Lezingen van de dag – woensdag 28 december 2016


Heilige (of feest) van de dag

Onschuldige kinderenunnamed

feest

Van de wijzen uit het oosten (feest 6 januari) hoorde koning Herodes dat er een koningskind geboren zou zijn in zijn land. Uit angst voor zijn positie liet hij alle jongetjes van onder de twee jaar in Bethlehem en omgeving vermoorden:

‘Zodra Herodes bemerkte, dat hij door de Wijzen om de tuin geleid was, ontstak hij in hevige toorn; hij zond zijn mannen uit en liet in Bethlehem en heel het gebied daarvan al de jongens vermoorden van twee jaar en jonger, in overeenstemming met de tijd waarnaar hij de Wijzen nauwkeurig had gevraagd. Toen ging in vervulling het woord dat door de profeet Jeremia gesproken was: “Een klacht werd in Rama gehoord, geween en luid gejammer: Rachel, wenend om haar kinderen, wil niet getroost worden, omdat zij niet meer zijn”.’
[Matteus 02,16-18]

Sinds de 5e eeuw hebben de christenen de omgebrachte jongetjes van Bethlehem als de eerste martelaren beschouwd; zij werden immers gedood omwille van Christus.

Het feest wordt genoemd Onnozele Kinderen; ‘onnozel’ in de betekenis van ‘onschuldig’, ‘nog niet tot de jaren van het verstand gekomen’. Zij worden vereerd als beschermheiligen van kinderen en meer in het bijzonder van kinderen in gevaar, en daarom ook van vondelingen; ook van misdienaars en koorknapen, die zo vaak als toonbeeld van ‘onschuld’ worden voorgesteld; ook van scholieren; alsmede van kerkbesturen. Hun voorspraak wordt ingeroepen tegen eerzucht en jaloezie.

Onschuldige kinderenbijbel

feest


Iedereen, hoe hard of hoe ongevoelig hij zich ook voordoet wordt in het diepst van zijn hart geraakt bij een zinloze moordpartij op onmondige kinderen. Het is een gruwelijk beeld van een goddeloze wereld. Jezus is nauwelijks enkele dagen oud, als hoogmoed en egoïsme Hem tot een vluchtelingenbestaan dwingen. In geloof weten wij echter dat dit geen definitieve toestand kan zijn. Want onschuldig en goddelijk bloed zal voor ons alles ten goede keren.


Uit de eerste brief van Johannes 1, 5 – 2,2

Het bloed van Jezus Christus reinigt ons van elke zonde.

Vrienden,
dit is wat wij Jezus hebben horen verkondigen en wat we u verkondigen: God is licht, er is in Hem geen spoor van duisternis.
Als we zeggen dat we met Hem verbonden zijn terwijl we onze weg in het duister gaan, liegen we en leven we niet volgens de waarheid.
Maar gaan we onze weg in het licht, zoals Hijzelf in het licht is, dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde.
Als we zeggen dat we de zonde niet kennen, misleiden we onszelf en is de waarheid niet in ons. Belijden we onze zonden, dan zal Hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad.
Als we zeggen dat we nooit gezondigd hebben, maken we Hem tot een leugenaar en is zijn woord niet in ons.
Kinderen, ik schrijf u dit opdat u niet zondigt. Mocht een van u echter toch zondigen, dan hebben wij een pleitbezorger bij de Vader: Jezus Christus, de rechtvaardige. Hij is het die verzoening brengt voor onze zonden, en niet alleen voor die van ons, maar voor de zonden van de hele wereld.

 

Psalm 124, 2 + 3 + 4 + 5 + 7b + 8

Refr.: Onze hulp is de naam van de Heer.

Was de Heer niet voor ons geweest 13680859_1201252486575980_541023263396355012_n
toen de mensen zich tegen ons keerden,
ze hadden ons levend verslonden,
zo hevig was hun woede.

Dan had het water ons meegesleurd,
de stroom ons overspoeld,
wij zouden zijn overspoeld
door het ziedende water.

Het net is gescheurd en wij,
wij zijn ontkomen.
Onze hulp is de naam van de Heer
die hemel en aarde gemaakt heeft.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 2, 13-18

Herodes liet in Bethlehem al de jongens vermoorden.

Na het vertrek van de magiërs, verscheen er aan Jozef in een droom een engel van de Heer. Hij zei: ‘Sta op en vlucht met het kind en zijn moeder naar Egypte. Blijf daar tot ik je weer roep, want Herodes is naar het kind op zoek en wil het ombrengen.’
Jozef stond op en week nog diezelfde nacht met het kind en zijn moeder uit naar Egypte. Daar bleef hij tot de dood van Herodes, en zo ging in vervulling wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd: ‘Uit Egypte heb Ik mijn zoon geroepen.’
Toen Herodes begreep dat hij door de magiërs misleid was, werd hij verschrikkelijk kwaad, en afgaande op het tijdstip dat hij van de magiërs had gehoord, gaf hij opdracht om in Betlehem en de wijde omgeving alle jongetjes van twee jaar en jonger om te brengen.
Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jeremia: ‘Er klonk een stem in Rama, luid wenend en klagend. Rachel beweende haar kinderen en wilde niet worden getroost, want ze zijn er niet meer.’

Van Woord naar leven

Kerstmis, de kersttijd, is een tijd van vrede, blijdschap en dankbaarheid. Vandaag, midden in die kersttijd, gaat er het nochtans minder vreugdevol aan toe: we moeten het namelijk hebben over onschuldige kinderen die in naam van wereldse tirannie worden afgeslacht. Vreselijk !!

Het is goed om stil te staan bij deze historische gebeurtenis. Dit gegeven is namelijk ook evangelie. Het gaat hier over vergoten onschuldig bloed, een voorafbeelding van wat er binnen een kleine dertig jaar staat te gebeuren op Calvarie. Het zijn de eerste martelaren nog voor hun Heer zelf als martelaar zal lijden en sterven op een kruis.

Het is een gebeuren van lang gelede, maar laten we toch ook eens kijken naar ons eigen hart. Is daar iets te bespeuren van een soortgelijke tirannie … En dan gaat het er niet om of we kindermoordenaars zouden zijn (laat ons hopen dat niemand dat van ons is), maar dan gaat het om het niet kunnen verdragen dat God met iets bezig is, dat Hij werkzaam is rondom ons of zelfs in ons. Want we belijden wel dat we Gods wil beminnen boven alles, dat we bereid zijn in Gods wil te staan, maar als het erop aan komt laten we dat niet altijd gebeuren, en zeggen soms eerder ‘nee’ dan ‘ja’. En zoals het ‘ja’ zijn vruchten kent, kent ook het ‘nee’ zijn vruchten of zijn gevolgen. Doorheen ons nee-woord schaden we dan de liefde, en doen we niet wat mogelijk zou zijn, en geven we anderen niet waar ze recht op hebben, namelijk liefde.

We kennen allemaal het zesde gebod: ‘Gij zult niet doden’. Dat mogen we letterlijk lezen. Maar het gaat veel verder dan de letterlijke betekenis. Wanneer wij niet liefhebben waar we kunnen liefhebben zijn we in de diepte ‘dodend’ bezig, want we doden de mogelijkheid om lief te hebben. En da’s zonde.
Emmanuel Levinas (Frans-joods filosoof, † 1995) spreekt over ‘het gelaat van de ander’. Kijk naar de ander – en dat mag je gerust lettelijk nemen – en je zult in hem een uitnodiging zien om lief te hebben. In de ander zul je de Ander ontmoeten die je uitnodigt. De ander, de Ander, is de bedelaar naar liefde. Niet ingaan op deze uitnodiging is het zesde gebod overtreden, zo stelt Levinas. Want je doodt de mogelijkheid tot liefhebben.

Laat ons de tirannie van het kwaad het zwijgen opleggen, en laten we ons te ruste leggen in Gods hart; wij in het zijne, Hij in het onze. Moge dit huwelijk ons leven tot een feest maken waar de liefde ononderbroken bezongen wordt, doorheen al ons doen en laten.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,imagesfm6gjm39
geef dat niet wereldse tirannie ons mag leiden, maar enkel uw levende Liefde in ons. Maak ons zacht en moedig opdat we als zachtmoedigen het leven mogen dienen, tot groei van onszelf en de hele mensengemeenschap. Amen.