Lezingen van de dag – vrijdag 21 oktober 2016


Heilige (of feest) van de dag

Condedus van Fontenelle († ca 685)candle-1129354_640

Condedus (ook Condède of Condé) van Fontenelle (ook van Barcinac, van Belcinac of van Fontaine-de-St-Valéry) osb, Frankrijk; kluizenaar

Hij was priester en kwam met drie gezellen vanuit Engeland naar het vasteland om zich als monnik te vestigen in de eenzaamheid van Fonaine-de-St-Valéry niet ver van Cambron aan de Somme in Noord-Frankrijk.
Aangetrokken door het voorbeeld van abt Sint Lambertus († 688; feest 14 april) vroeg hij rond 673 om toegelaten te worden tot de abdij van Fontenelle.
Weer enige jaren later kreeg hij toestemming om zich als recluus terug te trekken op een eilandje in de Seine nabij Koudebeke (= Caudebec); volgens de overlevering heette het eilandje Barcinac of Belcinac.
Daar bouwde hij twee kerkjes; het ene was toegewijd aan de Maagd Maria, het andere aan de apostelen Petrus en Paulus; er bevond zich ook een altaar, dat was toegewijd aan Sint Valéry († 622; feest 1 april). Daar preekte hij voor de mensen die uit de wijde omgeving kwamen toestromen om van hem het woord Gods te horen.

Na zijn dood bleek hij dit alles te hebben vermaakt aan de abdij van Fontenelle, die intussen steeds meer naar zijn stichter ‘St-Wandrille’ werd genoemd. In de loop der tijden is het eilandje met alles wat erop stond door het water van de Seine verzwolgen.

vrijdag in week 29 door het jaarbijbel


Uit de brief van Paulus aan de Efeziërs 4, 1-6

Eén Heer, één geloof, één doop.

Broeders en zusters,
ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.

 

Psalm 24, 1-6

Refr.: Zegen ons, Heer, en al uw getrouwen.

Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft,
de wereld en wie haar bewonen, Drieeenheid_2
Hij heeft haar op de zeeën gegrondvest,
op de stromen heeft Hij haar verankerd.

Wie mag de berg van de Heer bestijgen,
wie mag staan op zijn heilige plaats?
Wie reine handen heeft en een zuiver hart,
zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.

Zegen zal hij ontvangen van de Heer
en recht verkrijgen van God, zijn redder.
Dat valt hun ten deel die U zoeken,
die zich tot U wenden – het volk van Jakob.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 54-59

Zien wij ook in deze tijd de tekenen van de Heer ?

Jezus sprak tot de menigte:
‘Wanneer jullie een wolk zien opkomen in het westen, zeggen jullie meteen dat er regen op komst is, en dat is ook zo. En wanneer jullie merken dat de wind uit het zuiden komt, zeggen jullie dat er hitte op komst is, en dat is ook zo. Huichelaars!
De aanblik van de aarde en de hemel kunnen jullie duiden, hoe kan het dan dat jullie deze tijd niet kunnen duiden? Waarom bepalen jullie niet uit jezelf wat juist is?
Als je met je tegenstander op weg bent naar een hoge autoriteit, doe dan moeite om nog onderweg tot een vergelijk met hem te komen, anders sleept hij je voor de rechter, en de rechter zal je uitleveren aan de gerechtsdienaar, en die zal je in de gevangenis gooien. Ik zeg je, dan kom je niet vrij voor je ook de laatste cent betaald hebt.’

Van Woord naar leven

Vandaag lezen we wij Paulus: ‘Wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde.’

Uit liefde elkaar verdragen… Het klinkt alsof we in liefde vervelende dingen van elkaar moeten dulden. Inderdaad, het klinkt niet alleen zo, het is ook zo. Ieder die op een of andere wijze met andere mensen te maken heeft (ouders, kinderen, partners, collega’s, medezusters- of broeders, klasgenoten,…) zal dat onderschrijven. Soms, nee dikwijls, moeten we elkaar verdragen. Zo dikwijls zijn we lastig en ambetant naar elkaar toe.

Maar wanneer we dat woord ‘verdragen’ nader bekijken, zien we daar twee woorden in, namelijk ‘ver’ en ‘dragen’. En als je ‘verdragen’ kunt beleven vanuit deze twee afzonderlijke woorden, namelijk ‘ver’ en ‘dragen’, wordt ‘verdragen’ een zeer rijk en liefdevol gebeuren. Is het niet ieders roeping om elkaar te dragen, niet een kleine afstand, maar ver.

Je hoort me niet zeggen dat dit vanzelfsprekend is. Het is verre van dat. Het vraagt inzet, geduld, volharding, keuze, zachtmoedigheid, sterkte, bescheidenheid,… Kortom, het vraagt liefde; een dragende liefde, een ver dragende liefde.
Lang niet vanzelfsprekend !
Maar in de diepte wel mooi. En blijde boodschap !!

Laten we ons spiegelen aan het teken van Gods liefde bij uitstek: Jezus’ kruis. Zijn totaal gegeven liefde is niet enkel ons tot voorbeeld, maar het kan ook onze kracht worden. Laten we kijken naar het kruis, opkijken naar Jezus’ liefde voor ons allen. Laten we ons hart openen voor zijn genade opdat we verenigd met Hem elkaar mogen liefhebben; ja deelgenoot mogen worden van Gods liefde voor allen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,3EF4F1B492904FC6A5E279112A7769A6_03_santospirito_636_322
naar U kijken wij op, U aanbidden wij, van U willen wij ontvangen. Schenk ons die diepe genade te mogen delen in uw liefde voor allen. Niet enkel voor hen die ons sympathiek lijken, maar ook voor hen waar we het moeilijk mee hebben, voor hen die ons het leven lastig maken, voor hen waar we het niet mee kunnen vinden. Leer ons liefhebben, Heer Jezus, zoals Gij hebt liefgehad. Leer ons achter moeilijke karakters de mens te zien die Gij bemint, de mens waarmee Gij geduld hebt, de mens die Gij – indien nodig – wilt helen. Schenk ons dat barmhartige hart dat U zo eigen is. Schenk ons de vergevingsgezindheid waarmee Gij ieder van ons bemint. Kom Heer Jezus, kom, trek ons in die warme gloed van uw liefde. Amen.