Lezingen van de dag – vrijdag 26 okt 2018


Heilige (of feest) van de dag

Bonaventura van Potenza († 1711)

Bonaventura van Potenza (geboren Carlo Antonio Lavagna) ofm, Italië; volksmissionaris

Carlo werd op 26 januari 1651 geboren in de Italiaanse stad Potenza die destijds behoorde tot het koninkrijk Napels. Zijn ouders waren eerlijke, maar arme mensen. Volgens zeggen had hij van jongs af aan een voorkeur voor godsdienstige zaken. Het was dan ook niet verbazingwekkend, toen hij nog op jeugdige leeftijd intrad bij de franciscanen van Nocera. In zijn eenvoud stelde hij zich tevreden met een leven als lekenbroeder. Maar zijn oversten zagen meer in hem en lieten hem voor priester studeren. Bij zijn plechtige geloften koos hij als kloosternaam Bonaventura.

Naast de functie van novicenmeester binnen zijn orde, werkte hij daarbuiten, in en rond de stad Napels, vooral als volksmissionaris. Hij vestigde met name de aandacht op zich door zijn edelmoedige houding tijdens een cholera-epidemie die indertijd de stad teisterde.

Hij stierf in de plaats Ravello bij Amalfi. Op het moment van zijn dood viel hij in extase, zodat hij op het moment van zijn dood met luide stem psalmen zong.
Hij werd in 1775 door paus Pius VI († 1799) zalig verklaard.

Bron: Heiligen.net

vrijdag in week 29 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de Efeziërs 4, 1-6

Eén Heer, één geloof, één doop.

Broeders en zusters,
ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.

 

Psalm 24, 1-6

Refr.: Zegen ons, Heer, en al uw getrouwen.

Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft,
de wereld en wie haar bewonen,
Hij heeft haar op de zeeën gegrondvest,
op de stromen heeft Hij haar verankerd.

Wie mag de berg van de Heer bestijgen,
wie mag staan op zijn heilige plaats?
Wie reine handen heeft en een zuiver hart,
zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.

Zegen zal hij ontvangen van de Heer
en recht verkrijgen van God, zijn redder.
Dat valt hun ten deel die U zoeken,
die zich tot U wenden – het volk van Jakob.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 54-59

Zien wij ook in deze tijd de tekenen van de Heer ?

Jezus sprak tot de menigte:
‘Wanneer jullie een wolk zien opkomen in het westen, zeggen jullie meteen dat er regen op komst is, en dat is ook zo. En wanneer jullie merken dat de wind uit het zuiden komt, zeggen jullie dat er hitte op komst is, en dat is ook zo. Huichelaars!
De aanblik van de aarde en de hemel kunnen jullie duiden, hoe kan het dan dat jullie deze tijd niet kunnen duiden? Waarom bepalen jullie niet uit jezelf wat juist is?
Als je met je tegenstander op weg bent naar een hoge autoriteit, doe dan moeite om nog onderweg tot een vergelijk met hem te komen, anders sleept hij je voor de rechter, en de rechter zal je uitleveren aan de gerechtsdienaar, en die zal je in de gevangenis gooien. Ik zeg je, dan kom je niet vrij voor je ook de laatste cent betaald hebt.’

Van Woord naar leven

Vandaag lezen we wij Paulus: ‘Wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde.’

Uit liefde elkaar verdragen… Het klinkt alsof we in liefde vervelende dingen van elkaar moeten dulden. Inderdaad, het klinkt niet alleen zo, het is ook zo. Ieder die op een of andere wijze met andere mensen te maken heeft (ouders, kinderen, partners, collega’s, medezusters- of broeders, klasgenoten,…) zal dat onderschrijven. Soms, nee dikwijls, moeten we elkaar verdragen. Zo dikwijls zijn we lastig en ambetant naar elkaar toe.

Maar wanneer we dat woord ‘verdragen’ nader bekijken, zien we daar twee woorden in, namelijk ‘ver’ en ‘dragen’. En als je ‘verdragen’ kunt beleven vanuit deze twee afzonderlijke woorden, namelijk ‘ver’ en ‘dragen’, wordt ‘verdragen’ een zeer rijk en liefdevol gebeuren. Is het niet ieders roeping om elkaar te dragen, niet een kleine afstand, maar ver.

Je hoort me niet zeggen dat dit vanzelfsprekend is. Het is verre van dat. Het vraagt inzet, geduld, volharding, verstandsliefde, keuze, zachtmoedigheid, bescheidenheid,… Kortom, het vraagt liefde; een dragende liefde, een ver dragende liefde.
Lang niet vanzelfsprekend !
Maar in de diepte wel mooi. En blijde boodschap !!

Laten we ons spiegelen aan het teken van Gods liefde bij uitstek: Jezus’ kruis. Zijn totaal gegeven liefde is niet enkel ons tot voorbeeld, maar het kan ook onze kracht worden.

Laten we ons hart openen voor Jezus’ genade, opdat we verenigd met Hem elkaar mogen liefhebben; ja deelgenoot mogen worden aan Gods’ liefde voor allen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer Jezus,
naar U kijken wij op, U aanbidden wij, van U willen wij ontvangen. Schenk ons die diepe genade te mogen delen in uw liefde voor allen. Niet enkel voor hen die ons sympathiek lijken, maar ook voor hen waar we het moeilijk mee hebben, voor hen die ons het leven lastig maken, voor hen waar we het niet mee kunnen vinden. Leer ons liefhebben, Heer Jezus, zoals Gij hebt liefgehad. Leer ons achter moeilijke karakters de mens te zien die Gij bemint, de mens waarmee Gij geduld hebt, de mens die Gij wilt helen. Schenk ons dat barmhartige hart dat U zo eigen is.
Kom Heer Jezus, kom, trek ons in die warme gloed van uw liefde.
Amen.