Lezingen van de dag – maandag 21 mei 2018


Heilige (of feest) van de dag

Heilige Maagd Maria,
Moeder van de Kerk

Viering van Maria ‘Moeder van de Kerk’ wordt ingevoerd als een jaarlijkse verplichte gedachtenis op pinkstermaandag.

Op 3 maart 2018 heeft het Vaticaan het besluit van paus Franciscus meegedeeld, dat in de hele Kerk van de Romeinse ritus de viering van Maria onder de titel ‘Moeder van de Kerk’ wordt ingevoerd als een jaarlijkse verplichte gedachtenis op pinkstermaandag. In landen waar op de maandag en dinsdag na Pinksteren gelovigen de gewoonte hebben om aan de eucharistie deel te nemen – bijvoorbeeld omdat het een vrije dag is, zoals bij ons op pinkstermaandag – kan men volgens de rubriek in het Romeins missaal het misformulier van Pinsteren hernemen. In een aparte nota (24 maart 2018) van kardinaal Robert Sarah, prefect van de Congregatie van de goddelijke eredienst, wordt echter beklemtoond dat men zo mogelijk de voorkeur moet geven aan de gedachtenis van de ‘Heilige Maagd Maria, Moeder van de Kerk’.

De zalige paus Paulus VI riep op 21 november 1964 aan het eind van de derde zittingsperiode van het Tweede Vaticaans Concilie de heilige Maagd Maria uit tot ‘Moeder van de Kerk’. Bij gelegenheid van het heilig Jaar van de verzoening (1974) werd ter ere van de Heilige Maria, Moeder van de Kerk, een votiefmis opgesteld.

De aanduiding van Maria als ‘Moeder van de Kerk’ is reeds oud. Het decreet van 3 maart verwijst naar de H. Augustinus, die schreef dat Maria de moeder is van de ledematen van de Kerk, omdat zij door haar liefde heeft meegewerkt aan de geboorte van de gelovigen in de Kerk. En Paus Leo de Grote verkondigde dat de geboorte van het Hoofd ook de geboorte van het Lichaam is. Ook hij duidde Maria aan als moeder van Christus, de Zoon van God, én als moeder van de ledematen van het mystieke lichaam, nl. de Kerk.

De verbinding van deze gedachtenis van Maria als Moeder van de Kerk met het Pinksterfeest, is te vergelijken met de viering van het Onbevlekte Hart van Maria, daags na het hoogfeest van het Heilig Hart van Jezus. Beide liturgische vieringen brengen de nauwe band aan het licht tussen de persoon van Maria en het Christusmysterie en het mysterie van de Kerk.

Bron: Kerknet.be

Heilige Maagd Maria,
Moeder van de Kerk

gedachtenis  –  eigen lezingen


Uit de Handelingen van de Apostelen 1, 12-14

We ontmoeten hier Maria en de apostelen, die zich samen vurig wijdden aan het gebed, om zich op deze wijze te openen voor de belofte door de Heer gedaan.

In die dagen keerden de apostelen van de Olijfberg terug naar Jeruzalem. Deze berg ligt vlak bij de stad, op een sabbatsreis afstand. Toen ze in de stad waren aangekomen, gingen ze naar het bovenvertrek waar ze verblijf hielden: Petrus en Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus en Tomas, Bartolomeüs en Matteüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon de IJveraar en Judas, de zoon van Jakobus. Vurig en eensgezind wijdden ze zich aan het gebed, samen met de vrouwen en met Maria, de moeder van Jezus, en met zijn broers.

 

Psalm 87, 1-3 + 5-7

Refr.: De Heer heeft de poorten van Sion lief.

Boven alle steden van Jakob
heeft de Heer de poorten van Sion lief,
zijn vesting op de heilige bergen.

Van u wordt met lof gesproken, stad van God.
Met recht kan men van Sion zeggen:
‘Welk volk ook, het is hier geboren,
de Allerhoogste houdt Sion in stand.’

Bij de namen van de volken schrijft de Heer:
‘Dit volk is hier geboren.’
En dansend zingen zij:
‘Mijn bronnen zijn alleen in u.’

 

Uit het evangelie volgens Johannes 19, 25-34

Vanop het kruis gaf Jezus zijn moeder aan Johannes, en Johannes aan zijn moeder.

Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder met haar zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria uit Magdala.
Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie Hij veel hield, zei Hij tegen zijn moeder: ‘Dat is uw zoon,’ en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.’ Vanaf dat moment nam die leerling haar bij zich in huis.
Toen wist Jezus dat alles was volbracht, en om de Schrift geheel in vervulling te laten gaan zei Hij: ‘Ik heb dorst.’ Er stond daar een vat zure wijn; ze staken er een majoraantak met een spons in en brachten die naar zijn mond. Nadat Jezus ervan gedronken had zei Hij: ‘Het is volbracht.’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.
Het was voorbereidingsdag, en de Joden wilden voorkomen dat de lichamen op sabbat, en nog wel een bijzondere sabbat, aan het kruis zouden blijven hangen. Daarom vroegen ze Pilatus of de benen van de gekruisigden gebroken mochten worden en of ze de lichamen mochten meenemen. Toen braken de soldaten de benen van de eerste die tegelijk met Jezus gekruisigd was, en ook die van de ander. Vervolgens kwamen ze bij Jezus, maar ze zagen dat Hij al gestorven was. Daarom braken ze zijn benen niet. Maar een van de soldaten stak een lans in zijn zij en meteen vloeide er bloed en water uit.

Van Woord naar leven

Vandaag lezen we in het evangelie: Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder met haar zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria uit Magdala. Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie Hij veel hield, zei Hij tegen zijn moeder: ‘Dat is uw zoon,’ en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.’ Vanaf dat moment nam die leerling haar bij zich in huis.

Mooi hoe Jezus vanop het kruis, hét teken van liefde bij uitstek, zijn moeder geeft aan Johannes, en Johannes aan zijn moeder. Maria, de moeder van Jezus, krijgt de zending om vanaf die moment ook moeder van de Kerk te zijn. En ja, we gaan dat vanaf nu met een hoofdletter schrijven: Moeder van de Kerk. Maria krijgt deze opdracht, maar ook Johannes, als belichamer van de Kerk, krijgt de opdracht Maria te ontvangen als Moeder. Beide opdrachten vloeien naadloos in elkaar over, diep verbonden als ze zijn met elkaar.

Het is goed en heilzaam Maria in je hart te dragen als Moeder; Moeder voor u persoonlijk, maar ook als Moeder van de Kerk, waar je als gedoopte deel van uitmaakt. Als een goede Moeder waakt zij immers over haar kinderen, neemt ze hen bij de hand, brengt hen in de genade van haar Zoon, in de wil van de Vader. Als Moeder bidt zij voor en met haar kinderen, opdat zij de Heilige Geest mogen ontvangen op geen andere wijze dan toen in de bovenzaal zoals we gisteren hoorden met Pinksteren.

Maria zal haar opdracht zeer zeker heel ernstig nemen. Maar ook wij dragen hier, net zoals Johannes, onze opdracht. Namelijk Maria welkom te heten als Moeder. Want Maria kan dan wel als Moeder bij ons zijn, het is aan ons haar te erkennen als Moeder, én haar als Moeder welkom te heten in ons leven, én het leven van de Kerk.
We zouden haar immers ook kunnen uitsluiten, maar dat zou bijzonder jammer zijn. Want we sluiten dan een weg af, die ons door de Heer zelf aangeboden werd, om tot bij Hem te komen.

Men beweert wel eens dat we Maria niet echt nodig hebben om naar Jezus toe te gaan. We kunnen dit ook rechtstreeks doen, zonder Maria. Waarom moet zij tussen Jezus en ons komen te staan … zegt men dan.
Maar dat is een spijtige misvatting. Maria treedt hier helemaal niet op als een soort concurrent met haar Zoon. Maria is gewoon als Moeder bij ons, die mét ons naar de Heer kijkt, die mét ons naar Jezus gaat.
Natuurlijk mogen we ook rechtstreeks tot Jezus bidden, dat spreekt voor zich. Maar ook in dit bidden kunnen we ons aan de zijde van onze Moeder weten; zij die mét ons bidt, én ons voorgaat in het gebed.

Ik zou een warme oproep willen doen om Maria in je leven diep te beminnen, haar in je hart te dragen als een Moeder die je brengt naar het hart van je bestaan, naar het leven ‘in’ haar Zoon.

Weet dat Maria als Moeder op je wacht, tot je je hand in de hare legt, uw hart in het hare, om samen naar de feestdis te gaan van je innige vereniging met Jezus.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Lieve Moeder Maria,
wij danken u omdat je de opdracht die je van de Heer kreeg, om ons als Moeder nabij te zijn, met zoveel liefde volbrengt. Net zoals Jezus ben je één en al liefde. Dank u om die liefdevolle Moederlijke aanwezigheid. Wat een genade voor ons. Blijf ons bij de hand nemen, goede Moeder, en breng ons tot bij uw Zoon, tot in zijn Hart. Opdat we, opgenomen in zijn ja-woord, blijde volbrengers mogen zijn van Gods wil in ons leven.
Maria, bid voor ons. Amen.