Lezingen van de dag – woensdag 8 november 2017


Heilige (of feest) van de dag

Johannes Duns Scotus († 1308)

Johannes Duns Scotus ofm, Keulen, Duitsland; theoloog

Hij werd in 1266 geboren uit Ierse ouders die zich in het Schotse Littledean hadden gevestigd. Tegenwoordig heet zijn geboorteplaats Duns. Zijn opleiding kreeg hij bij zijn oom Elias Duns die franciscaan was in Dumfries. John werd op Sint Patricksdag 17 maart 1291 tot priester gewijd. Alles bijeen studeerde hij acht jaar theologie aan de universiteiten van Parijs en Oxford. Daarna werd hijzelf docent eerst aan de universiteit van Cambridge en vervolgens aan de Sorbonne in Parijs.
In 1306 werd hij door de paus afgevaardigd naar het theologendispuut in Parijs om er de leer te verdedigen van Maria’s Onbevlekte Ontvangenis.
De overlevering weet te vertellen dat hij op weg naar het dispuut dat hij glansrijk zou winnen, voor een marmeren Mariabeeld in de zaal van het dispuut neerknielde en ten aanhoren van alle aanwezigen bad: “Verleen mij, Heilige Maagd, de waardigheid u de juiste lof te brengen. Maak me sterk tegenover uw vijanden.” Volgens de aanwezigen zou het beeld van Maria lichtjes met het hoofd hebben geknikt. Dat wonderdadige Mariabeeld is eeuwenlang daarna nog vereerd.
In 1307 werd hij naar Keulen gestuurd. Daar stierf hij in het jaar daarop. Hij ligt er begraven in de Minoritenkirche tot op de dag vandaag.

Hij wordt aangeduid met de titel ‘doctor subtilis’ (= ‘fijnzinnig docent’).
In 1619 werden zijn relieken plechtig overgebracht naar de minorietenkerk in Keulen. Daar werden ze in oktober 1980 nog met een bezoek vereerd door paus Johannes Paulus II († 2004), zoals bekend zelf een groot Maria-vereerder.
Onlangs werden er in het zomerverblijf van de paus, Castelgandolfo, twee schilderijen ontdekt, die klaarblijkelijk zijn vervaardigd ter gelegenheid van de overbrenging van zijn relieken in 1619: op het ene doek zien we Maria met kind met rechts Sint Franciscus en Johannes Duns Scotus en links Sint Patrick; op het andere, van de hand van de Vlaamse schilder Van Heche, is de overbrenging afgebeeld van zijn relieken naar de franciscaner kerk in Keulen.

woensdag in week 31 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 13, 8-10

De wet vindt zijn vervulling in de liefde.

Broeders en zusters,
wees elkaar niets schuldig, behalve liefde, want wie de ander liefheeft, heeft de gehele wet vervuld.
Want: ‘Pleeg geen overspel, pleeg geen moord, steel niet, zet uw zinnen niet op wat van een ander is’; deze en alle andere geboden worden samengevat in deze ene uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’
De liefde berokkent uw naaste geen kwaad, dus de wet vindt zijn vervulling in de liefde.

 

Psalm 112, 1 + 2 + 4 + 5 + 9

Refr.: Goed gaat het wie genadig is en vrijgevig.

Gelukkig de mens met ontzag voor de Heer,
en met liefde voor zijn geboden.

Zijn nageslacht geniet aanzien in het hele land,
de oprechten worden gezegend.

Hij straalt voor de oprechten als licht in het duister,
genadig, liefdevol en rechtvaardig.

Goed gaat het wie genadig is en vrijgevig,
wie zijn zaken eerlijk behartigt.

Gul deelt hij uit aan de armen,
zijn rechtvaardigheid houdt stand, voor altijd,
hij zal stijgen in aanzien en eer.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 14, 25-33

Christus navolgen betekent niet lichtzinnig te werk gaan en je vrij maken van alle wereldse banden.

Grote mensenmenigten trokken met Jezus mee. Hij wendde zich tot hen en zei:
‘Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn. Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn.
Want wie van jullie die een toren wil bouwen gaat niet eerst de kosten berekenen, om te zien of hij wel genoeg heeft voor de bouw? Als hij het fundament gelegd heeft maar de bouw niet kan voltooien, zal iedereen die dat ziet hem uitlachen en zeggen: “Die man begon te bouwen, maar het karwei afmaken kon hij niet.” En welke koning die erop uittrekt om met een andere koning oorlog te voeren, zal niet eerst bij zichzelf te rade gaan of hij wel met tienduizend man kan optrekken tegen iemand die met twintigduizend man tegen hem oprukt? Als hij dat niet kan, stuurt hij eerst, wanneer de troepen nog ver van elkaar verwijderd zijn, een gezant om naar de voorwaarden voor vrede te vragen.
Zo geldt ook voor jullie: wie geen afstand doet van al zijn bezittingen, kan mijn leerling niet zijn.’

Van Woord naar leven

Vandaag een oproep tot onthechting. Onthechting waarvoor ?
Wel, om een ware volgeling van Jezus te kunnen  zijn.

Een volgeling zoals hier bedoeld is geen meeloper, ook geen naloper. Het is iemand die zijn hele zijn wilt schenken aan Jezus, opdat Jezus het hart van zijn bestaan zou worden. Wie volgeling van Jezus wilt zijn zal zich moeten onthechten van al die dingen die een belemmering vormen om zich op deze wijze te schenken aan de Heer.

Onthechten mogen we echter niet zien als een prestatie puur van de mens, een soort persoonlijke stunt om zo hoog mogelijk bij Jezus te scoren. Nee, dan zouden we fout bezig zijn. Jezus zélf is de ziel van de ware onthechting. Hij legt in ons zijn liefde opdat wij vanuit zijn liefde zouden groeien in de onthechting die nodig is om ‘in Hem’ te kunnen leven.

Dagelijks gebed, niet volgepropt met woorden, maar met voldoende stilte die ons in staat stelt ons te kunnen schenken aan de Heer, zal ons doen groeien in de onthechting, waar – zoals gezegd – Hij de ziel van is.

Jezus vraagt om vader, moeder, echtgenoot, kinderen, zelfs je eigen leven achter te laten. Daarmee wil Hij niet zeggen dat deze mensen, en ook je eigen leven, niet belangrijk zouden zijn. Hij vraagt om hen te benaderen vanuit je keuze voor Hem. En je zult misschien merken dat je deze mensen, en ook je eigen leven, dan op een heel nieuwe wijze zult gaan beminnen: niet vanuit jezelf, maar vanuit Jezus die in je woont. En dat is wezenlijk anders.

En ja, dan moeten we spreken over kruis, zoals Jezus dat doet vandaag: ‘Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn.’ Het kruis is het teken bij uitstek van een totaal gegeven liefde. En dat is wat Jezus vraagt. Da’s geen klein bier, integendeel. Da’s een levensopdracht, van dag op dag, met vallen en weer opstaan.

Laten we nooit vergeten dat we op deze weg er niet alleen voor staan. Jezus is met ons, als Heer en Broer. En telkens als we vallen zal Hij ons in zijn barmhartigheid weer optillen.
Hij die zelf deze weg tot het uiterste is gegaan, zal ons de moed en de kracht geven Hem daarin te volgen. Hij zal deze weg in ons opnieuw gaan, ons opnemend in zijn ja-woord tot de Vader, ten bate van Kerk en wereld.

Laten we volgelingen zijn, worden, van de Heer.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
kom met uw heilige Geest
en maak ons arm, leeg en vrij;
beschikbaar voor U.
Beziel ons denken en willen,
ons doen en laten.
Geef dat wij ons helmaal
mogen toevertrouwen
aan uw tegenwoordigheid in ons.
Kom heilige Geest.
Amen.