Lezingen van de dag – vrijdag 19 juni 2015


Heilige (of feest) van de dag

Romuald van Ravenna (+ 1027)saintromuald_ofravenna

Romuald van Ravenna, Val di Castro di Fabriano, Italië; stichter; † 1027.

Hij werd rond 952 geboren in de Noord-Italiaanse stad Ravenna. Besloot kluizenaar te worden nadat hij zijn vader een moord had zien plegen. Aanvankelijk werd hij monnik in de abdij van St-Apollinare-in-Classe in zijn woonplaats. Maar al gauw zwierf hij rusteloos door het Alpengebied op zoek naar stilteplekken. Liet overal kernen van kluizenaars achter, die later vaak uitgroeiden tot kloosters. Zo stond hij in 1012 aan de basis van de camuldenzer orde.

VRIJDAG IN WEEK 11 DOOR HET JAAR

Uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs 11, 18 + 21b-30

Paulus somt hier op wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn apostolaat. Hij kan getuigen dat hij het doorstond omwille van zijn zorg voor al de gemeenten. Het is helemaal geen aanstellerij. Als hij ergens op kan roemen is het op zijn zwakheid.

Broeders en zusters,
wanneer er zo velen zijn die zich op hun afkomst laten voorstaan, zal ik dat ook maar doen.
Als anderen over zichzelf durven op te scheppen, durf ik het ook. Ik ben toch maar een dwaas.
Zijn zij Hebreeën? Dat ben ik ook. Zijn zij Israëlieten? Dat ben ik ook. Zijn zij nakomelingen van Abraham? Dat ben ik ook. Zijn zij dienaren van Christus? Ik ben zo gek dat ik durf te zeggen: ik nog meer. Ik heb harder gezwoegd, heb vaker gevangen gezeten, heb veel meer lijfstraffen ondergaan, ben vaker in doodsgevaar geweest.
Door de Joden ben ik vijfmaal met veertig min één zweepslagen gestraft, ik ben driemaal met stokslagen gestraft, ik ben eenmaal met stenen bekogeld en heb driemaal schipbreuk geleden. Eén keer heb ik een heel etmaal op zee rondgedreven.
Voortdurend was ik onderweg, bedreigd door rivieren, rovers, volksgenoten en vreemdelingen, in gevaar in de stad, in de woestijn, op zee en te midden van schijngelovigen.
Ik heb gezwoegd en geploeterd, vaak zonder te slapen, hongerig en dorstig, vaak zonder te eten, verkleumd en zonder kleren. En dan laat ik al het andere nog buiten beschouwing: de druk waaronder ik dagelijks sta vanwege mijn zorg voor de gemeenten.
Als er iemand zwak is, dan ben ik het wel; gaan anderen onder verleidingen gebukt–ik word erdoor verteerd. Als ik mij dan toch op iets moet laten voorstaan, doe ik het op mijn zwakheid.

 

Psalm 34, 2-7

Refr.: Laat mijn leven een loflied zijn voor de Heer.

De Heer wil ik prijzen, elk uur van de dag,
mijn mond is altijd vol van zijn lof.zz - Drieeenheid 2

Laat mijn leven een loflied zijn voor de Heer,
de nederigen zullen het met vreugde horen.

Roem met mij de grootheid van de Heer,
sluit u aan om zijn Naam te verheffen.

Ik zocht de Heer en Hij gaf antwoord,
Hij heeft mij van alle angst bevrijd.

Wie naar Hem opzien, stralen van vreugde,
schaamte zal hun gezicht niet kleuren.

In mijn verdrukking riep ik tot de Heer,
Hij heeft geluisterd en mij uit de nood gered.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 6, 19-23

Onze aandacht is niet zelden verdeeld omdat wij dikwijls alles willen, en daardoor vergeten we soms het voornaamste. Het is onze taak steeds onze inzichten uit te zuiveren om schatten te verzamelen voor het Rijk Gods.

Jezus zei tot zijn leerlingen:
‘Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.
Het oog is de lamp van het lichaam. Dus als je oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. Maar als je oog troebel is, zal er in heel je lichaam duisternis zijn. Als het licht in jezelf verduisterd is, hoe groot is dan die duisternis!’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus: ‘Als het licht in jezelf verduisterd is, hoe groot is dan die duisternis !’

Of de mens het nu erkent of niet: in elke mens woont God. Hij verblijft in ons en – nederig als Hij is – wacht tot de mens zich aan Hem geeft zodat Hij met die mens een leven kan leiden dat groeit en thuishoort in zijn Liefde.

Of om het anders te zeggen: God is licht, het licht woont in ons, en wil zo graag de hele schepping ‘verlichten’ met zijn Liefde.

Wij mensen zijn vrij. We dragen een vrijheid in ons door God gegeven. Moesten we niet vrij zijn, we zouden een soort robot zijn door iets anders bestuurd. Nee, wij zijn vrij, en persoonlijk én als gemeenschap kunnen wij kiezen. We kunnen onze individuele en collectieve verantwoordelijk hiervan niet genoeg onderlijnen !!

Daar we vrij zijn kunnen we kiezen voor het licht, of voor de duisternis. Dit kunnen we kiezen voor onszelf, maar ook voor anderen. Dus we zijn niet enkel verantwoordelijk voor onze eigen keuze, maar ook voor die van anderen !

Als wij bijvoorbeeld onze kinderen niet leren in God te leven, bestaat het gevaar erin dat ze Gods licht verliezen. Als ouders, als volwassenen rond dit kind, dragen wij hierin een reusachtige verantwoordelijkheid.
Als mensen ons een kwaad hart toedragen en we weigeren steevast om de weg van verzoening te bewandelen, doven we Gods licht in ons, en de andere.
Enz…

Zoals de godslamp zonder ophouden brandt in de kerk bij het tabernakel omdat Jezus daar is, zo moeten we in onszelf en de anderen de vlam van Gods liefde brandende houden.

Laten we elkaar liefhebben met de liefde van God. Onze samenleving snakt ernaar !!

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer Jezus, tien_brandende_kaarsen_in_kerk
licht in ons, levende liefde in ons hart, heilige aanwezigheid onder ons, geef dat wij uw licht mogen koesteren, als een schat door God gegeven, en wel zo dat uw licht schijnt naar allen die God op ons levenspad brengt. Kom heilige Geest. Amen.