Lezingen van de dag – zaterdag 12 dec. 2015


Heilige (of feest) van de dag

Corentin van Quimper (+ ca 490)220px-Saint_Corentin

Corentin (ook Chorentinus, Courentius, Cowrentin, Cury, Kaou, Kaour, Kaourentin, Kaourintin, Tin, Tina, Tinaig) van Quimper, Bretagne; bisschop; † ca 490

We horen voor het eerst van hem, wanneer hij als kluizenaar leeft in de buurt van het Bretonse plaatsje Plomodiern. Later werd hij bisschop van Quimper. Daarmee behoort hij met Sint Brieuc van St-Brieuc, Sint Samson van Dol, Sint Malo van St-Malo, Sint Paternus van Vannes, Sint Pol van Léon en Sint Tudwal van Tréquier, tot de zeven stichter-bisschoppen van Bretagne.

In zijn kluizenaarscel dronk Corentin water uit een nabijgelegen bron. Nu zond God hem in die bron een vis die zich elke morgen bij de heilige man kwam aandienen. Deze nam hem dan uit het water, sneed er een stuk af voor zijn levensonderhoud en wierp hem weer terug. Onmiddellijk bleek het dier dan weer in puike conditie te zijn, zonder ook maar het geringste spoor van een kwetsuur of litteken. Zo ging dat elke ochtend.
Eens was de koning, Gradlon, op jacht in de bossen van dat gebied. Hij raakte de weg kwijt en belandde tenslotte met een gedeelte van zijn mannen bij de kluizenaarswoning. Zij hadden honger en vroegen of Corentin iets voor ze eten te had. Corentin stapte naar zijn bron waar het visje zich prompt kwam aandienen. Hij sneed een stuk van de rug af en gaf dat aan de chef-kok van de koning. De keukenmeester begon te bulderen van het lachen en grapte tegen de heilige man dat zelfs het honderdvoudige hiervan nog niet genoeg zou zijn voor het gevolg van de koning. Maar omdat er niks anders was, nam hij het stuk vis toch maar aan. Het vreemde was dat het zich almaar vermeerderde, zodat de koning en het hele gezelschap konden eten tot zij verzadigd waren.
Die vis wilde koning Gradlon wel eens met eigen ogen zien. Dat kon. Er was geen verwonding of litteken aan te bekennen! Op deze manier werd de vis een beroemdheid in het hele land en Corentin maakte hiermee zo’n grote indruk dat de koning hem het hele bos ten geschenke gaf.
Nu was er een onverlaat die ook een stuk van de vis kwam afsnijden, alleen maar om te zien of het er weer vanzelf aan zou komen. Maar thans verdween de wonde niet totdat Corentin kwam om er zijn zegen over te geven. Hij ried bovendien het visje aan om zich beter verborgen te houden teneinde zulke aanslagen voortaan te vermijden.

In Bretagne wordt hij vereerd als een van de Zeven Heiligen van Bretagne. Ook in Cornwall leeft de herinnering aan hem voort. In Quimper worden op zijn feestdag gewijde koekjes aangeboden.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, mijter, staf); met een vis.

ZATERDAG IN DE 2e WEEK VAN DE ADVENT


Uit het boek Wijsheid van Jezus Sirach 48, 1-4 + 9-11

Rond de persoon van de profeet Elia ontstonden heel wat verhalen. Hij liet een verterend vuur uit de hemel neerdalen ten tijde van koningin Jezabel. In een wervelstorm van vuur werd hij opgenomen in de wolken, op een wagen met vurige paarden. Hij zou er bij zijn als de beloofde Messias zou komen. Voor Jezus’ tijdgenoten bleef hij een raadsel.

Toen kwam Elia, een profeet als een vuur, zijn profetieën brandden als een fakkel. Hij bracht hongersnood over het volk, door zijn inzet voor de Heer maakte hij het klein in aantal. Op bevel van de Heer hield hij de regen tegen en liet hij driemaal vuur uit de hemel komen.
Hoezeer werd u geroemd, Elia, om uw wonderdaden, wie kan zich in roem met u vergelijken?
U werd opgenomen in een wervelwind van vuur, in een wagen met vurige paarden. Over u staat geschreven dat u klaarstaat voor de vastgestelde tijd, om de toorn te stillen vóór hij razernij wordt, de ouders te verzoenen met de kinderen, de stammen van Jakob te herstellen.
Gelukkig zijn zij die u gezien hebben en in liefde zijn gestorven; ook wij zullen zeker leven.

 

Psalm 80, 2 + 3 + 15 + 16

Refr.: God, leg uw hand op uw beschermeling.Drieeenheid_2

Hoor ons, herder van Israël,
die Jozef leidt als een kudde.
U die troont op de cherubs, verschijn in luister
aan Efraïm, Benjamin en Manasse.
Laat uw kracht ontwaken, kom, en red ons.

God van de hemelse machten, keer U tot ons,
kijk neer uit de hemel en zie,
bekommer U om deze wijnstok.
Leg uw hand op uw beschermeling,
het mensenkind dat U hebt grootgebracht.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 17, 10-13

Voor de leerlingen is de situatie niet duidelijk. Als Jezus van Nazaret de Mensenzoon is, wie is dan Elia? Hij moest dus al gekomen zijn. Johannes de Doper is de verwachte Elia. Hij onderging het lot van elke profeet. Ook de Mensenzoon zal moeten lijden.

De leerlingen vroegen Jezus: ‘Waarom zeggen de schriftgeleerden toch dat Elia eerst moet komen?’
Hij antwoordde: ‘Elia zou inderdaad komen en alles herstellen. Maar Ik zeg jullie dat Elia al gekomen is, ze hebben hem alleen niet herkend, en ze hebben met hem gedaan wat ze wilden. Zo zal ook de Mensenzoon door hun toedoen moeten lijden.’
Toen begrepen de leerlingen dat Hij op Johannes de Doper doelde.

Van Woord naar leven

Elia was de profeet die alles in zich droeg wat mensen zich maar bij een profeet konden denken: hij was als een fakkel, een man van God. Elia stelde Gods heiligheid tegenwoordig in een onheilige wereld, met een niemand en niets ontziende radicaliteit, opkomend voor de aanspraken van zijn God. Zo was Elia, zo was ook Johannes de Doper. Zo moesten zij zijn.

Ook Jezus kwam en komt met vuur, maar met een geheel nieuw vuur. Het vuur dat in Hem brandt is geen vernietigend vuur, maar een innerlijk vuur. Het is een mild vuur, een zacht vuur. Het is het vuur van de heilige Geest; een vuur dat ons diep vanbinnen tot gebed zal aanzetten, een vuur dat ons hele zijn zal doen wenden naar God, het is een vuur dat onze ziel tot een biddende gloed zal maken die ons in innige vereniging zal brengen met Gods liefde, om vanuit dit gebeuren de mensen te gaan liefhebben, te vergeven, verzoening tot stand te brengen. Het is een vuur dat geneest, onszelf en de anderen. Het is een vuur dat warmte geeft aan de mensheid, de samenleving, onze straten en huizen. Het is het vuur dat vrede heet, dat liefde is, dat leven geeft.

Vanuit dit vuur worden wij gezonden. God zelf brengt ons in de gave van zijn Geest om in naam van Jezus zijn liefde te zijn, groeiend en gloeiend in Hem, dag na dag.

Laten we dit innerlijke zachte vuur, Gods eigen Geest, diep koesteren.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,Pentecost1
beziel ons met het vuur waarmee Gij uw Zoon bezielt, opdat wij – in Hem – die warme gloed mogen zijn die de aarde het nieuwe aanzicht geeft dat Gij voor haar droomt. Kom heilige Geest. Amen.