Lezingen van de dag – zaterdag 21 oktober 2017


Heilige (of feest) van de dag

Condedus van Fontenelle († 685)

Condedus (ook Condède of Condé) van Fontenelle (ook van Barcinac, van Belcinac of van Fontaine-de-St-Valéry) osb, Frankrijk; kluizenaar

Hij was priester en kwam met drie gezellen vanuit Engeland naar het vasteland om zich als monnik te vestigen in de eenzaamheid van Fonaine-de-St-Valéry niet ver van Cambron aan de Somme in Noord-Frankrijk.
Aangetrokken door het voorbeeld van abt Sint Lambertus († 688; feest 14 april) vroeg hij rond 673 om toegelaten te worden tot de abdij van Fontenelle.
Weer enige jaren later kreeg hij toestemming om zich als recluus terug te trekken op een eilandje in de Seine nabij Koudebeke (= Caudebec); volgens de overlevering heette het eilandje Barcinac of Belcinac.
Daar bouwde hij twee kerkjes; het ene was toegewijd aan de Maagd Maria, het andere aan de apostelen Petrus en Paulus; er bevond zich ook een altaar, dat was toegewijd aan Sint Valéry († 622; feest 1 april). Daar preekte hij voor de mensen die uit de wijde omgeving kwamen toestromen om van hem het woord Gods te horen.

Na zijn dood bleek hij dit alles te hebben vermaakt aan de abdij van Fontenelle, die intussen steeds meer naar zijn stichter ‘St-Wandrille’ werd genoemd. In de loop der tijden is het eilandje met alles wat erop stond door het water van de Seine verzwolgen.

zaterdag in week 28 door het jaar


Uit de brief van Paulus aan de Romeinen 4, 13 + 16-18

De belofte die God deed aan Abraham en aan zijn volk steunt niet op prestaties van hun kant. Tegen alle hoop in heeft Abraham geloofd. Daarom werd hij onze vader in het geloof.

Broeders en zusters,
niet door de wet ontvingen Abraham en zijn nageslacht de belofte dat ze de wereld in bezit zouden krijgen, maar door de gerechtigheid die het geloof schenkt.
Maar de belofte had alles te maken met vertrouwen omdat ze een gave van God moest zijn, want alleen zo kon ze voor heel het nageslacht blijven gelden. Niet alleen voor wie de wet heeft, maar ook voor wie op God vertrouwt zoals Abraham, die de vader van ons allen is.
Er staat immers geschreven: ‘Ik heb je een vader van vele volken gemaakt.’ En hij is dit ten overstaan van God, op wie hij vertrouwde, die de doden levend maakt en in het leven roept wat niet bestaat. Hoewel het eigenlijk niet kon, bleef Abraham hopen en geloven dat hij de vader van vele volken zou worden, zoals hem was beloofd: ‘Zo talrijk zullen je nakomelingen zijn.’

 

Psalm 105, 5-9 + 42-43

Refr.: Voor eeuwig blijft Gods verbond van kracht.

Gedenk de wonderen die God heeft gedaan,
de oordelen die Hij heeft uitgesproken,
nageslacht van Abraham, zijn dienaar,
kinderen van Jakob, door Hem verkozen.

Hij is de Heer, onze God,
zijn besluiten gelden over de hele aarde.
Tot in eeuwigheid zal Hij gedenken
zijn belofte aan duizend geslachten,
het verbond dat hij sloot met Abraham
en voor Isaak bevestigde met een eed.

Hij dacht aan zijn heilig woord,
gegeven aan Abraham, zijn dienaar.
Hij liet zijn volk in vreugde vertrekken,
zijn uitverkoren volk jubelend gaan.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 12, 8-12

Bij ons doopsel hebben wij de Geest van Christus ontvangen. Zijn ingevingen kunnen wij naast ons neerleggen, wij kunnen Hem teleurstellen, zelfs verloochenen. Deze zonden tegen de heilige Geest noemt Lucas de zwaarste. Inderdaad, dit neigt naar fundamentele ontrouw.

Jezus sprak tot de menigte:
‘Iedereen die mij erkent bij de mensen, zal ook door de Mensenzoon worden erkend bij de engelen van God. Maar wie mij verloochent bij de mensen, zal verloochend worden bij de engelen van God. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven. Maar wie lastertaal spreekt tegen de heilige Geest zal niet worden vergeven.
Wanneer ze jullie voor de synagogen en de autoriteiten en het gerecht slepen, vraag je dan niet bezorgd af hoe of waarmee je je moet verdedigen of wat je moet zeggen, want de heilige Geest zal jullie op dat moment ingeven wat je moet zeggen.’

Van Woord naar leven

Wanneer je tegen je eigen hart in goed praat wat slecht is, is dat onvergeeflijk. Het kwade goed praten, dat is de zonde van het paradijs, de zonde van Adam en Eva. Dat is de zonde van het paradijs waarin wij leven.

Kennis willen krijgen van goed en kwaad en er zelf over willen beslissen wat goed en kwaad is, er een eigen geweten op na houden, dan ga je niet alleen in tegen God, maar ook tegen het diepst in jezelf waar de heilige Geest zich doet gelden.

Goed praten wat je in het eigen oordeel van het geweten als verkeerd hebt aangevoeld… Dan praat je in tegen je geweten, je houdt er als het ware een tweede geweten op na, een geweten tegen de heilige Geest. Daarmee dood je de wortel van het geloof, want je hebt de heilige Geest nodig, die Geest in je hart, om ja te zeggen tegen Jezus, om ja te zeggen tegen God, om ja te zeggen tegen de wijze waarop God zich openbaart.

Naar woorden van J. Bots, sj

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer God,
schenk aan ieder van ons uw heilige Geest; uw Geest van inzicht, opdat wij U inderdaad mogen kennen met heel ons hart. Dat wij uw Liefde mogen doorgronden met heel ons zijn. Dat uw Liefde in ons leven  doorheen uw Zoon vlees en bloed mag worden in al ons doen, en laten. Omwille van allen die Gij ons toevertrouwt.
Alle dagen van ons leven. Amen.