Lezingen van de dag – woensdag 11 nov. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Martinus van Tours (+ 397)487891-6f50e21369104cf9d5d34770d6ec844f

Martinus van Tours, Frankrijk; bisschop

Martinus werd omstreeks 316 uit heidense ouders in Pannonië (Hongarije) geboren. Als soldaat ontving hij het doopsel. Later stichtte hij een klooster te Ligugé bij Poitiers, waar hij onder leiding van de heilige Hilarius als monnik leefde. Toen hij priester was geworden, werd hij tot bisschop van Tours gekozen.
Hij was het voorbeeld van een goede herder,
stichtte nog andere kloosters, onderrichtte zijn priesters en verkondigde het Evangelie aan de armen.

Hij stierf in 397.

WOENSDAG IN WEEK 32 DOOR HET JAAR


Uit het boek Wijsheid 6, 1-11

De Heer zal uw dagen nagaan.

Luister, koningen, en toon inzicht. Laat u onderrichten, rechters over de hele wereld.
Geef gehoor, u die menigten gebiedt en pronkt met uw vele volken.
U hebt uw macht ontvangen van de Heer, u ontleent uw heerschappij aan de Allerhoogste. Hij zal uw daden beoordelen en uw voornemens toetsen. Hoewel u zijn koningschap vertegenwoordigt, hebt u niet eerlijk gevonnist, de wet niet gehandhaafd en niet naar Gods wil gehandeld. Daarom zal Hij snel en schrikwekkend tegen u optreden, want machthebbers wacht een streng oordeel.
De onaanzienlijke zal genade en vergeving vinden, maar machtigen worden aan een machtig oordeel onderworpen. Hij die over allen heerst bekommert zich niet om het aanzien dat iemand geniet, Hij deinst niet terug voor iemands grootheid. Groot en klein heeft Hij zelf geschapen en voor iedereen zorgt Hij op dezelfde wijze, maar wie sterk is zal een strenger onderzoek ondergaan. Daarom richt ik mijn woorden tot u, vorsten, opdat u leert wat wijsheid is en niet zult afdwalen.
Zij die alles wat heilig is zorgvuldig in ere houden, zullen zelf geheiligd worden, en zij die deze les ter harte nemen, zullen worden ontzien.
Verlang er dus vurig naar om mijn woorden te horen en ik zal u onderricht geven.

 

Psalm 82, 3 + 4 + 6 + 7

Refr.: Verschijn, God, om recht te spreken op aarde.trinitheo

Doe recht aan weerlozen en wezen,
kom op voor verdrukten en zwakken.

Bevrijd wie weerloos zijn en arm,
red hen uit de greep van wie kwaad wil.

Ooit heb ik gezegd: “U bent goden,
zonen van de Allerhoogste, allemaal.”

Toch zult u sterven als mensen,
ten val komen als aardse vorsten.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 17, 11-19

De tien melaatsen zien in Jezus een mogelijkheid om te genezen. Uitgestoten uit de maatschappij moesten ze bij hun genezing zich melden bij de priesters. Jezus stuurt hen er heen. Ze geloofden en werden genezen. Slechts één kwam Hem bedanken. Een aansporing voor ons steeds dankbaar te zijn.

Op weg naar Jeruzalem trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea. Toen Hij daar een dorp wilde binnengaan, kwamen Hem tien mensen tegemoet die aan huidvraat leden; ze bleven op een afstand staan. Ze verhieven hun stem en riepen: ‘Jezus, meester, heb medelijden met ons!’
Toen Hij hen zag, zei Hij tegen hen: ‘Ga u aan de priesters laten zien.’
Terwijl ze gingen werden ze gereinigd.
Een van hen, die zag dat hij genezen was, keerde terug en loofde God met luide stem. Hij viel neer aan Jezus’ voeten om Hem te danken. Het was een Samaritaan.
Toen zei Jezus: ‘Zijn er niet tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen? Wilde niemand anders terugkomen om God eer te bewijzen dan alleen deze vreemdeling?’
Hij zei tegen de Samaritaan: ‘Sta op en ga. Uw geloof heeft u gered.’

Van Woord naar leven

Tien melaatsen worden genezen. Op grote afstand hadden ze luidkeels geroepen: “Jezus, Meester, ontferm U over ons!”
Wegens hun onreinheid moesten melaatsen op grote afstand blijven. Ze moesten elk contact vermijden. Ze waren buiten gesloten van de samenleving, uitgesloten van de tempel, ten dode opgeschreven. Zo melaats als ze zijn stuurt Jezus ze naar de priesters. Die moesten hun genezing vaststellen. Dan moesten ze de voorgeschreven offers brengen. Ze hebben wel een groot vertrouwen. Want ze worden niet eerst genezen. Dat gebeurt onderweg.

Een melaatse die genas kon zeggen: ik ben weer mens geworden! Het was als een nieuwe geboorte. Een opstaan uit de dood. Een nieuwe levenskans. Je kan je voorstellen hoe zo iemand zielsgelukkig werd. En hoe intens dankbaar voor hem die hem genas! Maar ze keren niet terug naar Jezus. Ze vergeten Hem. Behalve die ene. En dan nog een Samaritaan! Een ‘vreemdeling’, een allochtoon…

De Samaritaan doet de knieval voor Jezus. Teken van uiterste eerbied. En hij verheerlijkt God met luide stem. Hij begreep dat na het Kyrie het Gloria komt! Na de luide smeekbede om ontferming de even luide lofzang, God ter eer. Belangrijk! Want Jezus vraagt geen dank voor zichzelf. Om God, daar gaat het Jezus om. Hem komt alle eer en lof toe.

Lucas vertelt dit verhaal terwijl Jezus op weg is naar Jeruzalem, d.w.z. naar Golgotha. Niemand onderweg werpt zich voor Jezus’ voeten. Zeker de joodse religieuze leiders niet. Enkel deze heiden. Hij erkent Jezus als de gezondene Gods. Hij die uitgesloten was van alles en iedereen, van tempel, samenleving en Gods liefde, wordt een nieuwe mens en een gelovige. Hij vindt het werkelijke heil: Jezus, Gods uitverkoren geliefde. Hij kan nu opstaan uit de dood en de weg gaan van het geloof. De eigenlijke weg naar het echte Leven.

Moge Jezus zich op dezelfde wijze over ons ontfermen als over die tien melaatsen. En mogen wij dankbaar zijn; dankbaar omdat God ons steeds opnieuw zijn licht wil schenken in Jezus zijn Zoon, dankbaar dat Hij ons telkens opnieuw weer opricht, dankbaar om zijn trouw, dankbaar omdat Hij is wie Hij is: onze Vader, één en al liefde voor ieder van ons.

De overweging van vandaag is naar woorden van Rob Moens, o.p.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,images
in uw barmhartigheid hebt Gij aan ieder van ons al zoveel geschonken. Ontelbare malen hebt Gij ons aangeraakt met uw Liefde. Veel te weinig hebben wij U daarvoor bedankt, en leefden wij rustig verder alsof uw goedheid de grootste
vanzelfsprekendheid was. Geef ons een dankbaar hart dat U in alle omstandigheden een stille lof toezingt, biddend, zonder ophouden. Kom heilige Geest. Amen.