Lezingen van de dag – zondag 15 mei 2016


Heilige (of feest) van de dag

Pinksterenvurigetongen

Hoogfeest

Pinksteren komt van het Griekse pèntèkostè, dat ‘vijftigste’ betekent of de 50ste dag na Pasen (en dus 10 dagen na Hemelvaart). Het staat voor de 50 dagen durende ‘vreugdetijd’ van de paaskring, die met de viering van het Pinksterfeest plechtig wordt voltooid. Pinksteren is één van de oudste grote feesten van de Kerk, de gedachtenis van de ‘uitstorting van de Geest’,  de Helper en Trooster. Dit vond als vanouds plaats tijdens het Wekenfeest (sjawoeoth) in Jeruzalem. Het stond niet alleen voor het eeuwenoude oogst- en pelgrimsfeest, maar vooral ook voor de gedachtenis aan de gave van de Thora, het overhandigen van de Tien Geboden aan Mozes op de Sinaï zeven weken na de uittocht uit Egypte en het begin van Israëls bestaan als nationale en religieuze gemeenschap.

Tegen die achtergronden wordt het Pinksterfeest door de Kerk gevierd als feest van de (eerstelingen van de) Geest. Net als bij de Joden vormt Pinksteren de bekroning van Pasen: de uittocht van Christus uit het dodenrijk wordt bekrachtigd door het godsgeschenk van heilige Geest. Vandaar dat op die dag ook vaak een doopsel, vormsel, belijdenis of ambtsbevestiging gevierd wordt. Maar het kan ook gezien worden als het geboortefeest van de universele Kerk. Niet toevallig gaat dan extra veel aandacht naar de zending en missie van de Kerk. De liturgische kleur is rood. Het verwijst naar de vurige tongen waaronder de Geest neerdaalde. Gevierd wordt de komst van de heilige Geest en de eerste verkondiging.

Aanvankelijk werd met Pinksteren zowel de neerdaling van de Geest als de Hemelvaart van Jezus gevierd. Het Concilie van Elvira (310) besliste dat Hemelvaart voortaan als een zelfstandig feest gevierd moest worden en wel op de veertigste dag van Pasen. Sindsdien wordt de afsluiting van de Paastijd, de 50ste dag, een zelfstandige feestdag. Tussen Hemelvaart en Pinksteren ligt dan het pinksternoveen, waarin voor de komst en de werking van de heilige Geest wordt gebeden.

Vroeger werden met Pinksteren vanuit de nok van de kerk duiven losgelaten en bloemblaadjes naar beneden gegooid, als symbool van de neerdaling van de vurige tongen. In Italië vliegt er nog steeds een speelgoedduif met een vlam over een rail van achter naar voren door de kerk, waar vuurwerk is opgehangen, dat dan ontploft.
In de middeleeuwen werd Pinksteren uitbundig gevierd. Een uitverkoren meisje werd tot pinksterbruid gekroond en op het dorpsplein zetten mannen een pinksterboom neer. Stoere jongens klommen naar de top. Iedereen danste eromheen en het lekkere pinksterbier vloeide rijkelijk.

Pinksteren, de vijftigste dag (7 x 7 + 1), als dag van de voltooiing, wordt uiteraard ook in de Oosterse Kerken gevierd. Voor de gelegenheid wordt de grond in de kerkgebouwen dan vaak bedekt met gras en bloemen. Daarmee wordt verwezen naar de nieuwe paradijstuin, die er ooit zal komen en onverwoestbaar is sinds Gods geest in deze wereld aan het werk is. Sinds Pinksteren dus.

De joodse traditie leest op Pinksteren het boek Ruth, de grootmoeder van de latere koning David: het genieten van de oogst van zijn land geeft ook verplichtingen tegenover armen en vreemdelingen. Misschien iets om eens over na te denken op deze pinksterdagen…

Met dank aan dominicanen.be

Pinksteren

Hoogfeest

‘De Geest des Heren heeft een nieuw begin gemaakt’, zo kunnen wij vandaag jubelen en zingen. De Paasvreugde bereikt een afsluitend hoogtepunt. ‘Ik ga heen’, zei Jezus tot zijn leerlingen, ‘maar Ik laat u niet eenzaam achter’. Die heilige Geest is de ziel van de Kerk, de bron van liefde en leven. Daarom kan ons gebed vandaag zijn: ‘Kom heilige Geest, vervul het hart van uw gelovigen en ontsteek in ons het vuur van uw liefde’.


Uit de Handelingen van de Apostelen 2, 1-11

De vijftigste dag na Pasen – wat Pinksteren betekent – herdachten de Joden de overhandiging van de Wet op de berg Sinaï. In deze context plaatst Lucas de gave van de Geest, de geboorte van de Kerk en het heil voor gans het heelal in Christus. Zo ziet de schrijver het christelijke Pinksteren als de afkondiging van de nieuwe Wet en het begin van de universele zending.

Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.
In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië–wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’

 

Psalm 104, 1 + 24 + 25 + 30 + 31 + 34

Refr.: Heer, zend uw adem over ieder van ons.

Prijs de Heer, mijn ziel.
Heer, mijn God, hoe groot bent U.
Met glans en glorie bent U bekleed.

Hoe talrijk zijn uw werken, Heer. the_baptism_of_the_holy_spirit-769x1024
Alles hebt U met wijsheid gemaakt,
vol van uw schepselen is de aarde.

Zie hoe wijd de zee zich uitstrekt.
Daar wemelt het, zonder tal,
van dieren, klein en groot.

Zend uw adem en zij worden geschapen,
zo geeft U de aarde een nieuw gelaat.

De luister van de Heer moge eeuwig duren,
laat de Heer zich verheugen in zijn werken.

Moge mijn lofzang de Heer behagen,
zoals ik mijn vreugde vind in Hem.

 

Uit de brief van Paulus aan de Romeinen 8, 8-17

Dank zij de Geest is de verrijzenis van Christus nu reeds aan het werk. Zijn verrijzenis geeft ons de kracht de zonde te overwinnen en geeft ons de moed te geloven dat wij van Gods familie zijn, zonen en dochters in de Zoon. Wij zijn in staat om met Hem de lievelingsnaam uit te spreken die enkel een kind kan geven aan zijn Vader: Abba.

Broeders en zusters, wie zich door zijn eigen wil laat leiden, kan God niet behagen. Maar u leeft niet zo. U laat u leiden door de Geest, want de Geest van God woont in u. Iemand die zich niet laat leiden door de Geest van Christus behoort Christus ook niet toe. Als Christus echter in u leeft, bent u door de zonde weliswaar sterfelijk, maar de Geest schenkt u leven, omdat u door God als rechtvaardigen bent aangenomen. Want als de Geest van Hem die Jezus uit de dood heeft opgewekt in u woont, zal Hij die Christus heeft opgewekt ook u die sterfelijk bent, levend maken door zijn Geest, die in u leeft.
Broeders en zusters, we hoeven ons niet langer te laten leiden door onze eigen wil. Als u dat wel doet, zult u zeker sterven. Als u echter uw zondige wil doodt door de Geest, zult u leven. Allen die door de Geest van God worden geleid, zijn kinderen van God. U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om Hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’.
De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. En nu we zijn kinderen zijn, zijn we ook zijn erfgenamen, erfgenamen van God. Samen met Christus zijn wij erfgenamen: wij moeten delen in zijn lijden om met Hem te kunnen delen in Gods luister.

 

Alleluia.LightingaCandle_619742785
Kom heilige Geest,
vervul het hart van uw gelovigen,
en ontsteek in hen het vuur van uw liefde.
Alleluia.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 14, 15-16 + 23b-26

Een ware christen houdt het niet bij woorden. Hij moet zijn liefde tot Christus concreet maken door zijn geboden te onderhouden en te leven zoals Christus heeft geleefd. Daarom hebben wij de Geest nodig. Hij onthult de juiste manier om te beminnen, door ons de gemeenschap te laten ervaren die ons omgeeft: Jezus in zijn Vader, wij in Hem en Hij in ons.

In die dagen sprak Jezus tot zijn leerlingen:
‘Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. Dan zal Ik de Vader vragen jullie een andere pleitbezorger te geven, die altijd bij je zal zijn.
Wanneer iemand mij liefheeft zal hij zich houden aan wat Ik zeg, mijn Vader zal hem liefhebben en mijn Vader en Ik zullen bij hem komen en bij hem wonen. Maar wie mij niet liefheeft, houdt zich niet aan wat Ik zeg, en wat jullie mij horen zeggen, zijn niet mijn woorden, maar de woorden van de Vader door wie Ik gezonden ben.
Dit alles zeg Ik tegen jullie nu Ik nog bij jullie ben. Later zal de pleitbezorger, de heilige Geest die de Vader jullie namens mij zal zenden, jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat Ik tegen jullie gezegd heb.’

Van Woord naar leven

Pinksteren… het feest van de Adem Gods, de her-innering van het goddelijke vuur, de ziel van de liefde, de zucht van het verlangen, het klokhuis van ons bidden, het hart van de vrede, de warmte van verzoening, de kracht van het kruis, het lied van de opstanding.

Lieve mensen, laat ons Pinkstermensen worden; mensen die geleerd hebben zich te geven aan het vuur van de Heer, door Hem verteerd, de liefde minnend, de vrede dragend.

Kom, sta op, ga staan in het heilige waaien van God, en laat je door Hem bepalen. En zing met Jezus het lied van Gods regenboog; zijn liefde voor heel de mensheid.

Een zalige hoogdag voor u allen !

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Kom heilige Geest,OLYMPUS DIGITAL CAMERA
schenk ons de gave van een warm en diep gebedsleven. Geef ons een sterk geloof dat ons doet schenken aan Hem die zich aan ons geschonken heeft. Leg in ons hart dat vurig enthousiasme dat ons fris en blij naar de medemens brengt. Maak van ons liefdevolle mensen die bereid zijn met allen gemeenschap te vormen, in Christus, onze broeder en Heer. Amen.