Lezingen van de dag – zondag 12 maart 2017


Heilige (of feest) van de dag

Simeon de Nieuwe Theoloog († 1022)

Simeon de Nieuwe Theoloog; Marinaklooster, Pontus; abt & mysticus

Na een moeizame zoek- en zwerftocht trad hij in het mamasklooster bij Constantinopel. Hij had zulk een liefde voor zijn geestelijke vader dat hij hem meteen bij diens overlijden als een heilige vereerde. Dit kwam hem op verbanning te staan naar de overkant van de Bosporus. Daar trok hij zoveel mensen tot zich die zijn raad wilden inwinnen en met hem zijn leven wilden delen, dat er een nieuwe kloostergemeenschap ontstond.

2e zondag in de vastentijd – A


Uit het boek Genesis 12, 1-4a

De roeping van Abraham.

De Heer zei tegen Abram: ‘Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten, en ga naar het land dat Ik je zal wijzen. Ik zal je tot een groot volk maken, Ik zal je zegenen, Ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul je zijn. Ik zal zegenen wie jou zegenen, wie jou bespot, zal Ik vervloeken. Alle volken op aarde zullen wensen gezegend te worden als jij.’
Abram ging uit Charan weg, zoals de Heer hem had opgedragen.

 

Psalm 33, 4 + 5 + 18 + 19 + 20 + 22

Refr.: Schenk ons, Heer, uw barmhartigheid.

Oprecht is het woord van de Heer,
alles wat Hij doet is betrouwbaar.

Hij heeft recht en gerechtigheid lief,
van de trouw van de Heer is de aarde vervuld.

Het oog van de Heer rust op wie Hem vrezen
en hopen op zijn trouw.

Hij zal hen redden in doodsgevaar,
bij hongersnood zal Hij hun leven sparen.

Wij verwachten vol verlangen de Heer,
Hij is onze hulp en ons schild.

Schenk ons uw trouw, Heer,
op U is al onze hoop gevestigd.

 

Uit de tweede brief van Paulus aan Timoteüs 1, 8b-10

Geroepen tot een heilige taak.

Dierbare,
deel in het lijden voor het evangelie, met de kracht die God je geeft. Hij heeft ons gered en ons geroepen tot een heilige taak, niet op grond van onze daden, maar omdat Hij daartoe uit genade besloten had. Deze genade was ons al vóór alle tijden gegeven in Christus Jezus, maar nu is ze bekend geworden doordat onze redder Christus Jezus is verschenen, die de dood heeft vernietigd en onvergankelijk leven heeft doen oplichten door het evangelie.

 

Kyrie eleison.

Vanuit een schitterende wolk
werd de stem van de Vader gehoord:
Dit is mijn welbeminde Zoon,
luister naar Hem.

Kyrie eleison.

 

Uit het evangelie volgens Matteüs 17, 1-9

Gedaanteverandering.

In die dagen nam Jezus Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee een hoge berg op, waar ze alleen waren.
Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante, zijn gezicht straalde als de zon en zijn kleren werden wit als het licht.
Plotseling verschenen aan hen Mozes en Elia, die met Jezus in gesprek waren.
Petrus nam het woord en zei tegen Jezus: ‘Heer, het is goed dat wij hier zijn. Als U wilt zal ik hier drie tenten opslaan, een voor U, een voor Mozes en een voor Elia.’
Hij was nog niet uitgesproken, of de schaduw van een stralende wolk gleed over hen heen, en uit de wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind ik vreugde. Luister naar Hem!’
Toen de leerlingen dit hoorden, wierpen ze zich neer en verborgen uit angst hun gezicht.
Jezus kwam dichterbij, raakte hen aan en zei: ‘Sta op, jullie hoeven niet bang te zijn.’
Ze keken op en zagen niemand meer, Jezus was alleen.
Toen ze van de berg afdaalden, gebood Jezus hun: ‘Praat met niemand over wat jullie hebben gezien voordat de Mensenzoon uit de dood is opgewekt.’

Van Woord naar leven

De overweging van deze zondag is van de hand van P. Stef

Een onvergetelijke ervaring. In het evangelie vinden wij twee gebeurtenissen die heel sterk op elkaar gelijken en toch grondig verschillen. in de beide gevallen zijn er slechts drie apostelen bij Jezus: Petrus, Johannes en Jacobus. In beide gevallen gaat het om een beslissend moment in het leven van Jezus en zien we Hem bidden. In beide gevallen verandert het uiterlijk aspect van Jezus, weliswaar op een zeer verschillende manier. Op de berg Tabor wordt het gelaat van Jezus anders en worden zijn kleren stralend wit. Bij die andere gebeurtenis, in de tuin van Getsemane, werd Jezus door een grote doodsangst overvallen en viel zijn zweet in grote druppels bloed op de grond.

Aan het begin van de veertigdagentijd nodigt de kerk ons uit om Jezus in de stilte en de eenzaamheid op de berg op te zoeken. Aan het einde van de veertigdagentijd leidt de weg ons naar de Kedronvallei waar Jezus zal worden aangehouden en ter dood veroordeeld. Op de berg hebben de drie getuigenJezus zien stralen in goddelijke heerlijkheid. Diezelfde drie getuigen zullen Jezus nabij zijn in zijn immens menselijk lijden. Wanneer ze later alles wat ze met Jezus beleefd hadden, overwogen en doorvertelden, dan pas begrepen ze dat beide gebeurtenissen nauw met elkaar verbonden waren.

Wat verbindt er? Waarin verschillen beide gebeurtenissen? Het gemeenschappelijk punt is dat Jezus in de beide gevallen de sterke band met zijn Vader toont en zich volledig aan zijn wil toevertrouwt. Jezus weet dat er moeilijke momenten aankomen. Reeds meermalen heeft hij met hen daarover gesproken. telkens weer werden ze door ontzetting aangegrepen. Zou hun geliefde meester verworpen worden, vervolgd, gedood? Ze kunnen het niet geloven. Daarom dit wonderlijk visioen dat hen moed en vertrouwen moet geven. De gedaanteverandering van Jezus werd voor hen een ongelooflijke gebeurtenis, een moment van onvergetelijk geluk in hun leven. Petrus wilde er blijven en was al meteen bereid drie hutten te bouwen om dit hemels moment vast te houden. Nochtans zal hij met Jezus de berg moeten afdalen. Het lijden, het kruis, de dood, komen naderbij. Boven op de berg wilde Jezus hen tonen dat hij zich niet van weg vergist had, maar dat de weg die hij volgde door God gewild was. Dit is dan ook de reden waarom het hen werd toegestaan te zien hoe wonderbaarlijk het is wanneer Gods wil het hart van een mens doet stralen. Petrus, Johannes en Jacobus zullen zich deze gebeurtenis herinneren wanneer Jezus wordt aangehouden en uiteindelijk onder hun ogen de kruisdood sterft.

De “uren op de berg Tabor” zijn uiterst zeldzaam in ons leven. Maar God biedt ze ons aan om ons kracht te geven in uren van twijfel en beproeving. De “uren op de berg” zijn moment van intens geluk, van grote innerlijke vreugde, maar vooral uren van sterke gemeenschap met de levende God. Het zijn uren vervuld van licht die ons leven een voorsmaakje geven van de hemelse vreugde. De drie apostelen die met Jezus op de berg waren hebben hun hele leven lang die gelukzalige uren niet vergeten. Moge dit verhaal over de Godservaring van de drie apostelen ons kracht en steun geven op onze weg naar Pasen in overgave aan Gods wil.

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.
Laat ons bidden

Heer,
trek ook ons in het visioen van uw heerlijkheid,
opdat wij, geproefd van U,
ons steeds opnieuw gezonden mogen weten
uw vrede en liefde uit te dragen
naar allen die wij ontmoeten
en in gebed voor U brengen.
Amen.