Lezingen van de dag – maandag 7 november 2016


Heilige (of feest) van de dag

Willibrord van Utrecht († 739)11_7_willibrord

Willibrord (ook Wilbert; als bisschop Clemens-Willibrordus) van Utrecht (ook van Echternach), Echternach, Luxemburg; bisschop

Hij was een Angelsaksische monnik, die met elf gezellen zijn vaderland verliet om als missionaris in de Lage Landen het geloof te verkondigen. Door paus Sergius I werd hij in 695 tot bisschop gewijd. Als zodanig vestigde hij zich te Utrecht. Bijna vijftig jaar lang werkte hij onder de heidenen.
Hij stierf in de abdij van Echternach (Luxemburg) op 7 november 739. Zijn graf aldaar is nog steeds in ere. Een deel van zijn relieken rust in de kathedraal van Utrecht. In 1939 werd Sint Willibrord door paus Pius XII uitgeroepen tot patroon van de hele Nederlandse kerkprovincie.

maandag in week 32 door het jaarbijbel


Uit de brief van Paulus aan Titus 1, 1-9

Paulus schrijft aan zijn vriend Titus te zorgen voor de eerste organisatie van de jonge kerken. Hij drukt hem op het hart mensen aan te stellen die onberispelijk leven, niet aanmatigend, gastvrij, deugdzaam en bezonnen. Dappere mannen die ervoor kunnen zorgen dat het overgeleverde trouw wordt bewaard en doorgegeven.

Van Paulus, dienaar van God, apostel van Jezus Christus, met de opdracht om Gods uitverkorenen tot geloof te brengen en tot de kennis van de ware vroomheid, die hoop geeft op het eeuwige leven dat God, die niet liegt, vóór alle tijden heeft beloofd. Hij heeft de tijd bepaald waarop zijn woord door de verkondiging bekendgemaakt werd, en deze verkondiging is mij nu in opdracht van God, onze redder, toevertrouwd. Aan Titus, mijn waarachtig kind in ons gemeenschappelijk geloof. Genade en vrede van God, de Vader, en van Christus Jezus, onze redder!
Ik heb je op Kreta achtergelaten om, volgens mijn richtlijnen, de resterende zaken te regelen en in elke stad oudsten aan te stellen: onberispelijke mannen, die maar één vrouw hebben, en gelovige kinderen die niet kunnen worden beschuldigd van schandelijk gedrag en ongehoorzaamheid. Een opziener moet als beheerder van Gods huis onberispelijk zijn: hij mag niet eigenzinnig optreden, niet driftig zijn, niet te veel drinken, niet gewelddadig zijn en niet hebzuchtig; hij moet juist gastvrij zijn, goedwillend, bezonnen, rechtvaardig, toegewijd en beheerst. En hij moet zich houden aan de betrouwbare boodschap die in overeenstemming is met de leer, zodat hij in staat is om anderen met heilzaam onderricht te bemoedigen en dwarsliggers terecht te wijzen.

 

Psalm 24, 1-6

Refr.: Dit is het geslacht dat zich richt tot de Heer.

Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft,
de wereld en wie haar bewonen, Drieeenheid_2
Hij heeft haar op de zeeën gegrondvest,
op de stromen heeft Hij haar verankerd.

Wie mag de berg van de Heer bestijgen,
wie mag staan op zijn heilige plaats ?
Wie reine handen heeft en een zuiver hart,
zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.

Zegen zal hij ontvangen van de Heer
en recht verkrijgen van God, zijn redder.
Dat valt hun ten deel die U zoeken,
die zich tot U wenden – het volk van Jakob.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 17, 1-6

Vergeving schenken schept leven.

Jezus sprak tot zijn leerlingen: ‘Het is onvermijdelijk dat er mensen ten val worden gebracht, alleen: wee degene die daarvoor verantwoordelijk is! Het zou beter voor hem zijn als hij met een molensteen om zijn hals in zee werd geworpen dan dat hij ook maar een van deze geringen ten val zou brengen. Let dus goed op jezelf! Indien je broeder zondigt, spreek hem dan ernstig toe; en als hij berouw heeft, vergeef hem. En als hij zevenmaal op een dag tegen je zondigt en zevenmaal naar je terugkeert en zegt: “Ik heb berouw,” dan moet je hem vergeven.’
Toen zeiden de apostelen tegen de Heer: ‘Geef ons meer geloof!’
De Heer zei: ‘Als jullie geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden jullie tegen die moerbeiboom zeggen: “Trek je wortels uit de grond en plant jezelf in de zee!” en hij zou jullie gehoorzamen.’

Van Woord naar leven

De leerlingen vroegen aan de Heer: ‘Geef ons meer geloof’. Zo lezen we vandaag.

Meer geloof… Kun je dan een beetje geloven, meer of minder ? Schijnbaar dus wel.
Elders zegt Jezus: ‘Jullie kleingelovigen…’.

Kleingelovig is hij die wel gelooft, maar aan zijn geloof eigen grenzen stelt. Hij wil wel meegaan in het verhaal van Jezus, Hij wil Jezus wel als Vriend in zijn hart dragen, maar altijd en overal doen wat het evangelie vraagt… Nee, da’s teveel gevraagd. Eigen grenzen.
Je zou zo iemand ook een gelegenheidsgelovige kunnen noemen, en eigenlijk geen echte gelovige.

Want wat is een gelovige ? Een gelovige is iemand die zich ten volle geeft aan de Heer, en die bereid is de weg te gaan die de Heer met hem wil gaan.
In het evangelie van vandaag gaat het over vergeven. Jezus is heel duidelijk: altijd vergeven, punt. Niet enkel in sommige gevallen, niet alleen wanneer je daar zelf klaar voor bent,… nee, vergeven ten allen tijde.
We weten zelf maar al te goed hoe moeilijk het is om altijd en overal en iedereen met het hart – gemeend dus – te vergeven. Wel, wanneer we dat niet kunnen, of nog niet kunnen, zijn we eigenlijk kleingelovig; niet ongelovig, wel kleingelovig. We moeten misschien diep in onszelf nog een hele weg gaan, groeiend in geloof, groeiend in het kunnen vergeven.

Dit is niet makkelijk. Een mens vecht dikwijls met heel wat dingen diep in zichzelf die een belemmering vormen om te kunnen vergeven. Het zijn dingen waarvan we moeten genezen worden, want ze staan ons echte mens-zijn in de weg.

Wel, meer dan we misschien geloven, meer dan we vermoeden, is Jezus bij ons om ons van die zaken te genezen. Maar Hij wacht. Hij wacht tot we ons openen voor Hem. Hij wacht, nederig als Hij is. Hij wacht tot we ons hart schenken aan Hem. Een kleine opening is genoeg. Dat hoeft geen volmaakt gebed van overgave te zijn met een prachtige verwoording. Dat mag. Maar gewoon een rustig en diep verlangen naar Hem. Oprecht. Eenvoudig. Liefst in gebed. Los van werelds lawaai. Jij met Hem. Hij met jou. Laat je maar diep omhelzen. Niet teveel woorden gebruiken. Gewoon bij Hem zijn. Innig. Verenigd. Dat geneest.

Ja, dat geneest, dag na dag, groeiend in Hem. Het is een genezing die helpt de weg te bewandelen van het echt kunnen vergeven, met een diep en sterk geloof, geworteld in Jezus’ aanwezigheid.

Weet je, vergeving schenken heelt relaties, het schept gemeenschap, het maakt je vrij om weer van harte lief te hebben, het geneest de samenleving. Vergeving geeft vrede. Allemaal mooie vruchten !!

Laten we het Bijbelcitaat van vandaag, uit de brief van Paulus aan de Efeziërs, ter harte nemen: ‘Vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft’, biddend om de gave van een diep en sterk geloof.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,the_baptism_of_the_holy_spirit-769x1024
geef ook ons meer geloof, een diep en sterk geloof; een geloof dat veel verder reikt dan gevoelens en stemmingen, maar een geloof dat ons doet schenken aan uw aanwezigheid. Beziel ons met uw heilige Geest, die ons in staat stelt ons ten volle te geven aan U, opdat Gij met ons, door ons en in ons, leven moogt geven aan de wereld waarin we leven.
Amen.