Lezingen van de dag – zaterdag 5 mei 2018


Heilige (of feest) van de dag

Angelus van Jeruzalem (+ 1225)

Angelus van Jeruzalem o.carm., Licata, Sicilië; boeteprediker & martelaar

Hij werd in 1145 op het Italiaanse eiland Sicilië geboren. Hij trok zich terug op de berg Karmel in Palestina om er het leven van een kluizenaar te leiden. Een van zijn collega’s, de heilige Adelbertus van Jeruzalem, had een leefregel geschreven voor de groep ‘karmelieten’ die daar woonde; Angelus bood zich aan naar Rome te gaan om te proberen pauselijke goedkeuring voor de regel te krijgen. In afwachting van het resultaat preekte hij op zijn geboorte-eiland Sicilië. Daar werd hij vermoord op aanstichten van een booswicht, wiens misdaden hij openlijk aan de kaak had gesteld.

Zijn relieken zijn in Licata.

Hij is patroon van de karmelieten.

zaterdag in de 5e paasweek


Uit de Handelingen van de Apostelen 16, 1-10

Paulus was een wereldreiziger voor God. De Geest leidde hem. De lezing wijst op het dringend karakter van die leiding. Een nieuw werelddeel wacht op de boodschap van Jezus: langs Macedonië komt Paulus het evangelie brengen aan Europa. Dank zij deze beslissing breekt het christendom uit de grenzen van de oosterse wereld.

Paulus kwam ook in Derbe en Lystra. In Lystra ontmoette hij een leerling die Timoteüs heette, de zoon van een gelovig geworden Joodse vrouw en een niet–Joodse vader. Timoteüs stond goed aangeschreven bij de gelovigen in Lystra en Ikonium, en Paulus wilde hem met zich meenemen op reis. Hij liet hem eerst besnijden ter wille van de Joden in Lystra en Ikonium, die immers allen wisten dat Timoteüs een niet–Joodse vader had.
Op hun tocht langs de steden stelden ze de gemeenteleden op de hoogte van de besluiten die door de apostelen en de oudsten in Jeruzalem waren genomen en droegen hun op zich daaraan te houden.
De gemeenten werden steeds sterker in het geloof en het aantal leerlingen nam dagelijks toe.
Ze trokken door Frygië en de landstreek Galatië, omdat ze door de heilige Geest werden verhinderd Gods woord in Asia te verkondigen. Toen ze bij de grens van Mysië kwamen, wilden ze doorreizen naar Bitynië, maar dat stond de Geest van Jezus hun niet toe.
Daarom trokken ze door Mysië tot ze de kust bereikten en in Troas aankwamen. Daar kreeg Paulus ‘s nachts een visioen, waarin een man uit Macedonië hem toeriep: ‘Steek over naar Macedonië en kom ons te hulp!’
Toen Paulus dit visioen had gezien, wilden we meteen naar Macedonië vertrekken, omdat we eruit opmaakten dat God ons geroepen had om aan de mensen daar het evangelie te verkondigen.

 

Psalm 100, 2 + 3 + 5

Refr.: Juich voor de Heer, alle landen.

Dien de Heer met vreugde,
kom tot Hem met jubelzang.

Erken het: de Heer is God,
Hij heeft ons gemaakt, Hem behoren wij toe,
zijn volk zijn wij, de kudde die Hij weidt.

De Heer is goed,
zijn liefde duurt eeuwig,
zijn trouw van geslacht op geslacht.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 15, 18-21

De Kerk heeft de roeping zich gelovig in te zetten voor de wereld. Zij is in de wereld, maar niet van de wereld. De Kerk zal zich niet binden aan de wereld, ze zal er ook niet van vervreemden.

Jezus sprak tot zijn leerlingen :
‘Wanneer de wereld je haat, bedenk dan dat ze mij eerder haatte dan jullie.
Als jullie bij de wereld zouden horen, zou ze jullie hebben liefgehad als iets van haarzelf, maar jullie horen niet bij haar, want Ik heb jullie uit de wereld weggeroepen. Daarom haat ze jullie.
Denk aan wat Ik gezegd heb: een slaaf is niet meer dan zijn meester. Ze hebben mij vervolgd, dus zullen ze ook jullie vervolgen; maar wie zich aan mijn woorden gehouden heeft, zal zich ook aan jullie woorden houden.
Dit alles zullen ze jullie vanwege mij aandoen, want ze kennen Hem niet die mij gezonden heeft.

Van Woord naar leven

Jezus zegt ons vandaag: ‘Als jullie bij de wereld zouden horen, zou ze jullie hebben liefgehad als iets van haarzelf, maar jullie horen niet bij haar, want Ik heb jullie uit de wereld weggeroepen.’

Wie zijn christen-zijn ter harte neemt, zal het kruis van de Heer altijd aan zijn zijde weten. Vroeg of laat komt men immers in conflict met de ‘wereld’ waar de drang naar macht en geld, status, het spel der competitie, de verheelijking van het ‘ik’, heel dikwijls de overhand heeft. Het vraagt moed om daar afstand van te nemen en te houden.

We moeten ons daarvoor richten naar de Heer diep in onszelf, naar zijn aanwezigheid in de ander die vraagt om liefde, naar de Kerk van waaruit Hij ons wil bevruchten met zichzelf. Deze drie zijn in wezen één.

Laat ons heel bewust mét Hem leven ‘in’ deze wereld, zonder van haar te zijn.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
het leven van de wereld is dikwijls getekend door een ik-gerichte liefde, terwijl Gij uw kinderen wilt leren lief te hebben naar de ander toe. Leer ons van harte in deze wereld te leven, zonder van haar te zijn, vanuit uw inwoning in ons, vanuit uw aanwezigheid in de Kerk, vanuit uw vraag om liefde in de ander. Leer ons te leven als kinderen van U,  en niet als slaven van onze zelfverheerlijking. Dat op deze wijze uw Rijk meer en meer gestalte mag krijgen midden deze wereld.
In uw naam, amen.