het hart van haar bestaan; het levend hart.

In de geloofsbelijdenis bidden we: ‘Ik geloof in de heilige katholieke Kerk’. Heilig, ja, dat is ze, toch de Kerk met een hoofdletter, want Jezus is haar hart. De kerk met een kleine kerk is de belichaming die dikwijls zwak en lauw is, ook soms nalatend of zelfs zondig.
Doch in wezen is de Kerk heilig en het is haar roeping dat heilige te belichamen door een gemeenschap te vormen die vanuit haar hart liefdevol aanwezig is op alle plekken in de wereld, bereid met ieder broederschap aan te gaan door welgemeend de hand te reiken, door vrede te verkondigen en te stichten, door te werken aan verzoening, door de armen daadwerkelijk nabij te staan als een van hen, enz.

Met z’n allen zijn we geroepen om als één gemeenschap het Lichaam van Christus te zijn, op de plek waar we wonen en werken, met de mensen waarmee we dagelijks te maken hebben, op die plaatsen waar we ons als christenen engageren.

Werk aan Gods winkel.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
Gij zijt het levend hart van de Kerk,
het centrum van ons bestaan.
Zo komt Gij elke dag onder ons,
fris en altijd nieuw.
Geef dat wij U zo mogen ontvangen,
naar uw woord mogen luisteren,
U mogen uitdragen.
Kom heilige Geest,
amen.