Lezingen van de dag – zaterdag 23 december 2017


Heilige (of feest) van de dag

Johannes van Kenty († 1473)

Polen, 15e eeuw

Hij werd rond 1403 geboren in de Poolse plaats Kenty en studeerde theologie aan de universiteit van Krakau, waar hij vervolgens docent werd. Hij was ook enige tijd parochiepastoor, maar hij schrok terug voor de grote verantwoordelijkheden die daarmee verbonden waren. Hij wijdde zich toch maar liever aan de studie.
Eén keer ondernam hij een voettocht naar Jeruzalem, vier keer naar Rome. Hij droeg zijn bagage altijd zelf op zijn rug. Eens werd hij onderweg overvallen en volkomen uitgeschud. Waarschijnlijk viel de oogst voor de rovers tegen, want ze vroegen nog: ‘Hebt u echt niksmeer?’ Waarop hij in alle eerlijkheid antwoordde dat hij inderdaad niksmeer had. Maar een stukje verderop herinnerde hij zich dat hij nog wat goudstukken in de manchet van zijn mouw had genaaid. Hij ging terug naar de rovers om ze hun te geven. Dezen waren zo ontroerd dat ze hem al zijn bezittingen teruggaven…

Hij ligt begraven in de universiteitskerk van Krakau en werd in 1767 door paus Clemens XIII († 1769) heilig verklaard.
Hij is een van de patroonheiligen van Polen en van Litouwen; daarnaast ook van theologiestudenten.
Hij wordt afgebeeld als priester met een kruis of een monstrans.

zaterdag in de 3e week van de advent


Uit de profeet Maleachi 3, 1-4 + 23-24

De profeet Maleachi spreekt over de komst van een gezant: Elia zal komen voordat de grote en verschrikkelijke dag van de Heer aanbreekt. Hij zal de echte eredienst herstellen. Jezus zal in zijn prediking verklaren dat Elia reeds teruggekomen is in de persoon van Johannes de Doper.

Zo spreekt de Heer God:
‘Let op, Ik zal mijn bode zenden; hij zal de weg voor mij effenen. Opeens zal hij naar zijn tempel komen, de Heer naar wie jullie uitzien, de engel van het verbond naar wie jullie verlangen. Komen zal hij – zegt de Heer van de hemelse machten.
Wie zal die dag kunnen doorstaan? Wie zal overeind blijven wanneer Hij verschijnt? Hij is als het vuur van een smid, als het loog van een wolwasser. Hij zal zitting houden als iemand die zilver smelt en het zuivert; de zonen van Levi zal Hij zuiveren en zeven als goud en zilver, en dan zullen ze op de juiste wijze offeren aan de Heer. De offers van Juda en Jeruzalem zullen de Heer met vreugde vervullen, zoals in vroeger jaren, zoals in de dagen van weleer.
Voordat de dag van de Heer aanbreekt, die groot is en ontzagwekkend, stuur Ik jullie de profeet Elia, en hij zal ervoor zorgen dat ouders zich verzoenen met hun kinderen en kinderen zich verzoenen met hun ouders. Anders zou Ik het land volledig moeten vernietigen.

 

Psalm 25, 4 + 5ab + 8 + 9 + 10 + 14

Refr.: Richt u op, uw verlossing komt nabij.

Maak mij, Heer, met uw wegen vertrouwd,
leer mij uw paden te gaan.

Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij,
want U bent de God die mij redt;

Goed en rechtvaardig is de Heer,
Hij wijst zondaars de weg.

Wie nederig zijn leidt Hij in het rechte spoor,
Hij leert hun zijn paden te gaan.

Liefde en trouw zijn de weg van de Heer
voor wie de wetten van zijn verbond onderhouden.

De Heer is een vriend van wie Hem vrezen,
Hij maakt hen vertrouwd met zijn verbond.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 1, 57-66

Bij de geboorte van Johannes de Doper valt de persoon van vader Zacharias sterk op. Hij geeft de naam. Het geven van een naam was immers een belangrijk moment, omdat door de naam ook de opdracht of de roeping van het kind werd aangeduid. Johannes betekent: God is genadig.

Toen de dag van haar bevalling was aangebroken, bracht Elisabet een zoon ter wereld.
Haar buren en verwanten hoorden hoe barmhartig de Heer voor haar was geweest, en ze verheugden zich samen met haar.
Op de achtste dag kwamen ze het kind besnijden, en ze wilden het Zacharias noemen, naar zijn vader.
Maar zijn moeder zei: ‘Nee, Johannes zal hij heten!’
Ze zeiden tegen haar: ‘Er is niemand in je familie die zo heet.’
Ze beduidden zijn vader te laten weten hoe hij het kind wilde noemen.
Hij vroeg om een schrijftablet en schreef erop: ‘Johannes is zijn naam.’
Iedereen was verbaasd.
En meteen werd de verlamming van zijn mond en zijn tong ongedaan gemaakt, en hij begon te spreken en loofde God.
Alle omwonenden waren diep onder de indruk, en in heel het bergland van Judea werden deze gebeurtenissen besproken.
Ieder die het hoorde bleef erover nadenken, en vroeg zich af: Hoe zal het verder gaan met dit kind? Want de machtige hand van de Heer beschermde hem.

Van Woord naar leven

Deze advent is wat een merkwaardige advent. We zitten namelijk nog in de derde week van de advent, terwijl het morgenavond al kerstavond is. Toch zijn we morgen, zondag, de vierde zondag van de advent, terwijl het diezelfde avond al kerstavond is. Dat komt natuurlijk omdat de 25e dit jaar op een maandag valt. Wat raar aanvoelt, alsof de advent dit jaar maar drie weken geduurd heeft; wat ook zo is.

Maar goed, morgenavond is het dus zo ver. De nacht van zondag op maandag mogen we echt een heilige (stille) nacht noemen! God die mens wordt onder en in ons. Wat een gebeuren in de geschiedenis, wat een heil voor de wereld. Geen woorden voor, alleen maar stille bewondering, in eenvoud en geloof, samen met de herders en al de eenvoudigen van hart.

Maar we mogen niet vooruit lopen. Vandaag horen we over de geboorte van Johannes de Doper, neef en voorloper van Jezus. Een wat merkwaardig  figuur die meer thuishoort bij de strenge oordelende profeten dan bij de warme goddelijke barmhartigheid die Jezus kwam brengen. Maar in zijn zogenaamde hardheid was hij duidelijk en klaar: bereid de weg van de Heer (in jezelf), laat de zonde achter, laat je dopen als voorbereiding op de Komende. ‘De machtige hand van de Heer beschermde hem’, zo lezen we vandaag in het evangelie.

Johannes was een vreemd figuur, maar we moeten hem echt serieus nemen; zowel in persoon als in wat hij zei (en in zekere zin ‘zegt’). Er is maar één manier om je op het komen van God in het Christuskind goed voor te bereiden, en dat is afstand nemen van je zonden, je nee-woorden, je slechte gewoonten, je laksheid, en zo meer. Het is met een proper hart en met de juiste intenties je openen voor Hem die je zal vullen met zichzelf, opdat Hij je leven kan worden ten bate van de mensheid.

Lieve mensen, laten we beslissen; kiezen voor de weg waartoe Johannes uitnodigt. Het zal je goed doen, en ook de mensen u gegeven.

Moge ons hart in de nacht van zondag op maandag de stal zijn waar de Heer met heel veel liefde welkom is.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer God,
moge uw Geest ons hart in de juiste richting plaatsen, richting kribbe, waar Gij mens gaat worden. Leer ons te knielen voor dit groot mysterie, eenvoudig en vol vreugde.
Kom heilige Geest.