Lezingen van de dag – zaterdag 12 november 2016


Heilige (of feest) van de dag

Lieven van Gent († einde 7e eeuw)www.heiligen-3s.nl/heiligen/11/12/11-12-0700-Lieven-Gent+Brictius+.php +++

Lieven (ook Lebuïnus, Lebwin, Levinus, Liafwin, Livien of Livinus) van Gent (soms van Essche of van Escha), Vlaanderen, België; bisschop, geloofsverkondiger & martelaar tezamen met een jongetje Brictius en zijn moeder moeder Krafaïldis (ook Crafaïldis)

Volgens de over hem geschreven heiligenlevens – die overigens geruime tijd na zijn dood zijn ontstaan – zou Sint Lieven afkomstig zijn geweest uit Ierland. Aanvankelijk zou hij als kluizenaar hebben geleefd in de buurt van Canterbury. De legende weet te vertellen dat hij met zijn gezellen door toedoen van een engel over het water naar Canterbury werd gevoerd. Daar zou de heilige bisschop Augustinus († 604; feest 27 mei) hem tot priester hebben gewijd. Enige tijd later zou hij zelfs tot bisschop zijn gewijd zonder vaste zetel. Nu werd hij geloofsverkondiger. Waarschijnlijk was hij een zwerfmonnik die het leven beschouwde als een pelgrimstocht naar het werkelijke thuis dat pas in de hemel te vinden is (zie Vreemdelingenschap).
Sint Lieven zou met een aantal gezellen geland zijn in de buurt van de huidige plaats St-Omer in Noord-Frankrijk. Vandaar zou hij in noordelijke richting zijn getrokken. Hij doorkruiste Vlaanderen, Zeeland en Brabant. Misschien is hij wel de bisschop Leofwine die met Bonifatius een brief schreef aan koning Ethelbald van Mercia?
Hij genas op wonderbaarlijke wijze een kind dat Brictius heette. Tezamen met het kind en zijn moeder, Krafaïldis of Crafaïldis, werd hij te Sint-Lievens-Esse gemarteld (hem werd o.a. de tong uitgerukt) en op gruwelijke wijze om het leven gebracht.

Zijn relieken worden sinds 1006 bewaard in de St-Baafsabdij te Gent; men neemt aan dat ze echt zijn.
Hij wordt vereerd als apostel van Vlaanderen en als één van de patroons van de stad Gent. In Vlaanderen zijn minstens twee plaatsen naar hem genoemd: St-Lievens-Esse en St-Lievens-Houtem. In de Zeeuwse plaats Zierikzee staat nog altijd de Lievenstoren.

zaterdag in week 32 door het jaarbijbel


Uit de derde brief van Johannes 1, 5-8

In aanraking komen met ijverige christenen uit andere gemeenten is voor de apostel Johannes aanleiding om te pleiten ons niet op te sluiten in eigen kring, maar terwille van Christus’ naam het evangelie uit te dragen naar anderen.

Dierbare,
uw trouw blijkt uit alles wat u voor de broeders doet, zelfs al kent u hen niet. Ten overstaan van de gemeente hebben zij van uw liefde getuigd. Wees zo goed hen voor de verdere reis uit te rusten op een wijze die God waardig is.
Ze zijn immers omwille van de Naam op reis gegaan en hebben van de ongelovigen niets aangenomen. Daarom horen wij zulke mensen gastvrij te ontvangen en zo mee te werken aan de verkondiging van de waarheid.

 

Psalm 112, 1-6

Refr.: Gelukkig de mens met ontzag voor de Heer.

Gelukkig de mens met ontzag voor de Heer,
en met liefde voor zijn geboden. Drieeenheid_2

Zijn nageslacht geniet aanzien in het hele land,
de oprechten worden gezegend.

Rijkdom en weelde bewonen zijn huis,
en zijn rechtvaardigheid houdt stand, voor altijd.

Hij straalt voor de oprechten als licht in het duister,
genadig, liefdevol en rechtvaardig.

Goed gaat het wie genadig is en vrijgevig,
wie zijn zaken eerlijk behartigt.

De rechtvaardige komt nooit ten val,
men zal hem eeuwig gedenken.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 18, 1-8

Als de onrechtvaardige rechter uit de parabel uiteindelijk overhaald wordt door het aandringen van zijn cliënt, zal God, die de rechtvaardigheid zelf is, het aanhoudend gebed van zijn Kerk zeker verhoren. Wij moeten dus volharden in het gebed, tot God ons verhoren wil.

Jezus vertelde de leerlingen een gelijkenis over de noodzaak om altijd te bidden en niet op te geven:
‘Er was eens een rechter in een stad die geen ontzag had voor God en zich niets aan de mensen gelegen liet liggen. Er woonde ook een weduwe in die stad, die steeds weer naar hem toe ging met het verzoek: “Doe mij recht in het geschil met mijn tegenstander.” Maar lange tijd wilde hij dat niet doen. Ten slotte zei hij bij zichzelf: Ook al heb ik geen ontzag voor God en laat ik mij niets aan de mensen gelegen liggen, toch zal ik die weduwe recht verschaffen omdat ze me last bezorgt. Anders blijft ze eindeloos bij me komen en vliegt ze me nog aan.’
Toen zei de Heer: ‘Luister naar wat deze rechter zegt, al minacht hij ook het recht. Zal God dan niet zeker recht verschaffen aan zijn uitverkorenen die dag en nacht tot Hem roepen? Of laat hij hen wachten? Ik zeg jullie dat Hij hun spoedig recht zal verschaffen. Maar als de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?’

Van Woord naar leven

Jezus leert ons d.m.v. de gelijkenis die we vandaag hoorden, dat we ‘altijd’ moeten bidden en daarin ‘niet op te geven’.

Altijd bidden, dag en nacht, wil niet zeggen dat we altijd gebeden moeten opzeggen. Het heeft veeleer te maken met een levenshouding, een gebedshouding: een leven leiden onder of voor Gods aanschijn, levend in het geloof dat God aanwezig is met een liefde die enkel Hij geven kan.

Aan deze biddende houding gaat wel iets fundamenteels vooraf, namelijk het expliciete gebed. Een biddend leven zal maar biddend zijn in de mate dat wij ons expliciet gebed onderhouden. Want hoe gemakkelijk leidt ons zogenaamd biddend leven tot werken zonder bidden. Geruisloos verliezen we hierdoor de band met God, en dus met zijn genade.

Bidden is een wezenlijke houding van een gelovige. Geloven is immers voeling houden met het hart van God. Dan kan God zich ook van zijn kant meedelen aan hem die Hem is toegewijd. Hij kan laten ‘aanvoelen’ wat Hem aangenaam is, zodat iemand kan weten wat hij moet doen, hoe hij iets moet doen, wat hij moet zeggen of niet zeggen, maar ook wat hij aan God kan vragen en welk gebed God niet aangenaam is.
Als we iets vragen aan God zouden we met ons hart meer bij Hem moeten zijn dan bij wat we vragen. Wat we willen vragen… dat weet God maar al te goed. Bij en in God zijn… zo bidden we in Gods wil.

Laat ons, naar de woorden van Clara van Assisi, niet enkel biddende mensen zijn, maar gebed worden.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,art_02_08
kom met uw heilige Geest over ieder van ons en beziel ons met de gave van het gebed. Leer en help ons biddende mensen te worden; mensen die voortdurend bij de Bron  van het leven neerknielen om van U te ontvangen, van U te leren, in U te leven.
Kom heilige Geest. Trek ons in het gebed van de Heer.
Amen.