Lezingen van de dag – woensdag 23 mei 2018


Heilige (of feest) van de dag

Didier van Langres († ca 407)

Didier (ook Desery, Désir, Désiré, Diery, Dizier of Drezery) van Langres, Frankrijk; bisschop & martelaar

De legende plaatst hem in 253, maar het is waarschijnlijker dat wij zijn leven tegen het eind van de vierde en aan het begin de vijfde eeuw moeten plaatsen.

Toen de heilige bisschop van Langres, Sint Justus, die destijds de eerste bisschop van de stad, Sint Senator was opgevolgd, een plaatsvervanger nodig had, verzamelden zich alle gelovigen in de toenmalige kerk, toegewijd aan Johannes de Doper. De hemel gaf te kennen dat ze op zoek moesten gaan naar een zekere Didier of Dizier. Maar geen van de aanwezigen kende iemand van die naam. Daarom trokken er een aantal pelgrims naar Rome om de paus om raad te vragen. Op de terugweg kwamen ze door het plaatsje Bavari in de buurt van Genua. Daar ontmoetten ze een boer, die juist bezig was een kar over zijn land voort te trekken. Ze hoorden, dat hij Desiderius heette. Ze riepen hem bij zich en hielden hem nauwlettend in de gaten. Groot was hun verbazing, toen ze zagen hoe de stok waarvan hij zich bediend had en die hij even in de grond had gezet, plotseling in blad en in bloei kwam te staan. Dat was het teken waarop ze gewacht hadden: hij was hun nieuwe bisschop.

Didier wijs een ijverig en liefdevol bisschop. Hij verkondigde het evangelie. Tijdens de invallen van Vandalen werd hij gedood, toen hij probeerde voor zijn mensen op te komen.

Behalve in Frankrijk wordt Didier op vele plaatsen in Italië vereerd: zo bv. in Milaan en Tortona.

Hij is patroon van Castelnovo.

woensdag in week 7 door het jaar


Uit de brief van Jakobus 4, 13-17

Wat brengt de dag van morgen ?

Broeders en zusters,
iets voor u die zegt: ‘Vandaag of morgen gaan wij naar die en die stad. Daar blijven we een jaar, we zullen er handeldrijven en geld verdienen.’
U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.
U zou moeten zeggen: ‘Als de Heer het wil, zijn we dan in leven en zullen we dit of dat doen.’
Maar u slaat een hoge toon aan en bent daar nog trots op ook. Dat soort trots is volkomen ongepast.
Als iemand weet hoe het hoort maar er niet naar handelt, dan zondigt hij.

 

Psalm 49, 2 + 3 + 6 + 7 + 8 + 9 + 10 + 11

Refr.: Zalig de armen van geest.

Hoor, alle volken,
luister, bewoners van de wereld,
mensen, kinderen van Adam,
rijk en arm, iedereen.

Waarom zou ik vrezen in slechte tijden,
als ik door uitbuiters word omringd,
die vertrouwen op hun vermogen
en pronken met hun rijkdom ?

Geen mens kan een ander vrijkopen,
wat God vraagt voor een leven, is niet te betalen.
De prijs van het leven is te hoog,
in eeuwigheid niet op te brengen.

Onmogelijk dat iemand voor altijd zou leven,
de kuil van het graf nooit zou zien.
Dit zien we: wijze mensen sterven,
maar ook dommen en dwazen vergaan
en laten hun vermogen achter.

 

Uit het evangelie volgens Marcus 9, 38-40

Wie door de Geest geïnspireerd leeft, is een ware leerling van Christus. Zelfs al zou hij het niet beseffen. Geen enkel mens of groep kan zich het recht aanmatigen eigenaar te zijn van deze Geest. Het is de Heer die de Geest verleent, en niemand anders.

Johannes zei tegen Jezus: ‘Meester, we hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdreef en we hebben geprobeerd hem dat te beletten omdat hij zich niet bij ons wilde aansluiten.’
Jezus zei: ‘Belet het hem niet. Want iemand die een wonder verricht in mijn naam kan onmogelijk het volgende moment kwaad van mij spreken. Wie niet tegen ons is, is voor ons.’

Van Woord naar leven

In de brief van Jakobus lezen we vandaag: ‘U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.’

Zelf werk ik in een Woon- en Zorgcentrum en beroepshalve word ik met grote regelmaat geconfronteerd met het menselijk sterven. Honderden mensen heb ik in al die jaren weten gaan. En het is raar, maar elke mens sterft anders. Ik heb er al in diepe vrede zien sterven, bewust zijnde dat ze hierboven goed gaan ontvangen worden. Ik heb er ook al zien vechten, mensen die hun leven niet willen achterlaten en daardoor in onrust sterven. Velen heb ik ongelukkig weten sterven, omdat er scheefgetrokken relaties in hun leven niet meer hersteld waren terwijl ze dat eigenlijk wel wilden, maar de mogelijkheid of de tijd was er niet meer. Enz…

We zijn damp, zeg Jakobus, die heel even verschijnt en weer verdwijnt. Da’s waar. Ons leven is, in vergelijking met wat ons te wachten staat – het eeuwig leven – van relatief korte duur. Zeventig jaar, of als we heel sterk zijn tachtig, zingt de psalmist. Tegenwoordig mogen we daar zo’n tien jaar bij doen.

Vraag is:
met wat zijn we bezig in ons leven ?
Waarvoor leven we ?
Van waaruit leven we ?
Wat doen we met onze talenten en gaven ?
Hoe gaan we om met de mensen ons gegeven ?
Mag Jezus ons leven zijn, tot in de diepste vezels van ons bestaan ?

Moge het evangelie onze wegwijzer zijn in het zoeken naar antwoorden op deze en andere levensvragen. De evangelies bieden ons immers een weg die leidt naar een zinvol bestaan: naar een leven voor God, om vanuit Hem ieder welkom te heten die Hij ons geeft, en dit met de liefde waarmee Hij in Jezus ieder van ons bewoont.

Laten we God en medemens vandaag bijzonder beminnen. Deze dag kan, zoals elke dag, onze laatste dag zijn.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer God,
in U leven wij, worden wij, zijn wij. Neem ons op in het leven van uw Zoon, opdat elke dag van ons leven de naam ‘Vrede’ zou dragen, ‘gerechtigheid’, ‘liefde’, ‘broederschap’.
Oh God, gij de altijd Grotere, levende Liefde.
Amen.