Lezingen van de dag – woensdag 20 september 2017


Heilige (of feest) van de dag

Martelaren van Korea
(† tussen 1839 en 1869)

Respectievelijk in 1925 en 1968 werden twee groepen van Koreaanse martelaren zalig verklaard.
De eerste groep bestond uit 79 zaligen, de tweede uit 24. Alle 103 werden op 6 mei 1984 door paus Johannes Paulus II († 2004) heilig verklaard.

Omdat Achter-Azië destijds vooral Frans missiegebied was, zitten er veel Fransen onder; daarnaast is er ook een grote groep inlandse heiligen. De bekendste van hen is Andreas Kim Taegon († 1846; sterfdag 16 september), de eerste priester uit Korea zelf.

Er waren drie van oorsprong Franse bisschoppen bij: Siméon Berneux, Laurent Imbert en Antoine Daveluy; daarnaast zeven Franse priesters: Juste Ranfer de Bretenières, Louis Beaulieu, Pierre-Henri Dorie, Pierre Maubant, Jacques Chastan, Pierre Aumaître en Martin-Luc Huin († 1866; sterfdag 30 maart). Voor het overige betreft het inlandse Koreanen.

woensdag in week 24 door het jaar


Uit de eerste brief van Paulus aan Timoteüs 3, 14-16

Paulus schrijft in het kort aan zijn naaste medewerker Timoteüs waarop het geloof van de Kerk berust. Het is op Christus die ons God heeft geopenbaard, die trouw is geweest aan de Geest en Gods menslievendheid heeft laten zien aan heel de wereld. Daarom heeft de Vader Hem verheerlijkt en blijft Hij verder voor ons zorgen.

Dierbare,
Hoewel ik hoop spoedig naar je toe te komen, schrijf ik je dit alles voor het geval ik mocht worden opgehouden. Dan weet je hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat wil zeggen de kerk van de levende God, fundament en pijler van de waarheid.
Ongetwijfeld is dit het grote mysterie van ons geloof: Hij is geopenbaard in een sterfelijk lichaam, in het gelijk gesteld door de Geest, is verschenen aan de engelen, verkondigd onder de volken, vond geloof in de wereld, is opgenomen in majesteit.

 

Psalm 111, 1-6

Refr.: Genadig en liefdevol is de Heer.

Ik wil de Heer loven met heel mijn hart
in de grote kring van oprechten.

Machtig zijn de werken van de Heer,
wie ze liefheeft, onderzoekt ze.

Zijn daden hebben glans en glorie,
zijn rechtvaardigheid houdt stand, voor altijd.

Hij stelde een gedenkdag in voor zijn wonderen,
genadig en liefdevol is de Heer.

Hij gaf voedsel aan wie Hem vrezen,
eeuwig gedenkt Hij zijn verbond.

Hij toonde zijn volk de kracht van zijn daden
en gaf hun het land van andere volken.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 7, 31-35

Johannes de Doper werd niet aanvaard omdat hij een ascetisch leven leidde; Christus werd niet aanvaard omdat Hij at en dronk. Sommige mensen gedroegen zich echt wel als grillige kinderen. Waren ze openhartig geweest, ze zouden de tekenen van God hebben onderkend, want de Wijsheid raakt het hart van de eenvoudigen.

Jezus sprak:
‘Waarmee zal Ik de mensen van deze generatie vergelijken, waarop lijken ze? Ze lijken op kinderen die op het marktplein zitten en elkaar toeroepen: “Toen we voor jullie op de fluit speelden, wilden jullie niet dansen, toen we een klaaglied zongen, wilden jullie niet treuren.”
Want Johannes de Doper is gekomen, hij eet geen brood en drinkt geen wijn, en jullie zeggen: “Hij is door een demon bezeten.” De Mensenzoon is gekomen, Hij eet en drinkt wel, en jullie zeggen: “Kijk, wat een veelvraat, wat een dronkaard, die vriend van tollenaars en zondaars.”
En toch is de Wijsheid door al haar kinderen in het gelijk gesteld.’

Van Woord naar leven

‘Ik wil de Heer loven met heel mijn hart’, lezen we vandaag in het eerste vers uit psalm 111.

De Heer lof brengen gebeurt heel dikwijls doorheen gezang, gebed, muziek, … Hoe mooi en waardevol is het via deze wegen God lof te betuigen. Op deze wijze God lof toezingen is zo verheven dat het misschien wel belangrijker is dan voortdurend dingen te vragen aan God.

Maar toch, zo denk ik, is er nog één zaak die nog verhevener is. En dat is namelijk te leven in zijn liefde, er te zijn in liefde, de dingen te doen in zijn liefde. Dat is het hoogste. Het is tevens de kern van ons bestaan, de zin van ons leven, onze roeping, onze stuwing, onze oorsprong, en ons doel dat ooit z’n voltooiing zal vinden in het eeuwig leven bij en in onze Drie-ene God.
Paulus beschrijft dit prachtig in zijn ‘Hooglied op de liefde’ in zijn eerste brief aan de Korintiërs 13, 1-13. Je moet de tekst maar eens nalezen. Werkelijk een hooglied op het meest verhevene dat er bestaat: de liefde.

Wel, vanuit het psalmvers dat ik hierboven aanhaalde, wil ik u uitnodigen God lof te brengen door uw leven, vandaag, op al die plekken waar je vandaag komt, naar alle mensen toe die je vandaag ontmoet, in al de dingen je tijdens deze dag doet; door alles te omhelzen met liefde, met de liefde van de Heer, en vanuit de liefde van de Heer. Ja, vanuit Hem die ons bewoont en bezielt. Als het kan: in blijheid. Niet als kartonnen dozen, maar als blijde en dankbare mensen die leven vanuit het Pasen van de Heer. Mensen dus die vreugde vinden in het beminnen van het leven, in het graag zien van de ander, in alles met liefde te doen.

En natuurlijk: laten we God ook loven doorheen gebed en zang.

Moge ons gebed én leven één grote lofzang zijn voor God: een levenslied van schone Liefde.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus, goede Broer,
moge uw Pasen ons tot deelgenoot maken van Gods vrede, opdat wij vanuit Hem de liefde zouden eren; zuiver en ten diepste. Moge wij liefhebben vanuit U, Gij door ons, en alzo God lof toezingen, altijd en overal.
Groeiend in U. Amen.