Lezingen van de dag – zondag 14 juni 2015


Heilige (of feest) van de dag

Lidwina van Schiedam (+ 1433)Lidwina van Schiedam

Lidwina van Schiedam, Nederland; maagd en mystica; † 1433.

Zij werd in 1380 te Schiedam uit arme ouders geboren. In 1395 kwam zij bij het schaatsen op het ijs ten val. Dat was het begin van een ongeneeslijk en zeer pijnlijk ziekteproces. Zij at bijna niets en leefde nagenoeg alleen van de heilige communie die haar regelmatig door de kapelaan van de parochiekerk werd gebracht. Het schijnt dat zij haar pijn heldhaftig droeg en dat zij haar bezoekers vol liefde en aandacht te woord stond. Op die manier was zij een bron van inspiratie voor haar omgeving. Maar ze moest ook meemaken, dat zij als een zonderling of zelfs bedriegster werd beschouwd.

Zo logeerde op 10 oktober 1425 hertog Filips van Bourgondië in de stad Schiedam. Omdat Lidwina een beroemdheid was, gingen een aantal dienaren van de hertog in gezelschap van de plaatselijke pastoor, Jan Engel, bij haar langs. Het was na de maaltijd. Eenmaal binnen begonnen die knechten liederlijke taal uit te slaan; ze beschuldigden haar ervan dat ze een bedriegster was, dat ze net deed alsof ze streng vastte, maar intussen ’s nachts stiekem at en dat ze de bijslaap van de pastoor was. De pastoor probeerde tussenbeide te komen, maar hij werd honend het huis uit gejaagd. Vervolgens staken ze een kaars aan, rukten de gordijnen van Lidwina’s bedstee opzij, en begonnen aan de dekens te trekken.
Lidwina’s nichtje Pieternel sprong ertussen om haar zieke tante te beschermen, maar de onverlaten smeten haar ruw opzij. Daarbij stootte zij zich pijnlijk tegen het bankje bij het altaar, dat in Lidwina’s kamer stond. Haar heupen en lendenen deden zo’n pijn, dat ze vanaf dat moment tot aan haar dood enkele maanden later mank liep en zich hinkend voortbewoog.
Deze Petronilla (of Pieternel) was een dochter van Sint Lidwina’s broer. Zij kwam haar tante op haar ziekbed geregeld verzorgen. Eind december, begin januari werd Pieternel ziek. Ze stierf op 14 januari 1426 ’s avonds om een uur of tien. Lidwina heeft nog afscheid van haar kunnen nemen.
Na haar dood herinnerde Lidwina zich een soort droomvisioen van enkele dagen tevoren. Daarin had ze gezien, hoe een stoet aartsvaders, profeten, apostelen, martelaren, belijders, maagden, priesters en leken met kruisen en brandende kaarsen de kerk van Schiedam uit waren getrokken. Ze hadden hun schreden gericht naar een huisje in de stad, haalden daar een dode op en keerden plechtig weer terug. De overledene had drie kronen: een op haar hoofd en een in elke hand.
Nu – na Pieternels dood – besefte Lidwina, dat dit visioen een voorspelling geweest moest zijn van de dood van haar nichtje. Enerzijds was Lidwina gelukkig te weten, dat ze in de eeuwige zaligheid was opgenomen. Anderzijds had ze veel verdriet over het verlies van iemand die haar steeds met zoveel liefde en zorg terzijde had gestaan en die had gedeeld in al haar geestelijke gaven.
In de twee maanden die volgden op Pieternels dood maakte ze een tijd door waarin ze het gevoel had door God verlaten te zijn.

Reeds tijdens haar leven werd Lidwina als een heilige beschouwd. Op 14 april 1433 kwam er een eind aan haar lijdensweg.

Zij is patrones van de zieken en van het ziekenpastoraat.

° Voor wie tijd en zin heeft: beluister een radiofragment (42 min.) over Lidwina van Schiedam in het kader van een 8 delige serie over profeten, zieners en genezers. Hier dus enkel over Lidwina van Schiedam. Met historicus Han van der Horst, mediëvist Peter Jan Margry en Charles Caspers van het Titus Brandsma Instituut. Samenstelling: Michal Citroen en Jos Palm. Te beluisteren via deze link.

11e ZONDAG DOOR HET JAAR – B

Uit de profeet Ezechiël 17, 22-24

Zoals een kleine twijg van een grote ceder oprijst, zo zal God een nieuw volk doen opstaan uit de kleine rest van Israël.

Dit zegt God, de Heer: ‘Ikzelf zal uit de top van de hoge ceder, tussen de bovenste takken, een teer twijgje wegplukken, en dat zal Ik planten op een hoge en verheven berg. Op de hoogste berg van Israël zal Ik het planten, het zal takken dragen en vruchten voortbrengen, en een prachtige ceder worden.
In die boom, in de schaduw van zijn takken, zullen vogels wonen, alle soorten vogels die er zijn. En alle bomen in het veld zullen beseffen dat Ik, de Heer, het ben die een hoge boom velt en een kleine boom doet groeien, die een gezonde boom laat verdorren en een verdorde boom weer laat bloeien.
Wat Ik, de Heer, gezegd heb, zal Ik doen.”’

 

Psalm 92, 2 + 3 + 13 + 14 + 15 + 16

Refr.: Het is goed de Heer te loven.

Het is goed de Heer te loven,
uw Naam te bezingen, Allerhoogste, 15030holy trinity
in de morgen te getuigen van uw liefde
en in de nacht van uw trouw.

De rechtvaardigen groeien op als een palm,
als een ceder van de Libanon rijzen zij omhoog.
Ze staan geplant in het huis van de Heer,
in de voorhoven van onze God groeien zij op.

Zij dragen nog vrucht als ze oud zijn
en blijven krachtig en fris.
Zo getuigen zij dat de Heer recht doet,
mijn rots, in wie geen onrecht is.

 

Uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs 5, 6-10

Het christelijk leven is nu reeds deelname aan het leven van Christus, maar het brengt nog niet de volledige eenheid met Hem tot stand. Iedere gelovige beleeft deze onvolkomenheid in zichzelf. In afwachting dat hij Christus ten volle zal aanschouwen, is het de bedoeling dat hij alles in het werk stelt om te doen wat God wilt.

Broeders en zusters, wij blijven altijd vol goede moed, ook al weten we dat zolang dit lichaam onze woning is, we ver van de Heer wonen.
We leven in vertrouwen op God; wat komen gaat is nog niet zichtbaar. We blijven vol goede moed, ook al zouden we ons lichaam liever verlaten om onze intrek bij de Heer te nemen.
Daarom ook stellen wij er een eer in te doen wat God wil, zowel in dit bestaan als in ons bestaan bij Hem.
Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus verschijnen, zodat ieder van ons krijgt wat hij verdient voor wat hij in zijn leven heeft gedaan, of het nu goed is of slecht.

 

Alleluia.images

Gezegend de Koning die komt,
in de naam van de Heer.

Alleluia.

 

Uit het evangelie volgens Marcus 4, 26-34

Twee parabels, een dubbele boodschap. Ondanks Gods schijnbaar nietsdoen, is Hij toch voortdurend werkzaam. Zijn woord roept op ons zonder uitstel te bekeren. Ondanks zijn nietig begin, zal het koninkrijk alle verwachtingen overtreffen. Zijn wij in staat dit te begrijpen? Dan is het Woord ons werkelijk verkondigd en is het een Blijde Boodschap voor Kerk en wereld.

In die tijd zei Jezus tot de menigte:
‘Het is met het koninkrijk van God als met een mens die zaad uitstrooit op de aarde: hij slaapt en staat weer op, dag in dag uit, terwijl het zaad ontkiemt en opschiet, ook al weet hij niet hoe. De aarde brengt uit zichzelf vrucht voort, eerst de halm, dan de aar, en dan het rijpe graan in de aar. Maar zo gauw het graan het toelaat, slaat hij er de sikkel in, omdat het tijd is voor de oogst.’
En Hij zei: ‘Waarmee kunnen we het koninkrijk van God vergelijken en door welke gelijkenis kunnen we het voorstellen? Het is als een zaadje van de mosterdplant, het kleinste van alle zaden op aarde wanneer het gezaaid wordt. Maar als het na het zaaien opschiet, wordt het het grootste van alle planten en krijgt het grote takken, zodat de vogels van de hemel in zijn schaduw kunnen nestelen.’
Met zulke en andere gelijkenissen maakte Hij hun het goede nieuws bekend, voor zover ze het konden begrijpen; Hij sprak alleen in gelijkenissen tegen hen, maar wanneer Hij alleen was met zijn leerlingen, verklaarde Hij hun alles.

Van Woord naar leven

De overweging van vandaag is van de hand van Frans Mistiaen, sj

Vandaag vergelijkt Jezus echte liefde met groeizaad.
Wat kunnen wij uit deze vergelijking leren ?

Eerst en vooral dat zo’n liefde klein en bijna onzichtbaar begint, zoals het zaad in de diepe, donkere grond. De aanzet van de echte liefde is steeds een verhulde aanwezigheid die alleen wordt opgemerkt met de ogen van een groot geloof. Echte liefde begint altijd bescheiden en niet spectaculair. Zij probeert nooit iemand te verbluffen, maar is onopvallend, geweldloos en kwetsbaar.
Maar die liefde heeft, ten tweede, in zich een onstuitbare groeikracht. Eenmaal het zaad gezaaid is, schiet het vanzelf op. Eén kleine daad van universele liefde dijt uit, bevrucht anderen en vermenigvuldigt zich. Wij moeten dan die groeikracht, die er is, niet proberen te vervangen door onze eigen, verwaande over-prestatie. Wij kunnen beter vooral dankbaar zijn voor het goede dat gebeurt en zich ontwikkelt, en dat ondanks soms zware tegenkantingen.
Die liefde nodigt ons, ten derde, uit tot persoonlijke medewerking, en wel door onze dienstbaarheid voor anderen. De takken, die uit het zaadje zijn gegroeid, bieden bescherming voor de vogels en hun nesten. De vruchten worden geoogst en verdeeld onder velen, opdat zij kunnen gevoed worden. Het zal echter altijd een strijd zijn tegen onze opkomende zelfzucht.

Echte liefde is er echter altijd op gericht om prioritair het leven van anderen te bevorderen en zal daarvoor niet aarzelen zichzelf achteruit te stellen in een fundamentele dienstbare houding.

Van die liefde mogen wij wel een heerlijke voltooiing verwachten, een rijke oogst, een hoopvolle toekomst.
Waarom mogen wij zo hoopvol zijn? Niet omdat wíj het presteren. Wel omdat wij geplant zijn aan het water van Gods Geest. Zoals psalm 1 zegt: “Gelukkig de mens die gelooft in God. Hij is als een boom, aan levend water geplant, die goede vruchten geeft. Hij zal niet verdorren vóór zijn tijd. Wat hij ook doet, het zal gedijen.”

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer God,13273961095_938a0562c4_h
wij buigen neer voor uw aanwezigheid in en onder ons. Wij openen ons hart voor uw levengevende aanwezigheid in uw Zoon Jezus Christus doorheen de liefde van uw Geest. Verleen ons uw genade ons helemaal te schenken aan uw liefde opdat allen die wij ontmoeten en waarvoor wij bidden iets van U mogen zien, mogen proeven, mogen ontvangen. Maak ons tot mensen die vreugde ervaren in het volbrengen van wat Gij vraagt, die diep vanbinnen blij zijn dat anderen U vinden. Heer God, trek ons in de brand van uw Liefde, leid ons op de weg van uw Vrede, maak ons tot kinderen die U belichamen. Alle dagen van ons leven. Amen.