Lezingen van de dag – maandag 16 oktober 2017


Heilige (of feest) van de dag

Marguerite-Marie Alacoque († 1690)

Marguerite-Marie (ook Margareta-Maria) Alacoque, Paray-le-Monial, Frankrijk; kloosterlinge & mystica

Zij werd in 1647 geboren te Hautecour (tegenover Verosvres, zo’n 20 km ten oosten van Charolles aan de N79) in Bourgondië, en trad in 1671 toe tot de kloosterorde van de Visitandinnen te Paray-le-Monial.
Vanaf 1675 ontving ze verschijningen van Jezus zelf die haar de opdracht gaf de devotie tot het Heilig Hart te verspreiden. Dit zorgde voor veel opschudding, onenigheid en ruzies in het klooster.

In datzelfde jaar, 1675, werd de jezuïetenpater Claude La Colombière († 1682) naar het jezuïetencollege te Paray-le-Monial gestuurd; het behoorde onder meer tot zijn opdracht conferenties en geestelijke leiding te geven aan de zusters Visitandinnen ter plaatse. Daar komt hij dus ook in aanraking met Zuster Marguérite-Marie Alacoque. Hij vernam dat zij regelmatig de stem van de Heer Jezus zou horen, welke haar te kennen gaf dat Hij zich in zijn Heilig Hart miskend voelde. Zij en haar geestelijk leidsman zouden de aangewezen personen zijn om dat aan de katholieken kenbaar te maken.

Met tact en zorgvuldigheid, maar ook vastberaden doorzettingsvermogen liet pater Claude zich in deze fijngevoelige materie leiden door Ignatius’ regels van de onderscheiding der geesten; door diens advies om allereerst overal het goede in te herkennen en tenslotte door het verlangen, al evenzeer ontleend aan de Geestelijke Oefeningen, om God onze Heer met zijn liefde in alle dingen te zoeken en te vinden. Hij kwam tot de bevinding dat haar ingevingen authentiek waren en van de goede geest afkomstig. Van dat moment af was hij met haar een apostel tot Eerherstel van Jezus’ Heilig Hart. Zij wisten zich opgenomen in het Hart van hun Heer, zo goed als de liefde van diens Hart brandde in het hunne. De Heer had zelfs adviezen gegeven hoe zijn Hart moest worden afgebeeld: omringd met een doornenkroon en getooid met een kruis, zinnebeelden voor de pijn die Hij leed onder de voortdurende zonden van zijn volgelingen.
Aanvankelijk stuitte deze devotie op weerstand van binnen de kerk; vervolgens kreeg ze tegenstand te verduren van de jansenisen, maar uiteindelijk kwam ze tot grote bloei in de geloofsgemeenschap.

Marguerite-Marie werd in 1920 officiëel heilig verklaard.

maandag in week 28 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de Romeinen 1, 1-7

Jezus Christus was trouw aan de opdracht van de Vader ten einde toe. Daarom heeft de Vader Hem doen verrijzen en Hem aangesteld tot Messias. Van deze Christus is Paulus de apostel.

Van Paulus, dienaar van Christus Jezus, geroepen tot apostel en uitgekozen om het evangelie van God te verkondigen, dat al bij monde van zijn profeten in de heilige geschriften is beloofd: het evangelie over zijn Zoon, een mens voortgekomen uit het nageslacht van David, aangewezen als Zoon van God en door de heilige Geest bekleed met macht toen Hij, Jezus Christus, onze Heer, opstond uit de dood.
Hij heeft mij de genade geschonken apostel te zijn, opdat ik omwille van Hem aan alle volken gehoorzaamheid en geloof zou verkondigen; ook aan u, die geroepen bent door Jezus Christus.
Aan allen in Rome, geliefden van God, geroepen om zijn heiligen te zijn. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.

 

Psalm 98, 1-4

Refr.: Juich de Heer toe, heel de aarde !

Zing voor de Heer een nieuw lied:
wonderen heeft Hij verricht.

Zijn rechterhand heeft overwonnen,
zijn heilige arm heeft redding gebracht.

De Heer heeft zijn overwinning bekendgemaakt,
voor de ogen van de volken zijn gerechtigheid onthuld.

Hij heeft gedacht aan zijn liefde en trouw,
voor het volk van Israël.

De einden der aarde hebben het gezien:
de overwinning van onze God.

Juich de Heer toe, heel de aarde,
juich en jubel, zing het uit.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 11, 29-32

Zoals sommige Joden van toen, verwachten ook vandaag veel mensen klare en duidelijke tekens eer zij beweren te kunnen geloven. Dikwijls vergeet men dat Jezus zelf het teken bij uitstek is, gezonden door de Vader, genadevol voor ieder die Hem ontvangt.

Toen er steeds meer mensen toestroomden, zei Jezus:
‘Dit is een verdorven generatie! Ze verlangt een teken, maar zal geen ander teken krijgen dan dat van Jona. Zoals Jona een teken was voor de inwoners van Nineve, zo zal de Mensenzoon een teken voor deze generatie zijn. Op de dag van het oordeel zal de koningin van het Zuiden samen met de mensen van deze generatie opstaan en hen veroordelen, want zij was van het uiteinde van de aarde gekomen om te luisteren naar de wijsheid van Salomo, en hier zien jullie iemand die meer is dan Salomo! Op de dag van het oordeel zullen de Ninevieten samen met deze generatie opstaan en haar veroordelen; want zij hadden zich bekeerd na de prediking van Jona, en hier zien jullie iemand die meer is dan Jona!’

 

Van Woord naar leven

Een mens is pas helemaal mens, als hij in staat is om zich te geven aan Iemand die groter is. Ons kleine menszijn, opgesloten in de kleine wereld van ons eigen ‘ik’, wordt door het geloof opengebroken en voorzien van de mogelijkheid om ons te geven aan God, onze Heer, die van zijn kant met uitgestrekte armen voor ons staat om ons te ontvangen, ons in zich op te nemen, want hier is méér, zegt Jezus, méér dan Salomo, méér dan Jona.

Daarbij doet Hij een beroep op de kennis van de geschriften, verhalen uit het Oude Verbond van een zekere koningin uit het Zuiden, uit het zuidland, ergens uit het Oosten wil dat zeggen, van het uiteinde der aarde, van heel ver weg. Ze had in haar verre land gehoord over Salomo, de man die zo wijs was en zo rijk. Ze wilde zelf wel eens zien wat ze over deze man had gehoord. Ze gaat op reis met een hele stoet kamelen, met geschenken, rijkdommen, klederen, parels, reukwerken, dienaren en knechten. Ze komt bij Salomo in zijn paleis in Jeruzalem aan en warempel: het was waar wat er van hem gezegd werd. Het was niet alleen waar wat ze gehoord had, maar het was nog veel meer. Zijn wijsheid was wijzer, zijn rijkdom rijker, zijn macht groter, zijn dienaren talrijker, zo staat het er, het kon gewoonweg niet op.

En dan heeft Jezus het over nog méér dan dat! Hij zegt niet hóeveel meer, Hij zegt méér. Je hebt de koningin van het Zuidland, stellende trap; Salomo, de vergrotende trap; en Jezus is méér. Juist dat onbepaalde, dat méér, heeft een suggestieve kracht van oneindig, altijd méér, zoals God, de Majesteit. In dat woord majesteit zit het woord ‘majus’, dat ‘méér’ betekent, groter. God is altijd groter, altijd méér.

Die wijsheid van God, die altijd grotere wijsheid van God, is onder ons gekomen in Jezus. Dit betekent, dat dit een wijsheid is niet allen van vroegere dagen, een oude wijsheid uit oma’s tijd, belegen wijsheid van profeten en wijsgeren die nog eens kan worden opgerakeld, waar mensen bedrevenheid in hebben, boeken over schrijven, of spreuken van verzamelen, nee, die wijsheid van Jezus is een wijsheid voor mensen nú. Dat is niet alleen iets van vroeger, dat is ook van nú. Hij spreekt nu tot u, Hij spreekt nu tot u in uw hart.

Dat doet Jezus’ wijsheid, die de wijsheid van de koningin van het Zuiden en die van Salomo ver overtreft. Het is een innerlijke wijsheid, de wijsheid van het hart, of laten we zeggen: de wijsheid van de liefde. Het is de grondader van ons hart, de liefde van God, de heilige Geest. In Hem worden de woorden gesproken, van Hem is ook de ontvankelijkheid voor zijn woord in uw hart.

Naar woorden van J. Bots, s.j.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Goede God,
geen ander teken hebt Gij ons gegeven
dan Jezus Christus in wij Gij U
aan alle mensen openbaart.
Geef dat wij ons dag na dag,
ook vandaag,
mogen schenken aan Hem,
opdat Hij door ons heen
kan leven, bidden en werken.
Tot heil van allen en alles.
Amen.