Lezingen van de dag – woensdag 22 juni 2016


Heilige (of feest) van de dag

Paulinus van Nola († 431)img-Saint-Paulinus-of-Nola1

Paulinus van Nola (ook de Barmhartige of de Genaderijke), Italië; schrijver & bisschop

Pontius Meropius Anicius Paulinus werd rond 353 in de Zuid-Franse stad Bordeaux geboren. Hij was een oom van Sint Melania de Jongere († 439; feest 31 december), huwde met een Spaanse vrouw, Theresia, erfde een vermogen aan grootgrondbezit en werd tot Romeins consul benoemd. Het was bisschop Delphinus van Bordeaux († 404; feest 24 december), die hem tot het christendom bracht. In diezelfde tijd stierf hun enig kind, een zoon: 390. Het echtpaar trok zich terug aan de Spaanse kant van de Pyreneeën. In 391 liet Paulinus zich dopen. Drie jaar later was hij al zo populair dat de bevolking van Barcelona hem dwong zich priester te laten wijden. Nu trok hij zich met zijn vrouw terug in het plaatsje Nola in de buurt van de Italiaanse stad Napels.

Vanaf dat moment leidde hij in de eenzaamheid een leven als kluizenaar. Intussen was hij met zijn vrouw Theresia overeengekomen, dat zij in onthouding zouden leven. Rond de gedachteniskapel van Sint Felix van Nola († ca 260; feest 14 januari) stichtte hij een kloostergemeenschapje. In 409 of 410 werd hij tot plaatselijke bisschop gekozen. Hij had veel zorg voor armen en hulpbehoevenden; ieder die een beroep op hem deed vond een open deur en open hart. Hierdoor verwierf hij de bijnaam ‘de Barmhartige’ of ‘de Genaderijke’. Intussen leidde zijn vrouw een soort retraitehuis, een tehuis voor mensen die zich voor kortere of langere tijd wilden terugtrekken om in het gebed God te zoeken.

Hij liet een kathedraal bouwen ter nagedachtenis aan zijn heilige voorganger Felix van Nola. Ook de vijfendertig ‘Carmina’ (Gedichten) die hij naliet, zijn voor een deel aan Felix gewijd.

Paulinus stond in contact met een aantal grote bisschoppen van zijn tijd, zoals Ambrosius van Milaan († 397; feest 4 april), Martinus van Tours († 397; feest 11 november) en Augustinus van Hippo († 430; feest 28 augustus).

Toen de Goten op hun veroveringstochten ook Nola onder de voet liepen, namen ze Paulinus gevangen. Hij was zelfs bereid zichzelf uit te leveren om zo de gevangen genomen zoon van een arme weduwe vrij te kopen. Twintig jaar later stierf hij, diep betreurd door zijn gelovigen.

Zijn relieken kwamen via overbrengingen naar Benevento en Rome in 1908 weer terug in Nola.

Hij is patroon van de Italiaanse stad Nola en de Duitse stad Regensburg; daarnaast van de molenaars.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, staf, tabberd), terwijl hij aalmoezen uitdeelt; met een gebroken keten (gaf zichzelf als losprijs voor de zoon van een arme weduwe); met een spade vanwege zijn bouwactiviteiten.

Bron: Heiligen.net

woensdag in week 12 door het jaarbijbel


Uit het tweede boek Koningen 22, 8-13 + 23, 1-3

Ten tijde van koning Jojakin wordt het boek van het Verbond opnieuw ontdekt. Onder leiding van de koning gaat men het weer lezen en opnieuw in praktijk brengen. Het is voor ons een aansporing de Schrift steeds opnieuw te ontdekken in zijn frisse betekenis.

De hogepriester Chilkia zei tegen hofschrijver Safan: ‘Ik heb hier in de tempel van de Heer een boekrol gevonden met de tekst van de wet.’
Safan nam het boek in ontvangst en las het.
Daarop ging hij terug naar de koning om verslag uit te brengen. Hij zei: ‘Uw dienaren hebben het zilver dat in de tempel bewaard wordt, te voorschijn gehaald en overhandigd aan de bouwmeesters die belast zijn met de herstelwerkzaamheden aan de tempel van de Heer.’
Vervolgens vertelde hij dat de priester Chilkia hem een boekrol had gegeven, en hij begon de koning eruit voor te lezen.
Bij het horen van de tekst van het wetboek scheurde de koning zijn kleren. Hij beval de priester Chilkia, Achikam, de zoon van Safan, Achbor, de zoon van Micha, de hofschrijver Safan en zijn persoonlijke dienaar Asaja: ‘Ga ter wille van mij en heel het volk van Juda de Heer raadplegen over de inhoud van de boekrol die we gevonden hebben, want het kan niet anders of de Heer is in hevige woede ontstoken omdat onze voorouders zich niet hebben gehouden aan wat er in dit boek staat en niet hebben gedaan wat ons is voorgeschreven.’
De koning ontbood de oudsten van Juda en Jeruzalem. Met alle inwoners van Juda en Jeruzalem, de priesters en de profeten, kortom, de hele bevolking, van hoog tot laag, begaf hij zich naar de tempel van de Heer. Daar las hij hun de hele tekst voor van het verbondsboek dat in de tempel was gevonden.
Staande op het podium bekrachtigde hij ten overstaan van de Heer het verbond. Hij zwoer dat hij de Heer zou volgen en zich geheel en al zou houden aan zijn geboden, voorschriften en bepalingen, om zo het verbond dat in deze boekrol was vastgelegd met hart en ziel na te leven.
Heel het volk sloot zich hierbij aan.

 

Psalm 119, 33 + 34 + 35 + 36 + 37 + 40

Refr.: Wijs mij, Heer, de weg van uw wetten.

Wijs mij, Heer, de weg van uw wetten,
dan volg ik die tot het einde toe.

Geef mij inzicht, en ik zal uw wet volgen, Drieeenheid_2
hem onderhouden met heel mijn hart.

Laat mij het pad gaan van uw geboden,
dat is mij het liefst.

Neig mijn hart naar uw richtlijnen
en niet naar winstbejag.

Houd mijn ogen af van wat leeg is,
laat mij uw wegen gaan, en leven.

Hoe verlang ik naar uw regels,
doe mij leven in uw gerechtigheid.


Uit het evangelie volgens Matteüs 7, 15-20

Woorden alleen zijn niet doorslaggevend om de echte profeten of de echte christenen te onderkennen. Wat is trouwens een woord ? Ook in onze tijd zijn de daden van mensen van zeer groot belang om hun geloofwaardigheid te laten blijken. Een zieke boom kan geen goede vruchten dragen.

Jezus zei tot zijn leerlingen:
‘Pas op voor valse profeten, die in schaapskleren op jullie afkomen maar eigenlijk roofzuchtige wolven zijn. Aan hun vruchten zul je hen herkennen.
Men plukt toch geen druiven van doornstruiken of vijgen van distels?
Zo draagt elke goede boom goede vruchten, maar een slechte boom draagt slechte vruchten.
Een goede boom kan geen slechte vruchten dragen, evenmin als een slechte boom goede vruchten dragen kan.
Elke boom die geen goede vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen.
Zo kunnen jullie hen dus aan hun vruchten herkennen.’

Van Woord naar leven

Vandaag zegt Jezus: ‘Elke goede boom draagt goede vruchten, maar een slechte boom draagt slechte vruchten.’

Klare taal. Maar wat zijn de vruchten van de goede boom ? Wat zijn de vruchten van hen die leven ‘in God ?

Weet dat het over zeer veel vruchten gaat. Ik zou met u vandaag willen nadenken over twee van die vruchten, namelijk over de ‘frisheid’ en de ‘vreugde’.

Frisheid… Hoe gaan wij om met onze naasten ? Hoe staan wij op de werkvloer ? Hoe beleven wij ons gebed ? Hoe dekken wij de tafel ? Enz… Doen we dit al blazend, zuchtend, onze onderlip net niet vertrappend, of doen we dit alles op een frisse manier; een wijze van zijn die haar oorsprong vindt in de opstanding van de Heer.
En ook al zijn we soms moe (want zo is het leven), toch kunnen we ondanks onze vermoeidheid op een zekere manier ‘fris’ in het leven staan. Het maakt ons werk, ons gebed, onze diensten aan anderen, zo anders. Begrijpe wie begrijpe kan…

En dan de vreugde… Bekijk jezelf eens in de spiegel. Zien we een ontspannen tevreden gezicht, of zien we een gezicht dat meer iets heeft van een kartonnen doos, zonder lach of blos, maar grauw en onveranderlijk.
Oh laat ons vreugdevolle mensen zijn, dankbaar om Gods bestaan, om zijn aanwezigheid, om alles wat Hij geeft, om zijn liefde voor ieder van ons, om zijn uitnodiging, om het schenken van zijn Zoon. Laat ons de vreugde van het evangelie zijn; een vreugde die haar wortels vindt in God zelf.

Wie fris en vreugdevol in het leven staat, maakt het leven van anderen zoveel aangenamer. Echt waar. Je zult dat ook al wel ervaren hebben in mindere dagen waar anderen u tegemoet komen op een frisse, ontspannende en vrede-volle manier. Dat doet toch deugd ? Niet ?

Maar… Laten we hierin spontaan zijn. Want er zijn ook dagen dat er geen frisheid is, dat er geen vreugde is, en daar kunnen redenen voor zijn. Maar laten we erover waken dat dit geen constante is.
Wie dagelijks bidt, wie God werkelijk ontmoet (in het licht én in de donkerte – ja ook in de donkerte; wantrouw hen die zeggen dat God enkel een licht-beleving is !!), zal ervaren dat God in de diepte een bron van vreugde is. Het gaat hier niet over een oppervlakkige of platte blijheid maar het gaat hier over een diepe vreugde geworteld in de Drie-ene God, doorheen het kruis en de opstanding van Jezus. Met andere woorden: geworteld in de liefde.

Laat ons leven in de Heer, opdat we zijn vruchten mogen zijn.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer,Anna_30D
moge de frisheid, de eenvoud en de vreugde van het evangelie ons eigen worden. Moge ons leven een voortdurend innerlijke gebed zijn van dankbaarheid en overgave. Moge uw kruis, Jezus, daarbij onze kracht zijn, om ten diepste deelgenoot te worden van uw opstanding; uw Pasen voor allen.
Tot in lengte van dagen. Amen.