Lezingen van de dag – vrijdag 4 mei 2018


Heilige (of feest) van de dag

Richard Reynolds († 1535)

Richard Reynolds brigittijn, monnik & martelaar, Tyburn Engeland

Hij moet rond 1487 geboren zijn, wellicht te Pinhoe in Devon. In ieder geval waren de Reynoldsen daar familie van hem. Hij studeerde aan het Corpus-Christi-College te Cambridge, waar hij in 1513 zijn graad behaalde. In datzelfde jaar trad hij in bij de brigittijnen van Syon Abbey in Isleworth. Hij moet een begenadigd predikant geweest zijn en een kundig docent in de theologie. Thomas More en Joh Fisher behoorden tot zijn persoonlijke kennissenkring.

Hij weigerde de eed af te leggen, dat de Engelse koning aan het hoofd stond van de kerk, werd dientengevolge ter dood veroordeeld. Op 4 mei 1535 werd hij terechtgesteld tesamen met de kapelaan van Isleworth John Hale en drie Carthuizer priors. Richard was de laatste van die vijf die aan de beurt kwam. Toen hij zag hoe hardhandig zijn collega’s werden opgehangen, hoe ze nog leefden als ze weer werden losgesneden, hoe ze werden weggesleept en gevierendeeld, probeerde hij ze nog moed in te spreken: “Ik wens jullie een prettige middag- en avondmaaltijd straks in de hemel, nu het ontbijt hier op aarde zo slecht verzorgd is…”

vrijdag in de vijfde paasweek


Uit de Handelingen van de Apostelen 15, 22-31

‘In overeenstemming met de Geest hebben wij besloten…’ zo luidt een der eerste historische beslissingen van het gezag in de Kerk. Dialoog, gesprek en bezinning zijn altijd nodig. Maar de Geest is er ook, we worden geleid door zijn leiding. Hier werd de grondslag gelegd van de wereldwijde roeping en zending van het christendom. Niet gebonden aan volk, staat, opinie, maar alleen gebonden aan de persoon van Jezus en de inspiratie van zijn Geest.

In die dagen besloten de apostelen en de oudsten in overleg met de hele gemeente enkele afgevaardigden met Paulus en Barnabas mee te zenden naar Antiochië. De keuze viel op twee leiders uit de gemeente: Judas, wiens bijnaam Barsabbas luidde, en Silas.
Men gaf hun een brief mee met de volgende inhoud: ‘Van de apostelen en de oudsten. Aan hun broeders en zusters in Antiochië, Syrië en Cilicië die uit de heidense volken afkomstig zijn: gegroet! Wij hebben vernomen dat enkelen van ons u een bezoek hebben gebracht–zonder dat wij hun dat hadden opgedragen–en dat hun uitspraken aanleiding zijn geweest tot verwarring en verontrusting. Daarom hebben we eensgezind besloten enkele broeders naar u toe te zenden in het gezelschap van onze geliefde Barnabas en Paulus, mensen die hun leven op het spel hebben gezet voor de naam van onze Heer Jezus Christus. We hebben Judas en Silas afgevaardigd, en zij zullen de inhoud van deze brief mondeling toelichten. In overeenstemming met de heilige Geest hebben wij namelijk besloten u geen andere verplichtingen op te leggen dan wat strikt noodzakelijk is: onthoud u van offervlees dat bij de afgodendienst is gebruikt, van bloed, van vlees waar nog bloed in zit, en van ontucht. Als u zich hier aan houdt, doet u wat juist is. Het ga u goed.’
Ze namen afscheid en vertrokken naar Antiochië, en nadat ze daar de gemeente hadden bijeengeroepen, overhandigden ze de brief.
Toen de brief was voorgelezen, verheugde de gemeente zich over de bemoedigende inhoud.

 

Psalm 57, 8-12

Refr.: U, Heer, zal ik loven onder de volken.

Mijn hart is gerust, o God, mijn hart is gerust,
ik wil voor U zingen en spelen.

Ontwaak, mijn ziel, ontwaak met harp en lier,
ik wil het morgenrood wekken.

U, Heer, zal ik loven onder de volken,
over U zingen voor alle naties.

Hemelhoog is uw liefde,
tot aan de wolken reikt uw trouw.

Verhef U boven de hemelen, God,
laat uw glorie heel de aarde vervullen.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 15, 12-17

Alleen liefde kan mensen van verschillende geaardheid, beschavingen en rassen in vriendschap doen leven. Alleen liefde is waarborg voor eenheid. Dit betekent: zich kunnen wegcijferen voor de anderen naar het voorbeeld van Christus.

Jezus sprak tot zijn leerlingen:
‘Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals Ik jullie heb liefgehad. Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat Ik zeg.
Ik noem jullie geen slaven meer, want een slaaf weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem Ik jullie, omdat Ik alles wat Ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb.
Jullie hebben niet mij uitgekozen, maar Ik jullie, en Ik heb jullie opgedragen om op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht. Wat je de Vader in mijn naam vraagt, zal Hij je geven.
Dit draag Ik jullie op: heb elkaar lief.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus ons: ‘Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals Ik jullie heb liefgehad. Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat Ik zeg.’

Elkaar liefhebben … daar gaat het dus om. Niet zomaar op een of andere wijze, maar wel degelijk zoals de Heer ons heeft liefgehad.
Het kruis is de levende wegwijzer van zijn liefde voor ons. Daar heeft Hij getoond wat het betekent: je leven geven voor je vrienden.

Jezus nodigt uit tot deze liefde, maar tegelijkertijd is het veel sterker dan louter een uitnodiging. Hij geeft het mee als een gebod, een soort evangelische eis, alsof het niet anders kan, wil men als christen door het leven gaan.
Dan zijn we vrienden van de Heer, in de meest diepe en religieuze betekenis van het woord.

Laten we opkijken naar het kruis, naar Jezus’ zelfgave voor de hele mensheid.
Laat ons bidden dat Hij ons mag omhelzen met zijn kruisgenade, opdat we mogen delen in zijn liefde voor allen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer…
de liefde …
het hoogste goed.
Leer ons liefhebben;
liefhebben zoals Gij,
liefhebben vanuit U,
liefhebben in uw naam.
Omhels ons met uw kruisgenade
opdat wij als ware paasmensen
mogen liefhebben zoals Gij.
Amen.