Lezingen van de dag – zaterdag 8 april 2017


Heilige (of feest) van de dag

Julie Billiart († 1816)

Julie Billiart (ook Biliart), Namen, België; stichteres

Zij wordt op 12 juli 1751 geboren te Cuvilly bij. Zij is twintig als een van haar vaders schuldeisers, die zojuist een flinke financiële strop heeft moeten verwerken, het huis onder vuur neemt. Julie houdt er een blijvende verlamming aan over. Zij besluit haar leven verder te wijden aan gebed.
Terwijl buiten de Franse Revolutie woedt tegen de kerk en de geestelijken, leidt zij in het verborgene haar religieuze leven achtereenvolgens te Compiègne en Amiens. Zij ontvangt een visioen waarin haar de bedoeling van haar leven getoond wordt. Ze moet ervoor zorgen dat arme kinderen goed onderwijs krijgen door vakbekwame, gelovige onderwijzeressen. In 1803 sticht ze de Congregatie van de Zusters van Onze Lieve Vrouw. Het betekent de definitieve genezing van haar verlamming.
Zelf wordt ze de eerste algemeen overste. Ze opent scholen in Picardië, Noordwest-Frankrijk. Maar in 1809 wordt haar Congregatie in Frankrijk verboden. De rector van het moederhuis in Amiens drukt haar op het hart Frankrijk te verlaten. Ze verhuist naar het Belgische Namen en begint in datzelfde jaar, 1809, een schooltje in St-Hubert in de Ardennen. In 1816 sterft ze. Intussen groeit en bloeit haar Congregatie. In de jaren daarna worden er scholen geopend in Bastogne (1836), Marche (1843) en Arlon (1844).

Ze wordt in 1969 heilig verklaard.

zaterdag in de vijfde week
van de vastentijd


Uit de profeet Ezechiël 37, 21-28

Ezechiël heeft goed nieuws voor zijn landgenoten in ballingschap. Zij zullen terug één volk worden. Zij zullen terugkeren naar hun land. De geboden zullen zij opnieuw leren kennen en de wetten werkelijk onderhouden. De oude droom zal in vervulling gaan: er zal terug eenheid groeien rond één koning en één tempel.

Dit zegt God, de Heer:
Ik haal de Israëlieten weg bij de volken waar ze terechtgekomen zijn, Ik zal ze overal vandaan bijeenbrengen en ze naar hun land laten terugkeren.
Ik zal één volk van hen maken in het land en op de bergen van Israël, en één koning zal over hen allen regeren. Niet langer zullen ze uit twee volken bestaan en verdeeld zijn in twee koninkrijken.
Ze zullen zich niet meer verontreinigen met hun afgoden en hun afschuwelijke misdaden, Ik zal hen van hun zondige ontrouw redden en hen reinigen. Zij zullen mijn volk zijn en Ik zal hun God zijn.
David, mijn dienaar, zal hun koning zijn, en samen zullen ze één herder hebben.
Mijn regels zullen ze in acht nemen en volgens mijn wetten zullen ze leven.
Ze zullen wonen in het land dat Ik aan mijn dienaar Jakob gegeven heb, het land van jullie voorouders. Zij en hun kinderen en de kinderen van hun kinderen zullen daar voor altijd wonen, en mijn dienaar David zal voor altijd hun vorst zijn.
Ik sluit met hen een vredesverbond, een verbond dat eeuwig zal duren. Ik zal hun een vaste woonplaats geven en hen talrijk maken; mijn heiligdom zal voor altijd in hun midden staan.
Bij hen zal Ik wonen; Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn.
En de volken zullen beseffen dat Ik, de Heer, Israël heilig doordat mijn heiligdom voor altijd in hun midden is.

 

Jer. 31, 10-13

Refr.: De Heer zal ons hoeden, zoals een herder zijn kudde.

Volken, luister naar de woorden van de Heer,
vertel het verder op de verste eilanden:
Hij die Israël verstrooid heeft,
zal het samenbrengen en het hoeden,
zoals een herder zijn kudde.

Want de Heer verlost het volk van Jakob,
Hij bevrijdt hen uit de hand die sterker was dan zij.
Zij komen juichend naar de Sion,
stralend van vreugde om de gaven van de Heer:
koren, wijn, olijfolie,
en geiten, schapen, koeien.

Zij gedijen als een waterrijke hof,
nooit meer zal het hun aan iets ontbreken.
Meisjes dansen vrolijk in de rei,
jongens en grijsaards dansen mee.
Hun rouw verander Ik in vreugde, Ik troost hen,
hun verdriet vergeten zij.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 11, 45-56

De opwekking van Lazarus heeft beroering gebracht. Wie is toch die Jezus? De hogepriesters en de Farizeeën zijn niet blind voor de gevolgen. Ook politieke speculaties spelen een rol: hoe zal de Romeinse bezetter reageren bij een revolutie? De evangelist Johannes ziet in de politieke beslissing van Kajafas ook een profetisch woord: ‘Het is beter dat één man sterft voor het volk dan dat het hele volk verloren gaat’.

Veel Joden die naar Maria toe gekomen waren en gezien hadden wat Jezus deed, kwamen tot geloof in Hem.
Maar enkelen gingen naar de Farizeeën om hun te vertellen wat Jezus gedaan had.
Daarop riepen de hogepriesters en de Farizeeën het Sanhedrin bijeen: ‘Wat moeten we doen? Deze man doet veel wondertekenen, en als we Hem zijn gang laten gaan, zal iedereen in Hem gaan geloven. Straks grijpen de Romeinen in; dan zullen ze onze tempel en ons volk vernietigen.’
Een van hen, Kajafas, die dat jaar hogepriester was, zei tegen de anderen: ‘Jullie begrijpen het niet! Besef toch dat het in jullie eigen belang is dat één man sterft voor het hele volk, zodat niet het hele volk verloren gaat.’
Dat zei hij niet uit zichzelf: als hogepriester in dat jaar sprak hij de profetie dat Jezus zou sterven voor het volk, en niet alleen voor het volk, maar ook om de verstrooide kinderen van God bijeen te brengen.
Vanaf die dag overlegden ze hoe ze Hem zouden doden.
Jezus trad onder de Joden niet meer in het openbaar op, maar vertrok naar de omgeving van de woestijn, naar de stad Efraïm. Daar bleef Hij met zijn leerlingen.
Het was kort voor Pesach, het Joodse paasfeest, en veel mensen uit de omgeving gingen al vóór het feest naar Jeruzalem om zich te reinigen.
Daar keken ze uit naar Jezus; ze stonden in de tempel en zeiden tegen elkaar: ‘Wat denk je? Zou Hij niet meer naar het feest komen?’

Van Woord naar leven

Vandaag lezen we bij Ezechiël: ‘Ik sluit met hen een vredesverbond, een verbond dat eeuwig zal duren. Ik zal hun een vaste woonplaats geven en hen talrijk maken; mijn heiligdom zal voor altijd in hun midden staan.’

Als we horen van die aanval op gewone burgers met gifgassen in Syrie, hoe de Amerikaase president daarop reageerde, hoe daardoor de al broze relatie tussen Amerika en Rusland nog brozer is geworden, … dan kan je je de vraag stellen: wat wordt er in godsnaam bedoeld met een dergelijke uitspraak door de profeet Ezechiël.

Een vredesverbond … een verbond dat eeuwig zal duren … mijn heiligdom zal altijd in hun midden staan … .

Wel, ik denk dat, wat er ook gebeurt in de wereld, dit niets afdoet aan het vredesverbond van God uit met de wereld; een verbond dat we vinden in Christus Jezus. Door Gods aanwezigheid in Christus, is inderdaad Gods woonplaats onder de mensen verzekerd. En Gods heiligdom, zijn geestelijke tempel van liefde, zal ten allen tijde in ons midden staan.

Maar de hamvraag is: wat doet de mens met deze heilige zaken. Hij kan ze verfoeien, ze trachten te vernietigen, ze zelfs verloochenen. Maar het zal niet helpen. God gaat er niet minder God om zijn. De liefde niet minder liefde. De vrede niet minder vrede. Ook al wordt dit alles niet begrepen, of niet bemind.

Morgen, zondag, vieren we passie-zondag. ‘Vieren’ … ja, we zullen vieren. We zullen er staan met onze palmtakken. Hopelijk zeer gemeend. Maar gaan we ook bereid zijn met Hem mee te gaan tot onder het kruis … Of gaan we weglopen, zoals de meesten toen deden.

Ik wil je uitnodigen de komende Goede Week met veel stilte door te gaan; biddend, de lezingen overwegend, knielend voor het grote mysterie van de verlossing. Opdat we mensen mogen worden, vol van genade, Gods Pasen dragend en uitdragend.

Maar eerst de Passie …

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer Jezus,
leer ons uw rijk van liefde te zien diep in onszelf; leer ons dit rijk te beminnen, er deelgenoot van te worden, haar uit te dragen.
Ja, mogen we inzien dat genezing van deze wereld huist in uw Vrede.
Moge uw heilige Geest onze begeleiden in de komende Goede Week.
Amen.