Lezingen van de dag – vrijdag 14 oktober 2016


Heilige (of feest) van de dag

Donatianus van Brugge († 389)www.heiligen-3s.nl/heiligen/10/14/10-14-0389-Donatianus-Brugge.php +++

Donatianus (ook Donas of Donatus) van Brugge, België; bisschop & martelaar

Hij was de zevende bisschop van Reims van 360 tot 389. In de 9e eeuw werd zijn gebeente door Karel de Kale, koning der Franken (840-877) geschonken aan Boudewijn, graaf van Vlaanderen, bij wijze van waarborg voor de goede verstandhouding en vrede.

Graaf Boudewijn vertrouwde Donatianus’ gebeente toe aan het klooster van Torhout; daar werd het in de kerk bijgezet. Toen de Vikingers onze kusten onveilig maakten werd het gebeente in 864 overgebracht naar het versterkte Brugge en bijgezet in de O.L.Vrouwekerk; later omgedoopt in de St-Donaaskerk. Deze deed tot in de 16e eeuw dienst als kathedrale kerk. De monniken van Torhout volgden de relikwie naar Brugge en vormden daar de kern van het St-Donaaskapittel. Tijdens de Franse Revolutie werd de St-Donaas verwoest. Tot voor kort bevond zich op de plek waar hij gestaan heeft, een maquette van de toenmalige kerk. Donatianus’ relieken werden in 1834 overgebracht naar de St-Salvatorskerk.

Hij is patroon van de stad en het bisdom Brugge. Daarnaast van boekenschrijvers en drukkers; zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen bliksem, droogte, hagelbuien, onweer, overstromingen en storm. In Nederland is er één kerk aan hem gewijd, de zogeheten Donatuskerk in het Groningse Leermens zo gedoopt vanwege Donatianus’ bescherming tegen overstromingen.

Hij wordt afgebeeld als bisschop in vol ornaat (tabberd, mijter, staf) met een wiel, waarop vijf kaarsjes. (Volgens de overlevering was hij aan zijn eind gekomen doordat hij van een brug was afgegooid en verdronken. Paus Dionysius [† 268; feest 30 december] die zich toevallig op dat moment te Reims bevond, gaf opdracht een wiel met kaarsjes op het water te laten drijven: waar het wiel niet verder dreef, bevond zich het lijk van de heilige bisschop), aldus de legende.

Bron: Heiligen.net

vrijdag in week 28 door het jaarbijbel


Uit de brief van Paulus aan de Efeziërs 1, 11-14

De moeizame lange tocht die God ging met zijn volk Israël was gericht op Christus. Deze heeft eerst voorgeleefd hoe wij ons leven moeten inrichten naar Gods plan. Hij heeft ons niet als wezen achtergelaten maar ons zijn Geest gestuurd. Deze herinnert voortdurend aan onze belofte en stuwt ons in de goede richting.

Broeders en zusters,
in Christus heeft God, die alles naar zijn wil en besluit tot stand brengt, ons de bestemming toebedeeld om vanaf het begin onze hoop te vestigen op Christus, tot eer van Gods grootheid.
In Hem hebt ook u de boodschap van de waarheid gehoord, het evangelie van uw redding, in Hem bent u, door uw geloof, gemerkt met het stempel van de heilige Geest die ons beloofd is als voorschot op onze erfenis, opdat allen die Hij zich heeft verworven verlost zullen worden, tot eer van Gods grootheid.

 

Psalm 33, 1-2 + 4-5 + 12-13

Refr.: De aarde is vervuld van de trouw van de Heer.

Juich, rechtvaardigen, voor de Heer,
de oprechten moeten Hem loven. Drieeenheid_2
Huldig de Heer bij de klank van de lier,
speel voor Hem op de tiensnarige harp.

Oprecht is het woord van de Heer,
alles wat Hij doet is betrouwbaar.
Hij heeft recht en gerechtigheid lief,
van de trouw van de Heer is de aarde vervuld.

Gelukkig het volk dat de Heer als zijn God heeft,
de natie die Hij verkoos als de zijne.
Uit de hemel ziet de Heer omlaag
en slaat Hij de sterveling gade.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 1-7

Als de indruk die mensen op anderen maken goed is, lijkt hen alles in orde. Wat zullen ze wel denken van mij als dat moest uitkomen? Ze zorgen er voor dat het niet uitkomt en denken dat ze dan verder kunnen. Zo bedriegen ze zichzelf, want niets blijft verborgen. Ze zijn wat ze zijn, en wat anderen daarover denken verandert hen niet.
Of om het met de woorden van Franciscus van Assisi te zeggen: ‘Wat je bent voor God, dat ben je, niet meer, niet minder’.

Er had zich een enorme menigte verzameld. De mensen verdrongen elkaar, maar Jezus richtte zich eerst tot zijn leerlingen: ‘Hoed je voor de zuurdesem, dat wil zeggen de huichelarij van de Farizeeën. Niets is verborgen dat niet onthuld zal worden, en niets is geheim dat niet bekend zal worden. Alles wat jullie in het duister zeggen, zal in het licht worden gehoord, en wat jullie binnenskamers in iemands oor fluisteren, zal vanaf de daken bekend worden gemaakt.’
‘Tegen jullie, mijn vrienden, zeg Ik: wees niet bang voor degenen die het lichaam kunnen doden, maar niet tot iets ergers in staat zijn. Ik zal jullie zeggen voor wie je bang moet zijn. Wees bang voor Hem die de macht heeft om iemand niet alleen te doden maar ook in de Gehenna te werpen. Ja, Ik zeg jullie, wees bang voor Hem!
Wat kosten vijf mussen? Bijna niets. Toch wordt er niet één door God vergeten. Zelfs de haren op jullie hoofd zijn alle geteld. Wees niet bang, jullie zijn meer waard dan een hele zwerm mussen.’

Van Woord naar leven

Vandaag horen we de psalmist zingen: Huldig de Heer bij de klank van de lier, speel voor Hem op de tiensnarige harp.

Moeten we dan een lier nemen om de Heer hulde te brengen, of tokkelen op een harp om Hem te eren ?
Dat kan. Ik ken iemand die zijn muziekinstrument gebruikt om God lof te brengen. Hij speelt voor Hem, zonder woorden, maar de klanken van zijn muziek is zijn gebed; een gebed van lof en prijzing. Mooi hoor. Gewoonlijk bespeelt hij alleen zijn instrument, op zijn klein flatje. Geen mens ziet hem, geen mens hoort hem, enkel God hoort en ziet hem bezig. Voor Hem speelt hij. Puur gebed. Echt mooi. Ooit vertelde hij me eens dat deze vorm van gebed hem bijna altijd een hele diepe vreugde schonk; een vrede waar Hij God in aanwezig wist. Het was een samenzijn met God, diep innig, bijna aanrakend. Nee, veel dieper dan aanrakend. Het was verbondenheid, eenheid, innigheid. Zo mooi.

Ook al zal niet iedereen die dit leest een muziekinstrument kunnen bespelen, doch kan wel ieder die momenten opzoeken om God lof te brengen. Dit kan op velerlei wijzen. Bijvoorbeeld door het bespelen van een muziekinstrument, maar het kan ook in volledige stilte. Gewoon bij Hem zijn, wetend dat Hij naar je kijkt, van aangezicht tot Aangezicht. Wetend dat Hij in je is, met al zijn liefde die Hij voor je heeft. En geniet maar van deze moment. Het is zo kostbaar. Ga niet te snel weg, focus je niet teveel op je gevoelens, maar weet gewoon in geloof dat Hij er is, dat Hij je aanraakt, dat Hij zich aan je meedeelt als een goddelijke Vriend die zegt: ‘Ik ben er voor je. Kom, kom in mij. Laten we één worden’.

Lieve mensen,
laten we die momenten opzoeken, even alles opzij leggen om bij Hem te zijn: Hij en jij. Om vanuit dat samenzijn de dingen te doen die we te doen hebben, de mensen te ontmoeten die ons op die moment gegeven worden. Met Hem aan onze zijde, innig verenigd met zijn liefde: Christus, onze broer en Heer.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Goede God,13680859_1201252486575980_541023263396355012_n
van U komt hemel en aarde, de sterfelijkheid en de eeuwigheid, de schepping met haar gewassen, de mogelijkheid tot liefhebben en vergeven, de genade uw beeld en gelijkenis te worden, U lof brengend, de vrede erend.
Oh God, wat zijt ge groot.
Voor U buigen wij neer, diep ter aarde, drinkend van U, ons vullend met U, ons gevend aan U.
Oh God, mijn diepste Al.
Amen.