Lezingen van de dag – woensdag 26 aug. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Elisabeth Bichier des Ages († 1838)220px-Jeanne-Élisabeth_Bichier_des_Ages

La Puye bij Poitiers, Frankrijk; stichteres

Zij werd in 1773 uit adellijke ouders geboren op kasteel Ages in de buurt van de Franse stad Bourges. Ze was zestien, toen de Franse Revolutie uitbrak en negentien toen haar vader stierf. Omdat haar moeder ziekelijk was, zag zij zich genoodzaakt op eigen houtje te vechten voor het behoud van het familiegoed tegen de krachten van de Revolutie.

Misschien juist omdat de Revolutie zich uitdrukkelijk keerde tegen de kerk, voelde zij zich geroepen om ook daar pal te staan voor de geloofsschat die aan de Kerk was toevertrouwd. Zijzelf voelde zich aangetrokken tot een kloosterleven bij de trappistinnen. Maar een ontmoeting met pater André Fournet († 1834; feest 13 mei) gaf een beslissende wending aan haar leven. Hij liet haar zien, dat mensen zoals zij nu het hardste nodig waren op het platteland. De Revolutie had immers ontzettend huisgehouden: ontelbare geestelijken, religieuzen en leken-gelovigen waren verbannen, gevlucht, gedood of ontrouw geworden aan hun roeping. Er moest aan wederopbouw gedaan worden; onderwijs, ziekenverpleging en armenzorg waren bitter hard nodig.

Met behulp van Pater André stichtte zij de Congregatie van het Heilig Kruis; het moederhuis was het familiedomein. In 1820 zag zij zich genoodzaakt te verhuizen naar La Puye ten oosten van Poitiers, omdat zich intussen meer dan zestig mede-zusters rond haar hadden verzameld. En dat, terwijl zij een uiterst strenge selectie toepaste. Zij weigerde alle vrouwen, bij wie het volgens haar ontbrak aan energie of bij wie toewijding alleen maar betekende toewijding aan zichzelf. Haar congregatie verspreidde zich over heel Frankrijk tot in Baskenland toe, waar zij hulp kreeg van Pater Michel Garicoïts († 1863; feest 14 mei). Later zouden haar zusters bekend worden onder de naam ‘Dochters van Sint Andreas’, een eerbeton aan Pater André Fournet. Ze stierf na een jaar van ernstige ziekte.

In 1947 werd ze door paus Pius XII zalig verklaard.

WOENSDAG IN WEEK 21 DOOR HET JAAR


Uit de eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen 2, 9-13

Paulus beschrijft nog verder zijn dienstbetoon aan de Tessalonicenzen. Hij was nooit anderen tot last. Als een vader heeft hij ieder van hen vermaand en aangemoedigd. Daarom is hij zo blij dat de Tessalonicenzen in hem de gezondene van de Heer hebben herkend.

U herinnert u, broeders en zusters, hoe we ons hebben ingezet en ingespannen, hoe we dag en nacht hebben gewerkt om niemand van u tot last te zijn. Op die manier hebben we u het evangelie van God verkondigd. U kunt getuigen, en God zelf, hoe toegewijd, hoe oprecht en zuiver we bij u, die tot geloof gekomen bent, hebben geleefd. U weet dat we voor ieder van u waren als een vader voor zijn kinderen. We hebben u aangespoord en bemoedigd en u op het hart gedrukt zo te leven dat u God eer bewijst. Hij roept u tot zijn koninkrijk en luister. Wij danken God dan ook onophoudelijk dat u zijn woord, dat u van ons ontvangen hebt, niet hebt aangenomen als een boodschap van mensen, maar als wat het werkelijk is: als het woord van God dat ook werkzaam is in u, die gelooft.

 

Psalm 139, 7-12

Refr.: Heer, met al mijn wegen bent U vertrouwd.

Heer, hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,
hoe aan uw blikken ontkomen ? Drieeenheid_2
Klom ik op naar de hemel – U tref ik daar aan,
lag ik neer in het dodenrijk – U bent daar.

Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad,
al ging ik wonen voorbij de verste zee,
ook daar zou uw hand mij leiden,
zou uw rechterhand mij vasthouden.

Al zei ik: ‘Laat het duister mij opslokken,
het licht om mij heen veranderen in nacht,’
ook dan zou het duister voor u niet donker zijn;
de nacht zou oplichten als de dag,
het duister helder zijn als het licht.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 23, 27-32

Jezus eindigt zijn verwensingen aan de Farizeeën. Hij vergelijkt hen met opgesmukte graven die vanbinnen vol zitten met huichelarij en ongerechtigheid. De Farizeeën vergelijken zich met de oude profeten, terwijl ze van het geslacht waren dat de profeten heeft uitgemoord.

Jezus sprak:
‘Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, jullie lijken op witgepleisterde graven, die er vanbuiten wel fraai uitzien, maar vol liggen met doodsbeenderen en andere onreinheden. Zo lijken ook jullie voor de mensen uiterlijk op rechtvaardigen, terwijl jullie innerlijk vol huichelarij en wetsverachting zijn.
Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, jullie bouwen grafmonumenten voor de profeten en versieren de graven van de rechtvaardigen, en jullie zeggen: “Als wij geleefd hadden in de tijd van onze voorouders, zouden wij ons niet zoals zij schuldig hebben gemaakt aan de moord op de profeten.” Daarmee erkennen jullie zelf dat jullie kinderen zijn van hen die de profeten vermoord hebben. Maak de maat van jullie voorouders dan maar vol!’

Van Woord naar leven

‘Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, jullie lijken op witgepleisterde graven, die er vanbuiten wel fraai uitzien, maar vol liggen met doodsbeenderen en andere onreinheden. Zo lijken ook jullie voor de mensen uiterlijk op rechtvaardigen, terwijl jullie innerlijk vol huichelarij en wetsverachting zijn.’

De schriftgeleerden en Farizeeën, maar ook al de anderen die in hun spoor volgen, wij ook soms, zijn experts in camouflagetechnieken. De zorg om de schone schijn te redden, om de ware realiteit te verbergen, maakt mensen buitenmate vindingrijk.

Als formalisme het in ons leven dreigt te halen op oprechtheid, als uiterlijke vroomheid veraf staat van innerlijke bewogenheid, als geloof en leven, woorden en werken, niet meer overeen komen, dan opent het witgekalkte graf dicht bij ons zijn gapende muil.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer,403376
geef dat wanneer wij in de spiegel zien,
U zouden zien.
Neem alle schijnheiligheid van ons weg.
en maak ons tot zuivere instrumenten
van uw Liefde.
Alle dagen van ons leven.
Amen.